เกิดใหม่แต่ดันเป็นจอมมารซะอย่างงั้น !

    ณ โลก อัลคอท ในห้องโถงใหญ่ห้องนึง

                [ เป็นไง คำนายออกมาเป็นไงบ้าง? ] 

        ผู้ชายคนนึงได้ถามผู้หญิงด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

               [ ค่ะ ผลการทำนายจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ค่ะ ]

        ผู้หญิงที่ทำนายทำหน้าผิดหวังแต่ผู้ชายยังไม่เลิกที่จะถาม

                [ แล้วพอจะรู้บ้างไหมว่าจะเกิดอะไรมั้ง? ]

                [ ขออภัยด้วยค่ะ ไม่ทราบเลยจริงๆ ]

                [ งั้นรึ แต่คิดว่ามีผลอะไรมั้งละ?  อัลเฟรด  ]

        ผู้ชายจึงได้หันไปคุยกับผู้ชายอีกนึงที่อยู่ข้างหลังของเขา จากนั้นผู้ชายอีกคนจึงได้ครุ่นคิดสักพักนึงก่อนที่จะตอบ

                [ กระผมคาดว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะเกี่ยวข้องกับพวกเราทั้งหมดไม่สิ กับโลกทั้งหมด ครับท่านโทมัส ]

                [ งั้นอาจจะเกิด จอมมารใหม่ หรือ ผู้กล้าใหม่ ก็ได้นะครับท่าน ]

        มีผู้ชายอีกคนตอบมาอย่างกระทันหันเเต่ทันทีที่พูดทั้งห้องก็กลับเกิดโกลาหลขึ้นมาทั้นที

                [ เป็นไปไม่ได้!! พวกเราเพิ่งจัดการไปเมื่อปีที่เเล้วเองนะรู้ตัวบ้างไหมว่าพูดอะไร !!! ]

                [ ไม่จริงน่า เราต้องเจอกับหายนะอีกครั้งนึงงั้นเรอะ! ]

                [ อย่ามาพูดพล่อยแบบนั้นนะ!! ]

                [ ตัวตนแบบนั้นไม่สมควรมีตัวตนอยู่ในโลกด้วยซ้ำ!! ]

                [ หยุดได้แล้ว! เค้าก็เเค่พูดออกมาเอง มันก็ไม่เป็นจริงเสมอนิใช่ไหมท่านลีโอ ]

        ทันทีที่โทมัสพูดออกมานั้นทำให้ที่ตรงนั้นเงียบสงบในทันทีแล้วโทมัสจึงหันไปพูดกับผู้ชายวัยกลางคนเมื่อกี้ที่ชื่อว่าลีโอ ซึ่งเป็นผู้กล้าที่ปราบจอมมารตนก่อนทำให้มีชื่อเสียงไปทั่วโลกและรู้จักกันนาม " ดาบสีแดง " เพราะทุกครั้งที่ลงอยู่ในสนามรบดาบของเขานั้นมีคราบเลือดติดตลอดเวลาจึงทำให้ผู้คนเริ่มขนาดนามนั้น

                [ ครับท่าน ไม่ต้องห่วงผมจะปกป้องประเทศของท่านโทมัส สุดฝีมือเองครับ ]

                [ อืมขอบใจนะ แต่น่าสนใจจริงๆ การเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่งั้นเรอะชักอยากจะรู้เเล้วสิ ] 

        หลังจากที่โทมัสพูดทั้งห้องก็เงียบขึ้นมาในทันที

                [ ท่านครับเราควรจะเคลื่อนไหวไหมครับ? ] (อัลเฟรด)

                [ นั้นสินะ อัล...ไม่สิ นายกเทศมนตรีไปรวมข่าวสารซะ โลกเกิดคลื่นลูกใหม่แล้วเราควรที่เคลื่อนไหวกันซะที ]

        โทมัสผู้เป็นกษัตริย์ของเมือง อัลด์ ได้ตอบอัลเฟรดผู้ซึ่งเป็นนายกของเมืองนี้                

                [ ครับท่าน ]    หลังจากอัลเฟรดตอบจึงได้หันไปบอกทุกคนที่ในห้อง   [ ได้ยินแล้วนะ ? ] ทำให้ทุกคนตอบออกมาเสียงเดียวกัน

                [[[[[[ ครับท่าน ]]]]]]

        เมือง วานีส

                [ เป็นไงมั้ง? ] 

                [ ครับตามที่ ท่านพูด ]

                [ งั้นเรอะ เราควรเริ่มเคลื่อนไหวเเล้วสินะ ]

        เมือง เอสฟอร์ด

                [ ผลล่ะ? ]

                [ ค่ะ เราควรเริ่มเคลื่อนไหวเเล้วค่ะ ]

        เมือง กราเชีย

                [ ว่ามาสิ ]

                [ ครับ ผลออกมาเเล้วจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครับ ]

                [ งั้นเราก็ควรเริ่มเคลื่อนแล้วสินะ ]

        ณ ป่าใหญ่แห่งนึง มีกลุ่มนึงกำลังพูดคุย

                [ มาแล้วสินะ ]

        ผู้ชายในกลุ่มนั้นพูดออกมา

                [ ค่า ตามนั้นเลย ]  ผู้หญิงหันมาตอบอย่างดีใจ [ ครั้งนี้น่าสนุกที่ปกติ 300 ปีมีครั้งแต่รอบนี้อย่าว่าจะครบ 5 ปีเลยสองปีก็เกิดใหม่แล้วอาจจะมีความหมายอะไรบางอย่างแฝงอยู่ก็ได้นะ หุหุหุ ]

        ผู้ชายอีกคนหันมาตอบด้วยความเบื่อหน่าย

                [ นี่ ไอริส เธอช่วยเก็บความอยากรู้อยากเห็นหน่อยได้ไหม ]

                [ หุหุหุ ขอโทษทีๆ มันเพลอนะ ]

                [ นี่~ ทั้งสองคนเรากำลังคุยเรื่องสำคัญอยู่นะ ]    หญิงสาวที่อยู่ในนั้นพูดขึ้นมา

                [ แล้วจะเอายังไง เอลลี่ ? ]

        ผู้ชายอีกคนพูดขึ้นมาเพื่อหยุดให้เรื่องไม่เลยเถิดไปกว่านี้และหันไปหาหัวหน้าของกลุ่มนี้

                [ นั้นสินะ ก่อนอื่นเราควรกระจายกำลังหากันก่อนถ้าเจอแล้วพยายามรักษาระยะห่างไว้แล้วติดต่อมาหาฉัน ถ้าเค้าไม่ใช่ก็กำจัดทิ้ง แต่ถ้าเป็นอีกแบบนึงก็ค่อยตัดสินใจอีกทีนึง ]

        ระหว่างที่ตอบเอลลี่ก็ทำหน้าคิดหนัก ทำให้มีอีกคนพูดขึ้นมา

                [ เอลลี่ ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นก็ได้ยังไงซะเธอก็เป็นหัวหน้าพวกเรา ]

                [ ขอบใจนะ งั้นตามแผนที่พูดไปละกันถ้าเป้าหมายสามารถใกล้ชิดได้ก็ทำซะนะ เอาตามนี้ละกันนะ ]

                [[[ โอเค ]]] 

        หลังจากทุกคนก็หายไปกันคนละทิศทาง เอลลี่ก็มองไปบนฟ้าด้วยความโหยหาอย่างยาวนานกว่าเอลลี่จะได้สติก็ผ่านไปสักพักใหญ่ทำให้เอลลี่รีบตบแก้มตัวเองเพื่อเรียกสติแล้วออกตัววิ่งด้วยความดีใจที่เก็บไม่อยู่

                [ รอก่อนนะคะ ท่านจอมมารของฉัน ]