ซินซินxลีออน
“ทำอะไรอยู่น่ะ”
ฟินน์ที่เพิ่งเดินทางมาถึงโรงเรียนก็เข้าไปทักทายซินซินที่กำลังเดินก้มหน้ามองมือถือของตัวเองอยู่ จนซินซินที่ได้ยินเสียงของฟินน์ รีบหันมามองเธอพร้อมกับมองไปรอบๆ
“ฟินน์ทำไมวันนี้เธอมาเร็วจัง ปกติพักหลังมานี้ฉันเห็น เธอมาพร้อมกับพวกนั้นนิ… แต่เธอไม่ต้องห่วงหรอกนะ อีกไม่นานหรอก ถ้าฉันเอาชนะลีออนได้อะไรๆ คงจะดีขึ้นกว่านี้ และเธอจะได้ไม่ต้องไปยุ่งกับพวกมันอีก”
“เอาชนะลีออนงั้นหรอ…ช่างเถอะ ฉันแค่จะถามนายเองว่าทำอะไรอยู่เห็นเดินก้มหน้ามองแต่มือถือ”
“เห็นคุณครูเขาบอกว่าจะส่งรายละเอียดทัวร์นาเมนต์มาให้ทางมือถือไม่ใช่เหรอ ฉันเลยกำลังรอดูอยู่”
“นายไม่ต้องรีบดูขนาดนั้นหรอกฉันถามรุ่นพี่ชมรมอาสาแล้วกว่าเขาจะส่งรายละเอียดมาก็ตอนเริ่มพักเที่ยงไปแล้ว”
“เธอรู้รายละเอียดแล้วอย่างงั้นหรอ”
“จุดประลองวิเศษจะมีทั้งหมดแปดจุดเนื่องจากมีผู้สมัครเป็จำนวนมาก จะยังไม่ใช้สนามประลองวิเศษในรอบแรก จนกว่าจะเหลือแปดคนสุดท้ายเมื่อถึงเวลาพักเที่ยง จะมีครูอยู่ดูแลประจำจุดประลองทั้งแปดจุด และเขาจะส่งรายละเอียดให้นักเรียนไปร่วมกันที่จุดประลองของตัวเองและเริ่มประลองเพื่อหาผู้ชนะหนึ่งคนจากแปดสนาม ให้ไปแข่งกันที่สนามประลองหลัก”
“ถ้าอย่างนั้นต้องใช้ เวลาประลองกี่วันกันเนี่ย”
“ไม่น่าหลายวันหรอกรุ่นพี่บอกว่า การประลองที่ผ่านมาก็ใช้เวลาเฉลี่ยแค่คู่ละหนึ่งถึงสามนาทีเอง”
กว่าฟินน์จะอธิบายรายละเอียดจนจบระหว่างที่เดินไปด้วย ก็ทำให้ทั้งคู่เดินมาถึงห้องเรียนของตัวเองพอดี ฟินน์และซินซินจึงเดินไปนั่งโต๊ะเรียนของตัวเองและเริ่มเรียนตามปกติ จนกระทั่งซินซินและฟินน์นั่งกินข้าวและคุยกันอยู่ระหว่างพักเที่ยงนั้น อยู่ดีๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นที่มือถือของซินซิน
“ดูเหมือนรายละเอียดสถานที่ประลองของฉันจะมาแล้วนะ”
เมื่อซินซินได้ยินเสียงข้อความเข้าจากมือถือ ก็หยิบมันขึ้นมาดูทันที และก็เป็อย่างที่เขาคิดไว้รายละเอียดสถานที่ประลองวิเศษได้แจ้งเตือนขึ้นมาที่มือถือของเขา
“ที่ไหนยังงั้นหรอ”
“จุดที่หก ลานกิจกรรมด้านหลังสุดของโรงเรียนเวลาเที่ยงห้าสิบ”
เมื่อซินซินเห็นเวลาการเริ่มการประลองเขาก็เบิกตาโพลงด้วยความใก่อนที่จะรีบลุกขึ้นวิ่งอย่างลนลานเพื่อไปยังสถานที่ประลองให้ทันเวลา โดยทิ้งให้ฟินน์ได้แต่มองซินซินวิ่งไปโดยไม่ได้สนใจเขาเลย
“บ้าเอ๊ยทำไมต้องมานั่งรอ ห่างจากจุดประลองขนาดนี้ด้วยเนี่ย จะวิ่งไปทันรึเปล่า”
ซินซินที่กำลังวิ่งอย่างสุดแรงนั้น ก็ได้แต่ะโออกมา ถึงความโชคร้ายของเขา
ทางด้านจุดประลองที่หก ลานกิจกรรมด้านหลังโรงเรียนนั้นก็ได้มีนักเรียนมากมายมารอดู และรอร่วมการประลองกันจนแน่นสถานที่ไปหมด
“ซินซิน…เฟียต”
ชายแก่ที่เป็คุณครูที่คอยดูแลการประลองของสนามจุดที่หก ก็ได้ะโเรียกชื่อของ ซินซิน และเฟียตออกมาเมื่อถึงเวลาประลองที่ได้นัดหมายไว้
เมื่อเสียงประกาศของคุณครูดังขึ้น ก็มีเด็กหนุ่มอ้วนท้วม เดินออกมาจากกลุ่มนักเรียน ที่กำลังนั่งอยู่บนอัฒจันทร์โดยรอบสนาม และเดินไปยืนรอบนลานประลองที่ถูกนำมาตั้งไว้ แต่ก็ยังไม่มีแววของคู่ต่อสู้ของเขาเลย จนคุณครูที่ดูแลการประลองได้ะโเรียกชื่อของซินซินออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเขายังไม่ได้ปรากฏตัวออกมา
“ซินซิน”
“อยู่นี่ครับ ผมมาถึงแล้วครับ”
เสียงของซินซินะโขึ้นพร้อมกับรีบแหวกกลุ่มนักเรียนที่ยืนดูอยู่เพื่อให้ครูได้เห็นตัวของเขา พร้อมกับหายใจแรงด้วยความเหนื่อยหอบออกมาเป็ระยะๆ จนคุณครูที่ดูแลการประลองเมื่อเห็นท่าทีของซินซินก็ได้พูดแซวขึ้นมา
“เธอคือซินซินสินะ…หอบมาเชียว”
“เผอิญผมอยู่ไกลมากนะครับเลยต้องรีบวิ่งมา”
“ไม่ต้องรีบก็ได้ถึงมาไม่ทันเดียวก็เรียกทีหลังอยู่ดี…มาแล้วก็เดินขึ้นสนามประลองได้เลย สวมใส่อุปกรณ์ป้องกันที่เตรียมไว้ให้ด้วยนะ”
ซินซินที่ได้ยินอย่างนั้นก็รับอุปกรณ์ป้องกันที่เป็ปลอกแขนมาจากนักเรียนรุ่นพี่ที่ยื่นให้กับเขา ก่อนที่จะสวมใส่มันและเดินขึ้นสนามประลองไป
“ถ้าพร้อมแล้วก็เริ่มได้เลย”
เมื่อสิ้นเสียงประกาศของครูที่คุมสนามประลองซินซินและเฟียตต่างก็มองความพร้อมของอีกฝ่ายและจึงเริ่มประลองกัน
“ย้าาาา”
เฟียตเริ่มส่งเสียงของเขาออกมา เพื่อเรียกวิเศษของตนเองให้ออกมาจากอุปกรณ์บนฝ่ามือ แต่ดูเหมือนว่าการจะใช้วิเศษของเขาจะเป็ไปด้วยความลำบาก เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการที่จะเรียกมันออกมาแต่ไม่นานหลังจากนั้นวิเศษของเข้าก็ลอยออกมาจากฝ่ามือ ในรูปแบบของเปลวเพลิงซึ่งเป็ธาตุประจำตัวของเขาเอง
การใช้พลังของเฟียตเป็ไปอย่างเชื่องช้าจนซินซินที่มองดูเฟียตอยู่นั้น จริงๆ แล้วเขาสามารถเริ่มโจมตีได้เลย แต่ตามมารยาทเขาควรจะให้เกียรติคู่ต่อสู้ของเขาได้โชว์พลังของตัวเอง
ถึงแม้ว่าการใช้พลังของเฟียตจะดูอ่อนแอ แต่ถ้าเทียบกับอายุของเข้าก็ถือว่าสมเหตุสมผลแล้ว เปลวเพลิงบนฝ่ามือของเฟียตได้ถูกปล่อยให้ลอยพุ่งไปหาซินซินทั้งอย่างนั้นโดยที่ไม่ได้ก่อเป็รูปร่างขึ้นมาเลย เมื่อเปลวเพลิงพุ่งมาถึงตัวของซินซิน ซินซินก็เรียกแสงออกมาบนฝ่ามือของเขาก่อนที่จะสาดแสงนั้นไปปัดเปลวเพลิงของเฟียตจนสลายหายไปในอากาศ
“ไม่จริงน่า”
เฟียตที่เห็นว่าเปลวเพลิงของตัวเองที่พยายามโจมตีไปนั้นถูก
ปัดทิ้งได้อย่างง่ายดายก็ร้องออกมาด้วยความผิดหวัง ก่อนที่จะเตรียมพร้อมรับการโจมตีของซินซิน
เมื่อปล่อยให้เฟียตได้แสดงฝีมือของตัวเองแล้วซินซินก็ชูแขนขวาของเขาออกไปทางที่คู่ประลองของเขายืนอยู่ ก่อนที่จะปล่อยแสงออกมาจากฝ่ามือของเขาไปยังเฟียต
ทันทีที่แสงของซินซินเข้าปะทะกับเฟียตที่เอาแขนของตัวเองขึ้นมากันด้วยสัญชาตญาณ แต่ด้วยความรุนแรงของมันก็ทำให้อุปกรณ์ป้องกันที่เคลือบผิวของเฟียตอยู่ แปรเปลี่ยนเป็สีแดง ซึ่งเป็สัญญาณบ่งบอกว่า อุปกรณ์ป้องกันได้รับความเสียหายตามที่กำหนดแล้ว ทำให้เฟียตเป็ฝ่ายพ่ายแพ้ทันที และเมื่อรู้ตัวผู้แพ้ผู้ชนะแล้ว เด็กนักเรียนที่มองดูการประลองอยู่ต่างก็ปรบมือให้กับการประลองตรงหน้าของพวกเขา
“ซินซินเป็ผู้ชนะ..ครูจะเริ่มเรียก คู่ต่อไปเลยนะ”
เมื่อรู้ผลแพ้ชนะครูที่คอยควบคุมดูแลการประลองอยู่ก็เริ่มประกาศชื่อคู่ต่อไปทันทีด้วยความรวดเร็ว เนื่องจากผู้สมัครเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์มีค่อนข้างมาก
หลังจากที่คู่ของซินซินจบลง ก็เริ่มการประลองของคู่ต่อต่อไป โดยค่าเฉลี่ยของแต่ละคู่นั้นอยู่เพียงแค่หนึ่งนาทีเท่านั้นเอง เนื่องจากการตั้งค่าของอุปกรณ์ป้องกันที่ตั้งค่าการรับเสียหายไว้ค่อนข้างต่ำเพื่อความปลอดภัยของนักเรียนทำให้การต่อสู้ของคู่อื่นแม้จะไม่ใช่ซินซิน ก็มักจบลงด้วยการโจมตีเพียงครั้งถึงสองครั้ง
เมื่อการประลองของทุกคู่สิ้นสุดแล้ว ก็จะวนกลับมาประลองกันอีกจนเหลือผู้ชนะเพียงคนเดียวซึ่งในสนามประลองจุดที่หกนี้ผู้ชนะคนนั้นก็คือซินซิน
“เนื่องจากการประลองเป็ไปอย่างรวดเร็วกว่าที่คิดและสนามประลองจุดที่หกของเราก็เป็สนามประลองจุดสุดท้ายที่ประลองเสร็จสิ้น ทางชมรมประลองวิเศษก็เลยตัดสินใจกันว่าจะเริ่มการต่อสู้ ในรอบต่อไปวันนี้เลยขอให้ผู้ชนะไปเตรียมพร้อมที่สนามประลองวิเศษหลักของชมรมได้เลยนะนักเรียนคนไหนสนใจอยากดูต่อก็สามารถไปรวมตัวกันที่นั่นได้เลย”
เมื่อสิ้นเสียงครูผู้คุมการประลองเด็กนักเรียนหลายๆ คนก็เลือกที่จะมุ่งไปที่สนามประลองหลักเพื่อดูการประลองต่อ ทำให้มีภาพของนักเรียนมากมายต่างเดินเขาโดมสนามประลองวิเศษไป ส่วนผู้ที่ชนะจะถูกให้ไปเตรียมตัวที่ห้องที่ทางชมรมเตรียมไว้ให้
“คาฟินน่า…ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี้ด้วยล่ะ!”
เสียงของซินซินอุทานขึ้นมาด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นว่าฟินน์มายืนรออยู่ในห้องที่เตรียมไว้ให้ผู้ที่เข้าร่วมการประลองนั่งเตรียมตัว
“ก็ฉันชนะมาได้ไงฉันถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้ นายนี่ถามอะไรแปลกๆ”
“เื่นั้นฉันรู้อยู่แล้วแต่ว่าเธอไปสมัครตอนไหนกันทำไมฉันไม่เห็นรู้เื่เลย”
“ในใจฉันลึกๆ ฉันก็รู้สึกว่านายเป็คนประหลาดนะแต่ไม่คิดว่าจะประหลาดขนาดนี้ ถึงจำไม่ได้ว่าต่อแถวอยู่ด้วยกันตอนต่อคิวสมัครด้วย”
เมื่อซินซินนึกย้อนกลับไปก็เป็จริงอย่างที่เขาว่า ตอนนี้เขารู้สึกสับสนอย่างมากเพราะเขาคิดไม่ถึงว่าเขาจะต้องมามีโอกาสประลองกับฟินน์
“จริงด้วย…แต่ฉันไม่รู้ว่าเธอจะลงสมัครด้วยนี้น่า”
“แล้วทำไมผมจะไม่สมัครละ ผมก็มีฝีมืออยู่เหมือนกันนะ”
“ยะ..ยังงั้นหรอ”
ซินซินไม่ได้นึกถึงความสามารถของฟินน์เลย ตลอดมาเขาคิดมาตลอดว่าอยากปกป้องและดูแลฟินน์ มองว่าฟินน์และเป็ผู้หญิงที่อ่อนแอมาตลอด วันนี้เมื่อเขาเห็นว่าฟินน์ผ่านเขารอบมาได้ก็แปลว่าเธอคงมีความสามารถในระดับหนึ่ง
3K
