เกมราชันสงครามออนไลน์

        ตอนที่ 181 บันทึกลับแห่งรุ่งอรุณ

        พวกเขาสามคนแต่งกายด้วยชุดที่มิดชิดพร้อมกับหน้ากากกันฝุ่นที่แทบจะปิดมิดทั้งศีรษะซึ่งหน้ากากแบบนี้มีให้เห็นอยู่บ่อยครั้งตามที่ต่าง ๆเพราะในบางคนพวกเขาไม่ต้องการให้ฝุ่นเกาะเส้นผม

        แต่สำหรับกาย ไทเลอร์และเมญ่าแล้วมันกลับเป็นการปลอมตัวที่ง่ายและมีประสิทธิภาพสูงทั้งสามไม่ได้ทำตัวระวังและมีท่าทางกระวนกระวายจนเกินเหตุเพราะยิ่งทำแบบนั้นก็ยิ่งดูน่าสงสัย

        ในตอนนี้ไทเลอร์นั้นใส่แขนกลเทียมไปแล้วและใช้มันได้อย่างชำนาญขึ้นมาเมญ่าจับมือกับไทเลอร์และกำลังเดินตามหลังกายมาพวกเขาทั้งสามเลือกจะขึ้นรถไฟใต้ดินโดยการใช้เงินจ่ายผ่านลิงก์เกมของกายซึ่งน้อยคนนักในเขต 7 ที่จะจ่ายด้วยวิธีนี้ เนื่องจากไม่ใช่คนทุกคนในเขต 7จะร่ำรวยพอจะจ่ายเงินซื้อลิงก์เกมได้เหมือนพวกคนบนโอเอซิสและส่วนใหญ่คนที่มีเงินพอจะซื้อลิงก์เกมก็เลือกจะใช้รถส่วนตัวซะมากกว่า

        หลังจากได้ตัวสามใบพวกเขาก็ขึ้นรถไฟใต้ดินไปอีกฟากฝั่งของเขต 7ซึ่งไกลมากจากอพาร์ทเม้นท์ที่พวกเขาอยู่ล่าสุด เมื่อลงจากรถไฟใต้ดินทั้งสามก็เลือกจะเดินเท้ามาเรื่อย ๆจนมาถึงยังสถานที่ลับแห่งหนึ่งที่นี่มีผู้คนไม่พลุกพล่านมากนักมันกลับเต็มไปด้วยสิ่งปลูกซากที่มีโครงสร้างขนาดใหญ่ซะมากกว่า

        ซึ่งพวกเขาสามคนก็มาหยุดอยู่ที่อาคารสามชั้นรวมชั้นดาดฟ้าที่ดูไม่สะดุดตาแห่งหนึ่ง

        “ที่นี่นะเหรอ” ไทเลอร์เงยหน้ามองดูในตอนที่ซื้อนั้นเมญ่าเป็นคนหาและกายเป็นคนซื้อดังนั้นไทเลอร์จึงยังไม่เคยเห็นสถานที่พวกเขาจะมาซ่อนตัวมาก่อน

        แน่นอนว่ากายเองก็ไม่เคยเห็นของจริง แต่ก็รู้จากรายละเอียดในการขายมาบ้าง

        “ลองเข้าไปดูกันเถอะ” กายไม่รอช้าเดินไปเปิดประตูในทันทีประตูด้านหน้านั้นไม่ได้ล็อกไว้ มันเป็นบ้านพับแบบโกดังสินค้าเลื่อนขึ้นไปด้านบนพอเปิดออกจึงส่งเสียงดังเล็กน้อย ที่จริงยังมีประตูเล็กด้านข้างอยู่ด้วยแต่ดูเหมือนจะล็อกจากด้านใน พวกเขาจึงต้องเข้ากันทางนี้

        สิ่งแรกที่เห็นหลังจากเข้าไปด้านในนั้นก็คือกล่องสินค้าสีดำที่ดูทันสมัยจำนวนมากวางเรียงรายอยู่

        “ของพวกนี้คือ” ไทเลอร์และเมญ่าต่างก็หันไปมองกาย

        “มีลิงก์เกม แคปซูลเกมสามตัว คอมพิวเตอร์แบบสั่งจัดสเปค เครื่องปั่นไฟอุปกรณ์ไฟฟ้าที่จำเป็น โซฟา โต๊ะเก้าอี้และของอื่น ๆ อีกหลายอย่างพอดีฉันสั่งมาเพิ่ม ยังไงเราจะใช้ที่นี่เป็นฐานก็ควรจะทำให้มันน่าอยู่สักหน่อย”กายพูดออกไปด้วยรอยยิ้มเจื่อน ๆ

        ที่จริงก็ไม่คิดว่าตัวเองจะสั่งซื้อของออกไปมากขนาดนี้เหมือนกันพอคิดว่าสิ่งนั้นก็ต้องใช้และนี่ก็ต้องใช้ สุดท้ายมันจึงออกมาเป็นแบบที่เห็นแน่นอนว่าตอนจ่ายเงินนั้นกายนั่งปาดเหงื่ออยู่นานกว่านิ้วจะกดจ่ายเงินได้

        “นายจัดเต็มไปหรือเปล่า”

        “แล้วจะทำยังไงกับพวกมัน แล้วพวกเราจะอยู่ชั้นไหนกัน” ไทเลอร์ถามออกมา

        ...

        หลังจากคำถามของไทเลอร์กายจึงพาทุกคนมาที่สถานที่ซึ่งคิดว่าปลอดภัยสุดนั้นก็คือชั้นใต้ของอาคารแม้จะบอกว่าชั้นใต้ดิน แต่ที่นี่กลับถูกตกแต่งดียิ่งกว่าด้านบนทั้งสามชั้นซะอีก

        แถมมันก็สูงราวกับเอาสองชั้นมารวม นอกจากนั้นก็มีอากาศถ่ายเทอีกด้วย

        “ที่นี่กว้างพอและยังมีห้องแยกหลายห้องด้วยเลือกห้องนอนกันได้ตามสบายพวกเราจะเอาแคปซูลเกมมาตั้งในห้องโถงหลัก ด้านนั้นจะตั้งคอมพิวเตอร์ด้านนั้นเป็นห้องครัวและอาหารอยู่ ส่วนทางนั้นห้องอาบน้ำใหญ่ขอเตือนก่อนถ้าจะทำอะไรกันก็ปิดประตูด้วย” กายชี้ไปรอบ ๆ และอธิบายให้ทั้งสองฟัง

        หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสามก็ไม่รอช้าช่วยกันเข็นของลงมาทางลิฟต์ขนของบ้างก็ถือลงมาทางบันได

        แต่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นกายมากกว่าที่ทำหน้าที่ขนของส่วนไทเลอร์นั้นเพราะยังบาดเจ็บอยู่จึงรับหน้าที่ในการประกอบของต่าง ๆต้องยอมรับว่าไทเลอร์นั้นเก่งมาก ไม่ว่าจะทั้งเรื่องเครื่องยนต์หรือกลไกดังนั้นจึงทำได้อย่างรวดเร็ว

        แต่ในบางอย่างกายก็ต้องลุยเอง

        หลังจากสองหนุ่มเริ่มทำงานของตน เมญ่าก็รับหน้าที่เก็บกวาดชั้นใต้ดินเพราะแม้จะดูดี แต่พอไม่มีคนมาอยู่ที่นี่สักพักก็ทำให้มีฝุ่นเลอะอยู่บ้างยังดีที่ตัวกรองอากาศนั้นใช้งานได้อย่างไม่มีปัญหา ทำให้ไม่มีฝุ่นมากไปกว่านี้

        กว่าทุกอย่างในชั้นใต้ดินจะเข้าที่เข้าทางก็กินเวลาไปจนถึงเที่ยงวัน

        พวกเขาพักกินข้าวและลุยกันต่อในชั้นบนของอาคารซึ่งชั้นบนนั้นไม่ได้จัดอะไรมากแค่เอาของที่ไม่จำเป็นออกไปทิ้งและตกแต่งเล็กน้อยก็เสร็จชั้นสองและชั้นสามเป็นพื้นที่ให้พวกเขาได้ออกมาพักผ่อนเท่านั้นส่วนดาดฟ้ากายและพวกไม่ได้เตะต้องมัน

        ในเมื่ออากาศด้านนอกมีแต่ฝุ่นเขาก็ไม่รู้จะไปทำความสะอาดทำไมเหมือนกัน

        ...

        “กว่าจะเสร็จ เหนื่อยเป็นบ้าเลย”ไทเลอร์ที่พึ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังใช้แขนกลเทียมจับผ้าขนหนูเช็ดหัวตัวเองอยู่เดินออกมา โดยมีเมญ่าเดินตามหลังมาด้วย

        ส่วนกายนั้นเขาชิงมาอาบก่อนแล้ว จึงออกมานั่งรอพร้อมกับหยิบลิงก์เกมทั้งสองมาตรวจเช็กรอพวกเขาสองคนอยู่ก่อนแล้ว

        “นานมาก รีบไปแต่งตัวแล้วมาลองลิงก์เกมกันเถอะ” กายหันไปบอกกับทั้งสอง

        ไทเลอร์เผยรอยยิ้มโง่ ๆ ออกมาก่อนจะคว้าตัวของเมญ่าและพากันไปแต่งตัวด้านในห้อง

        ผ่านไป 10 นาที ตอนนี้ไทเลอร์และเมญ่าต่างก็นั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามกับกายในมือของพวกเขามีลิงก์เกมที่พึ่งจะยืนยันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

        “โลกราชันจะเปิดตอนเที่ยงคืนดังนั้นพวกเราจะเข้าไปที่ดินแดนสงครามและสร้างกิลด์กันก่อน”กายบอกกับทั้งสองคนที่ดูเหมือนจะตื่นเต้นมาก เขายิ้มออกมาเพราะในตอนนั้นกายก็ดูจะตื่นเต้นแบบนี้เช่นกัน

        หลังจากนั้นทั้งสามคนก็เข้าไปนอนลงบนแคปซูลเกมซึ่งแคปซูลเกมที่กายสั่งมานั้นเป็นรุ่นที่ดีกว่าของที่ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8อยู่มาก มันช่วยในการลดภาระต่อร่างกายของผู้เล่นได้ระดับหนึ่ง

        ซึ่งกายเลือกมาเพราะหลังจากเล่นนาน ๆเขารู้สึกว่าต้องหาอะไรเติมพลังงานร่างกายตัวเองทุกครั้งซึ่งถือว่าไม่ใช่เรื่องดีเลยโดยเฉพาะในแดนสงครามที่แทบจะสูบพลังเขาจนเกือบหมดในทุกครั้ง

        “พร้อมนะ” กายถามไทเลอร์และเมญ่า

        ไทเลอร์ยกแขนกลขึ้นมายกนิ้วโป้งให้กับเขา ส่วนเมญ่าก็พยักหน้ารับก่อนที่ทั้งสามคนจะพูดออกมาพร้อมกัน

        “ลิงก์เกม”

        “ลิงก์เกม”

        “ลิงก์เกม”

        ...

        ภาพตรงหน้าของกายพุ่งผ่านแสงสีจำนวนมากก่อนจะมาโผล่ที่หน้าประตูสู่โลกราชันและแดนสงครามกายยื่นมือไปเปิดประตูแดนสงครามทันที

        หลังจากเข้ามาในแดนสงครามที่ในตอนนี้มีแต่ผู้คนพลุกพล่านอยู่ในทุกแห่งกายก็รีบโทรหาไทเลอร์และเมญ่าในทันที เนื่องจากเครื่องแคปซูลของพวกเขาอยู่ใกล้กันดังนั้นจึงเชื่อมต่อการสื่อสารผ่านกันอย่างง่ายดาย

        เมื่อติดต่อและทราบที่อยู่แล้วกายก็รีบไปรวมตัวกับทั้งสองในทันที

        พอมาถึงกายก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยเพราะสภาพของทั้งสองคนนั้นราวกับขอทานเข้ากรุงเนื่องจากเป็นไอดีที่พึ่งสร้างขึ้นมาดังนั้นจึงแทบไม่มีอะไรติดตัวเลยแม้แต่น้อยนอกจากเสื้อและกางเกงหนึ่งตัวเท่านั้น

        “นายกับเธอ ฮ่า ๆ ” กายหัวเราะออกมาเพราะกลั้นขำไว้ไม่อยู่ก่อนจะเดินไปตบบ่าไทเลอร์เบา ๆ และกล่าวอีกครั้งว่า “ดูดีนี่เพื่อน”

        “บัดซบ เกมจะงกเกินไปแล้วให้แค่เสื้อผ้าที่เก่าจนเหมือนผ้าขี้ริ้วมาแบบนี้เนี่ยนะ” ไทเลอร์บ่นแต่แล้วก็ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “พระเจ้าแขนฉันแหละ ฉันมีแขนกลับมาด้วย”

        ไทเลอร์โบกแขนข้างที่ในโลกจริงนั้นขาดไปมาอย่างยินดีอีกทั้งยังหยิกมันเพื่อให้รู้สึกเจ็บอีกด้วยซึ่งกายรู้อยู่แล้วว่าพอเข้ามาในตัวเกมแล้วระบบจะสร้างแขนของไทเลอร์กลับมาเขาแค่ไม่ได้บอกเพราะอยากจะให้ไทเลอร์เซอร์ไพรส์

        “นายเลิกบ่นแล้วก็เลิกยุ่งกับแขนได้แล้ว เมญ่ายังไม่เห็นจะพูดอะไรเลยเราไปนั่งตรงนั้นกันเถอะ” กายชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง

        ที่จริงเมญ่าก็รู้สึกไม่ดีเช่นกันที่ได้เสื้อผ้ามาแค่นี้เธอรู้สึกว่ามันเย็น ๆ มาก แต่ก็ไม่มีทางเลือกที่จริงไม่ได้มีแค่ทั้งสองที่เป็นมือใหม่แต่แถวนี้ยังมีผู้เล่นใหม่จำนวนมากที่เข้ามาในแต่ละวินาทีและทุกคนก็ได้ชุดคล้าย ๆกันหมด

        ทั้งสามมานั่งอยู่ที่ร้านคาเฟ่ของผู้เล่นกายไม่รอช้าสั่งน้ำและขนมมาจนเต็มโต๊ะ ราคาของที่นี่ถูกกว่าในโลกจริงหนึ่งถึงสองเท่าโดยเฉพาะของกินเนื่องจากมันถือเป็นของที่ไม่ได้จำเป็นแต่ก็มีคนอยากจะลองในระบบลิ้มรสของตัวเกมทำให้อาหารในแดนสงครามถือเป็นธุรกิจที่ทำเงินดีมากพอสมควร

        ในแดนสงครามเองก็มีของกินที่ขายโดยระบบอยู่เพียงแค่สั่งก็จะปรากฎออกมาด้านหน้า แต่เมื่อเทียบกันแล้วมันไม่ค่อยหลากหลายเทียบกับการทำเองของผู้เล่นซึ่งตอนนี้การทำอาหารจึงกลายมาเป็นเหมือนมินิเกมไปแล้ว

        ไทเลอร์และเมญ่าลองกินอาหารในแดนสงครามดู ซึ่งโลกภายนอกนั้นหายากมากเพราะบางอย่างก็สูญพันธุ์ไปแล้ว ยกเว้นจะเจออยู่บนโอเอซิส

        ขณะที่กายนั้นกำลังสร้างกิลด์อยู่

        การสร้างกิลด์นั้นต้องใช้เงินจำนวนหนึ่งด้วยและขนาดของกิลด์ก็มีผลในเรื่องของจำนวนสมาชิกที่จำกัดของกิลด์กายไม่ได้จะสร้างกิลด์ที่มีสมาชิกระดับร้อยหรือพันดังนั้นเขาจึงสร้างแค่กิลด์ระดับแรกเท่านั้น

        “ต้องใช้ 30,000 บิทเพื่อสร้างกิลด์ระดับเริ่มตัน รองรับสมาชิกได้ 10 คนผู้เล่นต้องการจ่ายหรือไม่”

        “ใช่ ข้าต้องการสร้าง” กายเลือกอย่างไม่ลังเล

        ทันใดนั้นหน้าจออินเตอร์เฟสของกายก็มีฟังก์ชันใหม่เพิ่มเข้ามาซึ่งเป็นฟังก์ชันกิลด์หลังจากกดเข้าไปก็เจอเข้ากับสิ่งแรกนั้นก็คือการตั้งชื่อกิลด์

        ชื่อกิลด์อย่างนั้นเหรอ...กายมองไปที่ช่องของชื่อกิลด์ที่ยังว่างอยู่เขาไม่ได้ใส่ลงไปเลย แต่เงยหน้าขึ้นมาถามกับทั้งสองคน

        “แน่ใจใช่ไหมว่าจะเอาชื่อนั้น”

        “ไม่เอาน่า เราคุยกันแล้ว ยังไงชื่อที่นายตั้งก็ดูดีอยู่แล้ว”ไทเลอร์กล่าว

        “อืม ฉันชอบชื่อนั้นนะ มันดูอบอุ่นดี” เมญ่าที่ตอนนี้กินจนเต็มปากเธอรีบกลืนและพูดออกมา

        “ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ตั้งเลยก็แล้วกัน” กายหันกลับมาสนใจที่หน้าจอก่อนจะใส่ชื่อของกิลด์ลงไปและก็กดตกลงทันที

        “ผู้เล่นต้องการตั้งชื่อกิลด์หรือไม่ ถ้าตั้งแล้วไม่สามารถเปลี่ยนได้อีก”

        “ใช่/ไม่”

        ระบบถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้งกายกดใช่ไปในทันทีหลังจากตรวจสอบชื่อกิลด์ที่ตั้งอย่างถี่ถ้วนแล้ว

        “กิลด์ [บันทึกลับแห่งรุ่งอรุณ] ถูกสร้างขึ้นแล้วขอให้ผู้เล่นสนุกกับเกม”