บทที่ 4 ตายอีกครั้ง
เฉินมี่ถงและจันจิราวิ่งหนีล้มลุกคลุกคลานจวบจนกระทั่งตะวันใกล้จะลับขอบฟ้า พลันรอบตัวของจันจิราและเฉินมี่ถงก็ถูกล้อมรอบด้วยกลุ่มคนร้ายนับสิบคนอีกครั้ง แม้จันจิราจะเชื่อในฝีมือของเฉินลี่ถงแต่ด้วยจำนวนคนร้ายมากขนาดนี้นั่นย่อมทำให้เกิดความยากลำบากเป็แน่ พลังสายสีเขียวอาบไร้ไปทั่วตัวเฉินมี่ถง เขาคือผู้ฝึกยุธสายพละกำลังขั้นสี่ แม้รอบตัวเขาจะมีผู้ฝึกยุธสายพละกำลังขั้นสามสี่ถึงห้านายรายล้อมเขาก็ไม่หวั่นเกรง สิ่งเดียวที่หวั่นเกรงคือหญิงสาวข้างกาย มือหนากุมมือบางเอาไว้แน่น จันจิราเหงื่อไหลอาบทั่วตัวแขนข้างหนึ่งโอบกอดทารกน้อยแนบอกอีกข้างกุมมือหนาไว้แน่น แสงสีเขียวนวลตาอาบไล้รอบกายหนุ่มแม้จะแปลกใจกับสิ่งที่เห็นหากแต่ก็คงไม่มีอะไรที่ทำให้เธอแปลกใจได้มากกว่านี้อีกแล้ว
ชายชุดดำกรูกันเข้ามาในระยะประชิด เฉินมี่ถงดึงร่างบางแนบอกกระบี่ในมือยกขึ้นรับการจู่โจมอย่างรวดเร็วและหนักแน่น จันจิราหลับตาไม่ได้สนใจสถานการณ์รอบตัวปล่อยตัวให้คนตัวโตกว่าจับนางหมุนไปมาอย่างที่เขา้าสิ่งเดียวที่ห่วงใยคือเด็กน้อยในอ้อมแขน
แม้เฉินมี่ถงจะมีพลังสายพละกำลังขั้นสี่ หากแต่การถูกจู่โจมด้วยคนพลังสายพลังพละกำลังขั้น3หลายๆคนเช่นนี้เขาเองก็ลำบากไม่น้อย
และในที่สุดสิ่งที่จันจิรากังวลก็เกิดขึ้นเมื่อมือนางหลุดจากมือหนา และเฉินลี่ถงถูกกันออกห่างจากเธอ เฉินลี่ถงแทบหยุดหายใจเมื่อข้อมือบางหลุดจากมือเขาไป ร่างบอบบางของนางยังคงโอบกอดเด้็กน้อยสายเืัแนบอกดวงตาหวานมีแววหวาดกลัวและตื่นตระหนก เขาพยายามฝ่าวงล้อมไปหานางหากแต่ด้วยจำนวนคนที่ค่อนข้างมากจึงกลายเป็อุปสรรคใหญ่ ชายชุดดำส่วนใหญ่ล้อมเฉินลี่ถงไว้ มีเพียงสามคนที่พุ่งตรงมาล้อมจันจิราดวงตาหวานเบิกกว้างเมื่อดาบเล่มหนึ่งพุ่งตรงมาที่จันจิราและเป้าหมายก็คือทารกในอ้อมอก จันจิราไม่ทันแม้แต่จะตัดสินใจหรือทบทวนให้ดีนักเธอหมุนตัวใช้ร่างบางบังคมดาบที่พุ่งตรงไปที่ทารกในอกของเธอ ทำให้คมดาบทะลุเข้ากลางลำตัวของจันจิราความเจ็บแล่นไปจนทั่วร่างกาย เืจำนวนมากไหลทะลักออกมาเมื่อดาบคมถูกถอนออก เฉินมี่ถงหันมาเห็นภาพจันจิราถูกดาบเสียบเข้าที่กลางลำตัว ใบหน้าคมที่มักนิ่งเฉยเผยความเ็ปอย่างสุดกลั้น นางคือหญิงคนแรกที่เขาเปิดใจรับเข้ามาในชีวิตมันผู้ใดกล้าทำร้ายนางแม้ิญญาก็จงดับศูนย์
ชายชุดดำเมื่อเห็นแววตาของเฉินมี่ถงคล้ายพยัคฆ์ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อก็ทำให้พวกมันเกิดความหวั่นเกรงยิ่งนัก ด้วยเดิมทีการต่อสู้กับเขาซึ่งเป็ผู้ฝึกยุทธและมีพลังสายพละกำลังขั้น4นั้นก็ตรึงมือมากพออยู่แล้ว แต่เวลานี้ชายตรงหน้าคล้ายมีพลังเพิ่มขึ้นมาอีกพวกเขาส่วนใหญ่ที่เหลือตอนนี้ก็เป็เพียงผู้ฝึกยุทและมีพลังสายพละกำลังขั้น2-3สุดท้ายเพียงพริบตาชายชุดดำนับสิบก็กลายเป็ร่างไร้ิญญา เฉินมี่ถงรู้สึกเสียใจยิ่งนักที่ไม่สามารถจัดการพวกได้ั้แ่ทีแรก ร่างสูงตรงเข้าไปประคองร่างบางที่นอนจมกองเือย่างเ็ป เมื่อพลิกร่างนางออกมาใบหน้าซีดเผือดลมหายใจรวยรินของนางทำเอาเขาแทบหยุดหายใจในทันที
“ไม่นะ เป็แบบนี้ไม่ได้ข้าไม่ยอม!!“
น้ำเสียงของเขาร้อนรน จันจิรายิ้มอ่อนโยนให้เขาร่างบางถูกเขารั้งเข้าไปกอดแนบอก
อ่า...ทำไมเป็แบบนี้นางเอกอย่างนางทำไมถึงได้ตายอนาถเยี่ยงนี้กัน
แม้เนื้อตัวของเฉินมี่ถงเองจะได้รับาเ็ไม่น้อยแต่เมื่อเทียบกับหญิงตรงหน้าแล้วช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เขาค่อยๆคลายอ้อมกอดของตนสบตากลมที่เคยสดใสเมื่อไม่กี่ชั่วยามที่ผ่านมา บัดนี้นางกำลังยิ้มอ่อนโยนให้เขา น่าโมโหนักเวลาแบบนี้เขาไม่อยากมีพลังสายพละกำลังเลยสักนิดเขาอยากมีกำลังสายฟื้นฟูเพื่อถ่ายกำลังรักษานางหรือเป็สายเวทมนต์ก็ยังดีอย่างน้อยเขาก็จะได้ใช้เวทมนต์ในการห้ามเืนาง จันจิราค่อยๆส่งทารกในอ้อมอกให้กับชายผู้ร่วมเดินทางพร้อมกับรอยยิ้ม ในเวลานี้ภาพเบื้องหน้าขาวโพลนไปหมดชีวิตของเธอช่างตลกเสียจริงเพิ่งตายมาได้ไม่นานก็ได้ตายซ้ำสองอีกแล้ว จะเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่จันจิราค่อยๆหลับตาลงลมหายใจแ่เบาจนกระทั่งสิ้นไป เฉินมี่ถงน้ำตาไหลอาบแก้มดึงร่างบางเข้ามาแนบอก
“ข้าขอโทษ ขอโทษที่ไม่อาจปกป้องเ้าได้ แต่ข้าสัญญาทั้งชีวิตของข้าเ้าจะเป็หนึ่งในใจตลอดไป"
........................................................................................................................................................................
จบบริบูรณ์
ไม่ใช่!!!!!!....................ยังไม่จบคร่าาาา...นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น
ลูกจันจะตายหรือไม่ เฮียเฉินจะพาัน้อยหนีได้ไหม ติดตามตอนต่อไปเลยคร่าาาาาา ^^
4K
