เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

เสี่ยวเทียนเข้ามาในสำนักงานแล้วก็ถีบประตูเข้าไปในทันที ตูม !  ประตูสำนักงานพังทลายลง มีหน่วยรบพิเศษ โผล่อกมา ใช้แขนกลที่เรียกหัตถ์เทวะ ต่อยเข้าใส่เสี่ยวเทียน อย่างรวดเร็ว แต่เสี่ยวเทียน ใช้ฝ่ามือสุญญตากระแทกเข้าไป  หัตถ์เทวะถึงกับระเบิดจากข้างใน ส่งเสียงร้องดังลั่น

จากนั้นก็มีคนเข้ามาใช้มีดสปาร์ต้า กระโดดลอยตัว ทิ่มแทงเข้าใส่เสี่ยวเทียนอีก

เปรี้ยง ! เสี่ยวเทียนใช้มือซ้ายปล่อยพลังอัสนีออกมา แล้วจากนั้นมีคนออกมากว่าสิบคน ใช้ปืนกลระดมยิงเข้าใส่เสี่ยวเทียนนับร้อย นัด แต่ทุกกระสุนไม่สามารถทะลผ่านเกราะเทพเจ้าไปเลยแม้แต่น้อย เสี่ยวเทียนใช้ปืนพกยิ่งสวนไปบ้าง เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  สิบกว่าคนถูกยิงเข้าเสกหน้า กระเด็นตายไปจนหมด

“ ท่านนายพล รีบหนีกันเถิดขอรับ เฉินเสี่ยวเทียนทำลายค่ายทหารของเราพังเสียหายไปหมด แล้วบัดนี้มันบุกเข้ามาในสำนักงานของเรา ฆ่าคนของเราตายไปหลายสิบคนแล้ว”

“ บัดซบ แล้ว พวกหน่วยหมาป่าสังหารมันไปไหน ออกมาจัดการกับมันแล้วหรือยัง”

“ ตายหมดแล้ว  ! หลังจากโดรนสังหารถูกทำลาย พวกมันก็หลบอยู่ในค่ายทหาร ถูกฟ้าผ่าตายหมดเลย” ที่ปรึกษาทางทหารวิ่งหน้าตื่นมาทันที

“ เตรียมขนทองคำ กับหินพลังงาน มาเก็บไว้ในแหวนมิติให้หมด แล้วเดินทางกลับโลกทันที”  นายพลออดี้ รีบขนย้ายทรัพย์สินมีค่า มาเก็บเอาไว้ใน แหวนมิติ ได้สองวง แล้วเตรียมขึ้นยานเคลื่อนย้าย เพือจะหนี แต่ไม่ทันได้ขึ้น เสี่ยวเทียนก็ลอยมาปรากฏต่อหน้า โดยรอบๆ มีปรากายแสงอัสนี แลบแปร๊บ ๆ ไปทั่ว ทหารที่ใชหัตถ์เทวะ พอเปิดใช้งาน อัสนีสายฟ้า ก็ผ่าใส่ทันที เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ !!

ทหารนับร้อย ๆ คน ไม่มีใครกล้าเรียก หัตถ์เทวะออกมาอีกเลย นายพอออดี้ ใช้ปืนพิเศษ ยิงใส่เสี่ยวเทียน เป็นกระสุนที่ลงอาคมเวทย์พิเศษ ขนาดเซียนสวรรค์ยังไม่สามารถรับได้  เสี่ยวเทียน เห็นแล้วว่ามันผ่านเกราะเทพเจ้ามาได้ แต่ว่า เสี่ยวเทียนไม่สนใจ ใช้กระบี่ฟันไปทีกระสุน กระเด็นไป มันยิ่งใส่กลับเข้ามาอีก เกือบสิบนัด เสี่ยวเทียนก็ใช้กระบี่ปัดออกไป ได้ทุกนัด จนกระสุนหมด มันพยายามเปลี่ยน ที่บรรจุกระสุนใหม่ แต่ช้าไปแล้ว เสี่ยวเทียนมาถึงตัว แล้วใช้มือบิดคอจนหักได้รอบ  ตายคาทีไป แหวนเพชรเม็ดโป้ง ส่องประกายเข้ามาในสายตา เสี่ยวเทียน จนต้องหยิบออกมาจากนิ้ว ของ นายพลออดี้ ทั้งสองวง พอสัมผัเข้าข้างใน

“ โอ้ โอ้ นี่มันทองคำนี่ เท่าไรกันวะเนี่ย โอ้ยตายแล้ว มันเป็นแท่งๆเลย  อาจารย์นี่มันทองคำแท่ง เอาไปซื้ออะไรได้ไหมเนี่ย”

“ ดี เอามาให้หมด ข้าจะได้สร้าง หินพลังงานให้ ปราสาทเทพเซียน แล้วก็อาวุธเซียนอีกหลายชิ้น”

“ อาจารย์ นี่มันเยอะมากเลยนะ”

“ แค่ 20 ตันเองไม่เห็นเยอะเลย”

“ 20 ตันนี่มันเท่าไรนะอาจารย์?” เสี่ยวเทียนคงต้องกลับไปให้ วาวาช่วยกันนับแล้ว ส่วนอีกวงหนึ่งเป็นหินเป็นก้อน เลยถามอาจารย์ว่าคืออะไร

“ มันเป็นหินพลังงาน สามารถใช้แทนน้ำมัน หรือ พลังงานอย่างอื่นได้ ข้าจะลองดัดแปลง ใช้กับปราสาทเทพเซียน กับหุ่นเซียน บางทีอาจไม่ต้องใช้ทองคำก็ได้”

“ โอ้ ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย”  เสี่ยวเทียนจัดการ นายพลออดี้ ที่ส่งคนมาลอบสังหารเขาหลายครั้งแล้ว ด้วยความสงสัยว่าทำไมต้อง แค้นเขามากขนาดนี้ ก็สืบค้นความจำที่หัวของนายพล ออดี้ 

สุดท้ายก็รู้ว่า อ๋องน้อย ม่อเส้าฉี  เคยคิดจะฉุด  วาวา เชียวรึ ? ไอ้บ้านี้กล้าคิดกับวาวา ภรรยาข้าได้อย่างไร งานนี้ต้องเห็นดีกัน

เสี่ยวเทียนกลับเข้าวัง  ธิดาเทพหยูเซียง ก็เข้ามาหาทันที !

“ นี่เจ้าหายไปเป็นครึ่งปี กลับมาก็ทำลายค่ายทหารของ หน่วยรบหมาป่าโลกันต์และ สำนักงานของมันอีก นี่เจ้าถึงกลับ ฆ่านายพลออดี้ด้วยเลยหรือนี่?”

“ หากมีใครคิดสังหารพี่สาวบ้าง พี่สาวจะปล่อยให้มันเดินลอยไปลอยมาอยู่อย่างนั้นรึ?”

“ หากข้าทำได้ ก็คงไม่ปล่อยไว้เช่นกัน  แต่ว่า หากกองกำลังของมันที โลกเก่ารู้ คงไม่ยอมแน่ หากมันคิดก่อสงคราม ประชาชนคงเดือดร้อนกันไปทุกหย่อมหญ้าแน่”

“ ท่านไม่ต้องห่วง ข้าทำเอง ข้าก็ต้องยอมรับ ท่านช่วยส่งข้อความ ไปบอกตระกูลม่อด้วย ภายในสามวัน ให้มันส่งมอบมือทั้งสองข้าง ของ ม่อเส้าฉีมา หากเกินกำหนดข้าจะไปเอามาเอง !”

เสี่ยวเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ธิดาเทพได้แต่เอามือปิดปากพูดไม่ออกกับคำพูดของเสี่ยวเทียน

“ เจ้าจะบ้าเรอะ !  อ๋องม่อเซวียนเซิง เป็นขุนนางผู้ใหญ่ เจ้าบอกให้เขาตัดมือลูกชายออกมาอย่างนั้นหรือ?  ขืนเจ้าทำไป จักรพรรดินีเอาเจ้าตายแน่”

“ ข้าไม่ให้มันควักลูกตาออกทั้งสองข้าง ก็ดีแล้ว มันบังอาจ ส่งคนมาฉุดคร่า ภรรยาของข้า  !  แล้วยังจ้าง หน่วยรบหมาป่าโลกันต์ 200 ล้านเหรียญทองให้มาสังหารข้าเพื่อจะชิงภรรยาของข้าไป ! พี่สาวคิดว่า ข้าจะยอมจบเรื่องนี้ง่ายๆอย่างนั้นหรือ? เสี่ยวเทียนเริ่มโกรธขึ้นมาบ้างแล้ว

“ เป็นเรื่องจริงหรือนี่ !” ธิดาเทพกล่าวออกมาเบาๆ 

“ พี่สาวไม่ต้องยุ่งก็ได้ ข้าจะจัดการเอง ส่วนเรื่อง กองรบหมาป่าโลกันต์ ข้าจัดการอ๋องน้อย และ ประมุขสำนักสุขสำราญเสร็จแล้ว ข้าจะไปโลกเก่า กวาดล้าง หน่วยรบหมาป่าโลกันต์ให้หมดไปเอง”

“ นี่เจ้าคิดจะจัดการกับประมุขสำนักสุขสำราญด้วย แล้วจะไปโลกเก่า กวาดล้างหน่วยรบหมาป่าโลกันต์อีก? เจ้านี่บ้าไปแล้ว”

“ ถึงข้าจะบ้า ! ข้าก็ไม่ยอมให้ใครมาเข่นฆ่าแต่เพียงฝ่ายเดียวหรอก”

“ เอาล่ะ ข้าจะส่งข่าวไปเตือนพวกเขาเอง นี่ไม่มีทางคุยกันได้เลยหรือยังไงนะ?”

เสี่ยวเทียนไม่ตอบได้แต่เอนหลังนอนหลับตาไปบนเตียงพักผ่อน

ธิดาเทพได้แต่ขยี้เท้า แล้วเดินออกไป

“ พวกท่านทั้งสอง เห็นว่าเราควรทำยังไงดี”

“ เด็กน้อยนี่โอหังไม่เบา” เซียนหญิงเย่วยิ้มคล้ายชอบใจ

“ แต่มันก็มีดีให้โอหังเหมือนกัน ถล่มค่ายทหารกองทหารหมาป่าโลกันต์ ที่ขึ้นชื่อว่า แข็งแกร่งที่สุด ถึงขนาดเคยข่มขู่จักรพรรดินีมาแล้วด้วย” ปู่เมิ่งยังยอมรับเสี่ยวเทียนเรื่องนี้

“ แต่เขากำลัง คิดกวาดล้าง ท่านอ๋องม่อ แบบนี้ขุนนางผู้ใหญ่ ที่จงรักภักดีคนอื่นๆ

จะคิดอย่างไร ที่โอรสเทพ เป็นถึงทายาทกลับคิดเข่นฆ่าขุนนางผู้ใหญ่เช่นนี้” ธิดาเทพเอ่ยแย้งออกมา

“ ต้องแจ้ง ให้จักรพรรดินีให้รับทราบหรือไม่”เซียนหญิงเย่วรีบเอ่ย

“ ไม่ได้ หากเสด็จแม่ทราบเรื่อง ข้าในฐานะ รักษาการแทน ก็ต้องถูกตำหนิ อยู่ดี”

“ มีอีกทาง  คิดว่าต้องให้อ๋องม่อเซวียนเซิง ยอมจ่ายมากหน่อย คิดว่าด้วยนิสัย ของเสี่ยวเทียนน่าจะคุยง่ายหน่อย”  ปู่เมิ่งเสนอความเห็น  ทุกคนได้แต่พยักหน้า

“ แล้วประมุขสุขสำราญ จะทำอย่างไรดี”

“ เรื่องนี้ เป็นเรื่องวงการยุทธไม่ใช่เรื่องราวของราชสำนัก พวกเราไม่ต้องยุ่งเกี่ยวเป็นการดีกว่า” แล้วทั้งหมดก็ลงความเห็นเดียวกัน รุ่งเช้า ธิดาเทพก็ไปพบม่อเซวียนเซิงทันที

พอม่อเซวียนเซิง รู้ข่าวว่า หน่วยรบ และสำนักงาน หน่วยรบหมาป่าโลกันต์ถูกทำลายลงไปด้วยฝีมือโอรสเทพ  ก็ร้อนๆ หนาวๆแล้ว พอธิดาเทพมาส่งข่าวว่า โอรสเทพ เสี่ยวเทียน บอกให้ส่งมือ อ๋องน้อยอีก ก็ตกใจแทบช็อค รีบเรียกอ๋องน้อยมาหาทันที

“ ลูกไม่รู้ว่านางผู้นั้น เป็น ภรรยาของโอรสเทพ ส่วน การจ้างนั้น ก็เป็นแค่พูดเล่นๆ ไม่คิดว่า นายพลออดี้ จะจริงจัง ท่านพ่อท่านต้องช่วยข้า !  อย่าตัดมือของข้าให้มันเลยนะ !” อ๋องน้อยร่ำไห้ คุกเข่าต่อหน้า อ๋องม่อ

“ ธิดาเทพ ท่านได้โปรดช่วยคุยกับ โอรสเทพให้ พวกเราตระกูลม่อด้วย พวกเราภักดีต่อท่านมาชั่วชีวิต ไม่เคยคิดเป็นอื่น ได้โปรดหาวิธีให้พวกเราด้วยเถิด”

ฟังอ๋องม่อจบ ธิดาเทพได้แต่ถอนหายใจออกมา  หนักใจแทน

“ ข้าจะช่วยพูดให้ แต่ครั้งนี้ ท่านต้องชดเชย ให้กับโอรสเทพ เพื่อไม่ให้เขาคิดเอาเรื่อง ตระกูลม่อ อีกต่อไป”

“ ข้าพร้อมรับทุกข้อเสนอ ขอเพียงธิดาเทพบอกออกมา”

“ ได้ ข้าจะกลับไปเจรจาเรื่องนี้ให้”

คืนนั้นที่ตำหนักแพรไหม

“ ห้าร้อยล้านเหรียญทอง เฮอะ ! คิดหรือว่า คนอย่างข้า เฉินเสี่ยวเทียน เงินแค่นี้จะซื้อได้ มันคิดสังหารข้านะ แล้วยังคิดจะฉุดภรรยาสุดที่รักของข้าไปอีก !” เสี่ยวเทียน ยืนยันเสียงแข็งเรื่องนี้ไม่มีทางยอมง่ายๆ อย่างแน่นอน

“ หนี่งพันล้านเหรียญทอง” ธิดาเทพเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“หนึ่งพันล้านเหรียญทอง ! เฮ้อ…. ข้าเองก็ไม่ใช่คนที่โหดร้ายอะไร ท่านอ๋องม่อ อุตส่าห์มีน้ำใจถึงขนาดนี้ ข้าต้องมีไมตรีกลับไปบ้าง เรื่องที่ผ่านมา ก็ถือว่าให้มันแล้วๆ ไป ต่อไปอย่าให้มีเหตุการณ์อย่างนี้อีก ก็แล้วกัน”  เสี่ยวเทียนเผยรอยยิ้มหวานให้ธิดาเทพ

“ ต่อไปก็ให้จบเรื่องนี้ ไม่รื้อฟื้นขึ้นมาอีก” ธิดาเทพย้ำอีกครั้ง

“ไม่รื้อฟื้นอย่างแน่นอน ด้วยสัญญาลูกผู้ชาย”  เสี่ยวเทียน เวลานี้กำลังรู้สึกดี ที่เงินทองกำลังไหลมาเทมาอีกครั้งแล้ว

รุ่งขึ้น มีคนของสำนักสุขสำราญมาหาเสี่ยวเทียนแต่เช้า พอเสี่ยวเทียนมาพบ

ก็รู้ว่า เขาเป็นประมุขของสำนักสุขสำราญ ถึงกับมาด้วยตนเอง พร้อมเด็กรับใช้ขนทองคำมาเต็มคันรถ

“ เรียนท่านโอรสเทพ นี่คือ ท่านประมุขตู้คัง จากสำนักสุขสำราญ” กุนซือของประมุขสุขสำราญแนะนำตัว

“ ท่านประมุขตู้ ยินดีที่ได้รู้จัก”

“ ข้ามาเพื่อขอขมาโอรสเทพ ขอให้โอรสเทพโปรดให้อภัย” ประมุขคุกเข่าไปที่พื้นเสี่ยวเทียนต้องเข้ามาประคองให้ลุกขึ้นทันที

“ ไม่เป็นไร ที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป ข้าไม่ใช่คนที่อาฆาตจองเวรใครๆ ทั้งนั้น”  เสี่ยวเทียนเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

“ น้ำใจของโอรสเทพ ช่างสูงส่งยิ่งนัก ข้ามิมีอะไรตอบแทน เลยขอมอบทองคำมาให้ หนึ่งพันล้านเหรียญ  ของเล็กน้อยเหล่านี้  โอรสเทพได้โปรดรับไว้”

“ ท่านประมุข ขนมาขนาดนี้ ข้าก็ขอรับไมตรี เพื่อไม่ให้ท่านต้องผิดหวัง”

“ ข้าไม่คิดเลย ว่าโอรสเทพอายุเพียงแค่นี้ จะมีฝีมือขนาดล้ม ราชันจอมเวทย์ได้

ไม่ทราบว่า ท่านสนใจไปเยี่ยมชมดินแดน จอมเวทย์บรรพกาลหรือไม่ ข้ามีกิจการอยู่ที่ ดินแดนจอมเวทย์บรรพกาลมากมาย หากโอรสเทพคิดไปท่องเที่ยว หรือว่า

อยากศึกษาวิชาเวทย์อาคม  ข้ารู้จักท่านจักรพรรดิจอมเวทย์หลายคน พอจะแนะนำให้ท่านได้”

“ แล้วดินแดนจอมเวทย์บรรพกาลนั้นอยู่ที่ใดกันล่ะ”

“ ที่ดินแดนจอมเวทย์ มีเนื้อที่ติดต่อได้ทั้ง พิภพทั้งชั้น สี่ และชั้น ห้า ท่านสามารถเข้าไปได้ทั้งสองชั้น หากไปทางแดนใต้ จะมีประตูจอมเวทย์ แค่จ่ายบัตรผ่าน ก็สามารถข้ามแดนไปได้เลย”

“ น่าสนใจ เอาไว้ข้ากลับ จากโลกเก่าก่อน แล้วข้าจะไป”

“ โอรสเทพเก็บ ตราผ่านของข้าไป พอท่านไปถึง จะมีคนพาท่านไปในแดนจอมเวทย์แห่งบรรพกาล และจะพาท่านไปหาท่านจักรพรรดิจอมเวทย์ อีกด้วย”

เสี่ยวเทียนเก็บตราเครื่องหมายของประมุขสุขสำราญเอาไว้  จากนั้น ประมุขสุขสำราญก็ขอตัวกลับไป 

ตำหนักอ๋องม่อเซวียนเซิง

“ ฮึ่ม ! เฉินเสี่ยวเทียน ครั้งนี้  แกทำข้าเจ็บแสบนัก  คุรุเทพหยวนจง ท่านแจ้งไปยังโลกเก่า บอกคนของ หน่วยรบหมาป่าโลกันต์แล้วหรือยัง”

“ บอกแล้ว พวกเขาพอรู้ว่า เฉินเสี่ยวเทียนจะไปโลกเก่า พวกเขาได้เตรียมจัดการกับมัน ให้มันไปได้ แต่กลับไม่ได้อย่างแน่นอน” คุรุเทพหยวนจงรายงาน

“ ดีมาก เฉินเสี่ยวเทียน คราวนี้ แกจะได้รู้จักนรกบนดิน นั้นเป็นเช่นไร หึ หึ”

ตำหนักอ๋องหลิวเหยียน

“ ท่านพ่อ เฉินเสี่ยวเทียนไม่เป็นอะไรเลย มันยังลอยนวลอยู่ ที่นี่เราจะทำอย่างไรต่อดี”

“ ไม่ต้องห่วง มันคิดจะไปโลกเก่า  กองทหาร ของหมาป่าโลกันต์ ไม่ปล่อยมันไว้แน่ ช่างกล้านัก กล้าบุกไปถึงถิ่นของ หมาป่าโลกันต์ มันคงไม่ได้กลับมาแล้ว”

“ หวังว่ามันคงไม่กลับมาอีกนะ” เทพบุตรหลิวเฟย ก็หวังเช่นเดียวกัน

เสี่ยวเทียนหลังจากตรวจสอบรายชื่อ เฉินคุน แล้วได้ที่อยู่ที่พวกเข้าลงเอาไว้ ทั้งหมด ก็เดินทาง มายานอวกาศ ที่เคลื่อนย้ายคน จากดินแดน เก้าพิภพเพื่อไปยังโลกเก่า 

ยานขนส่งลำนี้มีความจุผู้โดยสารได้ หนึ่งร้อยห้าสิบคนเท่านั้นและมีน้ำหนักบรรทุกสินค้าได้อีกไม่เกิน 10 ตัน ก่อนขึ้นยานอาวุธที่เป็นโลหะทุกชนิดไม่สามารถพกไปได้ ภายในยานลำนี้ อุปกรณ์ประเภทมิติทุกชนิดไม่สามารถใช้งานได้ เสี่ยวเทียนไม่สามารถเข้าไปในมิติ หรือ นำของออกมาได้เช่นกัน 

แต่สามารถติดต่อกับ อาจารย์ลู่เอินได้เหมือนปกติ จึงทำให้ยานลำนี้มีระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงสุด  

ส่วนระยะทางไปโลกเก่า ใช้การวาร์ปไป เพียงสองครั้ง แล้วนอกนั้นก็ต้องบินด้วยเชื้อเพลิงที่เรียกว่า หินพลังงานที่ มีขายทั้งโลกเก่า และพิภพเก้าชั้นแต่ของที่พิภพเก้าชั้นจะถูกกว่ามาก  ระยะเวลาการเดินทาง ใช้เวลาเพียง สามวันก็ถึง  ยานลำนี้ถูกสร้างขึ้นที่โลกเก่า 

หลังจากร่ำลากับธิดาเทพแล้ว เสี่ยวเทียนก็เดินขึ้นยานไป ค่าตั๋วเดินทางครั้งนี้ ราคาถึง 1 ล้านเหรียญทอง คนที่มีเงินเท่านั้นถึงจะเดินทางได้ เสี่ยวเทียนสงสัย ท่านพ่อต้องดิ้นรนขนาดไหน กว่าจะหาเงินได้แล้วไปโลกเก่ากันเพื่ออะไร !  เสี่ยวเทียนนั่งติดชิดกับหน้าต่าง แล้วสักพัก ก็มีเด็กหญิงกับแม่มานั่งด้านข้างๆ เสี่ยวเทียน อีกสองที่นั่ง

“ พี่ชาย ชิงชิง ขอนั่งใกล้หน้าต่างได้ไหมเจ้าคะ” เด็กน้อยส่งเสียงจ้อยๆ เอ่ยขอกับเสี่ยวเทียน

“ ได้ซิ”  เสี่ยวเทียนให้แม่ กับ ชิงนั่งด้านใน เสี่ยวเทียนเลยนั่งด้านนอกยานลำนี้มีที่นั่งแถวเดียว 10 ที่นั่ง คือ ริมติดหน้าต่างสาม ตรงกลางสี่ที่นั่ง

“ ขอบคุณมาก”  แม่ของชิงชิงเอ่ยกับเสี่ยวเทียน

หลังจากผ่านการวาร์ปไปสองครั้ง ยานลำนี้ก็ใกล้ลงจอดที่สถานีโลกเก่าแล้ว มียานบินลองอยู่กลางนภามากมาย  ส่วนใหญ่เป็นยานสำรวจดาวดวงอื่น เพื่อหาพลังงานมาสำรองในอนาคต

“ เสี่ยวเทียน หากไม่มีที่อยู่ก็ไปอยู่กับป้า และชิงชิงนะ ตามที่อยู่ที่ป้าให้ไว้”

ป้าชิงสุ่ย แม่ของชิงชิง เป็นคนใจดีมาก เห็นเสี่ยวเทียนมาคนเดียวก็รู้สึกเป็นห่วงถึงกับชวนให้ไปพัก ที่บ้านของเธอ แต่เสี่ยวเทียนเกรงใจไม่อยากไป

หลังจากยานลงจอดเรียบร้อย ทุกคนก็ต้องไปลงทะเบียนเข้าเมือง

พอถึงรอบของเสี่ยวเทียน พอรู้ว่าชื่อ เฉินเสี่ยวเทียน  ก็มีเสียงสัญญาณอันตรายเตือนออกมา  !!   มีทหารวิ่งกรูกันเข้ามานับร้อยคนถืออาวุธปืนเอ็ม 16 ครบมือ เอาปืนจ่อเสี่ยวเทียนเอาไว้ เพียงคนเดียว  ทุกๆ คนแตกตื่นชุลมุนกันไปหมด

ใครไม่เกี่ยวข้องล้วนถูกกันออกไป กลายเป็นการเผชิญหน้า ระหว่างทหารร้อยคนพร้อมอาวุธ กับเสี่ยวเทียนเพียงคนเดียว

“ เฉินเสี่ยวเทียน คุณถูกจับ ข้อหาฆาตกรรมนายพลออดี้ นำอาวุธและอุปกรณ์ประเภทมิติออกมาวางตรงหน้าให้หมด แล้วคุกเข่า ยกมือให้สูงเข้าไว้”  ห้วหน้าทหาร้องตะโกนด้วยเสียงอันดัง!! ...