“เชิญชมด้านในก่อนเลยนะคะ”โคบายาชิ รุมิที่เป็ตัวแทนจากบริษัท TANAKO ยิ้มแย้มต้อนรับแขกซึ่งเข้ามาในงานแสดงจิวเวลรี่ที่โตเกียวโดม
“โอ้โห…ขยันแบบนี้นี่เอง ประธานยามาโตะถึงได้ถูกใจนักถูกใจหนา”
รุมิหันไปทางเสียงที่ดังขึ้น“คุณ!!! ใครเชิญคุณให้เข้ามาในงานนี้ไม่ทราบ”
“อ้าว!! งานนี้เขาเปิดให้คนทั่วไปเข้าชมได้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ แล้วทำไมผมจะเข้ามาไม่ได้ล่ะหึๆ” เคนยักคิ้วให้เธอ ขณะจับสายกล้องที่สะพายไว้
“หึ!!” รุมิส่งเสียงไม่พอใจ
“ใจเย็นๆ ครับเดี๋ยวหน้าตาไม่สวย พอแขกเห็นจะพากันใวิ่งหนีออกจากงานแทนที่จะเดินเข้ามาชมงานนะครับ” เขายังคงพูดจากวนประสาทรุมิั์ตาคมพราวระยับเมื่อเห็นสาวสวยตรงหน้าเริ่มเก็บอารมณ์ไม่อยู่
“เอ๊ะ! แล้วสาวน้อยของคุณไม่มาด้วยเหรอหรือว่ามัวไปควงคนอื่นอยู่เลยไม่ว่างมากับคุณ แหม ดูท่าเธอจะสับรางเก่งใช่ย่อยนี่หึๆ” รุมิหัวเราะชอบใจเมื่อหาเื่ตอกกลับเขาได้
“ถ้าคุณหมายถึงนานะล่ะก็…ใช่คร้าบบบ เขาไปควงคนอื่นอยู่ และคนที่เธอควงก็รู้สึกว่าจะเป็ว่าที่คู่หมั้นของคุณด้วยนี่ครับ”เคนสวนรุมิกลับทันควัน
“คุณ!!! หึ! ช่างเถอะ ฉันก็แค่ให้ยืมควงเท่านั้นล่ะ เพราะถึงยังไงคนที่คุณชินต้องแต่งงานด้วยก็คือฉันคนเดียวเท่านั้น”ใบหน้าที่ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงามเชิดใส่หนุ่มตรงหน้าอย่างเป็ต่อ
“แน่ใจแล้วเหรอหวังว่าคงไม่อกหัก เสียหน้า และเสียชื่อเสียงหรอกนะ คุณโคบายาชิ”
“ฉันแน่ใจในสิ่งที่ฉันคิดก็แล้วกัน”รุมิเสียงแข็งใส่เขา
“ผู้หญิงอย่างคุณน่ะต่อให้เหลือคนเดียวในโลกนี้ ชินก็คงไม่สนใจร้อก เพราะคนที่เขารักคือนานะคนเดียวเท่านั้นคุณน่ะไม่มีวันจะได้แต่งงานกับนายชินแน่” ใบหน้าคมเข้มยิ้มอย่างสะใจที่เห็นเธอหน้าเสีย
“แล้วเรามาคอยดูกัน”รุมิบอกอย่างมาดมั่น
ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างไม่ลดละประกาศตัวเป็ศัตรูกันอย่างเปิดเผย
ตอนบ่ายของวันนั้น ชินกับนานะออกไปดูหนังเื่ใหม่ที่เพิ่งเข้าฉายในโรงกันแต่นานะกลับครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลา ชินสังเกตเห็นก็รู้สึกแปลกใจ แต่เขาก็ยังไม่ได้ซักถามอะไรจนกระทั่งหนังจบและไปนั่งกันอยู่ในร้านไอศกรีม
“เป็อะไรน่ะ ยัยตัวเล็กนั่งเขี่ยไอศกรีมเล่นอยู่ได้” ชินเสยผมสีน้ำตาลที่ลงมาปรกหน้าพลางจ้องหน้าถามเธอ
“เปล่านี่”
“บอกมา ว่าเป็อะไร”เขาทำตาดุคาดคั้นถาม
“คือ…มีคนติดต่อให้ฉันไปถ่ายแบบลงปกนิตยสาร แต่แม่ฉันไม่ยอมให้ถ่ายน่ะ” นานะตัดสินใจสารภาพเสียงอ่อย
“…เื่แค่นี้เองอ้าว แล้วทำไมไม่ให้ล่ะ ทีถ่ายโฆษณายังให้เลย”
“ก็…มันเป็ถ่ายชุดว่ายน้ำน่ะสิ”
“ห้ามถ่ายนะ!!!”ชินโพล่งขึ้นเสียงดังจนคนในร้านหันมามอง
“จะบ้าหรือไงนายพูดเบาๆ ก็ได้” นานะอายจนหน้าแดง แต่ชินก็ไม่สนใจกลับพูดต่อ
“เธอห้ามถ่ายนะหัวเด็ดตีนขาดก็ห้ามถ่าย!”
“หึ!” นานะหลุดเสียงหัวเราะออกมาที่เห็นหนุ่มหล่อมาดเท่ตรงหน้าไม่เหลือเค้าของหมาจิ้งจอกเ้าเล่ห์อย่างทุกที
ตานายมั่งล่ะทุกทีดีแต่แกล้งฉันนัก เธอนึกถึงสิ่งที่จะพูดต่อไปอย่างสนุก
“แต่ฉันอยากถ่ายนี่นา”เธอแกล้งพูด
“ห้าม! ได้ยินมั้ยว่าห้าม!”
“นายมีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉันยะ”นานะอมยิ้มชอบใจกับปฏิกิริยาของชิน
“สิทธิ์เหรอ…สิทธิ์…ก็ฉันเป็แฟนเธอไง ฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอ!”
“หึๆๆ จ้ะๆไม่ถ่ายก็ไม่ถ่ายสิจ๊ะ ไม่เห็นต้องทำหน้าอย่างนั้นเลย คิกๆๆๆ”
ชินงงที่อยู่ๆนานะก็ยอมไม่ถ่ายแบบชุดว่ายน้ำแต่โดยดี แล้วสักพักเขาก็เข้าใจ
“นี่เธอแกล้งแหย่ฉันงั้นเหรอยัยตัวเล็ก” ชินชี้หน้าสาวร่างเล็กตรงหน้าทันที
“ฮ่าๆๆๆๆเปล่าซะหน่อย ก็ฉันยอมเชื่อนายแล้วไง ไม่ดีเหรอ”
“หึจับไม่ได้ไล่ไม่ทันก็แล้วไป เดี๋ยวนี้ชักจะเก่งใหญ่แล้วนะเรา”
“ก็ติดเชื้อนายมาไงล่ะอุ๊ย!”
จู่ๆชินก็ดึงตัวนานะข้ามโต๊ะ แล้วเขาก็เอื้อมตัวไปกระซิบที่หูเธอ
“ชุดว่ายน้ำน่ะไว้ใส่ให้ฉันดูคนเดียวก็พอแล้วที่รัก จุ๊บ!”
นานะหน้าแดงก่ำกับคำพูดและััจากริมฝีปากเขาที่ใบหูเธอ
“ฮ่าๆๆๆหน้าแดงแจ๊ดเลยอ่ะ” ชินที่เอนตัวไปพิงเก้าอี้แล้วหัวเราะออกมา
“ตาบ้า” นานะพูดออกไปได้เท่านั้น ในที่สุดเธอก็เสียทีหมาจิ้งจอกเ้าเล่ห์อีกจนได้
แชะ!!
นานะได้ยินเสียงกดชัตเตอร์ดังขึ้นเบาๆจึงหันไปมอง แล้วเธอก็ต้องใที่มีคนกำลังแอบถ่ายภาพเธอกับชินอยู่
“ทำอะไรของนายน่ะ!!! หยุดนะ!”
นานะลุกขึ้นวิ่งเข้าไปหาช่างภาพคนนั้นทันทีแต่ก็ไม่เร็วเท่าชินที่พุ่งตัวเข้าไปคว้ากล้องจากมือผู้ชายคนนั้นมาได้
“คุณถ่ายรูปพวกเราทำไม้าอะไร” ชินถามอย่างข้องใจ
“ก็แค่ทำข่าวเท่านั้นคือฉันเป็นักข่าวน่ะ มันเป็หน้าที่” ช่างภาพคนนั้นบอกจุดประสงค์กับชินอย่างสุขุม
“เชอะ! แค่ทำข่าวเหรอ นายจะเอารูปเราไปเขียนข่าวใส่ไข่น่ะสิไม่ว่าหน้าที่ของนายมันก็คือการสร้างความเสียหายให้กับคนอื่นต่างหาก” นานะต่อว่าช่างภาพเป็ชุด
“เอาเถอะนานะ เขาอยากถ่ายอะไรก็ถ่ายให้พอใจเถอะไม่ต้องไปสนใจหรอก”
นานะงุนงงในคำพูดของชิน
“แต่ถ้าพ่อนายเห็นรูปพวกเราเขาจะ…” นานะกระซิบกับชินเบาๆ อย่างรู้ฤทธิ์ของพ่อชินดี
“ฉันไม่สนใจหรอกน่าเอาเถอะ คุณนักข่าว ถ่ายให้เต็มที่เลยละกัน เอาภาพหวานๆ ด้วยนะอย่างเช่นแบบนี้เป็ต้น” ชินหันกลับไปพูดกับนักข่าวคนนั้นอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหอมแก้มนานะเป็ตัวอย่าง
“เฮ้ย!” นานะร้องพลางยกมือทุบชิน ซึ่งเอาแต่ยืนหัวเราะขบขัน
ช่างภาพคนนั้นรู้สึกอึ้งและทึ่งในความกล้าของหนุ่มร่างสูงตรงหน้าเขายืนมองความสัมพันธ์ของทั้งคู่ด้วยความฉงน เพราะตอนแรกที่ได้รับคำสั่งจากบก. ให้หาข่าวความสัมพันธ์ชู้สาวของลูกชายประธานบริษัท TANAKOกับผู้หญิงที่เป็นางแบบโฆษณาจิวเวลรี่ เขาคิดว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเป็แบบฉาบฉวยตามสไตล์วัยรุ่นทั่วไปและผู้หญิงที่เป็นางแบบก็น่าจะดูไวไฟกว่านี้ แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับไม่เป็อย่างที่เขาคิดเลยสักนิดเดียว
9K
