“““““ชนแก้ว!!!!!!!!!”””””
“““““เฮ่!!!!!!!!!”””””
เสียงร้องเพลง ดนตรี งานสังสรรค์ได้เริ่มขึ้นแล้ว ช่วงสายของวันงานมีบรรยากาศที่เต็มไปด้วยเหล่าปีศาจมากมาย ไม่ว่าจะเหล่าพ่อค้าวานิช เหล่าหน่วยรบแต่ละเผ่า หน่วยลาดตะเวน และปีศาจต่างเมือง
เหล่าพ่อค้าเริ่มตั้งร้านอาหารมากมาย โต๊ะอาหารถูกเรียงรายนอกร้านเพื่อนั่งและดื่มกิน แทบจะไม่มีร้านใดว่างพอที่จะนั่งดื่มได้อีกแล้ว
เวทีขนาดใหญ่ถูกตั้งขึ้นหน้ากิลด์ ตรงข้ามมีบัลลังก์ขนาดใหญ่ ที่นั่งของเหล่าผู้นำอยู่ใกล้เคียง และที่นั่งของเหล่าผู้รับใช้ ต่างก็มีลักษณะโอบล้อมสิ่งปลูกสร้างปริศนาที่ถูกปิดล้อมด้วยผ้าขาวหลายชั้นที่บดบังสายตาทั้งรอบข้าง และบนท้องฟ้า
ไกลออกไปบริเวณหน้าราชวังที่โอ่อ่าของจอมมาร ทหารกล้าแต่ตัวเต็มยศนับร้อย สวมชุดเกราะเงินทั้งตัว พร้อมทั้งชูธงที่มีสัญลักษณ์ของจอมมารและเผ่าทั้งสีอย่างงามสง่า รถลากขนาดใหญ่ที่ประดับประดาไปด้วยโล่ อาวุธ และทองคำที่ถูกเทียมด้วยไลก้าหมาป่าปีศาจที่สูงใหญ่และน่าเกรงขาม กำลังนั่งรอการมาของจอมมารอย่างสง่าผ่าเผย
ตามด้วยรถของผู้นำเผ่าที่ถูกตกแต่งตามสไตร์ของตนอย่าสุดขั้ว อย่างผู้นำเผ่าแวมไพร์ “วาเลนไทน์” ที่ประดับรถด้วยโครงกระดูก ลากด้วยกลูที่ถูกดัดแปลงจิตวิญญาณแล้ว ด้านบนเป็นสระโลหิตที่มีเตียงเอนตัวประดับด้วยกะโหลกมากมาย
ผู้นำเผ่าออร์ค “เมเทอร์” นั่งรถที่ทำจากท่อนซุงใหญ่แต่ธรรมดาพร้อมทั้งเทียมด้วยกัสท์แบร์ แต่ด้วยร่างกายที่ใหญ่โต จึงทำให้ดูน่าเกรงขามอย่างมาก
ผู้นำเผ่าอสูร “คุโรซึจิ” นั่งรถที่ทำจากกะโหลกสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ลากด้วยคิเมร่าที่มีหัวเป็นสิงโตมีเขาและหางเป็นงูจงอาง กงเล็บและหนามแหลมยื่นออกมารอบตัวรถ ส่วนตัวเขาเองโอบกอดสาวปีศาจด้วยแขนทั้งสองข้างและกำลังดื่มสุราจากพวกเธอทั้งสอง
ส่วนผู้นำเผ่าอันเดท “กัชช่า” กำลังถูกลูกน้องห้ามไม่ให้ไปหาเรื่องกับผู้นำเผ่าแวมไพร์ “วาเลนไทน์” บนรถสีดำที่ทำจากกิ่งไม้แห่งความตายจากป่าปีศาจและถูกลากด้วยไวเปอร์สเกลเลตัน แต่ตอนนี้ดูไม่พอใจมากๆ เพราะวาเลนไทน์แต่งรถด้วยหัวกะโหลกมนุษย์ (หรืออะไรที่คล้ายๆ กัน) เพราะมันเป็นการดูหมิ่นพวกเขาอยู่นั่นเอง
“จอมมารเสด็จแล้วววว!!!!!”
เสียงร้องประกาศก้องทั่วทั้งพื้นที่ ประชานชาวปีศาจที่ยืนอยู่ทั้งสองฝั่งถนนเตรียมหลีกทางให้รถลากทั้งห้า ทั้งๆ ที่ไม่มีคอยจัดแถว ราวกับว่าเป็นที่แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องมาตามเส้นทางนี้
จอมมารแต่งตัวด้วยชุดรบเต็มยศสีทองอร่าม ประดับด้วยผ้าสีแดงทั้งส่วนด้านใน และผ้าคลุม เหน็บดาบยาวที่ประดับด้วยอัญมณีสีแดงเพลิงที่ด้าม กางปีกมังกรเพิ่มความน่าเกรงขามให้ถึงขีดสุด และที่ขาดไม่ได้คือ ‘ดิเอนด์’ ในร่างเล็กเกาะอยู่บนหัวไหล่
จอมมารเดินขึ้นรถไปนั่งบนที่บัลลังก์ที่เตรียมไว้ ไขว่ห้างเท้าคางแสยะยิ้มแสดงความน่าพอใจกับปฏิกิริยาของเปล่าประชาชนปีศาจ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เบาและไม่ดังจนเกินไป
“เคลื่อนขบวน”
ได้ยินดังนั้น ทหารกล้าด้านหน้ารถลากก็ตะโกนสุดเสียงให้ดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมื่อ ราวกับจะประกาศดินแดนนี้ให้ทุกคนได้รับรู้ทั่วกัน
“เคลื่อนขบวนได้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
ตึก!!!!!!!! ตึก!!!!!!!! ตึก!!!!!!!! ตึก!!!!!!!! ตึก!!!!!!!! ตึก!!!!!!!! ตึก!!!!!!!! ตึก!!!!!!!!
เสียงย่ำเท้าที่เหยีบลงพื้นดังกระหึ่ม ราวกับมีคลื่นกระแทกส่งตรงมาจากขบวนกระทบหัวใจโดยพลัน ทำให้ร่างกายของผู้มาชมขนลุก และฮึกเหิมในเวลาเดียวกัน ทุกก็พร้อมใจร้องประสานเสียงออกมาเพื่อตอบรับความยิ่งใหญ่ที่ได้เห็น
““““““เฮ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!””””””
““““““ท่านจอมมาร!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!””””””
““““““ท่านจอมมารจงเจริญ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!””””””
“ท่านจอมมาร…ช่างน่าเกรงขาม!!”
“ท่านจอมมารสุดยอดดดด”
“ท่าเวเลนไทม์ช่างสง่างามเหลือเกินน!”
“ลูกผู้ชายก็ต้องท่านเมเทอร์เซ่!!!!!”
“ท่านคุโรสึจะเจ้าขาาาาาาาาาา!!!!”
“ท่านกัชช่าๆๆๆ”
เสียงกรีดร้องของเหล่าปีศาจดังกึกก้อง ดอกไม้ป่า เศษกระดาษสี ถูกโปรยลงมาสร้างความตื่นตาไม่น้อย จอมมารยิ้มอย่างพอใจ พร้อมส่งสายตามองหาเหล่าสาวใช้ให้นำไวน์และของว่างเข้ามาระหว่างเดินขบวน
“เจ้านั่นทำงานใช้ได้นี่นา”
เสียงเบาๆ ของจอมมารกล่างถึงเด็กหนุ่มอย่างชื่นชม พร้อมทั้งสัญญากับตัวเองว่าจะไม่มีทางพูดให้เจ้าได้ยินอย่างแน่นอน
(-)
“สวัสดีค่าาา ชาวเมืองปีศาจที่น่ารักทุกท่าน ดิฉัน ‘เมโร่’ เมโรพีแห่งเจ็ดพี่น้องซูบารุเองค่าาาา”
เมโร่ยืนถืออุปกรณ์เวทมนตร์ขยายเสียงยืนอยู่บนเวทีหน้ากิลด์ วันนี้เธอแต่ชุดด้วยกระโปรงสีสดใสเพื่อให้เข้ากับงาน และทำหน้าที่เป็นพิธีกรในวันนี้ด้วย
“ตอนนี้ทุกท่านที่กำลังยืนอยู่สองข้างทาง ท่านกำลังจะได้เห็นขบวนของเหล่าจอมมารและเหล่าผู้นำทั้งสี่ เสาหลักที่คอยค้ำจุนดินแดนแห่งนี้ ขอเสียงเชียร์แก่ทุกท่านด้วยค่าาาาาา”
““““““เฮ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!””””””
“ระหว่างที่รอท่านจอมมารมาถึง ดิฉันจะแจ้งลำดับพิธีการนะคะ เมื่อท่านจอมมารมาถึง ท่านผู้นำทั้งสี่จะประจำอยู่ที่พักของแต่ละท่าน และสุดท้ายท่านจอมมารจะทำการเปิดผ้าแห่งความลับนี้ แสดงให้ทุกคนท่านได้เห็นว่ามีสิงใดอยู่ตรงนี้กันแน่!!!”
เมโร่พูดชัดจูงเหล่าปีศาจที่กำลังรอคอยให้ตื่นเต้นยิ่งขึ้นไปอีก เพราะลำดับต่อไปคือ…การประลอง
“เมื่อผ้าถูกเปิดออก ก็จะจบการแสดงจุดนี้ ต่อไปก็จะมีการประลองของเหล่าผู้แข็งแกร่ง และเข้าชิงชัยกันที่สนามประลองประจำเมือง ‘โคโดกุ’ นั่นเองงงง”
““““““เฮ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!””””””
“หลังจากงานประรองจบลง ก็จะเป็นงานเทศกาลของเหล่าพ่อค้าแม่ค้าในเมือง ยาวกันสามวันสามคืน ขอให้ทุกคนสนุกให้เต็มที่กันเลยนะค้าาา”
““““““เฮ่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!””””””
“และสุดท้ายนี้ เพื่อให้งานเทศกาลสนุกสุดเหวี่ยงตลอดสามวันสามคือ ก็ขอให้ทุกคนนนอย่าลืมใช้เหรียญทองกันเยอะๆ นะค้าาาาาา”
““““““เฮ่……………………….”””””” และเสียงเชียร์ก็เบาลงอย่างเห็นได้ชัด