ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

วันต่อมา ณ สถานศึกษาเวสเทริน์ภายในแผนกการสรรค์สร้าง กลุ่มนักศึกษา สี่คนรายล้อมนาฟอยู่รอบโต๊ะเขียนแบบ

“นายนี่สุดยอดไปเลยนาฟ! ข่าวของนายโด่งดังไปทั่วทั้งสถาบันเลยนะ! 

“แล้วที่เขาว่า นายเข้าไปมิติรกร้างคนเดียวแถมสามารถหลบหนี สัตว์ร้ายตนนั้นออกมาได้เป็นความจริงหรือไม่!

ชางและนิคสลับกันถามนาฟอย่างจริงจัง

ส่วนยี่หวาและวี ก็เพ่งมองนาฟ สลับกับมองรุ่นพี่เพราะถึงจะรู้เรื่องราวมาบ้าง แต่ก็ปะติดปะต่อได้ไม่ชัดเจน

นาฟก็ทำได้เพียงยิ้มและพยักหน้า

เหมือนชางยังไม่ได้คำตอบที่สาแก่ใจเลยถามต่อ “นาฟนายเข้าไปในมิตินั้นได้ยังไง?

“ข้าหลงเข้าไปด้วยความบังเอิญน่ะ”  นิคถามต่อ

“แล้วนายไปทำอะไรมา ดูผิวพรรณเปล่งปลั่งแถมหล่อขึ้นเป็นกองเลย

“พอแล้วๆ เลิกไปกวนใจ นาฟได้แล้วพวกเธอ”

ครูดอนก้าวเข้ามาที่โต๊ะของนาฟ

“ข้าได้ข่าวเรื่องที่เจ้าให้หยุดงานก่อสร้างเมืองใหม่แล้วนะ ถือว่าเจ้าตัดสินใจถูกต้องแล้วในสถานการณ์อันตรายแบบนี้การคิดให้รอบคอบและถี่ถ้วนเป็นสิ่งสำคัญ

นาฟหันมองครูดอนแล้วเอ่ยถาม 

“เราควรทำยังไงดีต่อครับครู”

“ก็ไม่ต้องทำยังไง! เป็นนักศึกษา ก็ควรหมั่นศึกษาพากเพียรอยู่ในสถาบัน”  มีเสียงทุ่มใหญ่เอ่ยขึ้น ขณะที่มีคนก้าวเข้ามาในห้อง

“ครูใหญ่!

เป็นเสียงจากชางที่ดังออกมาเป็นคนแรกจากนั้นทุกคนภายในห้อง เริ่มปรับเปลี่ยนบุคลิก เป็นสำรวมมากขึ้น

ครูดอนลดศีรษะทำความเคารพ นักศึกษาที่เหลือโค้งคำนับ  นาฟแอบชำเลืองมองตอนทำความเคารพ

“ช่างดูน่าเกรงขามอย่างที่ทุกคนร่ำลือกันจริงๆ

จากนั้นทุกคนแยกย้ายกลับประจำที่นั่งของตัวเองอย่างไม่ต้องบอกกล่าว

ครูใหญ่ก้าวมายืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่ม   นาฟค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาสบสายตาเห็นเป็นชายวัยกลางคน ผมสั้นมีผมขาวสลับผมดำ สายตาค่อนข้างดุร้ายแต่มีประกายแวววาวสุดหยั่งถึง รูปร่างสูงใหญ่เท่าครูดอน

“เจ้าไม่ต้องกังวลกับสิ่งที่อยู่ภายนอก ให้รู้เพียงหน้าที่ของตนก็พอ  

เจ้าเป็นคนหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์งานของเจ้าและสิ่งที่เจ้าทำ ไม่ได้เป็นเพียงแค่การพัฒนาเมืองใหม่แต่เป็นสิ่งที่จุดประกาย ให้คนอีกหลายคนให้ลุกขึ้นมาสร้างความเปลี่ยนแปลงและช่วยกันพัฒนาอาณานิคม ให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป  ข้าขอเป็นตัวแทนของแผนกการสรรค์สร้างขอขอบคุณเจ้าจากใจจริง

นาฟเริ่มทำตัวไม่ถูก ไม่คิดว่าครูใหญ่ที่ร่ำลือกันในเรื่องความดุร้ายมีแต่คนหวาดกลัว กลับยอมมาชื่นชมเด็กหนุ่มอย่างตนเอง

นาฟทำได้เพียง ลดศีรษะเป็นการตอบรับ 

“เดี๋ยวเจ้าตามข้าขึ้นไปชั้นสามข้ามีงานพัฒนาเมืองอีกงานที่อยากให้เจ้าร่วมวิเคราะห์”

นาฟตอบรับและติดตามครูใหญ่ออกไปทันที

ไม่นานทุกคนเริ่มผ่อนลมหายใจโดยชางอดไม่ไหวรีบเอ่ยเป็นคนแรก “กดดันทุกครั้งเลยครูดอน ที่ครูใหญ่มายืนใกล้ๆแบบนี้   “ใช่ๆ รุ่นพี่ข้านี่แทบหายใจไม่ออกเลย”       นิคกล่าวเสริม

ครูดอนยกยิ้ม “พวกเธอกดดันตัวเองเกินไป ครูใหญ่มีภาระหน้าที่หลายอย่าง ถึงจะดูดุร้ายแต่ทั้งหมดล้วนแต่เป็นประโยชน์เพื่อสถาบันทั้งนั้น นะ

ชางและนิคหันมองหน้ากัน พยักหน้า  ไม่ลืมว่านอกจากท่านจะเป็นครูใหญ่ประจำแผนกแล้วยังมีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการสถานศึกษาด้วย

ผ่านมา 3 วันแล้วที่นาฟยังขึ้นลงชั้นที่สามอยู่ทุกวัน วิเคราะห์แผนสร้างเมืองใหม่ร่วมกับครูใหญ่และครูดอน

ที่ห้องโถงใหญ่ของชั้นสามผนังห้องถูกประดับด้วยแผนที่และแผนผังการพัฒนาต่างๆ   ตรงกลางห้องมีหุ่นจำลองแสดงโครงสร้างการพัฒนาชุมชนใหม่

นาฟที่ยืนอยู่หน้าห้อง ชี้ไปยังแผนผังที่แขวนอยู่บนผนัง "ข้าคิดว่าเราต้องขยายระบบการคมนาคมมากขึ้นเพื่อรองรับการเดินทางสะดวกสบายยิ่งขึ้น ไม่เพียงแต่สำหรับชาวเมืองเท่านั้นแต่ยังรวมถึงกลุ่มคนจากฝั่งอื่นที่มาเยือนเพราะฉะนั้น เราจำเป็นต้องมีถนนที่ทันสมัยและระบบขนส่งที่มีประสิทธิภาพ"

จากนั้นนาฟหยิบแผ่นกระดาษที่มีภาพโครงการก่อสร้างโรงพยาบาลใหม่ขึ้นมา

"นอกจากนี้การดูแลสุขภาพเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถละเลยได้ เราควรจะมีโรงพยาบาลที่มีอุปกรณ์ทันสมัยและบุคลากรที่มีคุณภาพเพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าถึงการรักษาพยาบาลได้อย่างทั่วถึง"

เราไม่เพียงแค่ต้องการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานแต่เรายังต้องการสร้างชุมชนที่เข้มแข็ง เพื่อให้ทุกคนมีโอกาสพัฒนาตนเองไปพร้อม"

พูดมาถึงตอนนี้ ครูใหญ่และครูดอนล้วนพยักหน้าตามและอดชื่นชมในวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของลูกศิษย์ตนไม่ได้

“ตกลง! ข้าจะเอาแนวคิดของเจ้าเสริมไปในแผนพัฒนาชุดใหม่พรุ่งนี้ข้าต้องเข้าไปประชุม ภาคส่วนกับทางอาณานิคมในข้าจะนำแผนชุดนี้เสนอไปพร้อมเลย

“เจ้าเก่งมากนาฟ เจ้าเป็นคนมีความสามารถอย่าหยุดพัฒนาตัวเองล่ะ อีกอย่างปลายปี เจ้าจะเป็นตัวแทนของแผนกเรา เข้าแข่งขัน “สุดยอดสถาบัน”

ครูใหญ่ก้าวมาตบไหล่นาฟ “เจ้าจะต้องสร้างชื่อเสียงให้กับสถานศึกษาของเราได้อย่างแน่นอน

จากนั้นครูใหญ่ก็ก้าวออกจากห้องไป  นาฟรู้สึกดีที่สิ่งที่ตนเองคิดล้วนแต่ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

“ข้าก็คิดเช่นเดียวกับครูใหญ่นะ  เจ้าเป็นคนมีพรสวรรค์เหมาะสมแล้วที่เจ้าจะเป็นตัวแทนของพวกเรา

“การแข่งขันสุดยอดสถาบัน คืออะไรครับครู?

“เป็นการแข่งขันที่ อาณานิคมจัดขึ้น ทุกๆ 2 ปี และเป็นการรวมตัวของ นักศึกษาจาก 5 สถานศึกษาหลักร่วมแข่งขันเพื่อพิสูจน์ความเป็นหนึ่ง การแข่งขันจะแยกออกเป็นแต่ละสาขาแต่ส่วนมากผลการแข่งขันในแต่ละครั้ง  สถานศึกษากลางมักจะชนะอยู่ตลอดจะมีที่สร้างชื่อให้กับสถาบันเรา ก็เป็นแผนกวิวัฒน์กลไก สาขาเดียว

“เจ้าคากิ ชนะการแข่งขันครั้งที่แล้ว”