ปรมาจารย์บานฉ่ำ 18+

"แล้วชุมนุมเงาทมิฬมีธุระอะไรกับดินแดนเหมันต์?"

ปริ๊ดซ์ๆ... แหมะๆ... อึ๊?

หม้อจื่อเอ่ยถามชายหนุ่ม ระหว่างพยายามเดินขมิบหี

ไม่ให้น้ำควยที่ค้างอยู่ในรูตีบของนางไหลหยดลงตามทางไปมากนัก

.

"ท่านหม้อจื่อ ท่านเคยได้ยินเรื่องบุปผาหยกพันปีใช่หรือไม่?"

"บุปผาหยกพันปี?"

สิ่งที่เฉินอันพูดมาหม้อจื่อไม่เพียงรู้จักดี

"ใช่แล้วท่านเจ้าสำนัก มันคือบุปผาหายาก ที่หากผู้ใดนำมาสกัดทำยา

จะสามารถทะลวงจุดชีพจร สำเร็จวิชาขั้นเทพยาดา

การครองใต้หล้านั้นก็หาใช่เรื่องเกินเอื้อมไม่"

"ฮึ...ครองใต้หล้างั้นรึ?"

"อื๋อ?"

เฉินอันฟังน้ำเสียงข้องหม้อจื่อที่เย้ยหยัน

ทำเอาเขารู้สึกแปลกอกและแปลกใจ

.

ปริ๊ดซ์...อื๊ยส์!

"เอ๊ะ?"

เหอๆ...?

แต่ก่อนที่นางจะวางมาดพูดต่อ

นางก็ต้องขมิบหีตัวเองกันน้ำควยที่แอบจะหยดไหล...

.

"อะ...อื้มม...เฉินอัน... ข้าครอบครองดินแดนเหมันต์มาหลายร้อยปี

เจ้าคิดว่าข้าอยากได้ดินแดนมากกว่านี้งั้นหรือ?

ความจริงข้านั้นแสนเบื่อ อยากจะเลิกครอบครองมันเสียวันนี้พรุ่งนี้!"

"โอ้?"

เฉินอันทำเสียงกึ่งประหลาดใจกึ่งพอจะเข้าใจดี?

.

"หึหึ... ข้าก็คิดไว้แล้วว่าท่านจะตอบประมาณนี้

แต่ถ้าข้าจะบอกว่าตอนนี้เรื่องของบุปผาหยกพันปี

ได้ตกไปถึงหูของดินแดนคิมหันต์เช่นกัน

ท่านจะมีความเห็นว่าอย่างไร?"

"ดะ... ดินแดนคิมหันต์!?"

หม้อจื่อได้ยินเช่นนั้นถึงกับหน้าถอดสี

จริงอยู่นางไม่คิดจะครอบครองใต้หล้าแผ่นดินนี้

แต่หากมันไปอยู่ในมือของดินแดนคิมหันต์

แผ่นดินคงต้องลุกเป็นไฟและราษฏรคงต้องเดือดร้อนไปทั่วกัน

.

"ละ...แล้วชุมนุมเงาทมิฬต้องการให้ข้าทำอะไร?"

"หึหึ... ข้าว่าแล้วว่าท่านต้องไม่ยอมให้ประชาชนต้องเดือดร้อน

พวกเราชุมนุมเงาทิฬจริงอยู่ที่ว่าเก่งเรื่องข่าวสารและเรื่องลักลอบ

ทว่าด้านฝีมือยุทธนั้น..."

"หึ... เจ้าอยากยืมมือข้าชิงตัดหน้าคว้าบุปผาหยกพันปีที่ว่า ว่างั้น?"

"หึหึ... ใช่แล้วครับ ในแผ่นดินนี้ หากเทียบฝีมือแล้ว

ก็มีแต่วังบุปผาน้ำแข็งเท่านั้น ที่เหนือล้ำกว่าเส้นทางแห่งอัคคี"

"ฮึ...อย่ามายอข้าหน่อยเลย กับเส้นทางแห่งอัคคี

พวกเราแค่สูสี ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ

เอางี้ละกัน ข้าจะให้ศิษที่เก่งที่สุดของข้าไปช่วยเจ้าทำงาน"

"โอ้... หรือว่าจะเป็นดรรชนีสุภาพสตรี ฟงเหมี่ยง!

ได้ยินว่านางเก่งกาจสามารถมากๆ"

ชื่อเสียงของฟงเหมี่ยงนั้นโด่งดัง

ซึ่งดูเหมือนเฉินอันจะคาดเอาไว้แล้ว ตั้งแต่ก่อนนำเรื่องมาปรึกษากับนาง

ทว่า...

.

"อ๋อ... ไม่ใช่หรอก..."

"เอ๋??"

"ข้ามีศิษลับๆอีกคนหนึ่ง รับรองว่าเก่งไม่แพ้ฟงเหมี่ยงแน่ๆ หึหึ..."

แน่นอนว่าศิษลับๆที่ว่านั่นก็คือตัวของนาง

หม้อจื่อพูดพลางหัวเราะอย่างชอบใจ

.

.

.

.

.

"ท่านอาจารย์? ท่านจะไปกับท่านเฉินอัน?"

ฟงเหมี่ยงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันหวาดหวั่น

เมื่อหม้อจื่อแจ้งเรื่องกับนางในวันหลัง

"ทะ...ทำไมท่านไม่ให้ข้าไปเองคะ?"

"ใจเย็นๆก่อนฟงเหมี่ยง...

หลายวันที่ข้าให้เจ้าดูแลสำนักแทนข้า เจ้าก็ทำได้ดี

อีกอย่างข้าถ่ายทอดพลังวัตรให้เจ้าไปแล้วถึง 8 ส่วน

เจ้าคิดว่าข้าหรือเจ้าล่ะควรที่จะอยู่เฝ้าปกป้องดินแดนและสำนัก?"

อึก?

ฟงเหมี่ยงจนด้วยคำพูด

"แต่... ท่านอาจารย์ก็เอาพลังคืนจากข้าได้นี่คะ!"

"โธ่... เด็กโง่เอ๊ย...

หากข้าอยากได้คืน มีหรือข้าจะถ่ายทอดให้เจ้าแต่แรก

เจ้าคงจะคิดได้บ้างแล้ว ว่าข้าเบื่อปกครองสำนักนี่

นี่เป็นโอกาสอันดีที่ข้าจะได้ออกไปท่องยุทธภพบ้าง"

.

"ฮึ...ออกไปล่าผู้ชายล่ะสิ..."

"เอ๊ะ?"

"อะ...แฮ่ม! ชงเอ๋อ..."

ชงเอ๋อแอบซุบซิบอย่างหมั่นใส้

เพราะเรื่องที่นางยอมให้หยางเซิงผัวฟงเหมี่ยงและองครักษ์หนุ่มรุมกระเด้าเย็ด

ไม่สามารถเล็ดลอดสายตานางไปได้แต่อย่างใด

ทว่านางก็เพลียจะอบรมสั่งสอนเจ้าสำนักสาวร่านควยที่เสียคนไปแล้วนางนี้ไหว...

.

"เอาเป็นว่าตามนี้ ห้ามเถียงอาจารย์แล้วเข้าใจมั้ย!"

"คะ...ค่ะ..."

ฮึฮึ...

สั่งศิษแล้วหม้อจื่อก็แอบหัวเราะอย่างครึ้มอกครึ้มใจ

นางจะได้ออกไปเที่ยวเล่นนอกสำนักแถมได้ไปกับผู้ชาย

มันต้องเป็นการเดินทางที่สดใสและซาบซ่านแน่ๆเลย?

.

"สวัสดีค่ะท่านประมุข"x3

"อื้ม...ตามสบาย..."

พอจะต้องเดินทางไกล

หม้อจื่อเลยถือโอกาสเดินตรวจตราความเรียบร้อยทั้งภายนอกและภายใน

สำหรับนางแล้ววังบุปผาน้ำแข็งนั้นก็เหมือนกับเป็นลูก

พอจะจากไปแล้วก็ใจหายให้พันผูก

.

ก๊อก ก๊อก...

"เอ้าดื่มม! ท่านฉิงกวง!"

"หมดดจอกก! อาหนาน! ฮ่าฮ่าฮ่า ซู้ดดด!"

หืมม?

ทันใดนั้นนางที่เดินมาถึงด้านหลังบริเวณโรงเก็บฟืน

นางก็เห็นชายแก่กับชายหนุ่มตัวใหญ่

กำลังเคาะไม้ดื่มเหล้ากันอยู่ตรงกองไม้มหาศาล

คนชื่ออาฉิงกวงนั้นตัวเตี้ยแคระหนวดและผมขาวยาวปิดหน้าปิดตา

ส่วนคนชื่ออาหนานนั้นตัวใหญ่อย่างกับยักษ์นักมวยปล้ำ

แค่แขนข้างเดียวแทบจะเท่าตัวนางได้แล้วกระมัง?

.

"นี่พวกเจ้าทำไมไม่ทำงาน แถมยังดื่มเหล้าในเวลางานอีก!"

"อะ...! เอ๋? ท่านเจ้าสำนัก! คือ...พวกข้า..."

คนตัดฟืนทั้งสองนั้นดื่มเหล้าในเวลางานอยู่เป็นประจำ

แต่ที่ไม่เคยคิดเลย ก็คือตัวหม้อจื่อเองจะมาเดินตรวจงานที่ด้านหลัง

"พวกเขามักทำแบบนี้แหละค่ะ พอมาทำก็อู้งาน

แล้วขอมาทำต่อวันหลัง เพื่อให้ได้ค่าจ้างรายวันมากขึ้น"

"หาา!?"

อึ๊ก?x3!

เสียงตวาดของหม้อจื่อทำเอาพวกเขากลัวจนหัวหด

ทั้งหัวหน้าแม่บ้านที่คุมงาน และชายหนุ่มแก่ขี้เหล้าสองคนนั้น

.

"ค่าตัดฟืนของเดือนนี้ไม่ต้องจ่าย!

และพวกเจ้าต้องตัดฟืนทั้งหมดให้เสร็จในเย็นนี้!

หากไม่เสร็จล่ะก็! ข้าจะฆ่าพวกเจ้า!"

"เหวอออ!"x2!!

สองคนขี้เหล้ากลัวนางลนลานทั้งตัวเล็กและตัวใหญ่

แทบจะฉี่ราดรดกางเกงตัวเองบัดเดี๋ยวนั้น!

ฮึฮึ...

ส่วนหม้อจื่อก็ให้แอบหัวเราะอยู่ในใจ

เพราะนานแล้วที่ไม่ได้แผลงฤทธิ์นิสัยนางมารร้ายของนาง

.

"ฮึ่ม... อย่าให้ข้าได้มีโอกาสนะ!

ข้าจะเอาควยอุดปากเจ้าให้อ้วกเลย!"

มันเป็นคำสบถของอาหนาน แค่ดูจากขนาดตัว

ขนาดควยของเขาก็เรียกว่าเกินจะจินตนาการ

"หึ! ข้าด้วย! ข้าจะเอาควยอัดประตูหลังเจ้าให้แหกเลย! อีเจ้าสำนัก!"

ส่วนตาเฒ่าเตี้ยแคระ เขาพูดของแปลกออกมาอย่างคนมีประสบกาม!

ทั้งสองได้แต่นินทาระหว่างที่เจ้าสำนักสาวแสนสวยเดินหนีจาก

หากแต่ว่าพวกเขาจะมีโอกาสทำอย่างปากว่าได้อย่างไร?

.

.

พรึ่บ... ฮึฮึ...

ส่วนหม้อจื่อนางก็เพียงเปลี่ยนชุดเป็นไหหญี่อย่างหาได้สนใจ

นางยังคงชอบตวาดผู้คนและใช้อำนาจบาทใหญ่

เพียงแต่สองเฒ่านั่นสมควรโดนแล้ว

ต่างจากชายหนุ่มชาวสวนผิวเข้มหุ่นล่ำที่นางกำลังจะแวะไป

.

ฮึบๆ! แช๊บๆ!

"ฮึ่มๆๆ! นังหม้อจื่อ นังแพศยา! นังร่าน!"

"หืมม?"

แต่แล้วนางก็พบว่าคนจัดสวนควยใหญ่

เขากำลังตัดแต่งพุ่มไม้อย่างมีอาการโมโหเห็นชัดได้?

"อางัด... อาจารย์ข้าไปทำอะไรให้เจ้าอีก?"

"อุ้ย! แม่นางไหหญี่!?"

หืม?

นางต้องถาม

เพราะตั้งแต่นางโดนเขาเย็ด นางก็ไม่เคยไปทำตัวกับเขาไม่ดี

ทว่าเขากลับตัดใบไม้ไปก่นด่านางไปอย่างดูไม่เข้าที...

.

"อ้า... ข้าว่าเจ้าอย่ารู้เลยดีกว่า..."

"หาา...?"

ยิ่งเขามีท่าทีปกปิดนางก็ยิ่งอยากรู้เข้าไปอีก

.

หมับ! อุ้ยย!? แม่นาง?

คิกคิก...

นางเลยเดินเข้าไปจับควยเขานอกกางเกง

และมันก็แข็งพองใหญ่ใส่มือทำเอานางต้องแอบอมยิ้ม

.

"นี่...เจ้าเย็ดข้าตั้งหลายทีแล้ว ยังคิดมีความลับต่อข้าอีกหรือ?"

"อืยส์...แต่ว่ามันเรื่องของอาจารย์เจ้า...ข้ากลัวว่าเจ้าจะโกรธ..."

"โธ่... เจ้าด่านางให้ข้าฟังตั้งกี่รอบแล้ว ข้าเคยเอาไปฟ้องรึไง?"

ฮึ...

แน่ล่ะก็มันเป็นตัวนางเอง นางย่อมไม่จำเป็นต้องฟ้องใคร

ฟู่วว... บรื๋ออ...

นางเป่าหูของชายหนุ่มหล่อเข้มด้วยลมร้อน

"นี่... บอกมาสิ...แล้วข้าจะให้เจ้าเย็ดเป็นรางวัล..."

อะ...เอื๊อก?

คิก...

ก่อนจะสัญญาว่าจะให้รางวัลเขา

ทำเอาเขาหน้าตาตื่นเหมือนกับหมาที่ทำหน้าดีใจหูตั้งต่อเจ้าของ

"ขะ... ข้าเห็นนางโดนหยางเซิงกับพวกองครักษ์รุมเย็ด!"

เฮือกก!!?

ทันได้นั้นเองจากสนุก

หม้อจื่อต้องหน้าซีดเผือดกับเรื่องราวที่นางไม่เคยจะนึกมาก่อน

"จะ...เจ้าเห็นจริงเหรอ?"

"จริงซี่! พวกเขาทั้งหกรุมเย็ดนาง

แถมนางยังทั้งดูดควย จูบปากยอมแอ่นหีให้พวกมันแตกในกันทุกคน!"

ว้ายยย!!