Secret Dungeon

ไฟภายในห้องสมุดส่องสว่างทั่วทั้งห้อง ท้องฟ้าภายในได้เปลี่ยนเป็นมืดสนิทบ่งบอกว่าเวลาได้ผ่านเลยไปถึงช่วงเวลากลางคืนแล้วการเคลื่อนย้ายกลับมาอย่างกะทันหันกับการที่กลุ่มคนที่มาใหม่ในห้องสมุดของสถาบัน ทำให้สถานการณ์เงียบสงบ เหมือนต่างคนต่างกำลังพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงพูดขึ้นหนึ่งจะดังขึ้นเพิ่มเปิดฉากการพูดคุยของคนอื่นๆ
หน่วยแพทย์ของกองทัพรวมถึงเจ้าหน้าที่ของกองทัพเองก็อยู่ในห้องสมุดแห่งนี้ด้วย เป็นไปได้ว่ามีคนที่เห็นเหตุการณ์อยู่ด้านนอกห้องสมุดได้แจ้งข่าวให้แก่สถาบัน เพื่อดำเนินการต่อ ร่างของผู้บาดเจ็บถูกทำการรักษาเบื้องต้นทันที เจ้าหน้าที่เริ่มสอบถามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนที่อยู่ใกล้ๆเป็นอันดับแรก
หลินไม่คิดที่จะอธิบายเหตุการณ์ต่างๆหรือตอบคำถามใดๆ เขาเลือกที่จะเดินไปที่หน้าประตูทางเข้าห้องสมุดเพื่อที่จะออกไป มีเจ้าหน้าที่บางส่วนยืนปิดทางออกเอาไว้เพื่อที่จะรักษาความสงบ เมื่อกลุ่มเจ้าหน้าที่เห็นชายหนุ่มเดินมา พวกเขาล้วนเปิดทางให้แต่โดยดี พอมีคนเห็นว่ามีคนสามารถออกไปได้นั้น
กลุ่มของเกรย์นาสต้องการที่จะเนียนเพื่อออกไปเช่นเดียวกัน
"ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ออกไปจากที่นี่" เจ้าหน้าที่พูดขึ้น แต่หลังจากพูดเสร็จเขาก็เพิ่งคิดได้ว่าตัวเองเพิ่งจะให้คนออกไปเมื่อครู่ คำพูดของเขาเหมือนจะขัดกับการกระทำอยู่หน่อยๆ
กลุ่มของเกรย์นาสพยายามพูดคุย แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถออกไปได้ หากจะฝ่าออกไปล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องสิ้นคิดดีๆนี่เอง
คนของสถาบันที่อยู่ในห้องสมุดเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับเจ้าหน้าที่ฟัง หลายต่อหลายคน เรื่องราวที่ได้ฟังล้วนเป็นเรื่องราวที่คล้ายคลึงกันทั้งหมด ไม่มีเรื่องอะไรที่แตกต่างกัน เมื่อได้ฟังหลายต่อหลายปากกลุ่มเจ้าหน้าที่ได้รับคำสั่งให้ควบคุมตัวกลุ่มของเกรย์นาสทั้งหมด เพื่อนำไปสอบสวนก่อนจะลงโทษอีกครั้ง เพียงไม่นานสถานการณ์ก็คลี่คลายลงในที่สุด
เมื่อออกมาจากห้องสมุดของสถาบันหลินได้เจอกับเรเชลและฟีร่า ที่ยืนอยู่ด้านหน้าและยังมีคนในสถาบันคนอื่นๆที่มายืนดูว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่อีกจำนวนหนึ่ง ยังมีคนทยอยมาเพิ่มอยู่เรื่อยๆ ดูเหมือนห้องสมุดจะกลายเป็นจุดสนใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว
หลินไม่ได้พูดคุยกับทั้งสองคนเพียงใช้ภาษามือเป็นการบอกว่าไปกันเถอะ โดยไม่จำเป็นต้องถามว่าทำไมทั้งสองคนถึงกลับมาที่สถาบันอีก ข่าวคงไปถึงพวกเธอและนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเธอมาอยู่ที่นี่ พอขึ้นรถหลินเล่าเหตุการณ์คร่าวๆให้ทั้งสองฟัง ก่อนจะกลับไปที่โรงแรม
เมื่อกลับมาถึงหลินโทรสั่งอาหารง่ายๆของโรงแรมและไม่ลืมที่จะสั่งของกินเล่นให้มังกรน้อย เขาทราบจากเรเชลว่ามันเพิ่งจะได้กินไปไม่นาน ก่อนที่จะไปอาบน้ำ หลินเล่นกับเจ้ามังกรน้อยก่อนที่อาหารมาส่ง เมื่อเขาจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็อุ้มมังกรน้อยขึ้นมาพร้อมกับเดินไปที่ห้องซึ่งเป็นทางเข้าดันเจี้ยน
! ดันเจี้ยนชั้นที่ 341
หลินเดินคู่ไปกับมังกรน้อย บนพื้นหญ้าที่โล่งเตียน เขาเดินไปอย่างไม่รีบร้อนไม่นานเขาก็เจอเข้ากับมอนสเตอร์ที่คล้ายพืชตัวหนึ่ง โชคดีที่มันอยู่ตัวเดียวเขาจะได้ไม่เสียเวลาตามหา มังกรน้อยที่นั่งอยู่บนไหล่ซ้ายถูกอุ้มลงวางลงที่พื้น ตัวของเจ้ามังกรน้อยผ่านมาสองเดือนมีขนาดที่ใหญ่ขึ้นเกือบเท่าตัว แต่ก็ยังถือว่าตัวเล็กอยู่ดี
มังกรน้อยหันมามองที่มอนสเตอร์ตรงหน้ามันก่อนจะหันมามองหลินเพื่อรอสัญญาณ เมื่อเห็นหลินชี้ไปที่มอนสเตอร์ด้านหน้า ชุดเกราะบนร่างของมันก็ปรากฏขึ้นมา เป็นเกราะที่คลุมร่างของเจ้ามังกรน้อยทั้งตัวไม่เว้นแม้แต่เท้าของมัน แม้ว่าจะเป็นเกราะแต่ก็เป็นเพียงเกราะเบา ไม่เพียงจะทำให้มันเคลื่อนไหวช้าลง แต่กลับเพิ่มขึ้นอีกด้วย
มังกรน้อยวิ่งด้ายท่าทางที่น่ารัก แต่เมื่อมันกระโดดไปมาท่าทางของมันเปลี่ยนเป็นน่าเกรงขามขึ้นมาทีเดียว มอนสเตอร์พืชปล่อยบางอย่างคล้ายใบไม้ออกมาจากตัวมันและพุ่งเข้าใส่มังกรน้อย เมื่อเห็นดังนั้นมังกรน้อยจึงกระโดดหลบไปมา เมื่อประชิดตัวได้มังกรน้อยใช้อุ้งเท้าของมันโจมตีมอนสเตอร์พืช ก่อนจะกระโดดถอยหลังออกมาและทำซ้ำแบบเดิม
เพียงไม่กี่นาทีมอนสเตอร์พืชก็หายไป ก่อนจะดรอปสมุดทักษะเล่มหนึ่งทิ้งเอาไว้ มังกรน้อยใช้ปากของมันค่อยๆหยิบสมุดขึ้นมาก่อนจะวิ่งกลับมาหาหลินที่ยืนรออยู่ที่เดิม
"อู้อี้" เสียงของเจ้ามังกรน้อยที่พยายามส่งเสียงหลังจากมันได้รับการลูบหัวและถูกอุ้มขึ้นมา ใบหน้าของมันทำให้มองออกว่ามันกำลังยิ้มอย่างมีความสุข
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้ามังกรน้อยได้ต่อสู้กับมอนสเตอร์ธรรมดา หลินได้พามันเข้ามาในดันเจี้ยนหลายต่อครั้งแล้วก่อนหน้านี้ เนื่องจากมันยังเด็กมาก กว่าเขาจะสอนจนทำได้ถึงขนาดนี้ใช้เวลานานพอสมควรเลยทีเดียว แรกๆเขาจับมอนสเตอร์มาด้วยตัวเองก่อนจะทดลองให้มังกรน้อยโจมตี แต่มันกับไปเล่นกับอีกฝ่ายแทนเสียอย่างนั้น
ยังดีที่มีครั้งหนึ่งมังกรน้อยโดนมอนสเตอร์ที่เขาจับมาโจมตีใส่ ดีที่เขาสร้างเกราะเบาให้มันการโจมตีนั้นจึงไม่สามารถทำอะไรมังกรน้อยได้ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะจัดการมอนสเตอร์ตัวนั้นมังกรน้อยก็ใช้เท้าของมันตบอีกฝ่ายหลายครั้งจนสลายไป เมื่อเขาเห็นว่ามังกรน้อยพร้อมที่จะสู้ เขาจึงเริ่มเปลี่ยนวิธีและทดลองให้มันสู้อยู่หลายครั้ง แต่มังกรน้อยกับเรียนรู้ในสิ่งที่เขาต้องการให้มันได้อย่างรวดเร็ว
หลินไม่ได้มีความตั้งใจที่จะให้มังกรน้อยมาร่วมสู้กับเขาในตอนนี้ เพราะมันยังเด็กอยู่มาก เขาแค่อยากให้มันได้เปลี่ยนบรรยากาศและได้เล่นสนุกให้มากขึ้น แต่การต่อสู้เช่นนี้ก็เป็นการออกกำลังกายที่ดีสำหรับเจ้ามังกรน้อยเอง
หลินยังคงเดินต่อและให้มังกรน้อยได้สู้กับมอนสเตอร์ไปเรื่อยๆ ไม่นานลมกระโชกแรงได้พัดมาและดูเหมือนว่าจะพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ มังกรน้อยเลิกที่จะจัดการมอนสเตอร์ที่กำลังสู้อยู่และวิ่งกลับมาหาหลินอย่างรู้หน้าที่
โล่กลมถูกสร้างขึ้นล้อมรอบมังกรน้อยเหมือนกับทุกครั้ง ก่อนที่ดาบเล่มสีฟ้าจะปรากฏขึ้นบนมือของชายหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ห้องสมุดของสถาบัน #9

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ห้องสมุดของสถาบัน #9

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้