เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่สี่สิบห้า การหาเงินของไอ้เจิด

การเป็นลูกชายของกำนันแจ่มมีข้อดีอย่างหนึ่งคือขอเพียงไม่ก่อความเดือดร้อนอย่างการทำเรื่องผิดกฎหมายโดยตรงคนก็มองเป็นเรื่องธรรมดา

เก็บดอกเบี้ยรายวันที่เกินกว่ากฎหมายกำหนดคนอาจจะแปลกใจว่าทำไมไอ้เจิดมันถึงขยันเดินขยันทำงานขึ้นมาได้ต้องอยากเอาเงินไปลงกับน้ำเมาในเมืองเป็นแน่แท้

แต่ก็ไม่มีใครคิดอะไรมากเพราะมองว่าการเก็บดอกเบี้ยรายวันเป็นเรื่องธรรมดา

สามารถใช้อภิสิทธิ์ของลูกชายกำนันที่เก็บเงินเองเอาเงินของพ่อกำนันมาใช้ได้ ให้มีบันทึกว่าคนในตลาดใช้หนี้ตามกำหนดแล้วก็พอ

ความเป็นจริงของชีวิตก็คือ

ต่อให้เราสามารถพูดได้หลายภาษาเก่งการช่างไม่แพ้วิศวกรจากประเทศญี่ปุ่น ใช้ปืนพกกระบอกเดียวถล่มชุมโจรที่มีวิทยาอาคมได้อย่างไอ้ขาม

ไอ้ขามก็ยังหาเงินมาสิบหมื่นในการสู่ขอนงพะงาไม่ได้หากไม่ได้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของเศรษฐีนีจากบางกอก

ท่าทางแม้แต่คนเขียนก็คงไม่รู้ว่าจะให้ไอ้ขามหาเงินมาสิบหมื่นได้อย่างไรด้วยวิธีที่ถูกกฎหมาย

เพราะมันเป็นไปไม่ได้

ไม่ว่าไอ้ขามจะมีความเก่งกาจแค่ไหนก็ตาม

ในเรื่องของการแก้แค้นของนางเอกที่ร่ำรวยแล้วจะกลับมาแก้แค้นตามนิยายนั้น..จะร่ำรวยด้วยวิธีไหน?

วิธีที่นิยายแนวนางเอกแก้แค้นมักใช้คือวิธีที่แม่ของนางเอกไปแต่งงานกับเจ้าสัวนายหัว เจ้านายแห่งแดนเหนือฯลฯ

ไม่ได้มาจากการทำธุรกิจหรือความพยายามส่วนตัวเลยแม้แต่น้อย

เพราะขนาดไอ้ขามที่อ่านภาษาต่างประเทศได้ซ่อมอุปกรณ์ไฟฟ้าได้เก่งกว่าวิศวกรญี่ปุ่น เอาปืนพกกระบอกเดียวยิงชุมโจรตายได้ทั้งชุมโจร

เก่งกาจไม่แพ้คิริสึงุแห่งจักรวาลเฟท

ยังไม่สามารถสู้ดอกเบี้ยเงินกู้ของไอ้เจิดได้จนต้องเสียที่นาไป

คิดว่าคนธรรมดาที่มีความสามารถน้อยกว่าไอ้ขามจะสามารถเอาชนะคนที่ร่ำรวยหรือเอาชนะระบบจนสามารถมาร่ำรวยได้หรือ?

ไอ้ขามทำงานทั้งปีจึงจะได้เงินมาหนึ่งพันจนคิดว่าจะไปสู่ข่อนงพะงาได้ก็โดนสินสอดสิบหมื่นเป็นเงื่อนไขการแต่งงาน

ส่วนผมนั้น

“พ่อกำนันของชั้นช่างเป็นผู้มีเมตตาเหลือเกินวันนี้ชาวบ้านก็ชื่นชมพ่อกำนันกันใหญ่เลยจ๊ะ”

ไอ้เจิดพยายามนวดเท้านวดแข้งนวดขาพ่อกำนัน

“ไอ้ลูกคนนี้จะขออะไรอีกล่ะ”            

พ่อกำนันคาไปป์อ่านหนังสือนางแบบของต่างประเทศที่มีภาพแหม่มฝรั่ง

นิตยสารที่ได้มาโดยผ่านเส้นสายทางกรมศุลกากร

เพราะบ้านเรามันแร้นแค้นกันดารมากเสียจนนิตยสารพรรค์นี้ก็เป็นของหายากนั่นเอง

ไม่ใช่ยุคปัจจุบันที่เราจะเห็นภาพแหม่มฝรั่งแบบเคลื่อนไหวด้วยเทคโนโลยีอันเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่สำคัญที่สุดของมวลมนุษยชาติอินเตอร์เน็ตนั่นเอง

เราไม่เคยซาบซึ้งว่าภาพวีดีโอแหม่มฝรั่งที่เคลื่อนไหวได้นั้นมีคุณค่ามากแค่ไหนก็จนกว่าเราจะเสียมันไป

“แฮะ แฮะ ชั้นอยากจะไปเที่ยวในเมืองเลยอยากกราบเท้าขอสักหมื่นน่ะจ๊ะ”

พ่อกำนันสะบัดขาจนไอ้เจิดหงายหลัง

“ไอ้ลูกคนนี้ใช้เงินฟุ่มเฟือยจริงๆนะเอ็ง ไม่มีเรื่องขอก็ไม่มาหาข้า”

พ่อกำนันเอากุญแจไปเปิดกำปั่นและเอาเงินใส่พกใส่ห่อให้ไอ้เจิด

“เอ้า ใช้ดีดีล่ะเอ็ง อย่าฟุ่มเฟือยเดือนนี้ข้าไม่ให้อีกแล้วนะ”

พ่อกำนันเปิดเงินหนึ่งหมื่นมาให้ไอ้เจิดอย่างไม่คิดอะไรมาก

รู้สึกค่อนข้างแปลกมากกว่าที่ช่วงนี้ไอ้เจิดไม่ได้ขอเงินเพื่อไปเที่ยวกินเหล้าหัวราน้ำ

ไอ้เจิดจึงได้เงินมาหนึ่งหมื่นอย่างง่ายดายเพราะมีพ่อกำนันผู้ยิ่งใหญ่เป็นบิดา

สามารถหาเงินมาได้มากกว่าไอ้ขามที่เก่งกาจและขยันขันแข็งทำงานมาตลอดทั้งปี