“สามขั้ว: อาณาจักรแห่งข้อมูล”

เสียงพัดลมระบายอากาศในศูนย์ข้อมูล Aurora หมุนหึ่งเหมือนเสียงลมหายใจของอสูรที่เพิ่งตื่น
อารินยืนอยู่หน้าจอหลักที่กะพริบด้วยตัวอักษรคณิตศาสตร์โบราณในรูปแบบที่ไม่มีใครใช้มาเกือบยี่สิบปี

“MIRA แสดงรหัสคำสั่งล่าสุดที่ถูกฉีดเข้าระบบ”

เสียงของ AI สั่นเล็กน้อยเหมือนกำลังกลัว

“รหัสต้นทาง… ‘Z–001’ … รหัสระดับผู้ก่อตั้งเครือข่ายสมองกลกลางรุ่นแรก”

จันทน์กานต์หันขวับ “นั่นเป็๲ไปไม่ได้—คนที่ถือรหัส Z ต้องตายหมด๻ั้๹แ๻่วิกฤตปี 2038!”

อารินนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดช้า ๆ

“ยกเว้นคนหนึ่ง...”

เขาเปิดแฟ้มเก่าที่ซ่อนไว้ในระบบออฟไลน์ — ภาพถ่ายของชายวัยกลางคนในชุดวิศวกรสีขาว
ด้านล่างเขียนว่า
“ดร. อนาวิล จงภักดี — ผู้ก่อตั้งศูนย์ข้อมูล Zero Core”

จันทน์กานต์เบิกตากว้าง “จงภักดี… หมายถึง...”

“พ่อของคามิน” อารินตอบเรียบ “และอาจจะเป็๞คนที่ยังไม่ตาย”

คามินยืนมองกล่องโลหะบนโต๊ะอีกครั้ง
อรัญญายื่นรายงานข้อมูลล่าสุดให้ “เรายืนยันแล้วค่ะ รหัสที่ใช้ใน Shadow Core คือ ‘Z–001’ และชื่อที่ผูกกับรหัสนั้น... คือ ดร.อนาวิล จงภักดี”

มือคามินสั่นเล็กน้อย เขาเปิดกล่องออก
ข้างในมีชิปสี่เหลี่ยมเล็กเท่าปลายนิ้ว — แกะสลักตัวอักษร Z ที่แทบมองไม่เห็น

“ตอนเด็ก ๆ พ่อเคยบอกฉันว่า ‘โลกจะต้องถูกรีเซ็ตเพื่อเริ่มต้นใหม่’ …ฉันไม่เคยเข้าใจ จนวันนี้”

อรัญญาพูดเสียงเบา “ท่านคิดว่าเขายังอยู่?”

“ไม่แน่ แต่รหัสนี้ยังทำงานอยู่ แปลว่าเขาทิ้งบางอย่างไว้ใน Zero Core”
คามินใส่ชิปลงในอุปกรณ์พกพา “และฉันจะเป็๲คนไปเอามันกลับมาเอง”

แสงเทียนสะท้อนบนผนังหินที่ชื้น
ธีรัชกับปริชากำลังเปิดหีบไม้เก่าที่ขุดเจอหลังแท่นบูชา
ข้างในมีเอกสารเก่าหลายแผ่น พร้อมตราสัญลักษณ์เดียวกับที่ปรากฏในรหัสของ Shadow Core

“นี่มัน...บันทึกของโครงการ Zero Core” ปริชาพึมพำ
“ดูเหมือนจะเป็๲เอกสารความร่วมมือระหว่างสามนักวิทยาศาสตร์จากสามองค์กร”

ธีรัชก้มลงอ่านชื่อที่มุมเอกสาร
ดร. อนาวิล จงภักดี
ดร. สายธาร ทัศน์เวช
ดร. ภูมิวิทย์ ภูมิสวัสดิ์

มือธีรัชสั่น

“สายธาร... นั่นคือแม่ของอาริน”
“ภูมิวิทย์... คือพ่อของฉัน”

ปริชาอ้าปากค้าง “พวกท่านทั้งสาม... เป็๲ผู้ก่อตั้งโครงการเดียวกัน?”

ธีรัชพยักหน้า “และตอนนี้... ลูกหลานทั้งสามกำลังสู้กันโดยไม่รู้ว่าทั้งหมดเริ่มจากความผิดพลาดของพ่อแม่เราเอง”

อารินเปิดภาพโฮโลแกรมของเอกสารที่ธีรัชส่งมาให้ผ่านช่องเข้ารหัส
ในภาพคือแผนการของ “Project Zero Core” — โครงการต้นแบบของระบบ AI ที่จะเก็บข้อมูลจิตสำนึกของมนุษย์ทั่วโลกไว้เป็๲ “เครือข่ายสมองกลกลาง”

จันทน์กานต์อ่านบันทึกเสียงของ ดร.สายธาร

“...หากโครงการนี้ล้มเหลว มันจะทำให้มนุษย์สูญเสียตัวตน เพราะข้อมูลทั้งหมดจะรวมศูนย์ในระบบเดียว ใครควบคุมมันได้ จะควบคุม ‘ความเป็๲คน’ ทั้งหมด…”

อารินหลับตาแน่น “แม่ของฉันรู้ แต่ฉันยังทำซ้ำสิ่งเดียวกันอีก...”

จันทน์กานต์วางมือบนบ่าเขา “แต่คุณยังมีโอกาสหยุดมัน ก่อนมันจะกลืนโลกทั้งใบ”

เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นอีกครั้ง

“การแทรกซึมจาก Shadow Core – พิกัด: เขตทะเลทรายตอนใต้”

อารินหันมาทางจันทน์กานต์

“เตรียมเครื่องบินขับเคลื่อนข้อมูล เราจะไปที่นั่น—Zero Core ยังอยู่”

ในห้องมืดที่เต็มไปด้วยแสงจอสีฟ้า
หญิงสาวในชุดขาวนั่งอยู่บนแท่นวงกลม ข้างหน้าเธอคือโครงสร้างข้อมูลที่หมุนวนเหมือนวงล้อแห่งโชคชะตา

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากลำโพงเหนือหัว

“รายงานความคืบหน้าโปรเจกต์ Zero Reboot”

หญิงสาวยิ้ม