"ไปทำอะไรคะ"
หญิงสาวขมวดคิ้วสงสัย
"ผมแค่อยากเจอกับลูกคุณก็เท่านั้นขอเวลาไม่นานหรอกนะ"
ชายหนุ่มพูดกับหญิงสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าหดหู่เล็กน้อย
"ก็ได้ค่ะ"
เฌอริตาเห็นว่าวันนี้ชายหนุ่มซึมแปลกๆเธอจึงไม่อยากขัดอะไรเขา
วันนี้ที่ชาวี้าจะไปหาเฌอริมาเพราะเขารู้สึกว่าเขา้ากำลังใจและอีกอย่างเขาก็มีเื่ที่จะคุยกับหญิงสาวเป็การส่วนตัวด้วย
บ้านxxx
ก่อนที่เฌอริตาจะกลับถึงบ้านเธอก็ได้กำชับกับวาดจันทร์เอาไว้แล้วว่าใครจะมาที่บ้านและเธอก็จะต้องชื่อเพลินไม่ใช่ริตาซึ่งวาดจันทร์เองก็เข้าใจได้เป็อย่างดี
"คุณลุง"
เฌอริมาเห็นชาวีเข้ามาในบ้านพร้อมกับแม่ของเ้าตัวก็รีบวิ่งเข้ามาทักทายเกาะขาชาวีทำหน้าแป้นแล้นยิ้มแฉ่งใส่ทันทีทำเอาชาวีต้องรีบอุ้มหนูน้อยขึ้นมาอย่างเอ็นดู
"วันนี้คุณลุงมีของมาฝากน้องเฌอด้วยนะคะ"
ชาวีชูถุงกระดาษให้กับหนูน้อยได้เปิดดู
"ว้าว...ชอบค่ะ"
เมื่อเฌอริมาเห็นว่าข้างในเป็กล่องตุ๊กตาเ้าหญิงซินเดอเรล่าก็ถูกอกถูกใจใหญ่
"...."
เฌอริตาไม่ยักรู้ว่าชายหนุ่มจะเลือกของเล่นมาเอาใจเด็กผู้หญิงเป็ด้วย
"ฉันขอตัวพาคุณหนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ"
"ได้ครับ"
ชาวีนั่งเล่นกับเฌอริมาพักใหญ่จนถึงเวลาอาบน้ำวาดจันทร์จึงต้องขอตัวพาคุณหนูเล็กของเธอไปอาบน้ำเสียก่อน
"คุณเพลิน.."
"คะ.."
"ในลาดจอดรถเมื่อเช้าคุณคุยอะไรกับคุณภากร"
ชาวีเปิดประเด็นถามหญิงสาวถึงเื่ที่เขาอยากจะรู้ทันทีเพราะเมื่อเช้าเขายังไม่ทันได้ลงจากรถก็เห็นสองคนนั้นทำลับๆล่อๆยื่นอะไรบางอย่างให้กันก่อนซึ่งเขาแน่ใจว่าคงไม่ใช่งานของบริษัทแน่นอน
"เอ่อ..ก็ทักทายกันตามประสาเพื่อนร่วมงานนี่คะ"
เฌอริตาหน้าถอดสีเล็กน้อยแต่ก็ยังพยายามยิ้มแย้มทำตัวปกติ
"ผมว่ามันไม่ใช่แค่นั้น...คุณเข้ามาทำงานที่บริษัท้าอะไรกันแน่...อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าคุณเข้าไปทำอะไรในห้องทำงานของผม"
ชาวีดูพฤติกรรมของเธอมาพักหนึ่งแล้วซึ่งพฤติกรรมที่แปลกๆของเธอจะให้เขาไม่สงสัยคงเป็ไปไม่ได้
"....."
เฌอริตาเริ่มยิ้มไม่ออก
"บอกผมมาเถอะ"
ชาวีจ้องหญิงสาวอย่างเอาจริงเอาจัง
"อืม...ในเมื่อคุณรู้แบบนี้ฉันก็จะบอกกับคุณก็ได้..ตามฉันมา"
เฌอริตาเห็นว่าตอนนี้เธอคงไม่มีอะไรที่จะต้องปิดบังแล้วเพราะเธอได้หลักฐานที่้ามาแล้วนับจากนี้เธอก็จะได้ไม่ต้องไปเหยียบที่บริษัทนั่นอีก
ห้องทำงาน
"นี่พ่อฉันเค้าเคยเป็นักธุรกิจส่งออกสินค้าเหมือนกับบริษัทของคุณ...ธุรกิจทุกอย่างกำลังไปได้สวยแต่จู่ๆหุ้นส่วนทุกคนก็ถูกชนะพลพ่อของคุณซื้อตัวไปอยู่กับบริษัทของคุณเสียอย่างนั้นทำให้บริษัทพ่อฉันล้มละลายจนท่านตรอมใจตาย"
เฌอริตาพาชายหนุ่มมาที่ห้องทำงานของเธอพร้อมทั้งสาธยายได้ยาวความชั่วของพ่อชายหนุ่มให้เขาได้ฟังว่าพ่อของชายหนุ่มนั้นทำอะไรกับพ่อของเขาไว้บ้างและพ่อของเขานั้นมีจุดจบเช่นไร
"คุณแน่ใจได้ยังไงว่าพ่อผมเป็คนทำ"
ชาวีรู้สึกอึ้งไปเล็กน้อยแต่นั่นเขาก็ยังไม่อยากจะเชื่อเื่นี้อยู่ดี
"หลักฐานนี่ไง...ธุรกรรมการเงินที่โอนเข้าบัญชีหุ้นส่วนของพ่อฉันไง...จ่ายหนักไม่เบานี่ยอมเสียเงินก้อนโตมหาศาลเพื่อที่จะให้ตัวเองขึ้นเป็อันดับหนึ่งโดยที่จะเหยียบหัวใครก็ไม่สน"
เื่นี้หญิงสาวไม่ได้มโนไปเองเพราะเธอมีหลักฐานหลักฐานอยู่ในมือครบถ้วนเธอยอมรับจริงๆว่าชนะพลใจถึงมากที่กล้าจ่ายเงินเยอะขนาดนั้นเพื่อที่จะทำให้ตัวเองขึ้นเป็อันดับหนึ่งในวงการธุรกิจสายนี้
"......"
ชาวีพูดอะไรไม่ออก
"ฉันจะเป็คนเปิดโปงพฤติกรรมเลวๆของพ่อคุณเองรอดูข่าวหน้าหนึ่งเร็วๆนี้ได้เลย"
เฌอริตาท้าให้ชายหนุ่มรอดูความหายนะของพ่อตัวเองได้ในเร็วๆนี้ได้เลย
"อย่าทำแบบนั้น"
ชาวีห้ามหญิงสาวเสียงแข็ง
"หึ่...ฉันรู้ว่าคุณจะต้องพูดแบบนี้แต่อย่าหวังว่าฉันจะฟัง"
เฌอริตารู้ดีว่ายังไงชาวีก็ต้องเข้าข้างพวกของตัวเองอยู่แล้ว
"ที่ผมเตือนคุณเพราะกลัวว่าคุณจะเป็อันตรายคนอย่างพ่อผมไม่ปล่อยคุณไปแน่"
ที่เขาเตือนเธอไม่ใช่เพราะกลัวว่าเธอจะทำร้ายพ่อเขาได้แต่กลัวว่าเธอจะเป็อันตรายมากกว่าเพราะเขารู้ว่าพ่อของเขาไม่มีวันปล่อยเธอไว้แน่
"อย่ามาทำเป็พูดดีกับฉันหน่อยเลยใจจริงคุณก็กลัวบริษัทพ่อคุณจะพัง"
"ช่วยฟังสิ่งที่ผมเตือนคุณหน่อยเถอะอย่าดื้อนักเลย"
"ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว"
เฌอริตาไล่ชายหนุ่มเสียงแข็ง
"....."
ชาวีจำต้องกลับไปก่อนเพราะดูท่าจะห้ามอะไรหญิงสาวตอนนี้เธอคงไม่ฟังเป็แน่
สองชั่วโมงต่อมา
คฤหาสน์หรู
"แกจะเลิกทำงานให้ฉันอย่างนั้นหรอมันไม่ง่ายไปหน่อยหรือไงลืมไปแล้วหรอว่าใครชุบเลี้ยงแกมา"
ชนะพลหัวเสียอย่างมากทั้งยังตะคอกแผดเสียงใส่ชาวีที่มาบอกกับเขาตรงๆว่าไม่อยากให้เขาทำเื่ที่ผิดและไม่ขอออกหน้าอะไรแทนอีกต่อไป
"ผมไม่ได้ลืมครับว่าใครให้ชีวิตผมแต่ผมทำผิดต่อคนอื่นอีกต่อไปไม่ได้จริงๆ"
ชาวีมาที่นี่เพื่อเตือนให้พ่อของเขารู้ว่าเขานั้นกำลังทำผิดในหลายๆเื่และรู้ว่าการที่เขาพูดแบบนี้เขาอาจจะเจออะไรที่ทำให้ถึงแก่ชีวิตก็เป็ได้แต่เขาก็ไม่ได้กลัวสิ่งนั้นเลยสักนิดเพราะสิ่งที่เขาเป็อยู่ในตอนนี้มันก็เหมือนชีวิตของเขาไม่ได้เป็ชีวิตของตัวเองอยู่แล้ว
"ฉันคิดผิดสินะที่ชุบเลี้ยงคนอย่างแก"
"...คุณพ่อจะทำอะไรกับผมก็เชิญเลยครับ..."
ชาวีคุกเข่าลงต่อหน้าชนะพลอย่างยอมรับในสิ่งที่มันจะเกิด
"หึ่..."
ปั้งงงง..
"อ้าสสส.. "
ชนะพลชักปืนออกมาพร้อมยิงไปที่ไหล่ขวาของชาวีเขาไม่้าให้ชายหนุ่มเสียชีวิตในทันทีเพราะคนที่มันไม่ฟังคำสั่งของเขามันต้องได้รับความเ็ปอย่างทรมานก่อนที่มันจะตาย
"ซ้อมมัน"
ทั้งสั่งให้บอดี้การ์ดนับสิบรุมซ้อมชาวีอย่างทารุน
"ครับนาย"
ชายหนุ่มยินยอมรับความเ็ปจนตอนนี้ร่างกายของเขามันเริ่มชาไปหมดและหมดสติลงไปในไม่ช้าเหล่าบอดี้การ์ดเห็นเช่นนั้นก็รู้ว่าพวกเขาจะต้องทำอย่างไรต่อจึงพากันเอาร่างที่หมดสติของชาวีขึ้นรถไปทิ้งที่บึงน้ำแห่งหนึ่งหมายจะให้ชายหนุ่มตายอย่างช้าๆในที่เป็ที่ประจำในการอำพรางศพ
ชั่วโมงต่อมา
"จัดการเอามันไปทิ้งเรียบร้อยใช่มั้ย"
"ครับ"
ชนะพลดูจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับการฆาตกรรมคนทั้งคนครั้งนี้เลยสักนิดเพราะเขาก็เคยเห็นเื่พวกนี้จนชินตาและไม่ได้รู้สึกเสียดายชาวีเลยเพราะที่เขาชุบเลี้ยงชาวีมาก็ไม่ใช่เพราะเอ็นดูแค่ให้เป็หัวโขนรับหน้าความผิดที่เขากระทำเท่านั้น
.............................................
อิพี่จะมาตายแบบนี้ไม่ได้นะ
4K
