ดวงนารีปกป้อง ขอเป็นผู้กล้าสักครั้ง

สวัสดีครับเพื่อนๆทั้งใหม่และเก่า ผมชื่อ โยครับ ตอนนี้ ผุ้โดยสาร รถม้าของผมมามีทั้งหมด 7คน ผุ้หญิง 1 ผู้ชาย 6 คน รวมผุ้กล้าริวจิ ที่หน้าตาหล่อเหลาด้วย การเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินทางเที่ยวเดียวไปเมือง ฟาร์เว่น ถึงผมจะตายแต่ก็ได้ทองมาครึ่งนึงให้แม่แล้ว ผมไม่เสียใจหรอก สมน้ำหน้าเจ้าพวกโง่พวกนี้ ที่ดันจะไปเมืองที่ราวกับเป็นนรกนั่น ขอให้พวกมันไม่ตายดี 5555+ ผมอยากเห็นตอนที่ ซอมบี้ฉีกเนื้อ แม่สาวผมฟ้าสุดสวยนั่นจริงๆ อยากจะเข้าไปดูไปดมใกล้ๆ เวลาเธอ กรีดร้องขอชีวิต และเสพย์กลิ่นไอแห่งความตาย เหมือนกับ พวกนักผจญภัยก่อนหน้านี้ที่ไปเมือง ฟาร์เว่น พวกนั้นไม่มีซักรายที่จะรอดชีวิตกลับมา แม้ว่าผมจะตามไปช่วยพวกนั้นในภายหลัง แต่ก็เหลือแค่สมุดบันทึกเปื้อนเลือดมาเล่มเดียวเท่านั้นเอง

ในระหว่างที่ผมกำลังเล่าเรื่องให้เพื่อนๆฟังอยู่นั้น ดูเหมือนผุ้กล้าริวจิ จะหลับไป เขาคงกำลังฝันร้ายว่า แม่กำลังไล่ทำร้ายอยู่ ถึงได้ครางชื่อแม่ออกมาไม่ขาดสาย ส่วนผุ้หญิงผมฟ้าที่ชื่อ นากิเสะนั้น ก็ดูทำหน้าไม่สนใจอะไรเลย สมแล้วที่เป็นหัวหน้าองค์ครักษ์ อยากรุ้จริงๆว่าตอนที่เธอโดนฉีกเป็นชิ้นๆจะร้องยังไงกันนะ จะร้องเสียงเหมือน หมู หรือร้องเสียงเหมือน หมา 5555+
รถม้าของผมเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เพราะเป็นม้าพันธ์พิเศษ ที่ชื่อ ทริปเปิ้ลฮอร์นฮอร์ส ผมเลี้ยวหลบซากรถม้าเก่าต่างๆไปเรื่อยๆ ราวกับช่างผุ้ชำนาญการ และในตอนนั้นเองที่เจ้า อัศวินอ้วน เหมือนหมู บ่นออกมาเป็น ภาษา เวสเทิร์น ไครซิส ด่าผมราวกับหมูหมา ขอโทษทีที่ผมฟังออก ผมยังคงขับรถม้าไปด้วยฟังมันด่าไปด้วย ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แทบไม่มี น้ำตาในดวงตาของผมไหลออกมาเลย ผมตัดสินใจแล้วว่า เหยื่อรายแรกจะให้ เจ้าอัศวินอ้วน มาไทล์ คนที่กำลังบ่นคนนี้แหละ เป็นเหยื่อสังเวยรายแรกของพวกซอมบี้
" จะด่าใคร ก็รู้จักดูให้ดีๆหน่อย มาไทล์ อย่าทำให้เจ้าหนูโย ขับรถม้าไม่ไหว " นากิเสะ กล่าว ทำให้ มาไทล์ทำหน้านิ่ว คิ้วขมวด เขาหยิบมีดขึ้นมา ขู่ผมให้ขับรถม้าดีๆ
" ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ ก็เก็บมีดซะ คุณอัศวินหมู ไม่งั้นจะหาว่าผมไม่เตือน " ผมด่าเจ้าอัศวิน มาไทล์ แล้วแกล้ง ขับรถม้ากระโชกโฮกฮาก จนล้อข้างขวาไปติดหล่มเข้า และสิ่งที่ทุกคนกลัวก็เกิดขึ้น รถม้า หยุดอยู่กลางดง ซอมบี้ และกำลังจะกลางคืนแล้วด้วย ช่างเป็นสถานวิกฤติ ที่ผมต้องการให้มันเกิดขึ้นเร็วๆเหลือเกิน จนเนื้อเต้นแทบจะระริกระรี้ออกมาเดินอยู่นอกตัวผมแล้ว
ในขณะที่ทุกคนกำลังจะทะเลาะกัน ผุ้กล้าริวจิ ก็ตื่นจากฝันร้าย แล้วกระโจนออกจากรถม้า
" ไอ้หนู อีกไกลมะ กว่าจะถึงเมือง ฟาร์เว่น "
" อีก 20กิโล ครับ คุณผู้กล้าริวจิ ขอให้ไปถึงโดยสวัสดิภาพนะครับ " ผมหัวเราะ ฮึ ฮึ อยู่ในใจ อยากรุ้จริงๆว่าจะเหลือซักกี่คนที่ไปถึงเมือง ฟาร์เว่น แบบ เป็นๆ
อีกทางด้านหนึ่ง กองทัพของอารุส แม่ทัพของอาณาจักรมังกรฟ้าไครซิสตะวันตก ก็มาถึงประตูเมือง ซาฟีน่า เมืองหลวงของ อาณาจักรมังกรฟ้าไครซิสตะวันออก ทว่า... เมืองนี้เป็นเมืองป้อมปราการที่แข็งแกร่งมาก และเป็นเมืองใหญ่ ทำให้ เลาห์คอน ซากาเรียต้องเดินทางมาบังคับบัญชาด้วยตัวเอง
" ฝ่าบาท หม่อมฉันเห็นว่า การเอาทหารเข้าตี เมือง ซาฟีน่า เหมือนกับการฆ่าตัวตายชัดๆ " แม่ทัพอารุสกล่าว
" ทหารของหน่วย บอลลูน ของหม่อมฉัน จะหาทางเข้าไปทางอากาศเอง ขอรับ " ลุกซ์ ขุนพลฝ่ายซ้าย กล่าว
" ท่านลืมไปแล้วรึว่า เมือง ซาฟีน่า มีปืนใหญ่เวทย์มนต์ ไม่ต่ำกว่า 10 กระบอก การเอาหน่วยบอลลูนเข้าไป เท่ากับเป็นการฆ่าตัวตาย " เรเชล น้องสาวของ เลาห์คอน ซากาเรีย กล่าว
แต่อยู่ๆ เลาห์คอน ซากาเรีย ก็เคาะโต๊ะ ให้ทุกคนสงบนิ่ง แล้วฟังพระองค์
" เราจะบุกในคืนเดือนมืดด้วยบอลลูน แล้วจะเทน้ำมันดิบลงไป แล้วจุดไฟ ให้พวกชาวบ้านหนีไป ทางตะวันออก บางทีทหารที่ประจำอยู่บนกำแพงเมือง อาจจะเป็นห่วงครอบครัว จนไม่เป็นอันสู้รบก็เป็นได้ " เลาห์คอน ซากาเรีย กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"หว่อเมิน จุ่นเป้ยสิงต้ง (รับคำสั่ง) " ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน
หลายวันผ่านไป เมื่อถึงคืนเดือนมืด กองทัพบอลลูนกว่าพันคนของอาณาจักรมังกรฟ้าไครซิสตะวันตก ได้ย้อมสีบอลลูนเป็นสีรัตติกาล แล้วเตรียมเชื้อเพลิงที่อัดแน่นไปด้วยน้ำมันดิบติดไฟได้ง่าย วางเอาไว้บนตักของตน และในการบุกคราวนี้ เลาห์คอน ซากาเรีย เป็นคนนำทัพบุกตัวตัวเอง แม้จะมีเสียงคัดค้านจากแม่ทัพ อารุสก็ตาม
" ทุกคนบุก " เลาห์คอน ซากาเรีย กล่าว ก่อนจะปล่อยกองทัพบอลลูนทั้งหมดออกไป
ค่ำคืนนี้เป็นคืนเดือนมืดและมีงานเทศกาลในเมือง ซาฟีน่าของอาณาจักรมังกรฟ้าไครซิสตะวันออกทำให้ทหารของ อาณาจักรมังกรฟ้าไครซิส ตะวันออกไม่ทันระวังตัว ไม่ทันไรก็มีเสียง ดัง ตูม ไปทั่วเมือง ซาฟีน่า
" เกิดอะไรขึ้น " หัวหน้าทหาร ธอร์น กล่าว
"แย่แล้ว หัวหน้า พวกทหารมังกรฟ้าไครซิสตะวันตกบุกเราด้วยไฟ" ทหารยามคนหนึ่งกล่าวด้วยความรีบร้อน
"ช่วยกันดับไฟเร็วเข้า " ธอร์น กล่าวด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเห็นไฟไหม้ไปทั่วพระนครหลวง ซาฟีน่า และเมื่อนั้นเองเสียงโห่ร้อง ตะโกนฆ่าฟันก็ดังขึ้นไปทั่ว กองทัพมังกรฟ้า ไครซิส ตะวันตก บุกแบบสายฟ้าแลบ แทบจะในทันทีที่กองทัพบอลลูน ลอบวางเพลิงสำเร็จ
การรบเป็นไปอย่างดุเดือดทั้งสองฝ่าย สู้กันตั้งแต่ตอนกลางคืนยันถึงเช้า จนทหารทั้งสองฝ่ายอ่อนแรง แต่ในที่สุด ทหารของอาณาจักรมังกรฟ้าไครซิส ตะวันออก ก็ต้องสละเมืองหลวงที่ อยู่มานาน และนี่เป็นชัยชนะของ เลาห์คอน ซากาเรีย แห่งอาณาจักรมังกรฟ้าไครซิส ตะวันตก ที่เหนือกว่า เลาห์คอน มาฟา แห่งอาณาจักรมังกรฟ้า ไครซิสตะวันออก
ชาวเมือง ซาฟีน่า พร้อมทหารอาณาจักรมังกรฟ้าไครซิส ตะวันออก ค่อยๆถอยทัพไปทางตะวันออก การเสียเมืองหลวงอันเป็นที่รัก ทำให้ เลาห์คอน มาฟา ต้องเรียก เซนะ กลับมารับราชการสงครามด่วน ซึ่งเรื่องนี้ เป็นผลเสียอย่างมาก ในการหาตัวการที่ทำให้ทั้งสองอาณาจักรต้องสู้รบกัน
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป