
หลายวันแล้วที่องค์หญิงอวี่หลิงกลับมาอยู่ในตำหนักก็น่าเบื่อรู้อย่างนี้ไม่ต้องกลับมาดีกว่า
ทำอะไรก็ดูอึดอัดไปหมดดูชุดสิไหนจะใส่โน่นใส่นี่ปักโน้นปักนี่เต็มหัวไปหมดอวี่หลิงที่กำลังนั่งบ่นอยํในห้องแต่งตัว ท่านหญิงลู่อันก็เข้ามาองค์หญิงลํอันอยู่แต่ในห้องหลายวันแล้วน่าเบื่อเราไปเดินชมรอบวังกันดีไหมเพคะ
ดีลู่อันข้ากำลังเบื่ออยู่พอดี จึงเรียกนางกำนันคนหนึ่งให้นำทางทั้งสองชมรอบวังและตำหนักต่างๆทั้งสองเดินชมแต่ละตำหนัก แต่ละตำหนักดูคล้ายๆกันมีเพียงแค่ใหญ่และเล็กแต่ละตำหนักตกแต่งภายนอกก็แตกต่างกันซึ่งทั้งสองเดินมาสักพักก็เจอฮองเฮา ทั้งสองจึงเข้าไปพูดคุยกับฮองเฮาที่ทรงมาพูดคุยกับเหล่าสนมซึ่งทั้งสองก็ำด้ทักทายสักพักก็ขอตัวไปชมวังต่อ ก็ได้ยินเสียงซุกซิกนินทา ว่านางใช่องค์หญิงหรือเปล่า หรือคนร้ายแฝงตัวเข้ามา ทำไมฝ่าบาทไทเฮาถึงได้เชื่อใจนางขนาดนี้ ยังให้นางมาอยธ่ในตำหนักเลย นางสนมคนหนึ่งพูดขึ้นว่าได้ยินว่า นางกอดไทเฮาและฝ่าบาทด้วยนะ ช่างไม่มีมารยาทของกุลสตรีซะเลย
นางคงเติบโตที่บ้านนอก คงไม่มีใครสอนเรื่องมารยาท สงสัยพวกเราคงต้องช่วยนางแล้วละ แต่ละคนนินทาหัวเราะเยาะเย้ยองค์หญิงอวี่หลิง นางได้ยินแต่ได้ยินเบาๆไม่สนใจเดินจากไปอย่างรวดเร็ว องค์หญิงอวี่หลิงจึงพูดกับท่านหญิงลู่อันขึ้นมาว่า
ลู่อัน เราเข้ามาในนี้ ไม่ว่าเจ้าจะได้ยินอะไรเจ้าอย่าเชื่อเด็ดขาดไม่ว่าจะกิน จะทำอะไรห้ามเชื่อใจใครเด็ดขาด ต้องรอบคอบเข้าใจไหม
เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดีละอาจมีคนมารังแกเจ้าก็ได้นะ เพคะองค์หญิง ไปเราไปทางนั้นกันเถอะ ทั้งสองเดินมาจนถึงสะพานที่โค้งสวยงาม อีกฝั่งตกแต่งด้วยดอกไม้อย่างสวยงาม อีกฝั่งมีที่นั่งเล่นและมีศาลากลางน้ำ ทั้งสองจึงเดินเข้าไปนั่งพูดคุย องค์หญิงอวี่หลิงจึงถามนางกำนันคนหนึ่งขึ้นมาว่าที่นี่คือที่ไหนหรือ ที่นี่ คือ วังหลัง ถัดจาก สะพานตรงนี้จะเข้าไปในสวนอุทยานเพคะองค์หญิง ทั้งสองจึง ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปชมสวนในอุทยานในขณะนั้น ฝ่าบาทกับองค์รักษ์ซึ่งพูดคุยงานราชกิจเสร็จก็ออกมาชมสวนในอุทยาน องค์หญิงกับท่านหญิงลู่อันก็เดินเข้าไปฝ่าบาทที่ทรงเห็นทั้งสอง ก็พูดขึ้นมาว่า องค์หญิงมาชมสวนด้วยหรอ
เสียงนั่นทำให้ทั้งสองเงยหน้ามองฝ่าบาท
ถวายบังคมฝ่าบาท ฝ่าบาทจึงพูดคุยกับองค์หญิง เจ้าเป็นอย่างไรบ้างเจ้าชินหรือยัง
องค์หญิง เดินเข้าใกล้ฝ่าบาท ได้กลิ่นยาอ่อนๆและดูสีหน้าฝ่าบาทดูซีดเซียวเล็กน้อย จึงขอมือฝ่าบาท แล้วตรวจชีพจรดู ฝ่าบาททรงถูกยาพิษหรอเพคะ ฝ่าบาทจึงยกมือขึ้นปิดปากองค์หญิง ทั้งสองคนรีบเดินไปก่อน
ฝ่าบาทปล่อยมือแล้วพูดขึ้นมาว่า เจ้ารู้ได้อย่างไร น้องพอรู้วิชาแพทย์บ้างเพคะเสด็จพี่น้องว่าเสด็จพี่คงโดนยาพิษมาครึ่งปีแล้วใช่ไหมเพคะ ว่าแต่เสด็จพี่ เสด็จพี่เสวยยาอะไรเพคะ น้องหญิงขอดูได้ไหมเพคะ
ฝ่าบาทจึงพูดขึ้นมาว่า เจ้ารู้เจ้าอย่าบอกใครละเสด็จแม่เจ้าก็ห้ามบอกนะ ไว้วันหลังข้าจะบอกเจ้า เจ้าค่ะฝ่าบาท ขอให้พระองค์รักษาสุขภาพด้วยนะเพคะ ทั้งสองจึงหยุดเดิน
ฝ่าบาทกับองค์ ก็กลับไป องค์หญิงอวี่หลิงกับท่านหญิงลู่อันเดินชมสวนสักพักก็กลับตำหนัก หลังจากกลับจากชมวังองค์หญิงลู่อันก็ได้แค่คิด แล้วคิดเล่า ใครกันนะที่วางยาเสด็จพี่ ใครกันที่บังอาจเช่นนี้
ตอนนั้นข้ายังเด็ก ยังคิดจะฆ่าข้า ตอนนี้คิดจะฆ่าเสด็จพี่ข้า ต่อไปนี้ข้าเองก็ควรระวังตัวแล้วละในวังแห่งนี้ช่างน่ากลัวจริงๆโดยเฉพาะอำนาจ พอนั่งคิดสักพัก องค์หญิงก็นั่งออกแบบชุดที่ตัวเองชื่นชอบและอยากใส่ให้นางกำนันไปส่งแบบให้ตำหนักผ้า