ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ทั้งกลุ่มเดินทางมาร่วม 4 ชั่วโมงใกล้ถึงพื้นที่ ที่เป็นพิกัดตำแหน่งนั้นเต็มทีแล้ว อยู่ๆ มีสัญญาณเตือน ปี๊บๆๆ ดังขึ้นจากจอหน้ารถเคลื่อนพลัง“หัวหน้า น่าจะอยู่แถวนี้    “ตกลง ชุนหยาง  หาตำแหน่งพื้นที่ ที่สูงกว่านี้จอดรถได้

   ตลอดทางมา นาฟ สังเกตภูมิประเทศโดยรอบอยู่ตลอด  พบเห็นชุมชนชาวแดนนอกอยู่ประปรายในแต่ละพื้นที่ที่ผ่านมา  เส้นทางที่รถเคลื่อนพลัง วิ่งมาล้วนอยู่ในแดนต้องห้ามเป็นเส้นทางเดินรถคู่ขนานซึ่งห่างจากกำแพงอาณานิคมมาไม่เท่าไหร่  ตัวกำแพงอาณานิคมที่นาฟเห็นในระยะใกล้ช่างดูแข็งแรง ยิ่งใหญ่ สูงเสียดฟ้า อย่างที่ ท่านคีแวน เคยเล่าให้ฟัง    “พอเห็นกำแพงนี้แล้วนึกถึงกำแพงที่ตนเองสร้างขึ้น แทบจะไม่ได้เสี้ยวของความยิ่งใหญ่เลย

   หลังจากได้ตำแหน่งจอดรถเคลื่อนพลังแล้ว ต่างคนแยกย้ายไปคนละตำแหน่งเฝ้ารอการเคลื่อนไหวที่จะเกิดขึ้น

   หัวหน้าหลิง ขยับเข้ามาใกล้นาฟ “นายก็ทำเท่าที่นายทำได้ แล้วกันไม่ต้องคาดหวังอะไรมาก หลายครั้งที่หน่วยข่าวของเราแจ้งข่าวมาแล้วตำแหน่งก็คลาดเคลื่อนก็มีหลายครั้ง    “ครับท่านหลิง”

    ห่างจากจุดนี้ขึ้นไปทางเหนือไปราวๆ 4-5กิโลเมตร อยู่ๆ มีพื้นที่วงกลมสีดำปรากฏ ค่อยๆ ขยายตัวกว้างจากพื้นรัศมีกว้างขึ้นเรื่อยๆ

   จนถึง 10กว่าเมตร จากนั้นมีกลุ่มคนประมาณ 20 คนค่อยๆเดินขึ้นมาจากนั้นค่อยๆ มีรถเคลื่อนพลังเคลื่อนตัวขึ้นจากหลุมดำนั้น  “คลื่น ๆ ๆ

1คัน   2 คัน    3 คัน     “คันที่1ถึง คันที่ 3 แต่ละคันลากปืนใหญ่พลังขึ้นมาด้วย

นาฟ ที่นั่งอยู่บนโขดหิน อยู่ๆ ก็รู้สึกแปลกๆ  เร่งปรับสภาพร่างกายเปิดประสาทสัมผัสทั้งหมด สูดดมกลิ่นฝึดๆ   หันหน้าไปทางทิศทางหนึ่งเร็ตโต้และหลิง เห็นท่าทีของ นาฟ เปลี่ยนไป รีบเคลื่อนตัวเข้ามาหา “มีอะไร?

 “มีบางสิ่งเคลื่อนไหวอยู่เป็นกลุ่ม  น่าจะห่างจากจุดนี้ไปราวๆ  5 กิโลเมตรทางทิศนั้น    “ทุกคนเตรียมตัว เร็ตโต้ออกคำสั่ง  ทั้งกลุ่มกระชับอุปกรณ์เตรียมอาวุธ    โดยท่านหลิงมี อาวุธเป็นปืนสั้นที่ปากกระบอกยาวดูแล้วเป็นอาวุธที่ทรงพลังน่าดู   เสียบใส่กระเป๋าทั้งสองข้าง   ส่วนชุนหยาง มีแค่กระเป๋าทรงสี่เหลี่ยม2ใบ ที่คาดติดกับเข็มขัด   ท่านเร็ตโต้กระชับเสื้อผ้าให้คล่องตัวขึ้นโดยที่ไม่พกอาวุธใดๆ    นาฟเอากระเป๋าสัมภาระเก็บไว้ที่รถเคลื่อนพลังตัวเขาเองพกเฉพาะกริชไม้กับโล่ที่ สะพายอยู่ข้างหลัง

กลุ่มคนทั้ง 4 เคลื่อนตัวออกมาจากตำแหน่งด้วยความรวดเร็วโดยการนำทางของนาฟ    ด้วยระยะทางประมาณ 5กิโลเมตร กลุ่มคนทั้งสี่ ใช้เวลาไม่นานนักในการเข้ามาใกล้พื้นที่เป้าหมาย

ไม่นาน นาฟ ส่งสัญญาณมือให้หยุด   ทุกคนหยุดและหมอบลงเรียงเป็นหน้ากระดาน

นาฟชี้ไปที่ตำแหน่งที่ห่างไปราวๆ 200 เมตรซึ่งเป็นจุดที่มีการเคลื่อนไหว

ทุกคนในที่นี้เป็นผู้ใช้พลังเพียงแค่เพ่งประสาทการมองไปในตำแหน่งดังกล่าวก็จะเห็นถึงการเคลื่อนไหวทันที

ตอนที่ทุกคนเห็น อยู่ในช่วงรถเคลื่อนพลัง คันที่ 4ขึ้นจากหลุมดำ อยู่พอดี

โดยคันนี้รูปร่างต่างจากคันแรก มีขนาดที่เล็กกว่าแต่ช่วงท้ายรถเหมือนตู้เก็บอะไรสักอย่างขนาดเล็ก

“เร็ตโต้พยักหน้าให้  หลิงหยิบอุปกรณ์บางอย่างขึ้นมาลักษณะกล่องสี่เหลี่ยมขนาดบางเท่าหนังสือ ส่องไปทางรถเคลื่อนพลังทั้งสี่คันพอมาถึงคันสุดท้ายเกิดสัญญาณเตือนบางอย่างขึ้นมา  “คันสุดท้ายนี่แหละ!

เร็ตโต้ พยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นพวกเราเตรียมตัวกันไว้ก่อน รอจนพวกมันเปิดทางเข้าอุโมงค์ขึ้นมาก่อนค่อยเริ่มปฏิบัติการ   “เท่าที่เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ที่เดินนำหน้ารถทั้งหมด20 คน  น่าจะเป็น”ทหารฉีดพลัง”   และอีก3 คนที่เดินตามขึ้นมาสุดท้าย น่าจะเป็นผู้ใช้พลังที่ดูแลการเคลื่อนย้าย     ในครั้งนี้

   นาฟ กำลัง งง กับคำว่าทหารฉีดพลังไม่ทันไร ท่านหลิงคลายข้อสงสัยให้กับนาฟ   “ทหารฉีดพลัง เป็นทหารของ สมาคมใต้ดิน เป็นกลุ่มคนธรรมดาที่เคยได้รับความหมดหวังในชีวิต  เลยหันไปเข้าพวกกับ สมาคมใต้ดิน  “ได้รับการ ฉีดสาร เข้าไปในร่างกายเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับร่างกาย มีพลังมากขึ้นกว่ามนุษย์ทั่วๆ ไป    แต่ไม่ถึงขั้นกลายเป็นผู้ใช้พลัง

โอกาสเสี่ยงก็น้อยกว่าการใช้สารคัดหลั่งเพื่อการวิวัฒน์

  ทหารกลุ่มนี้มีประสิทธิภาพมาก มีความกล้าบ้าบิ่นไม่กลัวตายสามารถปฏิบัติงานได้ตลอดเวลา 

หลิงหันมามองนาฟ  “นายทำได้ดีมากจากนี้ไปนายรออยู่ที่นี่  ที่เหลือเป็นหน้าที่ของพวกเรา“นาฟพยักหน้า

ไม่นาน รถเคลื่อนพลังก็ ออกมาจากหลุมดำจนหมดทั้งกลุ่มเคลื่อนตัวเข้าใกล้กำแพงอาณานิคม แล้วหยุดลงก่อนถึงกำแพงประมาณ 50เมตร

หนึ่งในสามของผู้ใช้พลัง เดินออกมาแล้วมองไปรอบๆสักพักหนึ่งก็เริ่มทำสัญลักษณ์บางอย่าง แล้วกดลงพื้นดิน  “คลื่นๆ ๆ”  อยู่ๆพื้นดินบริเวณด้านหน้าเปิดตัวออกกลายเป็นอุโมงค์กว้างราวๆ 3-4 เมตร ปรากฏม่านพลังบางอย่างตรึงอยู่หน้าทางเข้า

ผู้ใช้พลังคนดังกล่าว ส่งสัญญาณให้พวกทหารฉีดพลังเริ่มเตรียมตัวเคลื่อนย้ายเข้าอุโมงค์  

“เร็ตโต้ ที่สังเกตมาจากที่ไกลๆ ส่งสัญญาณมือสองนิ้วชี้ไปด้านหน้าพร้อมเคลื่อนตัวออกไป ชุนหยางก็ขยับตามออกไป หัวหน้าหลิงหยิบหมวกเกราะบางอย่างขึ้นมาสวมพยักหน้าให้นาฟ แล้วเคลื่อนตัวตามออกไป

ผู้ใช้พลังอีกสองคนเดินขึ้นมาสมทบกับผู้ใช้พลังที่เปิดกลไกอุโมงค์ “วันนี้คงทางสะดวกสินะ! หัวหน้า      “อืม! ก็ท่านอาชูร่าส่งลูกศิษย์มาเปิดทางให้คงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

“เอ๊ะ!  กลุ่มผู้ใช้พลังทั้งสามรู้สึกบางอย่างผิดปกติเร่งเคลื่อนตัวไปอยู่หน้ารถเคลื่อนพลังคันสุดท้าย “ทหารเตรียมตัวป้องกัน มีการโจมตี!”   กลุ่มทหารฉีดพลังกระชับอาวุธปืนในมือเรียงแถวล้อมกรอบรถเคลื่อนพลังอย่างเป็นระเบียบ     จู่ๆ เกิดกลุ่มหมอกหนาขึ้นในพื้นที่  เกิดมวลอากาศที่แปลกประหลาด เปรี้ยง ๆ ๆ  เกิดฟ้าแลบขึ้นในกลุ่มหมอก  กลุ่มทหารฉีดพลัง และผู้ใช้พลังทั้งสามคนเกิดความกังวลใจขึ้น เพราะทัศนะวิสัยในการมองเห็นเริ่มพล่ามัว  เปรี้ยง ๆ เสียงฟ้าแลบเริ่มดังขึ้น  

“เปรี้ยง!  ตูม!” รถเคลื่อนพลังที่ลากปืนใหญ่พลังคันแรก อยู่ๆโดนฟ้าผ่าระเบิดกระจุยกระจายทันที เหล่าทหารพลังล้วนตกใจทำอะไรไม่ถูก

ปัง ๆ  ๆ ๆ  อ๊ากก! มีปืนระดมยิงเข้าใส่หัวของทหารฉีดพลังล้มตายอย่างไม่ทันตั้งตัว   โครม!ๆ  ๆ  ๆอ๊ากกก!  อีกฝั่งมีทหารล้มตายโดยโดนลูกเหล็กยิงเข้าใส่ตัว ถึงกับร่างแตกกระจายไม่มีชิ้นดี  ใช้เวลาไม่นานทหารล้มตายไปเกินกว่าครึ่งแล้ว          อยู่ฟ้าผ่าลง “เปรี้ยง!  ตูม!” รถเคลื่อนพลังที่ลากปืนใหญ่พลังอีกคันระเบิดแตกกระจาย   กลุ่มหมอกก็ยังปกคลุมพื้นที่อยู่มองเห็นไม่ชัดเจน

มีเสียงมาจากผู้ใช้พลังทั้งสามคน “ทหารป้องกันรถเคลื่อนพลังคันสุดท้ายให้ได้นานที่สุด      จากนั้นทั้งสามหันหน้าเข้าหากันแล้วพยักหน้ากดกลไกบางอย่างที่ตู้เก็บของรถเคลื่อนพลัง เปิดเอาบางสิ่งออกมา เป็นกล่องกลไกขนาดเท่าหีบสมบัติขนาดเล็กทั้งสามคนช่วยกันถือออกมาจากรถ