หน้าต่างชั้นสองของตึกแถวห้องหนึ่งย่านห้วยขวางถูกเปิดออกในยามดึกสงัด หญิงสาวใบหน้าขาวจั๊วะจนกระดาษเอสี่เรียกแม่เยี่ยมหน้าออกมาช้าๆ เมื่อเห็นปลอดคนจึงค่อยๆ แทรกตัวออกมาจากห้องนอนแล้วหย่อนเรียวขาขาวลงบนกันสาดคอนกรีต
เธอคือ เบญจกัลยาณี หรือจะเรียกสั้นๆ ว่า เบญ ก็ได้ เพราะเธอเองก็รู้สึกมันพะรุงพะรังเกินไปเหมือนกัน ยามที่ต้องเขียนชื่อตัวเองในกระดาษข้อสอบั้แ่เด็กจนโต พ่อตั้งชื่อนี้ให้เธอตอนเกิด เพราะหวังว่าจะให้เติบโตมาเป็กุลสตรีที่เพียบพร้อม โดยหารู้ไม่ว่าสิบแปดปีต่อมา เธอกลับกลายเป็หญิงสาวก๋ากั่นถึงกับแอบปีนตึกหนีเที่ยวตอนกลางคืนไปได้
“ไอ้มังกือ”
เ้าหล่อนร้องเรียกชายหนุ่มที่นั่งคร่อมจักรยานยนต์คู่ใจอยู่บนถนนเบื้องล่างเบาๆ เพราะไม่อยากให้ใครได้ยิน โดยเฉพาะมารดาที่นอนหลับอยู่ที่ชั้นสาม
มังกือที่หล่อนเรียกนั้นแท้จริงแล้วชื่อั เขาเป็ชายหนุ่มอายุเท่ากับเธอแต่อ่อนเดือนกว่า เป็ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของน้าชายของเธอ เป็ชายหนุ่มที่มีรูปร่างผอมเกร็ง ไว้ผมทรงโมฮอก สวมเสื้อยืดกางเกงยีนรัดติ้วคีบรองเท้าแตะ เรียกได้ว่าครบสูตรเด็กแว้นเลยทีเดียว
“ไอ้มังกือ”
เบญจกัลยาณีเพิ่มเสียงอีกเล็กน้อย แต่ัที่กำลังบีบสิวผ่านกระจกส่องหลังของจักรยานยนต์คันโปรดอย่างตั้งใจก็ดูเหมือนจะไม่ได้ยิน หญิงสาวจึงเหลียวซ้ายแลขวามองหาอะไรบางอย่างที่จะไปสะกิดขี้หูหนาๆ ของลูกพี่ลูกน้องได้ แต่เมื่อไม่เห็นก็ตัดสินใจถอดรองเท้าแตะคีบของตัวเองปาใส่กระบาลชายหนุ่มด้วยความแม่นยำ
“โอ๊ย!?”
คนกำลังบีบสิวมันๆ ร้องลั่นพร้อมยกมือขึ้นคลำศีรษะป้อยๆ ก่อนจะใช้มือนั้นปิดปากเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นหญิงสาวยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากให้เงียบเสียง
“เบาๆ สิวะ เดี๋ยวแม่ตื่นกันพอดี”
ัส่ายหน้าอย่างระอากับความโหดของลูกพี่ลูกน้อง ก่อนจะกวักมือหย็อยๆ “รีบลงมาสิวะ เดี๋ยวก็ไปสายหรอก”
“บันไดล่ะ”
“เออๆ ...รอแป๊บ”
ว่าแล้วชายหนุ่มก็ลงจากรถจักรยานยนต์ เดินเขย่งเหมือนกิ้งก่าแผงคอเพราะกางเกงรัดเป้าไปยกบันไดลิงที่เตรียมไว้มาพาดกับกันสาดคอนกรีตให้สาวเ้าไต่ลงมา
“อีเจ๊ ตูดมึงนี่ใหญ่อย่างกะลูกแตงโมเลยว่ะ”
“เดี๋ยวกูถีบ” หญิงสาวเหยียดเท้าไปหมายหัวคนพูด แต่ัก็ว่องไวปานลิงจึงหลบได้ทัน แม้เธอจะแกว่งเท้าไปมา ก็ไม่อาจสะกิดโดนแม้แต่ปลายผมตั้งๆ ของมันได้
“เดี๋ยวก็ตกลงมาหรอก ดีๆ”
“มึงก็อย่าเงยหน้าขึ้นมามองดิ”
“เออๆ ไม่มองก็ได้”
ัหัวเราะคิกคัก เพราะใครเล่าจะอดใจไหว เมื่อหญิงสาวสวมกางเกงยีนขาสั้นฟิตเปรี๊ยะส่งให้ก้นงามงอนอวดโฉมเปล่งประกายออกอย่างนั้น
แต่ไม่เพียงก้นดินะเิที่เร้าใจชายหนุ่มหรอก เพราะเมื่อหญิงสาวลงมายืนบนทางเท้าหน้าบ้านเต็มตัว อีกสิ่งหนึ่งที่โดดเด่นไม่แพ้กันก็คือทรวงอกงามอะร้าอร่ามของเ้าหล่อนที่ทำให้ัแทบน้ำลายหกด้วย ยิ่งเมื่ออยู่ในชุดเสื้อยืดแบบรัดรูปเอวลอยด้วยแล้ว ก็ยิ่งดูโดดเด่นเป็สง่าอยู่ไม่น้อย
“มองหาพ่องมึงเหรอ กูพี่สาวมึงนะโว้ย”
1K
