หลี่ มู่ไป๋ ใช้เวลา เจ็ดวันเต็ม ในการผนึกตนเองอยู่ในถ้ำใต้กระท่อม เขากำลังหลอมรวม หญ้าหมอกควันเก้าสี และสมุนไพรอื่น ๆ เข้ากับ ปราณเซียนโบราณ ของเขาอย่างช้า ๆ แกนรากฐานสีทอง ในตันเถียนของเขากำลังขยายตัวและแผ่รัศมีปราณที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ครืนนน!
ในที่สุดแกนรากฐานก็ถึงจุดที่สมบูรณ์ พลังปราณพุ่งทะลักออกมาจากร่างของมู่ไป๋อย่างรุนแรง เขาััได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวะโ ความรู้สึกควบคุมปราณได้ดียิ่งขึ้น และการเชื่อมโยงกับปราณฟ้าดินที่ชัดเจนกว่าเดิม
ก่อรากฐานขั้นกลาง!
มู่ไป๋เปิดตาขึ้น แสงปราณสีทองฉายวาบในดวงตาของเขา เขาก้าวสู่ระดับที่สูงขึ้นแล้ว โดยไม่จำเป็ต้องแลกด้วย พลังชีวิต หรือ ความทรงจำ ในครั้งนี้ เพียงแต่ใช้ ความรู้ จากบันทึกและ ทรัพยากร จากสำนัก
แต่ในขณะที่เขากำลังเก็บเกี่ยวผลของการบ่มเพาะ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึง แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว แผ่ซ่านมาจากภายนอกถ้ำ
มันคือ ปราณมาร ที่หนาวเหน็บและรุนแรงอย่างที่ไม่เคยััมาก่อน!
2. ผู้มาเยือนที่อันตรายเย่ อู่ฉาง มาถึงแล้ว!
เขาปรากฏตัวกลางลานสำนักหมอกควันเมฆา ร่างกายของเขาปกคลุมด้วยชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าซ่อนอยู่ใต้เงามืด แต่ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีแดงก่ำราวกับเพลิงอเวจี
อาจารย์าุโชิว และ ซุน เฉิง พร้อมด้วยศิษย์หลักอีกหลายคน พุ่งออกมาเผชิญหน้ากับผู้บุกรุก
"เ้าเป็ใคร บังอาจมาบุกรุกสำนักหมอกควันเมฆา!" อาจารย์าุโชิวะโ
เย่ อู่ฉาง หัวเราะเสียงต่ำ "ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สำนักหมอกควันเมฆาอันเก่าแก่... น่าเสียดายที่วันนี้จะต้องแปดเปื้อนด้วยเื" เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ "ข้ามาที่นี่เพื่อ ตามหาของที่ถูกขโมยไป"
"ของที่ถูกขโมย?" ซุน เฉิง ก้าวไปข้างหน้า "เ้าหมายถึงอะไร!"
"ของที่เต็มไปด้วย บาปกรรม และ ปราณเซียนโบราณ ที่กำลังเรืองรองอยู่ใต้มิติแห่งนี้อย่างไรเล่า!" เย่ อู่ฉาง ชี้ไปที่กระท่อมของมู่ไป๋
ทันใดนั้น พลังปราณมาร สีดำทมิฬก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของเย่ อู่ฉาง ก่อตัวเป็มือนรกขนาดมหึมา ฟาดลงใส่ศิษย์ของสำนักทันที! ศิษย์หลายคนถูกซัดกระเด็น ล้มลงาเ็สาหัส
"วิชาบ่มเพาะมาร!" อาจารย์าุโชิวะโด้วยความใ "เ้ามาจากสำนักอนธการนรก!"
3. แกนรากฐานที่ถูกคุกคามภายในถ้ำ มู่ไป๋ััได้ถึงแรงสั่นะเืจากภายนอก เขาได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงการปะทะ ปราณมารของเย่ อู่ฉาง กำลังเข้าคุกคาม แกนรากฐาน ของเขา!
สมุดบันทึกในอกเสื้อร้อนผ่าวอย่างรุนแรง มันกระตุ้นให้เขาเปิดหน้าถัดไป:
"ศัตรูระดับสูงกำลังมาถึง หากเ้า้าเอาชนะเขา... เ้าต้องแลกด้วย ความสามารถในการควบคุมอารมณ์ ของเ้าเอง... เ้ากล้าที่จะเป็เซียนที่ไร้หัวใจเพื่อความอยู่รอดหรือไม่?"
มู่ไป๋กำมือแน่น ความสามารถในการควบคุมอารมณ์ นั่นหมายถึงเขากำลังจะสูญเสียเศษเสี้ยวของ ความเป็มนุษย์ ที่เหลืออยู่—ความสามารถในการรู้สึก ความโกรธ, ความเสียใจ, ความเมตตา สิ่งที่ทำให้เขายังคงเป็หลี่ มู่ไป๋ ไม่ใช่ซู เหวินเทียน
แต่ เย่ อู่ฉาง กำลังจะทำลายสำนัก และตามล่าเขา!
หากข้าไม่แลก... ข้าอาจตาย! ตรรกะของเขากำลังบีบให้เขาตัดสินใจ
ในขณะเดียวกัน เสวี่ย ลั่ว ที่หลบภัยอยู่ในแผนกโอสถ ก็มองเห็นเปลวไฟปราณมารสีแดงก่ำที่กำลังเผาผลาญสำนัก ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่เธอก็คิดถึงชายหนุ่มผู้เ็าที่เคยช่วยชีวิตเธอไว้
ท่านพี่หลี่...
4. การตัดสินใจที่เดิมพันด้วยจิตวิญญาณมู่ไป๋ไม่ได้ตัดสินใจทันที เขามองไปยังแกนรากฐานของตัวเองที่เพิ่งบรรลุ ก่อรากฐานขั้นกลาง มันมั่นคงและแข็งแกร่ง ไม่ได้มาจากความเร่งรีบ แต่มาจากความพยายาม
เขาสูดหายใจลึก เขาจำคำพูดของ เสวี่ย ลั่ว ที่บอกว่า "พลังที่ยิ่งใหญ่ ต้องมาพร้อมกับจิตใจที่ยิ่งใหญ่" ได้
ไม่! ข้าจะไม่ยอมให้บันทึกควบคุมข้าอีกต่อไป! ข้าจะไม่เป็หุ่นเชิดของซู เหวินเทียน!
มู่ไป๋ปฏิเสธที่จะแลกเปลี่ยน! เขาจะใช้พลัง ก่อรากฐานขั้นกลาง ที่เขามีในตอนนี้เข้าต่อสู้กับเย่ อู่ฉาง!
เขากำลังต่อต้านสมุดบันทึกเป็ครั้งแรก
แต่การปฏิเสธการแลกเปลี่ยนไม่ได้หมายถึงความปลอดภัย ในทางกลับกัน...
ตูมมมม!
เย่ อู่ฉาง ค้นพบตำแหน่งของถ้ำใต้กระท่อมแล้ว เขากำลังปล่อยพลังปราณมารโจมตีทำลายถ้ำเพื่อลากตัวมู่ไป๋ออกมา!
มู่ไป๋พุ่งตัวออกจากถ้ำที่กำลังพังทลาย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า แต่ก็ฉายแววของการต่อสู้ภายในที่ยังคงดำเนินอยู่
หลี่ มู่ไป๋ ผู้ที่เพิ่งบรรลุ ก่อรากฐานขั้นกลาง จะเผชิญหน้ากับ เย่ อู่ฉาง ระดับ ิญญาแรกเริ่ม อย่างไร โดยปราศจากพลังที่ได้จากการแลกเปลี่ยนในนาทีสุดท้าย? นี่คือบททดสอบที่แท้จริงของการยึดมั่นใน "ความเป็มนุษย์" ของเขา