Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่สามสิบห้า Hogwart: A History

Hogwart: A History

ประวัติศาสตร์ของฮอกวอร์ต

หรืออย่างที่เฮอร์ไมโอนี่ว่าไว้ประวัติศาสตร์ของฮอกวอร์ตตามมุมมองของพวกพ่อมดที่ปกปิดเรื่องเสื่อมเสียของตนเองเอาไว้

ผมอยากจะแก้ไขให้ถูกต้องแต่เสียดายค่ากระดาษที่ผมมีอยู่

เลยแทนที่จะแก้ไขเนื้อหาผมทำแค่เปลี่ยนหัวเรื่องแทน

Fae Lore: According to Ithmari

ประวัติของภูตตามมุมมองของอิทมาริ

ผมกุมขมับเมื่อตอนที่ต้องแก้ไขประวัติข้อมูลที่ผมเจอ

มีการแซวกันว่าผมที่เป็นบาบาเรี่ยนคือคนคนเดียวในก๊วนที่จดประวัติการพบกันของผู้คนและเรื่องราวทั้งหมดลงบนกระดาษ

Barbarian: Brain of the party

บาบาเรี่ยน:มันสมองของปาร์ตี้

ก็จริง เพราะเราไม่สามารถรู้ว่าประโยคที่คนทำขนมปังบอกมาอย่างไม่ตั้งใจเมื่อสามวันก่อนหรือในโลกความจริงคือแปดเดือนก่อนหน้านั้น

จะเป็นเบาะแสสำคัญที่สามารถทำให้เราจับได้ว่ามังกรน้ำเงิน Blue Dragon ปลอมตัวมาเป็นที่ปรึกษาที่ราชาไว้ใจและเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในอาณาจักรนั้น

เรียกว่าสถานการณ์ตอนนี้คือความเคยชินของผมก็ว่าได้

แม้หากมองดูตามสภาพของโลกความจริงตอนนี้คือการที่บาบาเรี่ยนตัวใหญ่ราวกับหมีนุ่งน้อยห่มน้อย

มาจดบันทึกในห้องสมุดของกิลด์นักผจญภัยก็ตาม

แน่นอนอาจจะมีเพื่อนร่วมปาร์ตี้ของผมบอกว่า

“แหงล่ะ ที่ปรึกษาของราชาอำมาตย์ปุโรหิต ทรยศนั้นคือมุกดั้งเดิมอยู่แล้ว เหมือนจาฟฟาในอาละดินนั่นล่ะใครไม่รู้ก็แย่แล้ว”

ถูกต้อง

แต่ทางเทคนิค เราไม่รู้ว่า DM จะวางกับดักอะไรเราไว้หรือเปล่าผมเลยต้องพยายามตัดความเป็นไปไม่ได้ออกไปด้วยข้อมูลเท่าที่มี

จาฟฟาทางเทคนิคอาจจะเป็นปุโรหิตที่ซื่อสัตย์ธรรมดาแต่โดนใช้คาถาควบคุมโดยอิอาโก้ก็ได้เรื่องนี้เราไม่มีทางรู้ได้หากไม่พิสูจน์

ก็กลับมาที่การจดบันทึกนี้

เอาข้อมูลจากหลายส่วนมาบันทึกจากข่าวสารทั่วไปของกิลด์ ข้อมูลที่คนทั่วไปรู้ ข้อมูลที่ผมรู้และจากปากคำของอิทมาริ

ปรกติแล้ว DM จะเล่นมุกว่า

“ใช่ บรรณารักษ์บอกพวกเข้าว่าอย่างนั้นแต่เมื่อไรกันที่บรรณารักษ์พูดความจริงเสมอ?”

ข้อมูลแต่ละอย่างจะมาจากมุมมองของแหล่งข่าวคือสิ่งที่DM มักเล่นมุกในการหลอกลวงเรา

เช่นผู้นำพี่ชายกับน้องสาวที่เป้นแคนดิเดทจะปกครองอาณาจักรต่อไป

หากไปคุยกับชาวบ้านที่ทำมาหากินอาจจะคิดว่าน้องสาวเป็นที่นิยมมากกว่า

แต่ไปคุยกับขุนนางจะคิดว่าพี่ชายเป็นที่นิยมมากกว่า

ว่าข้อมูลของเรามาจากแหล่งข่าวไหน

ดังนั้นที่เราทำได้คือจดมันลงไปและคอยเอามาเทียบกันทีหลังนั่นเอง

ถึงคนจะมองว่าน่าเบื่อแต่สำหรับผมแล้ว การทำอย่างนี้ก็เคยชินมากกว่าการไปผจญภัยโลกภายนอกนั่น

“น้องสาว ช่วยหยิบบันทึกสงครามร้อยปีของดินแดนแถบนี้มาให้ข้าที”

ผมหันไปถามกับแม่มดนักผจญภัยที่มองมาทางพวกผมอย่างสนใจที่ผมคุยกับอิทมาริ

ตามสายตาของทุกคนคงมองว่าบาบาเรี่ยนคนหนึ่งคุยกับล่อสินะ?

ไม่เป็นไร ผมใช้งานคนได้เสมออยู่แล้ว