ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

ส่งของเข้าร่วมประมูล

           ชิงถาที่ก็นึกคิดในใจถึงสิ่งที่พอจะใช้ประมูลได้พอได้ยินเชี่ยนเชี่ยนเอ่ยมานางก็รีบถามกลับไปทันที

 ‘อะไรเช่นนั้นหรือ’ นางรีบถามอย่างเร็วเพราะตอนนี้ทุกคนจะออกถึงทะเลแล้วถ้าไม่อาจสรุปได้สักที

‘ต้นตะขาบเขียวไงล่ะ มันกลายเป็นจะขาบเงินตะขาบทองตั้งหลายคู่พวกเจ้าเอาสักต้นสองต้นคงไม่เป็นไร’ เชี่ยนเชี่ยนเสนอออกมา

‘ข้าก็คิดๆ อยู่บ้าง อีกอย่างตะขาบเขียวก็หาได้ง่ายคนอื่นคงคิดว่าเราโชคดีที่ปลูกแล้วได้ต้นสีเงินสีทองขึ้นมา’ชิงเถาเอ่ยออกมาอย่างดีใจ เพราะตอนนี้นางก็ได้คำตอบของปัญหานี้แล้วนั่นเอง

“ข้านึกออกแล้วเจ้าค่ะเรามีตะขาบเงินตะขาบทองหลายต้น เราก็นำออกมาสักต้นก็น่าจะดีนะเจ้าคะ”ชิงเถาเอ่ยออกมาตอนนี้ต้นพวกนั้นพวกนางเก็บทั้งต้นและรากตากแห้งไว้หมดแล้วรอเพียงนำไปใช้ซึ่งยังไม่รู้จะนำไปทำอะไร ถ้านำออกมาเพียงเล็กน้อยคงไม่เป็นไรอย่างไรก็ยังมีต้นอ่อนที่เป็นสีเงินสีทองให้พวกเขาได้รอเก็บอีกหลายต้นด้วยกัน

“คนจะไม่สงสัยเราหรือลูก”นางลี่จูเอ่ยถามออกมา เพราะมันก็น่าเป็นห่วงพอๆ กับน้ำผึ้งมรกตนั่นแหละ

“พ่อว่าไม่เป็นไรหรอกต้นนี้หาได้ง่ายนัก เราก็เพียงโชคดีที่ได้ต้นพิเศษมาเท่านั้นผู้คนคงไม่สงสัยอันใด”จิ้นสิงเอ่ยออกมาเมื่อวิเคราะห์ตามดูแล้วตัวเลือกนี้ก็น่าสนใจพอดูทั้งล้ำค่าและไม่น่าสงสัยเท่าไหร่เพราะอย่างไรเสียจวนพวกเขาก็มีพื้นที่เยอะจะปลูกต้นตะขาบเขียวได้เยอะผู้คนคงไม่สงสัยเท่าไหร่

“งั้นก็ตามนั้นเจ้าค่ะเราจะส่งต้นตะขาบเงินตะขาบทองอย่างละต้นลงประมูล” ชิงเถาเอ่ยออกมา แต่ดูแล้วหน้าทุกคนไม่เห็นจะดีใจตื่นเต้นเสียเท่าไหร่นี่เอาลงประมูลนะ พวกเราจะได้เงินก้อนโตเชียวนะถึงแม้ทุกคนจะโล่งอกที่มีของเข้าร่วมประมูลแล้วแต่ก็ยังดูไม่ค่อยแน่ใจเสียเท่าไหร่

“เรื่องนี้ไม่ต้อกังวลไปหรอกเจ้าค่ะเรื่องจะต้องเป็นไปด้วยดี คิดเสียว่าเป็นงานประมูลการกุศลเราจะได้ช่วยเหลือผู้ยากไร้” ชิงเถาเอ่ยออกมาให้ทุกคนพอมีสีหน้าที่ดีขึ้นจนส่งยิ้มให้นางได้นิดหน่อยแต่นางคิดว่าความคิดจะต้องไม่เกิดผลเสียแน่เพราะได้ออกมาจากปากเชี่ยนเชี่ยนนั่นเอง

“จะได้ช่วยคนจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้”เยว่สือเอ่ยออกมาเสียเข้มแฝงไปด้วยเกลียดชังเพราะพวกเขาทุกคนรู้ดีว่าอย่างไรเงินจากงานนี้หลายส่วนก็ต้องเข้าคลังส่วนตัวก่อนคลังหลวงอย่างแน่นอน

           ก่อนถึงวันประมูลสามวันทางจวนเจ้าเมืองกำหนดว่าต้องส่งของที่จะเข้าร่วมประมูลให้ทางการตรวจสอบเสียก่อนมิเช่นนั้นหากเลยวันนี้ไปแต่อยากส่งของเข้าร่วมประมูลจะต้องได้เงินประมูลเพียงหกส่วนเท่านั้นซึ่งถือว่าขาดทุนเห็นๆดังนั้นแล้ววันนี้จิ้นสิงพร้อมด้วยสองบุตรสาวจึงเดินทางไปยังจวนเจ้าเมืองผู้จัดงานในครั้งนี้

“มาติดต่อเรื่องอันใดขอรับ”เวรยามที่ยืนอยู่ด้านหน้าเอ่ยถามออกมาเสียงอย่างนอบน้อมอาจจะด้วยการมาครั้งนี้ของสามพ่อลูกดูเป็นคหบดีและคุณหนูจึงได้เสียงทักถามอย่างนอบน้อมให้เกียรติกว่าครั้งแรกๆที่พวกเขาได้มาติดต่อที่นี่นัก

“ข้ามาส่งของเข้าร่วมประมูล”จิ้นสิงเอ่ยออกไปให้อีกฝ่ายได้รับรู้

“เช่นนั้นเชิญด้านนี้ขอรับ”เวรยามรีบเชิญพวกเขาเข้าข้างในทันทีเพราะรู้ว่าวันนี้จะมีแขกสำคัญหลายคนจากหลายฝ่ายที่จะมาส่งของเข้าร่วมประมูลท่านเจ้าเมืองจึงได้สั่งให้ต้อนรับอย่างดีที่สุด

“เชิญนายท่านด้านในห้องขอรับ”เวรยามเอ่ยบอกเมื่อเดินนำมาถึงยังหน้าห้องที่มีผู้อาวุโสรอรับและตรวจสอบของล้ำค่าต่างๆอยู่ด้านใน

“ขอบใจเจ้ามาก”จิ้นสิงเอ่ยออกมาก่อนจะเดินนำอีกสองบุตรสาวเข้าไปโดยมีเวรยามผู้นั้นเปิดปิดประตูให้อย่างเบามือ

“เชิญท่านนั่งพักก่อนขอรับ”ชายอาวุโสเอ่ยขึ้นเมื่อมีคนเข้ามาในห้องที่เขานั่งรอทำหน้าที่อยู่ตอนนี้เช้าอยู่เขาพึ่งจะได้รับของมาไม่กี่ชิ้นเท่านั้นแต่ล้วนล้ำค่านักเขาจึงเอ่ยต้อนรับผู้ที่มาใหม่อย่างตื่นเต้นนิดหน่อยเขาเป็นอาวุโสจากโรงประมูลแห่งหนึ่งในเมืองหลวงแห่งนี้ที่ได้รับเชิญให้มาประเมินของเบื้องต้นพร้อมด้วยเจ้าหน้าที่อีกคนของทางจวนเจ้าเมืองที่นั่งอยู่ใกล้ๆ

“มิทราบว่าท่านมาจากตระกูลใดหรือขอรับ”เจ้าหน้าที่ของทางจวนเจ้าเมืองสอบถามออกมาตามหน้าที่เมื่อมีผู้เข้ามาใหม่

“ตระกูลเจี้ยนเฉิง”จิ้นสิงเอ่ยตอบออกไปเจ้าหน้าที่ที่ได้ยินก็เปิดสมุดบันทึกของเขาหาชื่อที่ได้ยินทันที

“นายท่านจากตระกูลเจี้ยนเฉิงมิทราบว่าวันนี้นำอันใดมาส่งเข้าร่วมประมูลขอรับ”อาวุโสผู้ประเมินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรเพราะด้วยนี่เป็นงานของเขาอยู่แล้วจึงสามารถพูดคุยกับอีกฝ่ายได้ดีกว่าอีกคนในห้องนัก

“เชิญท่านตรวจดูก่อนขอรับ”จิ้นสิงเลื่อนกล่องไม้เนื้อดีแกะสลักลวดลายสวยใบขนาดเท่าใส่เครื่องประดับที่พวกบุตรของเขาทั้งหลายช่วยกันไปเลือกไปหาซื้อมาหลายใบจนสรุปได้ว่าใบนี้เหมาะสมที่สุด

“ข้าน้อยขออนุญาตขอรับ”อาวุโสผู้ตรวจสอบเอ่ยออกมาอย่างนอบน้อมแล้วเปิดกล่องดูของที่อยู่ด้านในทันทีเมื่อเขาเห็นเพียงแว็บก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือสิ่งใด

“หืมนี่คือต้นแห้งของต้นตะขาบเงินตะขาบทองใช่หรือไม่ขอรับ” อาวุโสเอ่ยถามผู้เป็นเจ้าของออกมาอย่างตื่นเต้นเพราะด้วยในชีวิตการทำงานของเขาพบเจอพวกมันเพียงไม่กี่ครั้งแต่ก็นับว่าจดจำได้ดีทีเดียว

“ใช่แล้วขอรับ”จิ้นสิงตอบออกมา

“ดีดีจริงๆ วันนี้มีแต่ของล้ำค่าทั้งนั้น” อาวุโสเอ่ยออกมาอย่างพอใจวันนี้เขานับว่าได้เปิดดูเปิดตายิ่งกว่าทำงานที่โรงประมูลเพราะด้วยข้าวของต่างๆที่ส่งมาให้เขาได้ตรวจสอบล้วนแล้วแต่ดีๆ ทั้งนั้นดีจนเขานึกเสียดายที่ไม่ได้เจอมันในโรงประมูลมิเช่นนั้นเขาคงได้ส่วนแบ่งเยอะกว่านี้อย่างแน่นอน

“ท่านอาวุโสคิดว่าจะตั้งราคาที่เท่าใดเจ้าคะ”ชิงเถาที่เห็นเขาเอ่ยออกมาอย่างพอใจเมื่อครู่จึงถามนางคิดว่าถามออกมาตอนที่เขาอารมณ์ดีเขาก็คงจะใจดีกับนางด้วย

“แม่หนูเรื่องนั้นข้าบอกไม่ได้เพราะต้องส่งเข้าไปแล้วปรึกษาราคาเปิดประมูลกันอีกที” อาวุโสตอบชิงเถาออกมาเพราะเรื่องการตั้งราคาเปิดประมูลนั้นจะเป็นหน้าที่ของหลายฝ่ายที่ร่วมกันตั้งขึ้นนั่นเอง

“เช่นนั้นเองแต่ข้าน้อยขอเสียมารยาทได้หรือไม่เจ้าคะถ้าหากว่าเป็นตัวท่านประเมินจะได้สักเท่าไหร่หรือเจ้าคะ”ชิงเถาที่ยังอยากรู้จึงเอ่ยคาดคั้นออกไปอีกแต่ดูแล้วอาวุโสผู้นี้จะเป็นบุคคลที่อารมณ์ดีพอสมควรเพราะไม่หงุดหงิดที่ชิงเถาถามเซ้าซื้แต่เขายังตอบออกมาอย่างอ่อนโอนด้วยซ้ำ

“แม่หนูถ้าหากเป็นข้านะหรือจะเริ่มที่ห้าสิบตำลึงทอง”เขาตอบชิงเถาออกมาราคานี้ถือว่าสูงมากสำหรับการเริ่มต้นแต่ก็สมเหตุสมผลดีสำหรับสิ่งที่หายากเพียงนี้  (1000 ตำลึง= 1 ตำลึงทอง)

“เอ่อทานอาวุโสเจ้าคะ ไม่ทราบว่ามีสิ่งใดส่งมาแล้วบ้างหรือเจ้าคะ”ชิงเถาถามอกมาอย่างสนใจ งานครั้งนี้อาจจะมีสิ่งน่าสนใจจนให้นางได้ตระเตรียมเงินทองมาเข้าร่วมได้เพียงพอ

“เรื่องนั้นก็เอ่อมี” อาวุโสกำลังจะตอบคำถามชิงเถา แต่ก็มีเสียงขัดขึ้นมาเสียก่อน

“เรื่องนั้นทางจวนท่านเจ้าเมืองจะแจ้งอีกครั้งในช่วงเช้าก่อนการประมูลที่จะมีขึ้นในช่วงเย็นเช่นนั้นวันนี้ข้าเกรงว่าจะบอกข้อมูลให้ไม่ได้ขอรับ”เจ้าหน้าที่เอ่ยออกมาอย่างจริงจังเพราะถ้าหากข้อมูลรั่วไหลออกไปอาจจะมีการโจรกรรมเกิดขึ้นก็เป็นได้หากทราบว่ามีสิ่งล้ำค่าชนิดใดบ้าง

“เช่นนั้นข้าน้อยต้องขออภัยที่ก้าวล่วงถามเจ้าค่ะ”ชิงเถาเอ่ยออกมาอย่างสำนึกผิด เพราะพวกเขาก็ต้องรักษาความปลอดภัยให้ดีที่สุดเช่นกัน

“ขอรับท่านช่วยลงนางตรงนี้ด้วยขอรับ” เจ้าหน้าเอ่ยตอบชิงเถาอย่างไม่ถือสาหาความ แล้วยื่นกระดาษสองฉบับให้ทั้งจิ้นสิงอาวุโสผู้ตรวจสอบพร้อมด้วยตัวเขาได้ลงชื่อยืนยันตัวตนอย่างรัดกุมก่อนจะส่งหนึ่งฉบับให้ทางจิ้นสิงได้เก็บไว้เมื่อจบเรื่องราวแล้วทั้งสามก็เตรียมตัวกลับทันทีเพราะดูเหมือนจะมีอีกหลายคนที่รออยู่ด้านนอก

“นายท่านและคุณหนูทั้งสองเดินทางปลอดภัยขอรับ”อาวุโสผู้ตรวจสอบเอ่ยส่งออกมาอย่างน้อบน้อมยิ่งกว่าเดิมเสียอีกเขาอยากจะแนะนำตัวพร้อมโรงประมูลของเขานักเพราะอาจจะได้คู่ค้าทางการส่งของเข้าร่วมประมูลจากตระกูลนี้บ้าง