ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

“เหอะ ฉันว่าแล้วเชียว”จูนพูดราวกับคาดเอาไว้แล้ว

“พวกแกเป็นใครเข้ามาทำอะไรในห้องทำงานพ่อฉัน”ต้าหรือเด็กหนุ่มที่เป็นคนร้ายกราดยิงถามขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์ที่โดนคนรบกวน

“นี่มันหมายความว่าไง”นายศิวกรหันไปตะคอกให้หมวดหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงนั้น

“เอ่อคือ..”หมวดหนุ่มได้แต่ยืนนิ่งด้วยความสับสน

“ฉันถามว่าทำไมมันไม่อยู่ในห้องขัง”

“ใจเย็นๆก่อนนะครับคือผู้กำกับเขาขอสารวัตรไว้ว่าขอให้ลูกเข้าโดนควบคุมตัวในห้องนี้แทนที่จะส่งไปห้องขังชั่วคราวจนกว่าศาลจะตัดสิน”หมวดหนุ่มตอบ

“ใจเย็น ลูกชายกูนอนอยู่icuแต่ไอ้เหี้ยนี่นั่งกินไก่ตากแอร์ดูการ์ตูนสบายใจ มึงจะให้กูใจเย็นหรอ”ตอนนี้พ่อของฟ้าที่ได้ยินคำตอบก็เลือดขึ้นหน้าแล้ว

“บัดซบชัดๆ”ออสมองไอ้เด็กที่ก่อเรื่องก็ได้แต่สบดออกมา ดวงตาของออสเริ่มแสดงความเย็นชา

ไอ้เด็กนี่มันยิงลมที่เป็นพี่ชายของฟ้าแต่คนของอิกดราซิลกับให้สิทธิ์พิเศษกับมันซะงั้น

“เฮ้ย นี่ฉันถามว่าพวกแกเข้ามาทำอะไรให้ห้องทำงานพ่อฉัน เอาเถอะไม่ต้องตอบแค่ออกไปให้พ้นๆก็พอ”ต้าออกจากไล่ด้วยความรำคาญ

ไอ้เด็กเวรนี่มันไม่ได้สำนึกหรือเสียใจที่ทำไปเลยแม้แต่น้อย

“ไอ้..อย่าอยู่เลยมึง”นายศิวกรปล่อยหมวดหนุ่มแล้วพุ่งไปหาไอ้ต้าแทน

คนเป็นพ่อที่พึ่งจะได้เยี่ยมลูกชายที่อยู่ในสภาพปางตาย แถมยังไอ้ยินมาอีกว่ามีหมดคนนึงต้องมาตายเพราะไอ้เด็กนี่

ตลอดเวลาเขาควบคุมอารมณ์มาตลอดแต่มันสุดทนแล้วจริงๆ

หมัดของนายศิวกรกระแทกเข้าที่หน้าของไอ้ต้าจังๆ

“ไอ้เหี้ย มึง..”

อัก

ระหว่างที่โดนชกไอ้ต้าพยายามจะด่า แต่ว่านายศิวกรก็ถีบมันลงไปกองกับพื้นก่อนจะกระทืบซ้ำจนกระอัก

ด้วยร่างกำยำของชาวไร่พอรวมกับการพุ่งเข้าไปแบบไม่ทันให้ตั้งตัว ทำให้ต้าหมดทางตอบโต้ได้แต่โดนซ้อมอยู่ฝ่ายเดียว

“มึงยิงลูกกูทำไม”

พอกระทิืบจนพอใจพ่อของฟ้าก็กระชากคอเสื้อขึ้นมาถาม

“กูถาม..มึงยิงลูกกูทำไม”

“นี่คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะ”นายตำรวจหนุ่มเหมือนพึ่งได้สติและพยายามจะเข้าไปห้าม

"หยุดเลย ไม่ต้องยุ่ง"

ออสออกคำสั่งทันทีที่ตำรวจหนุ่มทำท่าจะเข้าไปห้ามซึ่งอีฟก็เดินมาขวางหน้าเขาทันที

“อยู่เฉยๆ”อีฟพูดด้วยน้ำเสียงเหี้ยม

“มึงทำแบบนี้รู้มั้ยว่าพ่อกูเป็นใคร พ่อกูไม่เอามึงไว้แน่”ต้าที่ยังจุกพยายามออกเสียงขู่ออกมาทั้งๆที่ยังโดนนายศิวกรกระชากคอเสื้ออยู่

ท่ามกลางสถานการณ์ที่สับสนมีอีก2ร่างเปิดประตูเข้ามา

“นี่มันเรื่องบ้าอะไร”

“ต้า”

ชายสองคนที่เดินเข้ามาคนนึงตะโกนลั่น

“พ่อช่วยด้วย มันจะฆ่าผม”

“ออกไปจากลูกชายฉัน”ชาย1ใน2ที่เข้ามาพุ่งเข้าไปหานายศิวกรทันที

ส่วนอีกคนที่พึ่งเห็นว่าใครอยู่ในห้องบ้างยืนนิ่งไปแล้ว

แน่นอนว่าคนๆนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นผู้กำกับโจอี้นั่นเอง ส่วนที่คนที่เข้ามาก็คือสารวัตรสุนทรที่เป็นหัวหน้าทีมสอบสวนที่สวนกลางส่งมา

พลั่ก เปรี๊ยง

ผู้กำกับโจอี้เข้าไม่ถึงตัวของลูกชายเนื่องจากพอจะผ่านหน้าอีฟไปเธอก็เตะตัดขาเขาจนล้มคว่ำ

ผู้กำกับพยายามจะชักปืนออกมาแต่ไม่ทันแล้วอีฟเตะจนปืนกระเด็น

ไม่นานเขาก็โดนกดล็อคไว้ที่พื้น

“รออะไรจับมันสิวะ”ผู้กำกับที่โดนอีฟกดเอาไว้ตะคอกใส่ตำรวจอีก2คนที่อยู่ในห้องด้วย

“อ้ากก”ผู้กำกับร้องลั่นเมื่ออีฟดัดแขนเขาเพื่อให้หุบปาก

“คุณออส คุณจูน หยุดก่อนเถอะครับ”สารวัตรสุนทรที่เดินเข้ามาพร้อมๆกับผู้กำกับหันมาขอร้อง

“คุณพ่อปล่อยมันก่อนเถอะ”ออสเดินเข้าไปพูดกับนายศิวกร

“แล้วจะให้มันกินอยู่สบายๆหลังจากยิงลูกฉันจนเกือบตายหรอ”นายศิวกรหันมาถามกรด้วยความเกรี้ยวกราด

“เชื่อผมเถอะหลังจากนี้มันไม่ได้อยู่สบายๆหรอก”ออสกล่าวก่อนจะหันไปมองไอ้ต้าด้วยสายตาเย็นชา

“โธ่เว้ย”นายศิวกรสบดออกมาก่อนโยนไอ้ต้าลงไปกองกับพื้น

สภาพของเด็กหนุ่มตอนนี้ปากแตก นอนกุมท้องที่โดนกระทืบด้วยความเจ็บปวด

“ต้า บ้าเอ้ย ปล่อยสิวะ”ผู้กำกับโจอี้พยายามสะบัดตัวให้หลุดจากอีฟ

“ปล่อยไป”ออสสั่งอีฟเธอจึงปล่อยมือแล้วเดินกลับไปอยู่ข้างหลังออสกับจูนตามเดิม

“ต้า”ผู้กำกับพุ่งเข้าไปหาลูกชาย

“รีบเรียกจนพยาบาลสิวะ”เขาหันมาตะโกนลั่น

“ไอ้สารวัตร หมวด รีบเรียกรถพยาบาลแล้วจับพวกมันสิวะ”เขาย้ำแต่กลับไม่มีใครสนใจ

ตอนนี้สารวัตรกับหมวดหนุ่มได้แต่มองหน้าออสกับจูนไม่กล้าพูดอะไรสักคำ

“ตายห่าไปก็ดี”นายศิวกรมองเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าโกรธจัด

“แค่นี้ลูกแกไม่ตายหรอก เทียบกับที่มันทำไว้แค่นี้เบาๆเอง”จูนยิ้มเยาะ

“อีนี่ คอยดูกูจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด คอยดูกูจะ..”

“ท่านผู้กำกับ”สารวัตรที่เห็นว่าผู้กำกับกำลังจะขู่จูนก็รีบแทรกเพราะไม่งั้นเรื่องมันจะยิ่งกว่าเก่า

“นี่คุณจูนลูกสาวท่านประธานปิยะ”เขารีบแนะนำก่อนที่ผู้กำกับจะพูดอะไรโง่ๆออกมา

“ว่าไงนะ”ผู้กำกับได้ยินเข้าก็อึ้งไป

“ประธานปิยะไหน”พ่อของฟ้าหรือนายศิวกรคือคนเดียวในนี้ที่ไม่รู้อะไรเลย

“เดี๋ยวอธิบายทีหลังนะคะ”จูนให้ไปบอกกับนายศิวกร

“นี่มัน”ผู้กำกับมองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จริงๆแล้วเพื่อนเขาจากอีกสถานีให้ลูกน้องโทรมาเตือนแล้วว่ามีจูนอยู่ในเมืองด้วยตอนนี้ เข้าเองก็เตือนลูกชายไว้แล้วแต่ไม่คิดเลยว่าจะไปมีเรื่องกับคนรู้จักของเธอจริงๆ

“แต่คุณก็ไม่ควรเอาเขาเข้ามากระทืบลูกผมถึงในนี้”ผู้กำกับมองนายศิวกรใบหน้ายังแสดงความโกรธออกมาให้เห็น

“แล้วไง งั้นจะจับฉันมั้ยหละ”จูนตอบกลับแบบไม่ยี่หระ 

ผู้กำกับเม้มปากแน่นเขารู้ดีว่าไม่มีประโยชน์ที่จะจับเธอ 

“พ่อ ปวดท้อง”ระหว่างนั้นเองลูกชายสารเลวของผู้กำกับก็ร้องออกมาหน้าเขียว

“ขอร้อง…รถพยาบาล”เมื่อเห็นสีหน้าลูกตัวเองที่ซีดขาวผู้กำกับโจอี้ก็กลืนความโกรธแล้วอ้อนวอนแทน

ดูแล้วตอนที่พ่อของฟ้ากระทืบเขาที่ท้องคงไปโดนอะไรเข้าแน่ๆ

“ไม่มีมือถือรึไง จะโทรก็โทรเองดิวะ”ออสประชดทำให้ผู้กำกับได้สตินึกขึ้นได้แล้วก็รีบหยิบมือถือออกมาโทร

“ไปเถอะ”จูนพูดก่อนจะดึงออสกับนายศิวกรให้เดินตาม

แต่ก่อนจะออกจากห้องเธอปลายตามองสารวัตรสุนทรด้วยสายตาเย็นชา

“กฏของอิกดราซิล สมาชิกต้องทำตามกฏหมายหรือกฏของหน่วยงานที่ตัวเองสังกัดยกเว้นแต่จะได้รับคำสั่งจากระดับผู้นำให้ละเมิด”

พอพูดจบเธอก็เดินออกไปทิ้งให้สารวัตรที่ปล่อยให้ลูกของผู้กำกับโดนควบคุมตัวแบบกินหรูอยู่สบายยืนหน้าซีดเผือด

….

“อีฟ ฝากแจ้งผู้คุมกฏด้วย”

“ค่ะ”

เสียงรับคำสั่งดังออกมาจากสาวผมทองที่เดินตามออกจากห้องมาทีหลัง

จูนไม่คิดที่จะปล่อยผ่านเรื่องนี้ 

ตอนนี้พ่อของเธอนั้นสั่งผู้คุมกฏไล่ทดสอบความภัคดีของสมาชิกมีการเชือดไก่ไปแล้วหลายต่อหลายคน 

แต่แล้วสารวัตรนี่กลับทำผิดต่อหน้าต่อตาเธอ ทั้งที่รู้อยู่ว่าตัวเองโดนสั่งให้มาทำคดีนี้ ซึ่งก็น่าจะได้รับรายงานแล้วว่าคนที่โดนยิงมีเป็นญาติของฟ้าซึ่งเป็นคนรักของออส นั่นก็หมายถึงต่อให้ไม่มีคำสั่งให้เล่นงานคนร้ายเขาก็ควรจะทำทุกอย่างตามขั้นตอนเป๊ะๆ แต่นี่กับช่วยเหลือเอื้อประโยชน์ให้กับพวกมัน 

นี่ไม่ได้ต่างจากการขัดคำสั่งทางอ้อมเลย

“เธอรู้อยู่แล้วหรอ”ออสถามจูนเพราะเธอคือคนที่บอกให้เข้าไปเจอไอ้เด็กนั่นแถมตอนที่จูนพูดว่า ว่าแล้วเชียว เขาก็ได้ยิน

“ก็สันดานตำรวจ มันช่วยกันเองประจำอยู่แล้วเผลอเป็นไม่ได้แถมไอ้คนที่ส่งมาดันยศเล็กกว่าด้วย”จูนตอบอย่างรู้ทัน

พอออกมาจากตรงนั้นนายศิวกรก็เริ่มจะมีสติกลับมา

“ฉันกระทืบท้องเด็กนั่นเต็มแรงเลย มันจะไม่เป็นไรใช่มั้ย”เขาพูดขึ้นด้วยความกังวล

“ไม่เห็นต้องไปสนเลยมันสมควรโดนแล้ว”ออสพยายามปลอบ

“ฉันไม่สนว่ามันจะเป็นจะตายยังไง แต่ถ้ามันเป็นอะไรจริงๆฉันไม่ต้องติดคุกรึไงฉันไม่ได้อายุ14นะ”นายศิวกรพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“คุณพ่อไม่ต้องห่วงหรอก มีหนูกับออสไม่มีใครทำอะไรคุณพ่อได้ทั้งนั้นแหละ”จูนหันมาตอบด้วยรอยยิ้มต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิงทำให้นายศิวกรกรนิ่งไป

เด็กพวกนี้ไม่กลัวที่จะก่อเรื่องในสถานีตำรวจเลย

“นี่พวกเธอเป็นใครกันแน่ ประธานปิยะที่ว่าคือใคร แล้วยังมานานั่นอีก”นายศิวกรถาม

ก่อนหน้านี้เรื่องมานาถึงจะสงสัยแต่เขาก็ห่วงเรื่องลมแล้วก็เครียดเกินกว่าจะถาม หลังจากนั้นพอลมปลอดภัยทุกคนก็ล้าจนแยกย้ายกันกลับ 

แต่พอมาวันนี้นอกจากมานาแล้วก็เห็นชัดเลยว่าตำรวจสองนายนั่นกลัวจูนกับออสจนตัวสั่น ถึงตอนนั้นเขาจะโกรธจัดแต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สงสัย

“ผมจะให้คนขับไปส่งรุ้งที่บ้านก่อนนะครับ ส่วนพวกเราไปหาอะไรกินกันคงมีเรื่องต้องคุยกันอีกยาว”