ประตูเส้นทางโบราณ

บทที่ 58 อาร์ครีเวอร์ถูกยั่วยุ!

   ‘ยังไงฉันกับมันก็ไม่มีทางเป็นมิตรกันอยู่แล้ว’ สายฝนคิด นิวลินเป็นลูกน้องศัตรูของเขา สายฝนไม่มีทางปล่อยโอกาสฆ่านิวลินให้หลุดมือไปแน่ เส้นทางการเป็นผู้ยิ่งใหญ่ต้องทิ้งความสงสารและความเห็นใจลงถังขยะ หากรู้สึกสงสารตัวเขาอาจเป็นฝ่ายที่ต้องสิ้นชีวิต การสังหารนิวลินก็เท่ากับว่าเขาได้ตัดกำลังอาร์ครีเวอร์ไปหนึ่งอย่าง ในเมื่ออีกฝ่ายกลายเป็นศัตรูเขาไปแล้วสายฝนก็จะไม่ลังเลทำให้มันพินาศด้วยทุกอย่างที่มี

///

   ยามคํ่าคืน แม้ว่านิวลินจะดื่มยาฟื้นฟูไปแล้วแต่อาการบาดเจ็บของมันก็ดีขึ้นกว่าเดิมเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น อาการบาดเจ็บภายในที่ได้รับจากหอกทองคำไม่ใช่อะไรที่จะฟื้นฟูได้ง่ายๆ เกรงว่าอาจต้องใช้เวลาสิบวันหรือมากกว่านั้น โชคดีมาก พวกลูกน้องนิวลินเก็บศิลาท้องทะเลครบแล้ว รอเวลาให้คืนนี้ผ่านไปนิวลินก็สามารถกลับไปที่รวมตัวของกลุ่มโจรภูเขาวายุศักดิ์สิทธิ์ได้ นิวลินไม่ได้กังวลเรื่องบาดแผลตนเองมากนัก มันเชื่อมั่นในทักษะการแสดงของตนเองและคิดว่ามีน้อยคนนักที่สามารถมองการแสดงของมันออก

   ‘ฉันเพิ่งฆ่าคนระดับสูงของพวกมันไปคนหนึ่ง พวกมันคงไม่ส่งคนมาจัดการฉันภายในสองสามวันนี้แน่ ฉันจะปลอดภัยอีกสองสามวัน’ นิวลินคิดขณะหลับตา ร่างมันพิงต้นไม้โดยมีร่างพวกลูกน้องมันนอนอยู่บนพื้นไม่ห่างไกลนัก ‘ฉันควรรีบนอนเพื่อฟื้นฟูพลังที่หายไป’ นี่คือความคิดสุดท้ายของนิวลินก่อนมันจะหลับไป

   “พวกมันคงหลับกันหมดแล้ว” ปากสายฝนขยับ เขาพึมพำเบาๆกับตนเอง เปิดเปลือกตาขึ้นมาข้างหนึ่ง เขาเห็นพวกโจรทั้งหมดต่างนอนหลับกันหมดแล้ว ไม่แปลกหรอก วันนี้นอกจากพวกมันจะต้องเก็บศิลาท้องทะเลจำนวนมากแล้ว พวกมันยังมาเจอกับจุดสูงสุดระดับหนึ่งอีก สามารถกล่าวได้ว่าในวันนี้โจรทั้งห้านั้นใช้พลังใจไปเยอะมาก การเจอกับศัตรูซึ่งเป็นจุดสูงสุดระดับหนึ่งนั้นไม่สามารถผ่อนคลายได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว คนที่ได้ใช้พลังใจถูกใช้ไปมากที่สุดก็คงหนีไม่พ้นนิวลิน ชายคนนี้ต่อสู้กับคนระดับเหมือนกัน แถมยังมีความสามารถระดับเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นนิวลินหรือฝ่ายตรงข้าม ทั้งคู่มีโอกาสตายห้าส่วนสิบเท่ากัน

   ‘กระทั่งฉันยังง่วงเลย พวกมันจะไม่ง่วงได้ยังไง?’ สายฝนคิด เปลือกตาอีกข้างเปิดขึ้น เวลานี้เปลือกตาทั้งสองข้างของสายฝนได้เปิดขึ้นแล้ว การมองเห็นสายฝนอยู่ที่ลูกน้องนิวลินทั้งสี่ พวกมันไม่ได้ตระหนักรู้ถึงความสงบเช่นเดียวกับเขา มันคงแปลกหากพวกมันสามารถทนความเครียดในวันนี้ได้ แม้พวกลูกน้องนิวลินจะเป็นระดับหนึ่งทว่าจิตใจของพวกมันนั้นยังเป็นแค่ระดับศูนย์อยู่เลย ความแข็งแกร่งจิตใจพวกมันอ่อนแอยิ่งกว่าจิตใจสายฝน ไม่ใช่เพราะสายฝนมีจิตใจแข็งแกร่งตั้งแต่แรกเกิด แท้จริงแล้วสาเหตุที่จิตใจสายฝนแข็งแกร่งกว่าพวกลูกน้องนิวลินคือเขาได้ตระหนักรู้ถึงความสงบ การตระหนักรู้ถึงความสงบมันได้พัฒนาจิตใจสายฝนให้อยู่ในระดับเหนือกว่าคนธรรมดาเล็กน้อย แน่นอนว่าถึงการตระหนักรู้ความสงบจะสามารถพัฒนาจิตใจเขาได้แต่มันก็พัฒนาขึ้นไม่มากนัก จิตใจสายฝนตอนนี้ยังไม่ถึงระดับศูนย์จุดห้าเลยด้วยซํ้า!

   หลังเช็คว่าคนอื่นหลับเรียบร้อยแล้ว สายฝนก็เปลี่ยนกลิ่นอายของตัวเองให้เป็นกลิ่นอายท้องทะเล มีดหั่นผลไม้ของราชันย์ถูกกำแน่น มือของสายฝนมีเหงื่อออกเต็มไปหมด ถ้าบอกว่าสายฝนไม่ตื่นเต้นเลยคงเป็นการโกหก เขาเคยเป็นแค่คนธรรมดา เขาจะเคยลอบสังหารคนอื่นได้อย่างไร? เพราะงั้นนี่คือการลอบสังหารครั้งแรกของเขา และการลอบสังหารครั้งนี้ก็ไม่ได้ง่ายๆเลย สายฝนต้องระวังไม่ให้ระดับหนึ่งทั้งสี่ตื่น หากพวกมันตื่นเขาจะต้องซวยแน่ๆ นิวลินเองสายฝนก็ต้องระวัง ถ้านิวลินตื่นขึ้นมาแล้วร้องเรียกให้คนช่วยเขาอาจเกิดปัญหาใหญ่ได้

   ‘สงบใว้ตัวฉัน’ สายฝนกล่าวกับตนเองในใจก่อนหายใจเข้าลึกๆ เขาสงบขึ้นเรื่อยเมื่อเวลาผ่านไป สายตาของเขาสงบนิ่ง ไม่ปรากฏอารมณ์ใดๆ มองร่างนิวลินราวกับร่างนี้เป็นร่างไร้วิญญาณ สายฝนขยับช้าๆ พยายามไม่ให้เกิดเสียงดังจนพวกลูกน้องนิวลินตื่น ไม่นานเขาก็เข้าใกล้ร่างนิวลิน หากเป็นไม่กี่วันก่อนนิวลินจะต้องสัมผัสสายฝนได้อย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ไม่ใช่ มันได้รับบาดเจ็บหนัก ความแข็งแกร่งของสัมผัสลดลงเยอะมาก บวกกับเวลานี้นิวลินไม่ได้ระวังตัว มันคิดว่าคงไม่มีใครสามารถมองทักษะการแสดงของมันออกแน่

   ‘แกคือจุดสูงสุดระดับหนึ่งคนแรกที่ฉันฆ่าจงดีใจซะเถอะ’ สายฝนคำรามในใจ ร่างกายเขาพลันขยับ มีดหั่นผลไม้ของราชันย์ถูกแทงไปยังตำแหน่งหัวใจอย่างแม่นยำ สายฝนไม่รู้ตำแหน่งหัวใจที่แน่ชัดหรอก เขาแค่ทำตามความรู้สึกตนเองเท่านั้น ความรู้สึกของเขามันบอกว่าหากแทงที่ตำแหน่งนี้นิวลินจะตายอย่างแน่นอน มันจะตายโดยไม่ทันได้ส่งเสียงออกมา

///

   สถานที่ไกลออกไป ไกลจากจุดที่สายฝนอยู่มาก ภายในห้องหรูหราของคฤหาสน์แห่งหนึ่ง ชายคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่โดยที่เปลือกตาทั้งสองปิดแน่น มันไม่ได้ใส่เสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว ร่างกายเปลือยเปล่า นอกจากมันแล้วบนเตียงยังมีสาวสวยอีกสามคนซึ่งกำลังปรนนิบัติสร้างความสุขให้กับมัน วินาทีนั้นเปลือกตาคู่ของมันพลันเปิดขึ้นเผยให้เห็นดวงตาที่ยากคาดเดา ไม่ว่าจะเป็นระดับหนึ่งหรือระดับสองก็ไม่อาจมองอารมณ์ผ่านดวงตาคู่นี้ออก

   “เป็นแกอีกแล้ว” มันพึมพำเบาๆแต่สาวสวยทั้งสามก็ได้ยิน ฉับพลันพวกเธอตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว นํ้าเสียงที่ชายคนนี้ใช้พูดแม้จะดูสงบทว่ากลับแฝงบางอย่างใว้ หากสังเกตดีๆจะพบว่านํ้าเสียงนี้มีความไม่สบอารมณ์ปนอยู่ด้วย ขณะพึมพำจิตสังหารอันน่ากลัวก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากตัวมัน อากาศภายในห้องเย็นลงอย่างไร้สาเหตุ

   ‘ถ้าฉันกลายเป็นระดับสามแล้วฉันจะไปฆ่าแก’ มันหันไปมองทิศทางหนึ่ง ทิศทางนี้คือทิศทางที่สายฝนอยู่ ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น มันเป็นอาร์ครีเวอร์ศัตรูในอนาคตของสายฝน ไม่สิ คงไม่สามารถกล่าวว่าศัตรูในอนาคตได้เพราะตอนนี้สายฝนได้กลายเป็นศัตรูกับอาร์ครีเวอร์เต็มตัวแล้ว

   “ออกไปให้หมด!” อาร์ครีเวอร์กล่าวด้วยเสียงอันดัง สาวๆต่างหวาดกลัว พวกเธอไม่กล้าขัดคำสั่งอาร์ครีเวอร์ สาวสวยทั้งสามรีบใส่เสื้อผ้าและออกจากห้องไป หลังสาวๆจากไปแล้วอาร์ครีเวอร์ก็ใส่เสื้อผ้า อารมณ์ของมันหายไปหมด อาร์ครีเวอร์รู้สึกอยากฆ่าสายฝนสุดๆ หากสายฝนอยู่ต่อหน้ามันอาร์ครีเวอร์จะลงมือสังหารอีกฝ่ายทันที ด้วยพลังออร่าของมันแล้วอาร์ครีเวอร์สามารถรู้ได้ทันทีเมื่อลูกน้องมันถูกฆ่า แต่ความสามารถออร่าของมันก็มีข้อเสีย ข้อเสียคือมันไม่รู้หน้าตาอีกฝ่ายที่ฆ่าลูกน้องมัน ไม่รู้ความสามารถหรือระดับของคนๆนั้น วิธีการฆ่าก็เช่นกัน ความสามารถออร่านี้แม้จะดูโกงแต่มันก็มีข้อเสียมากมาย! สิ่งที่อาร์ครีเวอร์รู้คือตำแหน่งและวิญญาณของคนที่ฆ่าลูกน้องมัน

   เมื่อครู่อาร์รรีเวอร์ได้รู้ว่าคนระดับสูงในกลุ่มโจรของมันตายไป และคนที่ฆ่าก็คือคนเดียวกับคนที่ฆ่าลูกน้องระดับตํ่าสามคนเมื่อหลายวันก่อน อีกฝ่ายต้องรู้แน่ว่าหัวหน้าของคนที่มันฆ่าไปคืออาร์ครีเวอร์ ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่สนใจและสังหารคนของมัน สิ่งนี้ทำให้อาร์ครีเวอร์ไม่พอใจมากๆ อีกฝ่ายกำลังยั่วยุมัน!

---

จบบทที่ 58 อาร์ครีเวอร์ถูกยั่วยุ!