การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

เวลาผ่านไปไม่นาน เฟิงเป้าได้กลับมาที่คฤหาสน์คุณชายนักประดิษฐ์
“นายท่าน” เฟิงเป้าได้กล่าวทักทายหวังเหว่ยเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาหาตนเอง
“เฟิงเป้าเจ้าดูแลเรื่องราวภายในคฤหาสน์แทนข้า ข้าจะออกไปหาซื้อแร่สำหรับใช้หลอมอุปกรณ์”
“รับทราบขอรับนายท่าน”
หลังจากพูดคุยกับเฟิงเป้าเสร็จเรียบร้อยหวังเหว่ยได้ออกจากคฤหาสน์และไปยังจวนเจ้าเมือง ในระหว่างทางหวังเหว่ยได้เลือกซื้อแร่ที่ใช้สำหรับหลอมอุปกรณ์ระดับพิเศษจากร้านค้าแผงลอยของเหล่าชาวเมือง ซึ่งมีวางขายอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เวลาผ่านไปยี่สิบนาที หวังเหว่ยได้มาถึงยังหน้าจวนเจ้าเมือง
“คุณชายมาทำอะไรหรือขอรับ ?” ทหารรักษาการณ์ของจวนเจ้าเมืองกล่าวถามหวังเหว่ย
“ข้ามาซื้อแร่ที่ใช้สำหรับหลอมสร้างอุปกรณ์ขอรับ”
“ท่านพึ่งมาซื้อแร่ที่นี่เป็นครั้งแรกหรือขอรับ ?” ทหารรักษาการณ์ของจวนเจ้าเมืองกล่าวถามหวังเหว่ย
“ใช่ขอรับ”
“เช่นนั้น ขอเชิญคุณชายตามข้ามาขอรับ ข้าจะพาท่านไปยังร้านค้าขายแร่ที่อยู่ภายในจวน”
“ขอบคุณขอรับ” หวังเหว่ยกล่าว
“เป็นหน้าที่ของข้าขอรับ” หลังจากกล่าวจบทหารรักษาการณ์ของจวนเจ้าเมืองได้พาหวังเหว่ยเข้าไปภายในจวนเจ้าเมือง ซึ่งตลอดทางหวังเหว่ยได้พบเห็นชาวเมืองจำนวนไม่น้อยเดินเข้าออกภายในจวนเจ้าเมือง
“ถึงแล้วขอรับ ร้านค้าขายแร่เปิดเวลาสิบโมงถึงห้าโมงเย็นขอรับ” ทหารรักษาการณ์ของจวนเจ้าเมืองกล่าวกับหวังเหว่ย
“ขอบคุณที่ช่วยนำทางให้กับข้าขอรับ” หวังเหว่ยกล่าว
ทหารรักษาการณ์ของจวนเจ้าเมืองได้แสดงรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรตอบรับคำกล่าวของหวังเหว่ย จากนั้นเขาได้เดินกลับไปทำหน้าที่ของตนเองต่อ
ในขณะที่หวังเหว่ยเดินเข้าไปภายในร้านค้าขายแร่ของจวนเจ้าเมือง ได้มีพนักงานหญิงของร้านเดินออกมาต้อนรับหวังเหว่ย
“คุณชายท่านนำแร่มาขายหรือมาซื้อแร่เจ้าค่ะ ?” พนักงานหญิงของร้านกล่าวถามหวังเหว่ย
“ข้าต้องการซื้อแร่ที่สามารถใช้หลอมสร้างอุปกรณ์ระดับพิเศษและระดับล้ำค่าทั้งหมดที่ในร้านมีขอรับ” หวังเหว่ยกล่าวตอบ
“ทั้งหมดเลยหรือเจ้าค่ะ !” พนักงานหญิงของร้านกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เนื่องจากนางจะได้รับค่านายหน้าเล็กน้อยหากนางสามารถขายแร่ได้
“ใช่แล้วขอรับ ข้าต้องการแร่ทั้งหมด รบกวนท่านช่วยแจ้งกับทางร้านให้ข้าด้วยขอรับ”
“ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ เชิญท่านตามข้ามาทางนี้เจ้าค่ะ” พนักงานหญิงของร้านได้นำทางหวังเหว่ยเข้าไปภายในร้านค้าขายแร่ เพื่อไปพบกับเจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมือง
หลังจากเข้าไปภายในร้านค้า หวังเหว่ยได้เห็นแร่หลายชนิดที่เหมาะสมสำหรับสร้างอุปกรณ์ระดับพิเศษและล้ำค่าถูกวางเอาไว้ภายในตู้กระจก
เจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมืองที่กำลังนั่งบันทึกข้อมูลการซื้อขายแร่ของวันนี้ได้หันไปเห็นพนักงานหญิงของร้านและหวังเหว่ยที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา เขาจึงได้ลุกขึ้นและยิ้มให้กับหวังเหว่ย
“คุณชายท่านนี้ต้องการซื้อแร่ที่ใช้สำหรับสร้างอุปกรณ์ระดับพิเศษและล้ำค่าทั้งหมดเจ้าค่ะ” พนักงานหญิงของร้านได้กล่าวกับเจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมือง
“ทั้งหมด !” เจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมืองอุทาน
“ใช่แล้วขอรับ ข้ากำลังจะเปิดร้านขายอุปกรณ์ ภายในคฤหาสน์ของข้า ข้าเลยต้องการแร่จำนวนมากเพื่อใช้ในการหลอมสร้างอุปกรณ์ขอรับ”
“ท่านคือเจ้าของคฤหาสน์หลังใหม่ที่กำลังเปิดรับสมัครทหารรับจ้างในราคาที่สูงกว่าปกติสองเท่าหรือขอรับ ?” เจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมืองกล่าวถามหวังเหว่ย
“ใช่แล้วขอรับ”
“เป็นเกียรติของข้าที่ได้พบกับท่านขอรับ ท่านเจ้าเมืองได้กำชับให้พวกเราดูแลพวกท่านเป็นพิเศษหากท่านมาที่นี่ โปรดรอสักครู่ ข้าจะไปจัดเตรียมแร่ที่ท่านต้องการซื้อให้ขอรับ” เจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมืองได้รีบออกไปอย่างรวดเร็วหลังจากกล่าวจบ
เวลาผ่านไปสิบนาที
“แหวนมิติวงนี้บรรจุแร่โลหะนิลขาว150กิโลกรัม ราคากิโลกรัมละ200เหรียญทอง แร่โลหะไข่มุกขาวเอาไว้100กิโลกรัม ราคากิโลกรัมละ200เหรียญทอง แร่ทั้งสองชนิดนี้เหมาะสำหรับใช้สร้างอุปกรณ์ระดับพิเศษขอรับ
ส่วนแหวนมิติวงนี้บรรจุแร่โลหะนิลดำเอาไว้90กิโลกรัม ราคากิโลกรัมละ300เหรียญทอง แร่โลหะไข่มุกดำเอาไว้80กิโลกรัม ราคากิโลกรัมละ300เหรียญทอง แร่ทั้งสองชนิดนี้เหมาะสำหรับใช้สร้างอุปกรณ์ระดับล้ำค่าขอรับ
ราคาของแร่รวมทั้งหมด101,000เหรียญทองขอรับ คุณชายได้รับส่วนลด10% เหลือราคา 90,900เหรียญทองขอรับ ส่วนแหวนมิติทั้งสองวงเป็นของแถมขอรับ” เจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมืองกล่าวกับหวังเหว่ย
หลังจากตรวจสอบสิ่งของที่อยู่ภายในแหวนมิติเสร็จเรียบร้อยหวังเหว่ยได้กล่าวออกมา “ขอบคุณท่านเจ้าหน้าที่มากขอรับ นี่เงิน90,900เหรียญทองขอรับ” หวังเหว่ยได้หยิบเงิน90,900เหรียญทองมอบให้กับเจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมือง
“ขอบคุณขอรับคุณชาย นี่คือป้ายลูกค้าพิเศษของทางร้าน หากคุณชายต้องการซื้อแร่เพิ่มเติมในอนาคต ท่านสามารถใช้ป้ายนี้เพื่อขอส่วนลด10%ได้ขอรับ” เจ้าหน้าที่ของจวนเจ้าเมืองได้มอบป้ายลูกค้าพิเศษให้กับหวังเหว่ยหลังจากกล่าวจบ
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย หวังเหว่ยได้ออกมาจากจวนเจ้าเมือง
"แร่เพียงเท่านี้ ก็เพียงพอแล้วสำหรับเปิดร้านค้าใหม่ในช่วงแรก หลังจากหากำไรจากการขายอุปกรณ์ได้พอสมควร ข้าค่อยให้คนออกมาหาซื้อแร่เพิ่มเติมจากจวนเจ้าเมืองและสามตระกูลใหญ่" หวังเหว่ยยืนคิดในใจขณะเดินกลับไปยังคฤหาสน์คุณชายนักประดิษฐ์
ในระหว่างทางหวังเหว่ยสัมผัสได้ถึงกลุ่มคนหลายกลุ่ม ที่แอบสะกดรอยตามเขามา ซึ่งในกลุ่มคนเหล่านั้นมีทั้งเผ่าพันธุ์มังกรและเผ่าพันธุ์มนุษย์
"เฮ้อ ตั่งแต่มาที่เมืองนี้ เสน่ห์ของข้าคงเพิ่มขึ้นไม่น้อย เห็นทีข้าคงต้องลดความหล่อเหลาของใบหน้านี้ลงบ้าง" หวังเหว่ยคิดในใจขณะกำลังฮัมเพลงเบาๆอย่างอารมณ์ดี ระหว่างเดินกลับไปยังคฤหาสน์คุณชายนักประดิษฐ์
“นายท่าน” ทหารรับจ้างที่รับหน้าที่เฝ้ายามหน้าประตูคฤหาสน์กล่าวทักทายหวังเหว่ย
“อืม มีใครมาที่นี่บ้างหรือไม่ ?” หวังเหว่ยกล่าวถาม
“ไม่มีขอรับนายท่าน หากมีใครต้องการพบนายท่านพวกข้าจะรีบไปแจ้งทันทีขอรับ” ทหารรับจ้างกล่าวตอบ
หวังเหว่ยได้พยักหน้าตอบรับคำกล่าวของทหารรับจ้าง จากนั้นเขาได้เดินเข้าไปภายในคฤหาสน์คุณชายนักประดิษฐ์ หลังจากเข้าไปภายในห้องพักส่วนตัวแล้ว หวังเหว่ยได้กลับเข้าไปภายในมิติแดนอสูรในทันที
วูบ
มิตแดนอสูร
“นายท่าน” เหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์กล่าวทักทายหวังเหว่ย ขณะมองเห็นเขาเข้ามาภายในมิติแดนอสูร
“จิวซื่อนางอยู่ที่ไหน ?” หวังเหว่ยกล่าวถามเหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์
“แม่นางจิวซื่ออยู่ที่อาคารของหน่วยกองคลังขอรับ” เหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์กล่าวตอบหวังเหว่ย
หลังจากพูดคุยกับเหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์เสร็จเรียบร้อย หวังเหว่ยได้เดินเข้าไปหาจิวซื่อภายในอาคารของหน่วยกองคลัง
ในขณะที่จิวซื่อกำลังบอกรายละเอียดข้อมูลการทำงานของหน่วยกองคลังให้กับเหม่ยหลินและเหม่ยจูจดบันทึกนางได้หันไปเห็นหวังเหว่ยที่กำลังเดินเข้ามา “นายท่าน”
เหม่ยหลิน เหม่ยจู ได้หยุดมือของพวกนางและหันมากล่าวทักทายหวังเหว่ยเช่นกัน “นายท่าน”
หวังเหว่ยได้ยิ้มตอบรับคำทักทายของพวกนาง จากนั้นเขาได้หันไปมองจิวซื่อ “จิวซื่อแหวนมิติสองวงนี้บรรจุแร่ที่ใช้สำหรับหลอมสร้างอุปกรณ์ระดับพิเศษและระดับล้ำค่าอยู่ หลังจากนี้ข้าจะจัดตั้งร้านค้าขายอุปกรณ์ขึ้นภายในคฤหาสน์คุณชายนักประดิษฐ์ ข้าต้องการให้เจ้าเป็นคนจัดการดูแลเรื่องแร่ที่ใช้หลอมอุปกรณ์เหล่านี้” หลังจากกล่าวจบหวังเหว่ยได้นำแหวนมิติที่บรรจุแร่สำหรับหลอมอุปกรณ์ทั้งสองวงมอบให้กับจิวซื่อ
“รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน ข้าจะพูดคุยเรื่องนี้กับเฟิงเฟยเองเจ้าค่ะ” จิวซื่อกล่าวกับหวังเหว่ย
“อืม ข้าฝากเรื่องนี้กับเจ้าด้วยจิวซื่อ พวกเจ้าทำงานกันต่อเถิด ข้าจะเดินสำรวจมิติแดนอสูรต่อ”
“เจ้าค่ะนายท่าน” จิวซื่อ เหม่ยหลิน เหม่ยจู กล่าวกับหวังเหว่ยพร้อมกัน จากนั้นพวกนางได้เริ่มพูดคุยเรื่องงานกันต่อ
หวังเหว่ยเดินออกมาจากอาคารของหน่วยกองคลัง จากนั้นเขาได้เดินสำรวจดูมิติแดนอสูรที่ในตอนนี้เริ่มมีอาคารต่างๆมากมาย ลานฝึกฝนการต่อสู้หลายแห่ง ทะเลสาบที่มีปลาอยู่เป็นจำนวนมากหลายแห่ง ป่าขนาดใหญ่หลายแห่ง และสวนสมุนไพรที่เริ่มขยับขยายเพิ่มขึ้นมาอีกหลายแห่ง โดยสถานที่ต่างๆเหล่านี้ได้ถูกสร้างขึ้น โดยมีที่พักของหวังเหว่ยเป็นจุดศูนย์กลาง
"อืม ทุกอย่างกำลังพัฒนาไปได้ด้วยดี มิติแดนอสูรแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาล หากในอนาคตมีคนเข้ามาอยู่อาศัยมากกว่านี้ ข้าก็ไม่จำเป็นต้องกังวลถึงเรื่องความแออัด" หวังเหว่ยคิดในใจ
หลังจากสำรวจมิติแดนอสูรจนพอใจ หวังเหว่ยได้กลับไปที่คฤหาสน์คุณชายนักประดิษฐ์
วูบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 57 มิติแดนอสูรที่เริ่มพัฒนา

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 57 มิติแดนอสูรที่เริ่มพัฒนา

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้