Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนพิเศษ Hubris is coward word

"I never wanted , I neverwanted to unleash my legions.

Together we banished the ignorance ofOld Night, but you betrayed me, you betrayed us all.

You stole power the Gods and liedto your sons.

Mankind has only one chance to prosper,if you will not seize it then I will.

So let it be war, the skies ofTerra to the Galactic rim.

Let the seas boil, let the stars fall.

Though it takes the last drop of myblood, I will see the galaxy freed once more and if I can not save it yourfailure Father, then let the galaxy burn!"

Horus Lupercal:Horus Heresy trailer

“ข้าไม่เคยต้องการสิ่งนี้,ข้าไม่เคยต้องการที่จะนำทำลีเจี้ยนก่อสงคราม

พวกเราได้ขจัดเขลาของค่ำคืนเก่าที่ยาวนานด้วยกัน,แต่เจ้าทรยศข้า,เจ้าทรยศพวกเราทุกคน

เจ้าขโมยพลังจากเทพเจ้าและโกหกบุตรของเจ้า

มนุษยชาติมีโอกาสเดียวที่จะรุ่งเรืองได้,ถ้าเจ้าไม่คว้ามันเอาไว้ข้าจะทำมันเอง

ดังนั้นให้มันมีสงคราม,ตั้งแต่ฟากฟ้าของเทอรร่าจนสุดขอบแกแลกวี่

ให้ทะเลเดือด ให้ดวงดาราร่วงหล่น

ถึงข้าจะสิ้นเลือดหยดสุดท้าย,ข้าจะทำให้กาแลกซี่เป็นอิสระอีกครั้งและถ้าข้าไม่สามารถช่วยกาแลกวี่ได้จากความผิดพลาดของท่านพ่อ,ก็ให้กาแลกมอดไหม้ไปเถอะ!!!

ฮอรัส ลูเพอคาล:ฮอรัส เฮเรซี่ เทรลเลอร์

นี่คือความรู้สึกที่ผู้เขียนรู้สึกหลังจากที่คุยกับDM เกี่ยวกับเรื่องของพฤติกรรมของผุ้เล่นในเกมส์แนวDnD ล่ะครับ

เราเล่นในจักรวาลครอสโอเวอร์ของ Warhammer กับ มหาศึกชิงบัลลังก์กับ DnDที่มีเทพเทียแมต บาฮามุตและเทพอื่นๆด้วย

ก็เรียกว่าครอสโอเวอร์หลายเรื่องคือการมองจักรวาลDnD แบบภาพรวมทั้งจักรวาลก็เรียกว่าสเกลใหญ่พอสมควร

แต่มาในเรื่องที่ผู้เขียนคุยกันคือผู้เขียนรู้สึกว่า

ผู้เช่น DnD นั้นมีแนวความคิดประเภท

Hubris is coward word !!!

ความหลงตนเองคอืคำพูดของคนขี้ขลาด!!!

ว่าเป็นคนที่มั่นใจในตนเองในการทำอะไรแปลกๆในโลกDnD อย่างมาก

It is only hubris if I fail

มันเป็นความหลงตนเองหากข้าทำผิดพลาด

ว่าหากไม่พลาดก็เป็นแผนการตามปรกติ

ผู้เขียนคุยกับ DM ที่มีประสบการณ์การเล่นเกมส์ DnDมามากกว่าเพราะผู้เขียนสารภาพว่าออกจะเข้าหาจักรวาลพวกนี้จากทางนิยาย

ความรู้สึกต่างจากพวกที่เน้น mechanic ระบบของเกมส์

ผู้เขียนน่าจะไปในทาง Narrative การบอกเล่าเรื่องราว มากกว่า

ผู้เขียนถาม DM ประมาณว่า

ทำไมผู้เล่นแต่ละคนหลงตนเองจัง ทำเรื่องที่อันตรายอย่างการขโมยพลังจากเทพเจ้า?

กระทั่งในเกมส์ที่ออกมาก็มีการกำหนดว่ามีความเป็นไปได้ที่หากเราร่วมมือและเข้าทางเลือกที่ถูกต้องก็มีความเป็นไปได้ที่จะได้พลังของเทพเจ้ามาจริงๆ

ก็เรียกว่ามันทำให้ผู้เล่นคิดว่ามีความเป็นไปได้และหากสำเร็จเราก็จะได้พลังตอบแทน

ในโลกที่ไร้กรอบขีดขั้นไม่มีใครจะห้ามให้เราทำหรือไม่ทำอะไร

ทุกคนก็พร้อมที่จะทำเรื่องอย่างขโมยพลังจากเทพเจ้าจริงๆ

 DM ก็บอกประมาณว่า

การขโมยพลังจากเทพเจ้านั้นเป็นไปได้มันก็มีตัวอย่างอยู่ตามเนื้อเรื่อง มันไม่ใช่เรื่องที่ทำกันได้อย่างง่ายดายและไม่ clean cut คือไม่สะอาดหมดจดและแน่นอนมีความเป็นไปได้ที่เทพเจ้าจะโกรธเราและพยายามจะแก้แค้นแต่ก็มีเทพเจ้าบางองค์ที่ Dumb โง่เขลา

หากให้ผู้เขียนยกตัวอย่างเคสที่ขโมยพลังจากเทพเจ้าสำเร็จก็อย่างจักรวาลWarhammer 40000

นั่นเอง

ว่าเราขโมยพลังจากเทพเจ้าได้สำเร็จ

แต่ไม่ได้หมายความว่าเทพเจ้าจะไม่ทำทุกวิถีทางเพื่อแก้แค้นเรา

ก็อย่างที่เห็นในจักรวาล Warhammer ว่าสภาพที่เทพเจ้าแค้นเรานั้นสามารถทำให้เทพเคออสที่เป็นศัตรูกันร่วมมือกันเพื่อจัดการกับท่านจักรพรรดิได้

ว่าการขโมยพลังมาคงทำให้เทพเจ้าทำสิ่งที่ตนเองไม่คิดจะทำมาก่อนนั่นเอง

นั่นคือสิ่งที่ผู้เขียนคิด

แต่ DM ก็บอกว่าหากทำสำเร็จมันก็ทำให้มีพลังของเทพเจ้าได้จริงๆนั่นล่ะ

แน่นอนพอพูดเรื่องความเป็นไปได้

มีความเป็นไปได้ที่จะทำสำเร็จ

สายนักเล่นเกมส์ก็จะต้องทำแน่นอน

แต่สายนักอ่านอย่างผู้เขียนมองว่าอันตรายเกินไปหากตำนานเทพเจ้าหรืออีสปต่างๆสอนเราคือเทพเจ้าจะเล่นงานเราเสมอ

แต่ท่าทางผู้เล่นจะไม่ค่อยคิดอย่างนั้นเสียเท่าไร

พวกเขาจะเสี่ยงและเสี่ยงและเสี่ยงจนกว่าจะได้พลังดุจเทพเจ้าหรือตายกันไปข้างหนึ่ง

แบบท่านจักรพรรดิที่ขโมยพลังจากเทพเคออสและทำสำเร็จด้วย

ไม่มีผลเสียโดยตรงจากพลังที่ขโมยมาด้วยแต่ผลเสียจะตามมาหลังจากที่เทพเจ้าคิดที่จะเอาคืนเรานั่นล่ะ

ก็น่าจะเป็นพล็อตเรื่องที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง

ผู้เขียนคิดนิดๆว่านักเขียนของจักรวาล Warhammer พยายามเขียนท่านจักรพรรดิให้เหมือนกับผู้เล่นเกมส์Warhammer นั่นเอง

ที่พยายามจะทำทุกอย่างเพื่อไขว่คว้าพลังทุกอย่างด้วยความรวดเร็วและไม่เคยคิดจะหยุดแต่อย่างใดไม่ว่าจะเจออุปสรรคมากมายแค่ไหน

ก็นับเป็นแนวคิดที่น่าสนใจอย่างหนึ่งที่เราอาจจะเริ่มเป็นหากเรากลายเป็นผู้เล่นเกมส์เป็นระยะเวลานานๆขึ้นมา

นึกถึงคนเขียนเกี่ยวกับท็อท-อามุน

ที่ในภาคคอมมิคกระโดดเข้าไปในหัวใจของเกาะศูนยืกลางของเวทย์พิธีกรรมมนต์ดำ

ก็มีคนอ่านบางคนวิจารณ์ว่า

ใจคอจะไม่คิดว่าไปสัมผัสกับเวทย์มนต์ดำตัวยึกยือนั้นจะมีผลอะไรเลยหรือ?ไม่คิดเลยสักนิด?

ก็มีนักอ่านอีกคนอธิบายว่า

อ้อ เขาคิดแน่นอน คิดมากกว่าคนทั่วไปนับสิบเท่ายี่สิบเท่า แต่ไม่ว่าเขาจะคิดอีกทีเขาก็คิดว่าตนเองจะไม่เป็นอะไรเพราะเขาคือท็อท-อามุน ที่ต้องทำสำเร็จแน่นอน ไม่ผิดพลาดอย่างที่คนอื่นๆเคยทำมา

ก็เป็นแนวคิดที่น่าสนใจอย่างหนึ่งแสดงว่าคนประเภทเล็กซ์ลูเธอร์หรือท่านจักรพรรดินั้นเป็นคนที่มีนิสัยอย่างไรนั่นเอง

ว่าพวกเขาฉลาดและเก่งกาจอย่างที่ตนเองคิดรู้เรื่องเวทย์มากกว่าคนอื่นๆทุกคนในโลกนั้น

ทำไมพวกเขาถึงคิดว่าตนเองจะผิดพลาดด้วย?

ก็เป็นที่มาของเรื่องที่บรรดาพ่อมดก่อปัญหาให้จักรวาลก็เป็นหน้าที่ของบาบาเรี่ยนนักผจญภัยคนอื่นๆที่ต้องมาแก้ไขปัญหานั่นล่ะครับท่านผู้ชม