หลังจากคืนที่หลี่เฟิ่งเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าสะพรึงกลัวในหอคัมภีร์ เขาก็ยิ่งตระหนักว่าการจะอยู่รอดในยุทธภพที่เต็มไปด้วยกลอุบายและความชั่วร้ายนั้น ไม่ใช่เพียงแค่การฝึกฝนวิชาให้แข็งแกร่ง แต่ยังต้องใช้สติปัญญาและความเฉียบแหลมในการมองคนด้วย
ในช่วงเช้าของวันถัดมา สำนักกระบี่เมฆา ได้จัด การทดสอบฝีมือประจำปี ขึ้น ณ ลานประลองหลัก การทดสอบนี้เป็นสิ่งสำคัญสำหรับศิษย์ทุกคน เพราะมันจะเป็นตัวกำหนดว่าพวกเขาจะสามารถก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้น หรือได้รับตำแหน่งสำคัญในสำนักได้หรือไม่
อาจารย์อาวุโส ผู้ดูแลการทดสอบในปีนี้เป็นชายชราผู้มีผมขาวโพลนและหนวดเครายาวลงมาถึงอก ดวงตาของเขาทั้งคมและลึกล้ำราวกับห้วงน้ำที่ไม่อาจหยั่งถึงได้
"ศิษย์ทุกคน!" อาจารย์อาวุโสกล่าวเสียงดังกังวาน "การทดสอบในปีนี้จะแตกต่างจากปีที่ผ่านมา พวกเจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับ การทดสอบที่ยากที่สุด นั่นคือ 'อุปสรรคแห่งลมปราณเก้าสาย'!"
เสียงฮือฮาดังขึ้นจากเหล่าศิษย์ พวกเขาต่างพากันมองหน้ากันด้วยความตกใจ เพราะการทดสอบ 'อุปสรรคแห่งลมปราณเก้าสาย' เป็นการทดสอบในตำนานที่แม้แต่ศิษย์รุ่นพี่ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังไม่สามารถผ่านไปได้
"การทดสอบนี้จะวัดความสามารถในการควบคุมพลังปราณ และการเอาชนะอุปสรรคที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่า" อาจารย์อาวุโสอธิบาย "พวกเจ้าจะต้องฝ่าฟันกระแสลมปราณเก้าสายที่ข้าได้วางไว้ หากผู้ใดไม่สามารถต้านทานได้ก็จะถูกกระแสลมปราณซัดกระเด็นออกมาโดยอัตโนมัติ"
ศิษย์หลายคนเริ่มแสดงสีหน้าหวาดหวั่น มีเพียงบางคนที่ดูมั่นใจว่าจะสามารถผ่านการทดสอบนี้ไปได้
การทดสอบเริ่มต้นขึ้น ศิษย์แต่ละคนก้าวเข้าไปยังลานประลองที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษ และพยายามที่จะฝ่าฟันกระแสลมปราณที่พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง
"อ๊าก!" เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นเป็นระยะๆ เมื่อมีศิษย์ถูกกระแสลมปราณซัดกระเด็นออกมาอย่างรุนแรง
แม้แต่ หลู่เฟิง ศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่งของสำนัก ก็ยังทำได้เพียงแค่ต้านทานกระแสลมปราณได้เพียงเจ็ดสาย ก่อนที่จะถูกซัดกระเด็นออกมาในที่สุด ใบหน้าของเขาซีดเผือดด้วยความไม่พอใจและความผิดหวัง
"แม้แต่หลู่เฟิงก็ยังทำได้แค่เจ็ดสาย!" ศิษย์คนหนึ่งพึมพำ "ดูท่าการทดสอบนี้คงจะไม่มีใครผ่านได้จริงๆ"
เมื่อถึงคิวของ หลี่เฟิ่ง เขาก้าวเข้าไปยังลานประลองอย่างสงบนิ่ง สายตาของเขาปราศจากความหวาดหวั่นใดๆ
"หลี่เฟิ่ง... เจ้าแน่ใจแล้วหรือที่จะเข้าทดสอบ?" อาจารย์อาวุโสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล "การทดสอบนี้อันตรายนัก"
"ข้าแน่ใจขอรับ อาจารย์" หลี่เฟิ่งตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ข้าพร้อมแล้ว"
อาจารย์อาวุโสพยักหน้าเล็กน้อย "ถ้าเช่นนั้น... เริ่มได้!"
ทันทีที่สิ้นเสียง กระแสลมปราณเก้าสายก็พุ่งเข้าใส่หลี่เฟิ่งอย่างรุนแรง ราวกับพายุที่กำลังโหมกระหน่ำ แต่หลี่เฟิ่งไม่หลบ เขายืนนิ่งสงบ ปล่อยให้กระแสลมปราณกระทบร่างกายของเขา
"เขาไม่หลบ!" ศิษย์คนหนึ่งอุทานด้วยความตกใจ "เขาคิดจะทำอะไรกันแน่!"
หลี่เฟิ่งหลับตาลงเล็กน้อย เขาไม่ได้ใช้กำลังเพื่อต้านทานกระแสลมปราณ แต่เขากลับใช้ จิตกระบี่ ของตนเองสัมผัสถึงทิศทางและพลังของกระแสลมปราณที่พุ่งเข้ามาอย่างละเอียด
เขารู้สึกได้ถึงพลังที่มองไม่เห็นที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของสายลมนั้นเอง
จากนั้น มีดสั้นปริศนา ที่อยู่ในมือของเขาก็เปล่งประกายแสงสีเงินจางๆ เขาค่อยๆ เคลื่อนมีดสั้นในมือไปตามทิศทางของกระแสลมปราณเก้าสายที่กำลังพุ่งเข้ามา
"ชิ้ง!"
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น เมื่อมีดสั้นของหลี่เฟิ่งตัดผ่านกระแสลมปราณสายที่หนึ่งได้อย่างง่ายดาย
"เป็นไปไม่ได้!" หลู่เฟิงตะโกนด้วยความตกใจ "มันใช้มีดสั้นตัดผ่านลมปราณได้ยังไง!"
หลี่เฟิ่งยังคงเคลื่อนไหวต่อไปอย่างต่อเนื่อง มีดสั้นของเขาสะบัดไปมาด้วยความพลิ้วไหวและแม่นยำ ราวกับมีชีวิต ทุกครั้งที่มันเคลื่อนที่ มันก็จะตัดผ่านกระแสลมปราณสายหนึ่งได้อย่างง่ายดาย
"ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!"
กระแสลมปราณสายที่สอง สายที่สาม และสายที่สี่... ค่อยๆ ถูกตัดขาดไปทีละสายอย่างน่าอัศจรรย์
หลี่เฟิ่งใช้มีดสั้นปริศนา ทะลวงผ่านอุปสรรคเก้าสายได้อย่างน่าทึ่ง:
เมื่อเขาตัดผ่านกระแสลมปราณสายที่แปดได้แล้ว กระแสลมปราณสายสุดท้ายก็พุ่งเข้าใส่เขาอย่างรุนแรงที่สุด กระแสลมปราณนี้รุนแรงจนสามารถทำให้ศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนักต้องกระเด็นออกมาอย่างง่ายดาย
แต่หลี่เฟิ่งไม่ยอมแพ้ เขารวมพลังปราณทั้งหมดที่มีไว้ที่ปลายมีดสั้นปริศนา ดวงตาของเขาเปิดขึ้นฉายแววอันตราย
"คมมีดทะลวงฟ้า!"
เขาฟาดฟันมีดสั้นออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและทรงพลังที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา มีดสั้นปริศนาเปล่งประกายแสงสีเงินเจิดจ้า ราวกับสายฟ้าที่กำลังผ่าลงมาจากฟากฟ้า
"ตู้มมมม!"
เสียงระเบิดดังก้องสนั่นไปทั่วลานประลอง คลื่นลมที่รุนแรงปะทะเข้ากับกำแพงรอบด้าน ฝุ่นควันฟุ้งกระจายจนมองไม่เห็นสิ่งใด
เมื่อฝุ่นควันจางหายไป ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้ศิษย์ทุกคนต้องตะลึง หลี่เฟิ่ง ยืนอยู่กลางลานประลองอย่างสงบนิ่ง ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น กระแสลมปราณเก้าสายได้สลายหายไปหมดแล้ว
"เขา... เขาทำได้ยังไง!"
"เป็นไปไม่ได้! นี่เป็นครั้งแรกในรอบร้อยปีที่มีคนผ่านการทดสอบนี้ได้!"
"ฝีมือของมัน... ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!"
เสียงซุบซิบและเสียงฮือฮาดังขึ้นจากเหล่าศิษย์ หลู่เฟิง ได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ ใบหน้าของเขาซีดเผือดด้วยความไม่เชื่อสายตา เขาไม่คิดว่า ศิษย์นอกไร้ค่า ที่เขาเคยดูถูก จะมีฝีมือสูงส่งถึงเพียงนี้
อาจารย์อาวุโส ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ก็ถึงกับต้องลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึง ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและชื่นชมอย่างที่สุด
"ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมจริงๆ!" อาจารย์อาวุโสกล่าวเสียงดังกังวาน "นี่คือผู้ที่สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเอง! หลี่เฟิ่ง เจ้าเป็นผู้เดียวที่สามารถผ่านการทดสอบ 'อุปสรรคแห่งลมปราณเก้าสาย' นี้ได้ในรอบร้อยปี! เจ้าได้แสดงให้ทุกคนเห็นแล้วว่าฝีมือที่แท้จริง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับชาติกำเนิดหรือฐานะ!"
อาจารย์อาวุโสเดินลงมาจากบัลลังก์อย่างช้าๆ เขาเดินเข้ามาหาหลี่เฟิ่ง และตบไหล่เขาเบาๆ ด้วยความภาคภูมิใจ
"หลี่เฟิ่ง... ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะได้รับสิทธิ์เข้าถึง คลังคัมภีร์วิชาลับ ของสำนัก และเจ้าจะได้รับตำแหน่ง ศิษย์เอก คนใหม่ของสำนักกระบี่เมฆา!" อาจารย์อาวุโสกล่าวอย่างหนักแน่น
คำประกาศของอาจารย์อาวุโสทำให้ศิษย์ทุกคนต้องตกตะลึง ศิษย์เอก! นั่นคือตำแหน่งที่หลู่เฟิงหมายปองมาโดยตลอด แต่บัดนี้มันกลับตกเป็นของหลี่เฟิ่งไปเสียแล้ว
การทดสอบนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่การวัดฝีมือ แต่ยังเป็นการ 'ตบหน้า' เหล่าศิษย์ที่เคยดูถูกหลี่เฟิ่งอย่างรุนแรง และเป็นการ 'ยอมรับในฝีมือ' ของเขาอย่างเป็นทางการ!
หลี่เฟิ่ง ตระหนักดีว่าการได้รับตำแหน่งศิษย์เอกนี้ จะนำมาซึ่งสิทธิพิเศษมากมาย แต่ในขณะเดียวกัน มันก็จะทำให้เขาต้องเผชิญหน้ากับอันตรายที่ยิ่งใหญ่ขึ้นจาก เฉินหาว และ พันธมิตรไร้เงา อย่างแน่นอน... การต่อสู้ครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น...