คณะสัตวแพทย์
เหมือนฝันลงจากรถสองแถวแล้วเดินเข้าไปหาเพื่อนๆ ที่ลานนั่งเล่นของคณะ วันนี้เธอมีนัดกับเพื่อนๆเพื่อรวบรวมเอกสารเื่ฝึกงาน
“เหมือนฝัน”นาวาโบกมือให้เธอ เหมือนฝันเดินตรงไปที่นาวา เห็นว่าที่โต๊ะมีเพียงนาวาที่นั่งอยู่คนเดียว
“คนอื่นๆละ ยังไม่มาหรอ”เหมือนฝันวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะหินอ่อน พร้อมนั่งลงตรงข้ามกับนาวา
“อืม”นาวาพยักหน้าให้เธอ
“เอกสารเรียบร้อยดีไหม”
“อือ นี่” นาวายื่นซองเอกสารของตัวเองให้เหมือนฝัน มือบางหยิบเอกสารในซองของเพื่อนออกมาเปิดดู เพื่อเช็คความเรียบร้อย ก่อนจะรวบรวมเข้าไว้กับของตนเอง
“รออีกสอง”เธอหันไปพูดกับนาวาแล้วยิ้มให้กัน
“มาแล้วๆ”เสียงร้องที่ดังมาแต่ไกลของน้อยหน่าซึ่งกำลังวิ่งมาด้วยความหอบเหนื่อย
“ขอโทษทีที่มาช้า วนหาที่จอดรถอยู่อ่ะ”น้อยหน่าบอกเพื่อน เพื่อนทั้งสองต่างพยักหน้ารับรู้
“แล้วนี่ฉลามไปไหนละ”น้อยหน่าเอ่ยถามเพื่อนพร้อมเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะหินอ่อน
“ยังไม่มา”นาวาเอ่ย
“อ้าวหรอ ฉันนึกว่าฉันมาช้ากว่าเพื่อนซะอีก” เพื่อนทั้งสามต่างหัวเราะให้กัน
“ไหนละเอกสารเธอ”นาวาถาม
“เอกสาร!”เสียงอุทานอย่างดังของน้อยหน่าทำเอาเพื่อนทั้งสองที่นั่งอยู่ใตามไปด้วยกับท่าทีของเธอ
“เอกสารลืมไว้บนรถ! โอ๊ยยไม่นะ!” ท่าทางหันซ้ายหันขวาของน้อยหน่าทำให้เพื่อนอดที่จะขำเธอไม่ได้
“ลืมไว้บนรถ!”นาวาและเหมือนฝันต่างพูดพร้อมกันและหัวเราะเสียงดัง
“อืออ~ ลืมอะไรไม่ลืม”น้อยหน่าทำหน้าเซ็งจัด
“รถเธออยู่ไหนละ?”นาวาเอ่ยถามเพื่อน
“อยู่หน้าคณะเกษตร”
“โห! ไกลขนาดนั้นเชียว”เสียงอุทานดังของนาวา
“ใช่ เขามีงานอะไรก็ไม่รู้รถจอดเต็มไปหมดก็เลยได้ไปจอดที่หน้าคณะเกษตรอ่ะ”สีหน้าเซ็งของน้อยหน่าเมื่อรู้ว่าต้องเดินกลับไปที่รถอีกครั้ง
“น่าจะมีสัมมนาทางวิชาการนะ”เหมือนฝันเอ่ยขึ้น
“งั้นฉันไปเป็เพื่อน”นาวาอาสาไปเป็เพื่อนน้อยหน่า และนั่นทำให้น้อยหน้ายิ้มกว้าง
“ขอบใจนะ”
“ไปเถอะ”นาวาลุกเดินนำหน้าเพื่อนออกไป
“อืม”น้อยหน่ารีบวิ่งตามเพื่อนอย่างเร็ว
.....
หลังจากนาวาและน้อยหน่าเดินออกไปไม่นาน ฉลามก็มาพอดี เขามองหาเพื่อนที่เหลือก็ต้องแปลกใจ
“หรือว่าสองคนนั้นยังไม่มา”ฉลามเอ่ยกับตัวเอง ก่อนจะเดินตรงไปหาเหมือนฝัน
“เหมือน”เหมือนฝันเงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้า
“ฉลามมาแล้วหรอ”ฉลามพยักหน้าให้เธอ
“แล้วอยู่คนเดียวหรอ”
“อือ”
“แล้วสองคนนั้นไปไหนละ”ฉลามถามออกไปเมื่อเห็นว่ากระเป๋าของเพื่อนอีกสองคนวางที่โต๊ะแล้ว
“น้อยหน่าลืมเอกสารไว้ที่รถนะ นาวาเลยเดินไปเป็เพื่อน”
“อ้อ...รอนานไหม”
“ไม่นาน” ฉลามยื่นเอกสารให้เธอ เหมือนฝันหยิบเอกสารจากมือของฉลามเพื่อเช็คดูความเรียบร้อย
“เอกสารครบใช่ไหม”เธอถามย้ำกับเพื่อนอีกครั้ง
“อืม เธอตรวจดูอีกทีก็ได้” ฉลามแอบมองเหมือนฝันที่กำลังตรวจเอกสารตรงหน้านานนับนาที จนเหมือนฝันเงยหน้าขึ้นมาพอดี เห็นเพื่อนเอาแต่จ้องเธออยู่ก่อนแล้ว ใบหน้าหวานขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ฉลามได้สติก็รีบเบี่ยงหน้าหนี เพื่อหลบสายตาเธอ
“มีอะไรหรือเปล่า หรือว่ามีอะไรติดหน้าเหมือน” เหมือนฝันถามเพื่อนออกไป พร้อมกับใช้มือลูบไปที่ใบหน้าของตัวเอง
“อ้อ...ปะเปล่า เรานั่งดูว่าเธอตรวจแล้วเป็ไง ครบไหม?” ฉลามโกหกคำโต
“อ้อ...ครบนะ” เหมือนฝันก้มดูเอกสารอีกครั้งพร้อมเอ่ยตอบเพื่อนไป ฉลามเอามือลูบผมตัวเอง ด้วยความเขิน หึ หึ เสียงหัวเราะหน้าเหยเกเหมือนคนทำผิดแล้วเกือบโดนจับได้
“สองคนนั้นมาแล้ว”ฉลามชี้ไปที่นาวาและน้อยหน่าที่กำลังเดินมา
“ทำไมมาเร็วอ่ะ ไหนว่าจอดไกล”เหมือนฝันเอ่ยถามออกไป
“พอดีมีที่จอดว่างเลยขับออกมาจอดหน้าคณะน่ะ”เหมือนฝันพยักหน้าแล้วยื่นมือไปรับเอกสารจากน้อยหน่า
“ไปเถอะ เอกสารครบแล้วพวกเราไปส่งกัน” ทั้งสี่ต่างพยักหน้าให้กัน
“ไปรถใครดีละ”น้อยหน่าถามเพื่อน
“รถเราแล้วกัน”ฉลามเอ่ยกับเพื่อน ทุกคนพยักหน้ารับทราบแล้วทั้งหมดก็เดินไปขึ้นรถของฉลาม
….
“ว้าวรถสวยอ่ะ”น้อยหน่าที่เปิดประตูเข้าไปนั่งหลังคนขับพร้อมเหมือนฝันเอ่ยชมรถของเพื่อน เมื่อเห็นว่าวันนี้เพื่อนเอารถคันใหม่มา
“รูปหล่อ บ้านรวย สาวๆเพียบ”นาวาเอ่ยแซวเพื่อนอีกคน
“หึ หึ ไม่ใช่สักหน่อย”ฉลามเอ่ยตอบเพื่อนๆของเขาก่อนจะมองมาที่กระจกหลังเพื่อมองเพื่อนอีกคนที่ยังนั่งนิ่งไม่ได้พูดอะไร
“สาวๆเพียบหรอ? นี่ฉลามนายมีแฟนแล้วใช่ไหม?”
“ไม่มี”ฉลามตอบเสียงสูง ก่อนจะมองไปที่กระจกหลังอีกครั้ง
“แบ่งๆ กูบ้างก็ได้นะไอ้ฉลามเพื่อนยาก”เสียงหัวเราะของนาวาที่กำลังพูดหยอกเพื่อน
“ก็บอกว่าไม่มีไง ว่าแต่กู...มึงอ่ะน้อยซะที่ไหน”ฉลามหันมาแขวะนาวาแทน
“เฮ้อ...มีแต่ฉันสินะที่ห่อเหี่ยว ไปฝึกงานรอบนี้ขอเจอหนุ่มหล่อๆสักคนเถอะเพี้ยง!” น้อยหน่าพรมมือขึ้นขอพรพร้อมกับหันมายิ้มอย่างเ้าเล่ห์ให้เหมือนฝัน
“อะไร?”เหมือนฝันที่ทำหน้างงกับท่าทีของเพื่อน
“ก็ฉันขอเผื่อเธอด้วยไง”
“เฮ้ยยย! ไม่ต้อง ฉันยังไม่อยากได้”เหมือนฝันรีบปฏิเสธเพื่อนทันที ทุกคนต่างหัวเราะขึ้นพร้อมกัน
.....
“ไปไหนต่อดี”เสียงฉลามเอ่ยกับเพื่อนทั้งสาม หลังจากที่พวกเขาส่งเอกสารฝึกงานเรียบร้อยแล้ว
“ไปกินข้าวก่อนเถอะ หิวมากเลย”น้อยหน่าเอ่ย
“อืมเห็นด้วย รีบมายังไม่กินเหมือนกัน”นาวาเห็นด้วยกับน้อยหน่า
“เหมือนก็ยังไม่ทาน ไปกัน กินเสร็จเราค่อยไปอ่านหนังสือกันที่หอสมุด ดีไหม?” เหมือนฝันเสนอเพื่อน
“ดี”สี่เพื่อนสนิทเห็นพ้องกัน รถยนต์คันหรูมุ่งหน้ากลับไปที่คณะอีกครั้ง
.....
ที่หอสมุดใหญ่ของมหาวิทยาลัยเหล่านักศึกษาจำนวนมากนั่งอ่านหนังสือตามชั้นต่างๆที่มีที่ว่าง เพราะว่าเป็่เตรียมตัวสอบ สองสาวสองหนุ่มได้ที่นั่งแล้ว ทั้งหมดก็หยิบหนังสือที่ตัวเองเตรียมมาออกมาอ่าน ทุกคนตั้งหน้าตั้งตากันอย่างขะมักเขม้น อ่านเสร็จพร้อมสรุปโน๊ตย่อไว้เพื่อเตรียมอ่านอีกรอบ
“เหมือนเธอสรุปได้กี่วิชาแล้ว”เสียงของน้อยหน่ากระซิบถามเพื่อนแ่เบา
“ก็เกือบทุกวิชาแล้ว เหลือแค่สองวิชานี้แหละยังอ่านไม่ถึงไหนเลย” น้อยหน่าตาโต
“โห!สุดยอด”น้อยหน่ายกนิ้วให้เพื่อน
“งั้นวันนี้ฉันขอไปนอนห้องเธอได้ไหม จะได้อ่านสรุปกับเธอด้วย น่า นะ ของฉันยังไม่ได้สรุปเลย”น้อยหน่ากอดแขนเหมือนฝันแล้วออดอ้อนเสียงเบา
“อืม”สองเพื่อนสาวต่างยิ้มให้กัน
หลังจากแยกย้ายกันที่หอสมุดใหญ่ สองหนุ่มก็แยกกันกลับเหลือแค่เธอกับน้อยหน่า
“เหมือนไปห้องฉันนะ ขอไปเก็บเอาของแป๊บหนึ่งก่อน”
“อืมได้”
“ไปกัน”รถยนต์ของน้อยหน่าขับออกจากหอสมุดกลางมุ่งตรงไปยังหอพักของตัวเอง
.....
“เอาอะไรไปเยอะแยะเนี่ย!” เหมือนฝันมองสัมภาระของเพื่อนมากมายที่กำลังจะขนไปยังห้องของเธอ
“หึหึ”เสียงหัวเราะน้อยๆแต่ติดตลกของน้อยหน่า
“ก็เผื่อเอาไว้ไง”เหมือนฝันส่ายหน้าให้กับเพื่อนก่อนจะเดินไปช่วยขนของไปขึ้นรถ
..
สองสาวช่วยกันขนของขึ้นมาจนเสร็จ น้อยหน่าถอนหายใจอย่างแรง ก่อนจะกระเด้งตัวลงที่โซฟานุ่ม
“โคตรเหนื่อยเลย”น้อยหน่าบ่น
“ใครใช้ให้เธอขนมาเยอะ”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็กะว่าจะมานอนหลายวันไง”น้อยหน่ายิ้มให้เหมือนฝัน
“ตอนนี้ก็ค่ำแล้วกินอะไรกันดี เดี๋ยววันนี้ฉันเลี้ยงเอง”น้อยหน่าเสนอ
“อะไรก็ได้”
“อืม ไปกินบุฟเฟ่กันดีไหม?”น้อยหน่าเสนอขึ้น
“ไม่เอา กินเยอะหนักท้อง เดี๋ยวก็หลับตอนอ่านหนังสือพอดี”เหมือนฝันไม่เห็นด้วย
“ก็จริง อืม...งั้นกินอะไรดีละ”
“กินง่ายๆเถอะ หลังสอบค่อยว่ากันอีกที”เหมือนฝันบอกเพื่อน
“ได้ งั้นไปเถอะ” สองสาวขับรถวนไปวนมาสรุปคือจอดหน้าร้านก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ เ้าเดิมเ้าประจำ
หลังจากสั่งเสร็จก็มานั่งรอ เหมือนฝันหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า นิ้วเรียวกดเข้าแอพแล้วเลื่อนหารายชื่อ ก่อนจะพิมพ์และกดส่ง
“ส่งข้อความหาใครอ่ะ?”น้อยหน่าที่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้
“ส่งบอกพี่ตะวันน่ะ ว่าวันนี้ส่งเอกสารขอฝึกงานไปแล้ว”
“อ้อ”น้อยหน่าพยักหน้า
“เธอกับพี่หมอตะวันเป็อะไรกันหรอ แฟนเก่าสมัยเรียน?”คำถามของน้อยหน่าทำให้เหมือนฝันเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอแล้วมองหน้าเพื่อน
นั่นสิเป็อะไรกัน เมื่อก่อนเธอค่อนข้างที่จะสนิทกับพี่ตะวันมาก สนิทแบบชนิดที่ตามติดเขาตลอด
“พี่ชายข้างบ้าน”เหมือนฝันตอบเพื่อนออกไป
“จริงอ่ะ? เล่าให้ฟังหน่อยดิ”น้อยหน่าถามขณะที่กำลังปรุงก๋วยเตี๋ยวอยู่
“เล่าไม่ได้หรอ? หรือว่ามากกว่าพี่” เหมือนฝันที่กำลังปรุงก๋วยเตี๋ยวอยู่เช่นกัน เงยหน้าขึ้นมามองเพื่อน
“เล่าได้ เป็แค่พี่ย่ะ” จากนั้นหัวข้อสนทนาระหว่างมือเย็นจึงกลายเป็เื่ของเธอกับหมอตะวันพี่ชายข้างบ้าน
991
