“เธอเป็บ้าอะไร เมื่อวานก็คลุ้มคลั่งจะะโสะพาน วันนี้ก็ทำเป็อารมณ์เสีย แค่ฉันถามว่าทำไมพี่ชายเธอไม่แข่งแล้วเนี่ยนะ เื่เล็กๆ แค่นี้เอง”
“เื่เล็ก!?” เบญจกัลยาณีทวนคำด้วยเสียงสั่นเครือ ดวงตางามแดงก่ำและมีน้ำใสๆ เอ่อท้น
“ใช่ไง เธอมันชอบทำเื่เล็กให้เป็เื่ใหญ่ เมื่อวานแค่อยากเห็นหน้าฉันก็จะะโสะพานแล้ว วันนี้แค่ฉันถามถึงพี่ชายก็โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง เธอเป็อะไรมากหรือเปล่า”
สก๊อยสาวคำรามในลำคอ เมื่อสะบัดมือเขาไม่ได้จึงสะบัดมือเพื่อนที่พยายามปลอบ แล้วกางมือเหวี่ยงใส่หน้าเขาดังเพี๊ยะ
“จะบ้าเรอะ ตบฉันทำไม”
“คนเลว!” เบญจกัลยาณีกัดฟันกรอด “อยากรู้นักใช่ไหมว่าทำไมพี่ชายฉันถึงไม่แข่งรถบ้าๆ นี่อีก”
“ใจเย็นๆ ก่อนอีเบญ”
“ก็ใช่น่ะสิ” พายุสวนด้วยเสียงตะคอก ทำเอาดอกบัวถึงกับกุมขมับ
“ก็ได้...” สก๊อยสาวเอ่ยลอดไรฟันที่ขบกันแน่น น้ำตาไหลพรากออกมาจากดวงตางาม “พี่ฉันตายในสนามแข่ง พอใจนายหรือยัง”
ได้ยินอย่างนั้นพายุก็ถึงกับชะงักไป ใบหน้าหล่อเหลาถอดสี มือแกร่งที่จับเธออยู่คลายตัวโดยอัตโนมัติ ทำให้เธอสะบัดมือเขาหลุด ก่อนจะรีบฉุดดอกบัวไปที่รถแล้วเร่งให้เพื่อนขี่รถออกไปอย่างรวดเร็ว
พายุรู้สึกเจ็บยิ่งกว่าโดนสก๊อยสาวตบหน้าเสียอีก เขาไม่รู้เลยว่าคำถามนั้นจะไปทำร้ายจิตใจของเธอ เขาผิดเองที่ไม่คิดให้ดีเสียก่อน ไม่ทันคิดว่าทุกคนย่อมต้องมีเหตุผลส่วนตัว และเหตุผลของเธอก็ดันเป็เหตุผลที่ร้ายแรงเสียจนเขาคิดว่าหากเป็ตัวเองก็คงปวดร้าวใจไม่น้อย
อันที่จริงการอยู่ในวงการนี้มานานก็ทำให้เขาพบเจอเื่ทำนองนี้มาหลายครั้ง ความเร็วกับความเสี่ยงดูเหมือนจะเป็อะไรที่สัมพันธ์กัน ยิ่งเร็วก็ยิ่งเสี่ยง เพื่อนร่วมอาชีพหลายคนาเ็มากบ้างน้อยบ้าง บางคนรักษาหายกลับมาแข่งอีก แต่บางคนก็หมดอนาคตกับเส้นทางนี้ไปก่อนวัยอันควร
ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งบนไหล่ทางมองดูเหล่ารถโมโตครอสที่พากันเหินลอยไปตามลูกระนาดและเนินดักอย่างรู้สึกคิดถึงใครบางคน
ใครคนนั้นก็เป็อีกคนหนึ่งที่ต้องยุติเส้นทางอาชีพสายนี้ลงก่อนวัยอันควร แต่ไม่ใช่เพราะอาการาเ็
ความตายคือสิ่งที่พรากผู้ชายคนนั้นให้ออกจากเส้นทางความฝัน
พายุกับชายคนนั้นเริ่มต้นเส้นทางพร้อมกันจากเรซซิ่ง อะคาเดมี ไทยแลนด์ั้แ่อายุได้เพียงสิบปี ความที่ต้องคลุกคลีอยู่ด้วยกันตลอดจึงทำให้ทั้งคู่สนิทกัน ก่อนจะช่วยกันพัฒนาฝีมือจนสามารถเข้าแข่งในรายการระดับประเทศได้พร้อมกัน
แต่พายุโชคดีกว่าที่ได้รับคัดเลือกไปแข่งขันรายการเอเชียทาเลนต์ก่อนตอนอายุได้สิบเจ็ดปี หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการสนับสนุนให้ไปเรียน อะคาเดมี ในญี่ปุ่น ทำให้่นั้นทั้งคู่เริ่มห่างกัน ก่อนที่เขาจะได้รับทราบข่าวร้ายว่า ชายคนนั้นเสียชีวิตจากอุบัติเหตุในสนามแข่งขันเสียแล้ว
นั่นทำให้เขาเข้าใจดีว่า ทำไมเบญจกัลยาณีถึงได้โกรธเขาขนาดนั้น ตอนที่เขาสะกิดแผลใจเธอ