นิยายแห่งรักพันผูกที่ผูกพันธ์ พ่อลูก-ผูก-พัน-รัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่๑๔
“ทำไมพ่อต้องห้ามชีทด้วยคะ พ่อมีเหตุผลอะไร”
“พ่อว่าเราคุยกันชัดเจนมากั้แ่แรกแล้วนะและ.. เราตกลงกันว่ายังไง พ่อถึงยอมให้ลูกมาเรียนที่โรงเรียนนี้”
ชีทอึ้งไป เธอจำได้ดี ความที่เธอเรียนก่อนเกณฑ์นิดหน่อยเธอจึงอายุน้อยกว่าเพื่อนร่วมรุ่น การย้ายมาเรียน ม.๔ที่โรงเรียนนี้ พ่อเธอไม่เห็นด้วยั้แ่แรก ชีทจึงทำข้อตกลงกับพ่อว่า.. เธอจะไม่ยอมมีแฟนไม่ยอมคบกับใคร จนกว่าจะเปลี่ยนจาก เด็กหญิง เป็.. นางสาว
“ชีทผิดข้อตกลงกับพ่อ แล้วชีทยังมาขอเหตุผลกับพ่ออีกเหรอ”
ชีทพูดไม่ออก เธอได้แต่นิ่ง ก็ทั้งชีวิตเธอไม่เคยมีอะไรปิดบังซ่อนเร้น มีแต่ข้อตกลง ที่เธอเองก็ไม่เคยผิดต่อสิ่งที่รับปากไว้แต่คราวนี้.. หัวใจมันเรียกร้อง.. เรียกร้องให้เธอทำตามหัวใจตนเอง
ชีทจึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นก็เธอไม่อยากทำผิดต่อข้อตกลงที่ให้ไว้กับพ่อ แต่เธอก็อยากทำตามที่หัวใจตนเองรู้สึกด้วยนี่นา
“่นี้ชีทไม่ได้คุยกับซี ก็ดีแล้ว หลังจากนี้ ถ้าได้คุยกันอีก ก็เป็แค่เพื่อนกัน ตามข้อตกลงของเรา พ่อพูดชัดเจนมั้ยคะ” แม้เสียงจะราบเรียบแต่ชีทรู้ดีว่า เธอไม่อาจฝ่าฝืนได้
“ค่ะพ่อ”
“นอนเถอะนะ พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้า” พูดจบ ชลก็เดินกลับเข้าห้องนอนของเขา
ปล่อยให้ชีทนั่งอยู่คนเดียว ชีทมองที่โทรศัพท์ของเธอทั้งในมือถือ และที่ไลน์ ไม่เคยมีรูปชีทคู่กับซีหรือรูปถ่ายซีไว้ในมือถือเลย จึงไม่มีหลักฐานใดใดว่าเธอใกล้ชิดกับซี
จะมีก็แต่ใจของชีทนั่นแหละที่เผลอไปใกล้ชิดกับซีตอนไหนเ้าตัวก็ไม่รู้ ทีนี้ก็เป็หน้าที่ของชีทที่จะต้องเอาใจนั่นออกห่างจากซีให้ได้
แต่.. ทำยังไง? จะต้องทำแบบไหน? จึงจะเอาใจของตนออกห่างจากใจของซีได้ ... ชีทไม่รู้เลย
คิดถึงตรงนี้ชีทก็รู้สึกเจ็บแปล๊บที่หัวใจ .. ข้างในมันรู้สึกปวดแปลบ .. หรือนี่ล่ะมั้ง? ที่เขาเรียกว่า.. อกหัก ชีทบอกตัวเอง .. มันคงรู้สึกทรมานอย่างนี้นี่เอง
ชีทนอนเงยหน้ามองเพดาน น้ำตาเธอค่อยๆหลั่งริน จากหางตาทั้งสองข้าง ชีทไม่ได้สนใจจะเช็ดมันไม่ได้สนใจกระทั่งจะโฟกัสว่าตรงหน้าคืออะไร ได้แต่เหม่อมองไปไกลแสนไกลในจินตนาการของตนเอง ในอนาคตกาล.. ชีทจะอยู่โดยไม่มีซีเข้ามาใกล้ชิดไม่มีซีมาตามรับตามส่ง ไม่มีซีมาพาไปกินข้าวเที่ยง
ภาพชีททำทุกอย่างคนเดียวปรากฏในจินตนาการของเธอ ยิ่งทำให้ชีทเ็ป เธอปล่อยให้ภาพเ่าั้ทำร้ายจิตใจของเธอปล่อยให้น้ำตาไหลริน บางทีมันอาจจะทำให้เธอเข้มแข็งขึ้นได้บ้าง
ชลนอนกอดแซนไว้ในอ้อมแขน
“ชลว่าซีจะเป็ยังไงบ้าง”
“เค้าอยู่ได้แซน ซีอายุสิบห้าปีแล้ว การที่เขาอยู่กับแม่อยู่กับลุงแบบนั้นทำให้เขาเป็แบบนั้น และชลว่าเขาน่าจะชินกับการอยู่คนเดียว”
แซนพยักหน้ารับรู้
“ออฟเค้ารักแซนมากนะ” ชลชวนคุย
“ใช่” แซนตอบ “หึงเหรอ?”
“ไม่ได้หึง แต่อิจฉาแซนมากกว่ามีแต่คนรัก” ชลวิทย์รำพึง
แซนจึงเล่าต่อ “เค้ามารอแซนที่หน้าบ้านแซนทุกวัน ถ้าแม่แซนให้แซนออกจากบ้าน เราคงเจอกันก่อนหน้านี้แล้ว แม่แซนถือว่า .. ออฟเป็อีกคนที่ทำลายชีวิตแซนแม่จึงไม่ยอมดีด้วย แม่ไม่ยอมกระทั่งจะคุยกับออฟ”
“แม่แซนนี่ บทจะเด็ดขาดก็เด็ดขาดจนน่ากลัวนะ”
“ใช่”
“เวลามาหาแซนที่นี่ ชลเห็นแต่ภาพความเป็คนแก่ใจดี รักแซนมากมากจนรักนั้นล้นมาถึงชลกับชีทด้วย”
“ถ้าแม่รู้ว่า ซีหลานชายพี่ปลาที่แกเคยเห็นคือ.. หลานย่า หลานแท้ๆ ของแก แกคงดีใจมาก”
“งั้น.. เราไปรับแม่แซนมาหาหลานชาย ดีมั้ย?”
“ดีสิดี” แซนดีใจ
“แต่.. ชลว่า ..เราชวนซีมาอยู่กับเราที่นี่ก่อนดีกว่า ให้เค้าพักห้องแม่แซนแหละ พอแม่แซนมา จะได้มาเจอหลานชายในบ้านของเราไง”
แซนยิ้มรับ แล้วกอดหอมแก้มชลทั้งสองข้าง และพรมจูบไปทั่วทั้งใบหน้าของชล เป็การตอบแทนความคิดดีๆ ของชล
“ทำแบบนี้ ชลมีอารมณ์นะ”
“มีก็มีสิ”
“แซนต้องรับผิดชอบนะ”
“ก็ชลคิดดีพูดดีอย่างนี้ แซนรับ.. ผิดชอบทั้งคืนก็ยังไหว”
“พูดเองนะ”
แซมยิ้มรับ แล้วพลิกตัวขึ้นคล่อมตัวชลวิทย์ แซนจูบปากชลอย่างดูดดื่ม แซนกอดลูบไล้ชลไปทั่วทั้งร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของชล
ชลปล่อยให้แซนปลุกคามปรารถนาในเพศรสสักครู่ เขาก็เริ่มกลับมาคุมเกม ทั้งสองถอดเสื้อผ้า แล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอีกครั้ง เกมกามอันแสนหฤหรรษ์ก็อุบัติขึ้นตามแรงปรารถนาของทั้งคู่
รุ่งเช้า แซนเป็คนไปส่งชีท เขารู้สึกว่าหลานสาวเงียบลงอย่างผิดสังเกต ั้แ่ขึ้นรถ เธอก็นั่งนิ่งไม่ชวนคุย หรือเล่นมือถืออย่างที่เคยทำ
“วันนี้หลานอาดูแปลกไปนะ” แซนชวนคุย “มีอะไรหรือเปล่า”
“เปล่าค่ะ”
แซนหันไปจ้องหน้าหลานสาว
ชีทมองหน้าอาของเธอ แล้วถอนหายใจ ตัดสินใจพูด “คือ.. พ่อชลให้ชีทเลิกคุยกับซีค่ะ”
“แล้วชีทคิดว่าไงล่ะ ชอบซีแล้วเหรอ?”
“ชีทก็ไม่แน่ใจค่ะ อาจจะใช่มั้งคะมันรู้สึกดีเวลาคุยด้วย อยากเห็นหน้า อย่างเวลาอยู่ด้วยกัน ก็ชอบแอบมองหน้าเค้า .. อาแซนว่าใช่ไหมคะ”
“จ้ะ อาว่าชีทชอบซีแล้วหล่ะ” แซนตอบและถามต่อ “แล้วพ่อชลห้ามอย่างนี้ ชีทจะทำยังไงล่ะ”
“คงต้องทำตามพ่อแหละค่ะ ชีทรับปากพ่อั้แ่ก่อนที่จะเข้าเรียนที่นี่แล้วว่า ปีนี้ ยังไม่คบกะใคร”
“มีอะไรที่อาช่วยได้ ก็บอกอานะ”
“ค่ะ”
ออฟอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จ ก็ออกจากห้องพักตัวเองที่แซนจัดให้และไปเคาะประตูห้องนอนแซน สักครู่..เป็ชลที่เดินมาเปิดประตูให้
“แซนล่ะครับ”
“ไปส่งชีทไปโรงเรียนน่ะ” ชลตอบเรียบๆ เขาตั้งใจแสดงความเป็ครอบครัวให้ออฟเห็น “มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“เอ่อ .. เปล่าครับ พอดีผมว่าจะกลับจัน เลยอยากรู้ว่าแซนจะให้ช่วยอะไรอีกหรือเปล่า?”
“ออฟไลน์ถามได้เลยนะครับ” ชลยิ้มให้อย่างจริงใจ “ผมเตรียมตัวไปออกรายการก่อนนะครับ”
“ครับผม”
“เดินทางปลอดภัยนะครับ”
“ครับ โชคดีนะครับชล”
“ขอบคุณครับ อ้อ! ตอนออกไป ปิดประตูเฉยๆ นะครับ มันจะล็อกเอง” แล้วชลก็เดินกลับเข้าห้องนอนแซน
ออฟเข้าใจทุกอย่างที่ชล้าทำให้เขาเห็น แซนมีครอบครัวที่ดีมีชายคนรักที่ทั้งหล่อทั้งดีอย่างชล มีลูกสาวที่แสนน่ารัก และกำลังจะมีลูกชายอีกคน
ออฟรู้สึกว่าเขาคือส่วนเกินของครอบครัวนี้ .. แต่ใจเขารักแซนเหลือเกิน .. รักจนไม่อาจเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นได้ .. ออฟคงต้องอยู่กับแซนในความฝันของเขาต่อไป.. เหมือนกับที่เขาอยู่กับแซนในฝันมาตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา
ออฟมองไปรอบๆ ห้องของแซน รูปถ่ายแซน ข้าวของต่างๆ ที่ตกแต่งห้อง ล้วนแสดงความเป็ตัวแซนอย่างดี ออฟควรจะเก็บภาพนี้ไว้ในความทรงจำ ออฟมองดูทุกอย่าง แล้วเลือกที่จะเดินจากไปเงียบๆ
แซนขับรถพาชีทมาถึงโรงเรียน วันนี้ซีก็ยังไม่มารอชีทเหมือนที่เคยทำมาก่อน แต่เป็นนเพื่อนของซีที่มายืนรอชีทแทน
นนเห็นอาแซนขับรถมาจอดเห็นชีทกำลังลงจากรถ นนก็เดินเข้ามาไหว้แซนแล้วบอกแซนกับชีทว่า “ซีให้มาส่งข่าวว่าเขาอาการดีขึ้นเยอะแล้วครับ แต่ยาทำให้เขาง่วง เขาเลยอยากพักอีกซักวันครับ”
แซนยิ้มให้นน “ขอบใจมากจ้ะ ชื่ออะไรนะ”
“นนครับ นนที่แปลว่าความสนุก ความรื่นเริงน่ะครับ”
“นนก็เลยเป็คนสนุก ร่าเริง ใช่ไหม”
“ครับอา นนอยากทำงานแบบอาน่ะครับ อาแนะนำนนได้ไหมครับ”
“ได้สิ วันหลังชีทชวนนนไปบ้านเราสิ อาจะได้แนะนำเขา”
“ค่ะ สวัสดีนะคะอาแซน” ชีทลงจากรถ
นนไหว้ลาแซน แล้วทั้งสองก็เดินไปด้วยกัน
แซนยิ้มออก อย่างน้อยก็เป็สัญญาณที่ดีที่ซีให้เพื่อนมาส่งข่าว จะมาเพื่อบอกเขาหรือบอกชลก็ช่างเถอะ อย่างน้อย ซีก็น่าจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง ไม่งั้นคงไม่ให้เพื่อนมารอส่งข่าวอย่างนี้
ออฟไลน์เข้ามาในมือถือแซน .. “ขอบคุณนะครับ ที่ต้อนรับออฟอย่างดี”..
แซนอ่านไลน์แล้วนิ่งไปสักพัก .. “ออฟเป็เพื่อนที่ดีของแซนเสมอนะ แซนกับชลยินดีต้อนรับออฟเสมอ” ..
.. “ครับ ออฟเห็นครอบครัวแซนแล้ว มันสมบูรณ์แบบและลงตัวมาก มากจนออฟไม่กล้าจะคิดอะไรมากไปกว่านี้ ถ้าแซนอยู่กับออฟ ออฟก็ไม่รู้ว่าจะทำให้แซนมีความสุขได้อย่างนี้หรือเปล่า” ..
.. “ออฟ ออฟคือเพื่อนของแซนนะ”.. แซนพยายามย้ำในความสัมพันธ์
.. “ครับ เพื่อน แค่เพื่อนเท่านั้น แล้วพบกันใหม่นะครับ” ..
.. “ขอบคุณออฟมากที่มาเล่าเื่ให้ทุกคนฟัง แล้วพบกันครับ” ..
ออฟส่งสติ๊กเกอร์ บ๊ายบาย สวัสดีขอบคุณมาให้แซน
แซนเปิดดูเขาตัดสินใจจบการสนทนาโดยการไม่ส่งอะไรไปให้ออฟอีก
ชีทเล่าเื่ที่พ่อชลห้ามเธอคุยกับซีให้เล็กฟัง ชีทไม่ลืมที่จะบอกเล็กว่าเธอกับพ่อสัญญากันเื่นี้ก่อนที่เธอจะมาเรียนที่นี่
“แล้วเธอจะทำยังไงล่ะชีท”
“ก็ยังไม่รู้เลยล่ะเล็ก เราไม่รู้จะดื้อกับพ่อยังไง เราสัญญาเองแล้วก็กำลังทำผิดสัญญา”
“เล็กว่า เธอรอเจอหน้าซีก่อน ดูว่าเธอรู้สึกยังไง แล้วค่อยคิดกันว่าจะทำยังไง ดีมั้ย”
“ดีดีดี ขอบใจมากเล็ก”
โก้เดินเข้ามาหาชีทและเล็ก “เย็นนี้ถ้าอยากไปเยี่ยมซี ไปพร้อมกันก็ได้นะ”
“ชีทคงต้องถามพ่อหรืออาแซนก่อน ไม่รู้ว่าวันนี้ใครมารับ”
“แล้วเล็กล่ะ” โก้ถามเล็กตรงๆ
เล็กใ มองหน้าโก้ “เล็กทำไม?”
“เล็กจะไปหรือเปล่า?” โก้ถาม เสียงเขาเริ่มสั่นนิดหน่อย
“ก็.. ถ้าชีทไป เล็กก็ไป ทำไมเหรอ?”
“ก็.. ถ้าเล็กเดินไปหอพักซีกับโก้ .. โก้.. ก็จะมีเวลาคุยกับเล็กไง เผื่อเราจะได้คุยกัน”
เล็กมองหน้าโก้ “จีบเล็กเหรอ?”
“ได้ไหมล่ะครับ” โก้ถามกลับ
“ดีตรงดี เล็กชอบ ลองคุยกันดูก็ได้” เล็กตอบชัดๆ ตรงๆเช่นกัน
“มีแฟนแล้วโว้ย” โก้ดีใจ
“ยัง!!” เล็กะโห้ามด้วยเสียงที่ดังกว่า
โก้หน้าเจื่อน
“แค่เริ่ม แค่ลองคุยคุยกันก่อน ค่อยขอคบ คบกันก่อนสักระยะ ค่อยขอเป็แฟน ชัดมั้ย?”
โก้พยักหน้ารับรู้
“ถ้าไม่ตามนี้ ก็จบ ชัดนะ”
โก้ยิ้มรับ
แซนกับชลมารับชีทกลับบ้าน ทั้งสองอยากไปเยี่ยมดูอาการซี จึงรับเล็กกับโก้ไปหอพักของซีด้วยกัน พอไปถึงที่หอพัก ทุกคนก็ขึ้นไปห้องพักของซี ซีมาเปิดประตูให้ ทุกคนจึงเห็นว่าวันนี้หน้าซีดูดีกว่าเมื่อวานมาก
“สวัสดีครับ” ซีไหว้ชลกับแซน แล้วยิ้มให้ชีท
ชีทเลือกยิ้มตอบจางๆ
เล็กสะกิดชีทถามเบาๆ ว่า “เป็ไงบ้าง” ชีทส่ายหน้า แต่ก็แอบยิ้มกับเล็ก เล็กคิดว่าเธอเข้าใจรอยยิ้มของเพื่อน
“เอ่อ.. ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ” ซีพูดขึ้นพร้อมกับไหว้ขอโทษชลและแซนอีกครั้ง เมื่อทุกคนเข้าไปอยู่ในห้องพักของซีแล้ว
แซนยิ้มรับ เขาเข้าไปกอดซี “ลูก”
ชลยิ้มให้กับความสัมพันธ์ดีๆที่เริ่มต้นขึ้นตรงหน้าเขา
ชีทกับเล็กก็ยิ้มให้กัน ..ทุกอย่างกำลังไปด้วยดี
โก้เป็คนเดียวที่อยู่ในมุมที่มองเห็นหน้าซีชัดเจน ใบหน้าซีที่โก้เห็น จะมีแววสำนึกผิดสักนิดก็หาไม่!!
แต่เป็ใบหน้าที่มีแผนการณ์บางอย่าง!!
จบตอน๑๔
4K
