วิหารขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากหินอ่อนงามขาวบริสุทธิ์ ตั้งเด่นสง่าอยู่ที่ริมหน้าผา ภายในห้องโถงของวิหารแห่งไนกี้ สองพี่น้องที่พึ่ง“บ้านแตก” กำลังนั่งจับเข่าคุยกับเทพีแห่งชัยชนะด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด“งั้นนั้นก็คงเป็นเคออสจริงๆ.....” ไนกี้ที่ฟังเว่ยเมิ่งเล่าเรื่องในช่องว่างแห่งมิติก็ถอนหายใจเอ่ยออกมา“เคออส...” เสวี่ยฟางขมวดคิ้ว ในโลกก่อนถึงแม้จะไม่รู้เรื่องพวกวรรณคดีมากนักแต่นางก็พอเคยได้ยินชื่อนี้มาผ่านเข้าหูมาบ้าง “หากข้าจำไม่ผิดเจ้าเคออสนี่.....ถือเป็นบรรพบุรุษของพวกท่านใช่หรือเปล่า?”เทพีสาวพยักหน้า “ก็ไม่ผิดซักทีเดียว....หากแต่เทพและอสูรในปกรณัมกรีกส่วนใหญ่แล้วไม่ได้ถือกำเนิดจากเคออสหรอกนะ พวกเราสืบสายเลือดมาจากไกอาต่างหาก” เทพีสาวบอกกล่าวต่อ “และมีน้อยครั้งมากที่เคออสจะปรากฏตัวขึ้น...ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเทพรุ่นหลังเช่นข้า แม้แต่พวกยักษ์ไททันบางตนเองก็ไม่พบเจอเคออสด้วยซ้ำ”เว่ยเมิ่งเกาหัว ตอนที่อยู่ในความฝันของพี่สาว..ไม่สิ ความของเขาที่ถูกพี่สาวยึดครอง เว่ยเมิ่งเองก็เคยดูหนังที่มีพวกเทพกรีกอยู่บ้าง ทำให้พอจะทำตามเข้าใจได้อยู่เล็กน้อยแต่ก็....“เช่นนั้นข้ายิ่งไม่เข้าใจ.....อะไรทำให้ตัวตนระดับนั้นสนใจข้าพเจ้านัก” ชายหนุ่มนึกถึงคำพูดของเคออสที่บอกว่า ไม่เคยเจออะไรเช่นตนมาก่อน ยิ่งเขาคิดเรื่องนี้เท่าไรก็ยิ่งไม่เข้าใจ“เรื่องนั้น.........ข้าเองก็ไม่สามารถเข้าใจได้จริงๆ” เทพีแห่งชัยชนะส่ายศีรษะ แม้แต่นางก็ยังไม่สามารถเข้าใจความคิดของตัวตนระดับนั้นได้ นางนึกไปถึงคำพยากรณ์ที่อพลอลโลมองเห็น ‘หลังจากนี้ข้าต้องไปถามมันให้รู้เรื่องว่านี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่’“เอ่อ..แม่นาง เอ้ย! ท่านไนกี้ แล้วพวกคนที่ท่านทำให้กลายเป็นทราย.....” เว่ยเมิ่งขัดจังหวะความคิดของเทพีสาวไนกี้ฟังของเว่ยเมิ่งก็ยิ้มเบาๆ นางยืนมือออกมา นาฬิกาทรายที่เม็ดทรายส่องแสงระยิบระยับปรากฏขึ้นที่มือนาง เทพีสาวส่งให้มันให้กับชายหนุ่ม“ส่งความปรารถนาในการปลดปล่อยผู้คนไปยังนาฬิกาทรายนี่ แล้วเวทมนต์ที่สะกดไว้จะคลายออกเอง แต่ข้าแนะนำว่าให้ไปทำข้างนอกดีกว่านะ ขืนทำในนี่ละก็วิหารข้าคงได้ระเบิดออกเพราะรองรับจำนวนคนไม่ไหวแน่ๆ” เทพีสาวหัวเราะเบาๆ“เดี่ยวก่อน” เป็นเสวี่ยฟางที่ขัดจังหวะ นางจ้องนาฬิกาทรายก่อนหันไปถามเทพีแห่งชัยชนะ “พวกข้าสามารถคลายเวทมนต์สะกดโดยปลดปล่อยที่ละคนได้หรือไม่?”“ปลดปล่อยทีละคน.....นั้นก็ได้แต่เจ้าจะทำเช่นนั้นไปทำไม?” เทพีสาวทำสีหน้างุนงง เว่ยเมิ่งเองก็เช่นกันหญิงสาวยิ้ม “ท่านลืมอะไรไปหรือเปล่า? ไม่ใช่ทุกคนจะเคยเดินทางข้ามมาต่างมิตินะ หากไม่นับข้ากับเว่ยเมิ่งก็มีไม่กี่คนหรอกที่สามารถปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว ท่านลองนึกภาพที่คนทั่วไปนับพันที่อยู่ๆก็มาโผล่ที่ต่างโลกดูสิ แค่คิดข้าก็ว่าความวุ่นวายคงไม่น้อยแน่ๆ”เทพีสาวเงียบไปเล็กน้อยก่อนพยักหน้าเห็น “ก็จริงอย่างที่เจ้าพูด”“เพราะงั้น ข้าถึงคิดไว้ว่ารอให้พวกข้าปรับตัวให้เข้ากับที่นี่ได้ก่อนหรือคุ้นชินซักน้อย แล้วค่อยๆทยอยนำพวกเขาออกมา แบบนั้นน่าจะง่ายกว่าพาออกมารวดเดียว”“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็แค่ขานนามหรือนึกจำนวนที่ต้องการจะปลดปล่อยพวกมันออกมาแค่นั้นก็ได้” เทพีสาวบอกอีกหนึ่งวิธีที่จะคลายสะกดเสวี่ยฟางและเว่ยเมิ่งมองหน้ากัน ทั้งสองลุกขึ้นมาและประสานมือก้มหัวไปยังเทพีสาว“พวกเราต้องขอขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือของท่านจริงๆ ในวันข้างหน้าพวกเราต้องหาทางตอบแทนท่านให้ได้แน่นอน”เทพีแห่งชัยชนะไนกี้ มองเด็กน้อยทั้งสองตรงหน้าที่กำลังก้มหัวก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน นางเฝ้ามองพวกเขามาตั้งแต่พวกเขายังเด็ก คอยดูพวกเขาเติบโตขึ้น หากจะบอกว่าไม่มีความผูกพันเลยแม้แต่น้อยก็คงโกหก ถึงแม้จะรู้ว่าเสวี่ยฟางยังมีความคลางแคลงใจอยู่เล็กน้อยแต่ที่นางกล่าวก็เป็นเรื่องจริงที่พร้อมจะทำตามที่พูด“เอาเถิดๆ” เทพีสาวโบกมือบอกไม่เป็นไร “เอาละ งั้นตอนนี้ข้าจะอธิบายภาพรวมต่างๆให้พวกเจ้าฟังแล้วกั-” “งั้นๆ ให้ข้าช่วยท่านตอนอาบน้ำดีไหม? หรือความข้าไปอุ่นเตียงให้ท่านยามค่ำคืนก็ได้นะ?” เสวี่ยฟาง“ท่านพูดอะไรน่ะพี่สาว! เป็นข้าที่เสียตัวให้กับนางต่างหาก! หน้าที่พวกนั้นให้ข้าทำเองเถอะ” เว่ยเมื่งน้ำตาคลอ เหมือนหญิงสาวที่ถูกชายโฉดช่วงชิงความบริสุทธิ์“.....................” เทพีแห่งชัยชนะมองสองพี่น้องด้วยสายตาว่างเปล่า นางดีดนิ้วดัง แม้แต่เทพีแห่งชัยชนะก็ยังทนความกวนประสาทของสองพี่น้องไม่ได้จริงๆ............เปาะเสียงดีดนิ้วดังขึ้นพร้อมๆกับเวทมนต์ที่เสกเชือกออกมามัดร่างมัดปากให้ทั้งสองติดอยู่กับเก้าอี้“อือ!” เสียงอู้อี่จากปากที่โดนมัดของสองพี่น้องเทพีสาวไม่สนใจสีหน้าอ้อนวอนจากสองพี่น้อง “เอาละข้าจะอธิบายภาพรวมทุกอย่างของที่นี่ให้ฟังคร่าวๆแล้วกัน” “แต่ก่อนข้าจะอธิบายทุกอย่างเกี่ยวกับโอลิมปัสให้ฟัง ข้าจะเหล่าเรื่องพื้นฐานให้พวกเจ้าฟังก่อน ดวงดาวที่พวกเจ้าอาศัยอยู่นั้นเป็นหนึ่งในดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วนในเอกภพนี่” นางสร้างภาพมายาขึ้น เป็นโลกใบหนึ่งในจักรวาลอันกว้างใหญ่ นางขยายภาพออก โลกใบนั้นหดเล็กลงจนเหลือนิดเดียว และรอบๆเริ่มเห็นดวงดาวอื่นๆ “และหมู่ดาวต่างๆจะอยู่ในอาณาเขตของปกรณัมนั้นๆไป ซึ่งโดยปกติแล้วทวยเทพและอสูรจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวดวงดาวอื่นๆนอกอาณาเขตปกรณัมของตน” นางเงียบไปก่อนพูดต่อ“แต่มันมีข้อยกเว้นในกรณีที่ดวงดาวนั้นๆอยู่ในเขตทับซ้อนเของสองปกรณัมที่ต่างกัน.......หากจะพูดให้เข้าใจง่ายๆก็คือดวงดาวของเจ้าอยู่ในเขตของเทพจากกรีกและเทพจากจีนนั้นแหละ” ไนกี้รีบอธิบายให้เข้าใจง่ายๆเมื่อเห็นสีหน้างุนงงของสองพี่น้อง“ใช่ เหมือนอย่างที่เจ้าคิดนั้นแหละ” เทพีสาวหันไปพูดกับเสวี่ยฟาง “ดวงดาวแรกที่เจ้าจากมาค่อนข้างที่จะ........พิเศษ มันอยู่ในอาณาเขตทับซ้อนของปกรณัมต่างๆมากมายเลยทีเดียว”“ส่วนดวงดาวที่สองของเจ้าก็.....ค่อนข้างบ้านนอกน่าดูเลยทีเดียว” เทพีสาวพูดด้วยสีหน้าตายด้าน “ไกลสุดๆ ไร้วัฒนธรรมสุดๆ หากไม่จำเป็นข้าก็ไม่อยากไปเลยจริงๆ น่าสงสารเจ้าจริงๆที่เกิดมาเป็นพวกบ้านนอก” เทพีสาวถอนหายใจ มองสองพี่น้องด้วยสีหน้าสงสาร.......เทพีสาวเล่าเรื่องต่างๆให้สองพี่น้องที่ถูกมัดฟัง กฎเกณฑ์ต่างๆ เรื่องที่ควนจะระวัง สองพี่น้องรับฟังด้วยความตั้งใจ ในดวงตาจองเว่ยเมิ่งที่คอยฟังก็สว่างวาบคล้ายกับเจอเรื่องสนุกสนานในที่สุดเมื่อเทพีสาวเล่าเรื่องที่คิดว่าจำเป็นจนหมดแล้ว ก็ปาไปจนมืดค่ำ นางพาพวกเขาไปที่ห้องพัก นางบอกให้พวกเขาพักผ่อนให้เต็มที่พรุ่งนี้นางจะพาไปสถานที่ต่างๆสองพี่น้องที่ร้องขอให้นอนในห้องเดียวกันนอนเงียบ ทันใดนั้นเสียงเสวี่ยฟางก็ดังขึ้น“เจ้าตื่นเต้นงั้นหรือ?”“....................”“ท่านก็รู้ไม่ใช่หรือพี่สาว? ความฝันของข้า.....การได้ผจญภัยเพื่อพบเจอสิ่งใหม่ๆนั้น......ข้าชอบสุดๆไปเลยละ” รอยยิ้มกว้างของชายหนุ่มยิ้มออกมาในค่ำคืน
พลิกฟ้า ย่ำปฐพี
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
บทที่ 27 บ้านนอก
วิหารขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากหินอ่อนงามขาวบริสุทธิ์ ตั้งเด่นสง่าอยู่ที่ริมหน้าผา ภายในห้องโถงของวิหารแห่งไนกี้ สองพี่น้องที่พึ่ง“บ้านแตก” กำลังนั่งจับเข่าคุยกับเทพีแห่งชัยชนะด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด“งั้นนั้นก็คงเป็นเคออสจริงๆ.....” ไนกี้ที่ฟังเว่ยเมิ่งเล่าเรื่องในช่องว่างแห่งมิติก็ถอนหายใจเอ่ยออกมา“เคออส...” เสวี่ยฟางขมวดคิ้ว ในโลกก่อนถึงแม้จะไม่รู้เรื่องพวกวรรณคดีมากนักแต่นางก็พอเคยได้ยินชื่อนี้มาผ่านเข้าหูมาบ้าง “หากข้าจำไม่ผิดเจ้าเคออสนี่.....ถือเป็นบรรพบุรุษของพวกท่านใช่หรือเปล่า?”เทพีสาวพยักหน้า “ก็ไม่ผิดซักทีเดียว....หากแต่เทพและอสูรในปกรณัมกรีกส่วนใหญ่แล้วไม่ได้ถือกำเนิดจากเคออสหรอกนะ พวกเราสืบสายเลือดมาจากไกอาต่างหาก” เทพีสาวบอกกล่าวต่อ “และมีน้อยครั้งมากที่เคออสจะปรากฏตัวขึ้น...ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเทพรุ่นหลังเช่นข้า แม้แต่พวกยักษ์ไททันบางตนเองก็ไม่พบเจอเคออสด้วยซ้ำ”เว่ยเมิ่งเกาหัว ตอนที่อยู่ในความฝันของพี่สาว..ไม่สิ ความของเขาที่ถูกพี่สาวยึดครอง เว่ยเมิ่งเองก็เคยดูหนังที่มีพวกเทพกรีกอยู่บ้าง ทำให้พอจะทำตามเข้าใจได้อยู่เล็กน้อยแต่ก็....“เช่นนั้นข้ายิ่งไม่เข้าใจ.....อะไรทำให้ตัวตนระดับนั้นสนใจข้าพเจ้านัก” ชายหนุ่มนึกถึงคำพูดของเคออสที่บอกว่า ไม่เคยเจออะไรเช่นตนมาก่อน ยิ่งเขาคิดเรื่องนี้เท่าไรก็ยิ่งไม่เข้าใจ“เรื่องนั้น.........ข้าเองก็ไม่สามารถเข้าใจได้จริงๆ” เทพีแห่งชัยชนะส่ายศีรษะ แม้แต่นางก็ยังไม่สามารถเข้าใจความคิดของตัวตนระดับนั้นได้ นางนึกไปถึงคำพยากรณ์ที่อพลอลโลมองเห็น ‘หลังจากนี้ข้าต้องไปถามมันให้รู้เรื่องว่านี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่’“เอ่อ..แม่นาง เอ้ย! ท่านไนกี้ แล้วพวกคนที่ท่านทำให้กลายเป็นทราย.....” เว่ยเมิ่งขัดจังหวะความคิดของเทพีสาวไนกี้ฟังของเว่ยเมิ่งก็ยิ้มเบาๆ นางยืนมือออกมา นาฬิกาทรายที่เม็ดทรายส่องแสงระยิบระยับปรากฏขึ้นที่มือนาง เทพีสาวส่งให้มันให้กับชายหนุ่ม“ส่งความปรารถนาในการปลดปล่อยผู้คนไปยังนาฬิกาทรายนี่ แล้วเวทมนต์ที่สะกดไว้จะคลายออกเอง แต่ข้าแนะนำว่าให้ไปทำข้างนอกดีกว่านะ ขืนทำในนี่ละก็วิหารข้าคงได้ระเบิดออกเพราะรองรับจำนวนคนไม่ไหวแน่ๆ” เทพีสาวหัวเราะเบาๆ“เดี่ยวก่อน” เป็นเสวี่ยฟางที่ขัดจังหวะ นางจ้องนาฬิกาทรายก่อนหันไปถามเทพีแห่งชัยชนะ “พวกข้าสามารถคลายเวทมนต์สะกดโดยปลดปล่อยที่ละคนได้หรือไม่?”“ปลดปล่อยทีละคน.....นั้นก็ได้แต่เจ้าจะทำเช่นนั้นไปทำไม?” เทพีสาวทำสีหน้างุนงง เว่ยเมิ่งเองก็เช่นกันหญิงสาวยิ้ม “ท่านลืมอะไรไปหรือเปล่า? ไม่ใช่ทุกคนจะเคยเดินทางข้ามมาต่างมิตินะ หากไม่นับข้ากับเว่ยเมิ่งก็มีไม่กี่คนหรอกที่สามารถปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว ท่านลองนึกภาพที่คนทั่วไปนับพันที่อยู่ๆก็มาโผล่ที่ต่างโลกดูสิ แค่คิดข้าก็ว่าความวุ่นวายคงไม่น้อยแน่ๆ”เทพีสาวเงียบไปเล็กน้อยก่อนพยักหน้าเห็น “ก็จริงอย่างที่เจ้าพูด”“เพราะงั้น ข้าถึงคิดไว้ว่ารอให้พวกข้าปรับตัวให้เข้ากับที่นี่ได้ก่อนหรือคุ้นชินซักน้อย แล้วค่อยๆทยอยนำพวกเขาออกมา แบบนั้นน่าจะง่ายกว่าพาออกมารวดเดียว”“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็แค่ขานนามหรือนึกจำนวนที่ต้องการจะปลดปล่อยพวกมันออกมาแค่นั้นก็ได้” เทพีสาวบอกอีกหนึ่งวิธีที่จะคลายสะกดเสวี่ยฟางและเว่ยเมิ่งมองหน้ากัน ทั้งสองลุกขึ้นมาและประสานมือก้มหัวไปยังเทพีสาว“พวกเราต้องขอขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือของท่านจริงๆ ในวันข้างหน้าพวกเราต้องหาทางตอบแทนท่านให้ได้แน่นอน”เทพีแห่งชัยชนะไนกี้ มองเด็กน้อยทั้งสองตรงหน้าที่กำลังก้มหัวก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน นางเฝ้ามองพวกเขามาตั้งแต่พวกเขายังเด็ก คอยดูพวกเขาเติบโตขึ้น หากจะบอกว่าไม่มีความผูกพันเลยแม้แต่น้อยก็คงโกหก ถึงแม้จะรู้ว่าเสวี่ยฟางยังมีความคลางแคลงใจอยู่เล็กน้อยแต่ที่นางกล่าวก็เป็นเรื่องจริงที่พร้อมจะทำตามที่พูด“เอาเถิดๆ” เทพีสาวโบกมือบอกไม่เป็นไร “เอาละ งั้นตอนนี้ข้าจะอธิบายภาพรวมต่างๆให้พวกเจ้าฟังแล้วกั-” “งั้นๆ ให้ข้าช่วยท่านตอนอาบน้ำดีไหม? หรือความข้าไปอุ่นเตียงให้ท่านยามค่ำคืนก็ได้นะ?” เสวี่ยฟาง“ท่านพูดอะไรน่ะพี่สาว! เป็นข้าที่เสียตัวให้กับนางต่างหาก! หน้าที่พวกนั้นให้ข้าทำเองเถอะ” เว่ยเมื่งน้ำตาคลอ เหมือนหญิงสาวที่ถูกชายโฉดช่วงชิงความบริสุทธิ์“.....................” เทพีแห่งชัยชนะมองสองพี่น้องด้วยสายตาว่างเปล่า นางดีดนิ้วดัง แม้แต่เทพีแห่งชัยชนะก็ยังทนความกวนประสาทของสองพี่น้องไม่ได้จริงๆ............เปาะเสียงดีดนิ้วดังขึ้นพร้อมๆกับเวทมนต์ที่เสกเชือกออกมามัดร่างมัดปากให้ทั้งสองติดอยู่กับเก้าอี้“อือ!” เสียงอู้อี่จากปากที่โดนมัดของสองพี่น้องเทพีสาวไม่สนใจสีหน้าอ้อนวอนจากสองพี่น้อง “เอาละข้าจะอธิบายภาพรวมทุกอย่างของที่นี่ให้ฟังคร่าวๆแล้วกัน” “แต่ก่อนข้าจะอธิบายทุกอย่างเกี่ยวกับโอลิมปัสให้ฟัง ข้าจะเหล่าเรื่องพื้นฐานให้พวกเจ้าฟังก่อน ดวงดาวที่พวกเจ้าอาศัยอยู่นั้นเป็นหนึ่งในดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วนในเอกภพนี่” นางสร้างภาพมายาขึ้น เป็นโลกใบหนึ่งในจักรวาลอันกว้างใหญ่ นางขยายภาพออก โลกใบนั้นหดเล็กลงจนเหลือนิดเดียว และรอบๆเริ่มเห็นดวงดาวอื่นๆ “และหมู่ดาวต่างๆจะอยู่ในอาณาเขตของปกรณัมนั้นๆไป ซึ่งโดยปกติแล้วทวยเทพและอสูรจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวดวงดาวอื่นๆนอกอาณาเขตปกรณัมของตน” นางเงียบไปก่อนพูดต่อ“แต่มันมีข้อยกเว้นในกรณีที่ดวงดาวนั้นๆอยู่ในเขตทับซ้อนเของสองปกรณัมที่ต่างกัน.......หากจะพูดให้เข้าใจง่ายๆก็คือดวงดาวของเจ้าอยู่ในเขตของเทพจากกรีกและเทพจากจีนนั้นแหละ” ไนกี้รีบอธิบายให้เข้าใจง่ายๆเมื่อเห็นสีหน้างุนงงของสองพี่น้อง“ใช่ เหมือนอย่างที่เจ้าคิดนั้นแหละ” เทพีสาวหันไปพูดกับเสวี่ยฟาง “ดวงดาวแรกที่เจ้าจากมาค่อนข้างที่จะ........พิเศษ มันอยู่ในอาณาเขตทับซ้อนของปกรณัมต่างๆมากมายเลยทีเดียว”“ส่วนดวงดาวที่สองของเจ้าก็.....ค่อนข้างบ้านนอกน่าดูเลยทีเดียว” เทพีสาวพูดด้วยสีหน้าตายด้าน “ไกลสุดๆ ไร้วัฒนธรรมสุดๆ หากไม่จำเป็นข้าก็ไม่อยากไปเลยจริงๆ น่าสงสารเจ้าจริงๆที่เกิดมาเป็นพวกบ้านนอก” เทพีสาวถอนหายใจ มองสองพี่น้องด้วยสีหน้าสงสาร.......เทพีสาวเล่าเรื่องต่างๆให้สองพี่น้องที่ถูกมัดฟัง กฎเกณฑ์ต่างๆ เรื่องที่ควนจะระวัง สองพี่น้องรับฟังด้วยความตั้งใจ ในดวงตาจองเว่ยเมิ่งที่คอยฟังก็สว่างวาบคล้ายกับเจอเรื่องสนุกสนานในที่สุดเมื่อเทพีสาวเล่าเรื่องที่คิดว่าจำเป็นจนหมดแล้ว ก็ปาไปจนมืดค่ำ นางพาพวกเขาไปที่ห้องพัก นางบอกให้พวกเขาพักผ่อนให้เต็มที่พรุ่งนี้นางจะพาไปสถานที่ต่างๆสองพี่น้องที่ร้องขอให้นอนในห้องเดียวกันนอนเงียบ ทันใดนั้นเสียงเสวี่ยฟางก็ดังขึ้น“เจ้าตื่นเต้นงั้นหรือ?”“....................”“ท่านก็รู้ไม่ใช่หรือพี่สาว? ความฝันของข้า.....การได้ผจญภัยเพื่อพบเจอสิ่งใหม่ๆนั้น......ข้าชอบสุดๆไปเลยละ” รอยยิ้มกว้างของชายหนุ่มยิ้มออกมาในค่ำคืน
นิยายแนะนำ
สะกดรัก บำบัดเสียว (ภาคต่อ ลีดเดอร์สาว คาวสวาท)
นิยาย อีโรติก 
9K
100
9K
100
ฉันมีตาทิพย์ ในรายการไขปริศนา
นิยาย แฟนตาซี
375
2
375
2
อาทิตย์ยอแสง
นิยาย รัก
2K
33
2K
33
(จบแล้ว) ผู้จัดการกระตุ้นยอด
นิยาย อีโรติก
3K
8
3K
8
บงการลวง บ่วงหัวใจ
นิยาย แฟนตาซี
253
29
253
29
“ Pop Mom” ผ่าสังคมโลกวิปริต ( Pop Mum : Escapes the distorted society)
นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
1K
12
1K
12
ลิขิตรักเหมียวนำพากับยอดหญิงชาวนาอัปลักษณ์
นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
25K
710
25K
710
สกุณาภิรมย์รัก
นิยาย รัก
1K
13
1K
13
144p Relationship
นิยาย รัก
2K
55
2K
55
ผู้ปกครองแห่งกลียุค
นิยาย แฟนตาซี
689
8
689
8