บรู๊มมมมมมมมม!
รถเข็นหยกเย็นระบบเทอร์โบคู่พุ่งแหวกอากาศที่ร้อนจัดจนบิดเบี้ยว ทะยานร่อนลงจอดใจกลางหุบเขาเพลิงสวรรค์อย่างห้าวหาญ ภาพเบื้องหน้าช่างน่าสยดสยองยิ่งนัก ทั่วทั้งหุบเขากลายเป็นทะเลเพลิงสีดำสนิท มีอสูรลาวารูปร่างคล้ายมนุษย์หินไฟนับหมื่นตนกำลังส่งเสียงคำรามลั่น แผ่รังสีความร้อนระอุจนต้นไม้และใบหญ้ากลายเป็นขี้เถ้าในพริบตา ตรงกลางกองทัพมีบัลลังก์หินลาวาขนาดยักษ์ตั้งอยู่ และผู้ที่นั่งอยู่บนนั้นก็คือ ‘จักรพรรดิเพลิงทมิฬ’ จอมมารร่างยักษ์สูงกว่าแปดเมตร ผิวหนังสีดำสนิทมีลวดลายลาวาสีแดงเพลิงไหลเวียน ดวงตาทั้งคู่ลุกเป็นไฟทมิฬที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง
"หืม? มนุษย์ชั้นต่ำหน้าไหนกล้าเอาเศษหยกบินได้มารนหาที่ตายถึงรังของข้า!" จักรพรรดิเพลิงทมิฬคำรามลั่น เสียงของมันทรงพลังจนแผ่นดินแยกออกเป็นทาง ไอความร้อนพุ่งเข้าใส่รถเข็นของเสี่ยวเป่าทันที
ทว่า... ฟู่! ร้านค้าระบบกางเขตแดนไอศกรีมละลายช้าอัตโนมัติ สลายไอความร้อนทมิฬกลายเป็นไอสีขาวลอยอ้อยอิ่งในพริบตา
เสี่ยวเป่าเดินก้าวออกมาหน้าร้าน ยืนเท้าสะเอวบนรถเข็นพลางส่งยิ้มกวนประสาท "สวัสดีครับท่านประธานบริษัทนรกโลกันตร์! ข้าคือเถ้าแก่เสี่ยวเป่า แห่งร้านของหวานสะท้านภพ เห็นว่าท่านเพิ่งตื่นนอนมาห้าพันปี ท้องไส้อาจจะร้อนรุ่มอึดอัด ข้าเลยแวะมาเปิดบูธแจกของว่างฟรีเพื่อสุขภาพลำไส้ของเผ่าปีศาจซักหน่อย สนใจรับชมการสาธิตไหมครับ?"
"วาจาสามหาว! ไอ้พวกมนุษย์โง่เขลา! กองทัพอสูรลาวา... บดขยี้มันและรถเข็นนั่นให้เป็นผงธุลีซะ!" จอมมารยักษ์สะบัดมือสั่งการ
อสูรลาวานับพันตนพุ่งกระโจนเข้าใส่รถเข็นหยกทันที ทว่าคราวนี้เสี่ยวเป่าไม่ได้มาผู้เดียว จอมมารเยี่ยอู๋ฉิงพุ่งร่างลงจากท้องฟ้า สะบัดฝ่ามือปล่อยมหาเวทพรรคมารเข้าสกัดกั้น ถังป้าเงื้อกระบองเหล็กระฆังทองคำทุบหัวอสูรหินจนแตกกระจาย และเจ้าหมีขนาดยักษ์ไอติมก็ขยายร่างห้าเมตร ตะปุตวัดอุ้งเท้าแช่แข็งอสูรลาวาจนกลายเป็นก้อนน้ำแข็งสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ไปนับร้อยตน
"ถังป้า! ยื้อเวลาไว้ให้ข้าสิบนาที! เถ้าแก่จะเริ่มกระบวนการต้มบัวลอยกู้โลกแล้ว!" เสี่ยวเป่าตะโกนสั่งพลางหมุนที่จับมังกรหยกอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ