ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        ใช้เวลาไม่นานพวกต้าหมิงก็เดินทางมาถึงนามประลองเมื่อพวกต้าหมิงมาถึงก็ต้องตกตะลึงกับม่านพลังขนาดใหญ่ที่ปกคลุมอยู่

        “ภายในนั้นมีสัตว์เวทที่แข็งแกร่งที่สุดคือระดับ 5 ดาวเพราะงั้นพวกเจ้าไม่ต้องกังวลและนอกจากนั้นข้างในยังมีทรัพยากรล้ำค่า โชควาสนาต่างๆที่ทำให้พวกเจ้าแข็งแกร่งขึ้นได้จำนวนมากอยู่ แน่นอนว่าโชคที่ยิ่งใหญ่มันมาพร้อมกับอันตรายเพราะงั้นจงระวังตัวกันให้ดี” จักรพรรดิหญิงหันมากล่าวกับพวกต้าหมิง

        “พวกข้าเข้าใจแล้ว” ต้าหมิงกล่าว

        ในตอนนั้นเองสองแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ก็ปรากฏ พวกดินแดนครึ่งอสูรและดินแดนภูติต่างก็ปรากฏตัวออกมาเช่นกัน พวกเขานำอัจฉริยะที่โดดเด่นมาด้วยทั้งนั้น

        ต้าหมิงหรี่ตาลงทันทีเพราะสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของทั้งสองดินแดนได้อย่างชัดเจน

        “ดูเหมือนการจะเอาอันดับ 1 จะไม่ง่ายเสียแล้ว” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับยกยิ้มด้วยความตื่นเต้น

        “ตื่นเต้นงั้นเหรอ” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “น่าจะเป็นแบบนั้นไม่รู้ว่าเพราะอะไรเลือดในกายของข้ามันกำลังเดือดได้ถึงขนาดนี้” ต้าหมิงกล่าว

        จักรพรรดิหญิงหรี่ตาลงทันที นางเองก็รู้ว่าตั้งแต่ต้าหมิงกระตุ้นสายเลือดอสูรในร่างของตัวเองออกมาได้ต้าหมิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยจากคนที่ไม่ค่อยสนใจการต่อสู้แต่กลับตื่นเต้นทุกครั้งที่เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

        ทางด้านอัจฉริยะของสองดินแดนเองก็มองมาที่พวกต้าหมิงเช่นกัน ไม่สิถ้าจะพูดให้ถูกพวกเขามองมายังปิงเสวี่ย จ่าวหลานและพวกเย่สุ่ยต่างหาก

        “หญิงสาวเผ่ามนุษย์ชั่งงดงามเหลือเกิน” ชายหนุ่มครึ่งอสูรกล่าว

        “ไม่เห็นต้องแปลกใจเพราะข้าได้ข่าวว่าราชินีเหมันต์ของเผ่ามนุษย์ได้ขึ้นชื่อว่าหญิงงามอันดับหนึ่งในทวีปของพวกเรา”

        “แต่ดูเจ้าเด็กคนนั้นสิจอมเวทย์ระดับ 7 กลับกลายเป็นตัวแทนเสียได้นี่เผ่ามนุษย์ไม่มีอัจฉริยะเหลือแล้วงั้นเหรอ” ชายหนุ่มเผ่าภูติกล่าว

        “อย่าได้ดูถูกเจ้าเด็กนั้นข้าได้ข่าวว่าเจ้าเด็กนั่นคือคู่หมั้นของจักรพรรดิอัคคีของเผ่ามนุษย์แถมยังเป็นผู้อัญเชิญที่มีสัตว์เวทแปลกๆแถมทรงพลังมากอีกด้วย”

        เหล่าอัจฉริยะพากันพูดคุยอย่างสนุกปาก แต่ในอัจฉริยะของเผ่าครึ่งอสูรมีอยู่ 4 คนที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษซึ่งคนเหล่านั้นต่างก็แข็งแกร่งพอๆหรือเหนือกว่าปิงเสวี่ยเสียอีกและทางดินแดนภูติเองก็เช่นกัน

        “เอาละสหายทั้งสองดินแดนในเมื่อมากันครบแล้วพวกเราก็เริ่มกันเถอะ” จักรพรรดิวิหคกล่าว

        “ได้!!!!”

        พริบตานั้นเองร่างของเหล่าอัจฉริยตัวแทนต่างลอยตัวขึ้นร่างของพวกเขาถูกส่งเข้าไปในสนามประลองทันทีแน่นอนว่าพวกเขาถูกส่งไปคนละมุมซึ่งห่างกันมากที่สุกเพื่อให้อัจฉริยะเหล่านี้มีเวลาในการรวบรวมคะแนนเสียก่อน

        “นั่นหนะเหรอคู่หมั้นของจักรพรรดิอัคคียังเป็นเด็กหนุ่มอยู่เลยมิใช่เหรอ” จักรพรรดิวิญญาณกล่าว

        “แต่ถึงอย่างงั้นใบหน้าก็หล่อเหลาเอาเรื่องมิใช่เหรอถ้าเขาโตขึ้นอีกนิดความหล่อเหลาคงจะแสดงออกมากกว่านี้แน่” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าวและยกยิ้ม

        “แต่ถึงอย่างงั้นข้าก็ไม่คิดว่าเจ้าจะมีรสนิยมแบบนี้” จักรพรรดิวิหคกล่าวและหันมามองจักรพรรดิหญิง

        “ข้าจะมีรสนิยมยังไงมันก็ไม่เห็นเกี่ยวกับกับใครเลยนิ” จักรพรรดิหญิงกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

        “ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเจ้าอย่าได้ดูถูกเจ้าเด็กนั่นบางทีเจ้าเด็กนั่นอาจจะมีความสามารถในการทำให้นางติดใจก็ได้” จักรพรรดิอสนีกล่าวเย้ยหยัน

        “.......” จักรพรรดิเหมันต์ไม่ได้กล่าวอะไรแต่ในหัวกลับนึกถึงคำพูดของราชินีเหมันต์ขึ้นมาเขาอดไม่ได้ที่จะหวั่นใหวออกมา

        ทางด้านพวกต้าหมิง ตอนนี้พวกต้าหมิงถูกส่งตัวมาอยู่กลางป่าซึ่งรอบๆด้านมีต้นไม้ขนาดใหญ่ปกคลุม กลิ่นอายพลังเวทย์รอบๆหลับหนาแน่นอย่างมาก

        “สถานที่แห่งนี้ข้าไม่เคยเข้ามาก่อน” ปิงเสวี่ยกล่าว

        “ตรงจุดนี้ค่อนข้างอันตรายอย่างมากถ้าจักรพรรดิทุกคนไม่ช่วยกันนำสัตว์เวทระดับ 6 ออกไปพวกเราก็ไม่สามารถเข้ามาถึงตรงนี้ได้” จ้าวหลานกล่าว

        “เอาละพวกเราขอตัวก่อน” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับพยักหน้าให้กับปิงเสวี่ยและนำคนของตนแยกจากไป

        พวกเหล่ยเฟิงเองก็ยกยิ้มก่อนจะแยกจากไปเช่นกัน เหล่ยเฟิงรู้ว่าอีกสองอาณาจักรไม่คิดจะร่วมมือกับตัวเองอยู่แล้วแต่เพราะแบบนั้นมันจึงเข้าทางเหล่ยเฟิงทันที

        “หลังจากนี้เราก็สามารถเคลื่อนใหวได้สะดวกแล้ว” เหล่ยเฟิงกล่าว

        พวกจักรพรรดิหญิงไม่แปลกใจที่เห็นพวกต้าหมิงแยกตัวออกไปเพราะอัจฉริยะของอีกสองดินแดนเองก็ทำแบบนั้น

        “ต้าหมิงเราจะทำยังไงกันต่อ” จ้าวหลานกล่าว

        “แน่นอนว่าต้องออกล่าเพื่อเก็บคะแนน” ต้าหมิงกล่าว

        “แต่เราจะออกล่าที่ใหนกันดีละด้วยสภาพแววล้อมที่พวกเราไม่รู้จักพวกเราก็ไม่ต่างจากคนตาบอด” จวิ้นนู่กล่าว

        “ถ้าไม่รู้ก็แค่เก็บข้อมูลก็สิ้นเรื่อง” ต้าหมิงกล่าว

        พริบตานั้นเองต้าหมิงก็เรียกลวี่น้อยออกมา ซึ่งตอนนี้ลวี่น้อยเป็นสัตว์เวทระดับ 4 แล้วทำให้มันมีปีกงออกมาถึง 4

        “เอาละลวี่น้อยได้เวลาทำงานของเจ้าแล้ว” ต้าหมิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

        ลวี่น้อยบินขึ้นไปทันที ต้าหมิงทำการเชื่อมจิตกับลวี่น้อยทำให้ต้าหมิงสามารถมองเห็นมุมมองของลวี่น้อยเช่นกัน หลังจากลวี่น้อยบินออกไปได้สักพักต้าหมิงก็เจอน้ำตกแห่งหนึ่งซึ่งที่นั่นมีกลุ่มสัตว์เวทระดับ 2 และสามกำลังกินน้ำกันอยู่

        “ข้าเจอแล้ว สถานที่พวกสัตว์เวทต้องไปรวมตัวกัน” ต้าหมิงกล่าว

        “ยอดเยี่ยมแบบนี้เราจะได้ทำคะแนนได้สบายๆ” หลางฮูหนิงเคยได้ยินเกี่ยวกับความสามารถของต้าหมิงในการทดสอบของสถาบันจึงไว้ใจอีกฝ่ายอย่างมาก

        “ตามข้ามา” ต้าหมิงกล่าว

        ต้าหมิงพุ่งออกไปด้วยความเร็วและพวกจ้าวหลานก็ตามไปติดๆ ไม่นานพวกต้าหมิงก็มาถึงพื้นที่น้ำตกและด้านหน้าก็ปรากฏสัตว์เวทระดับเภทหมูป่าจำนวนหลาย 10 ตัว พวกจ้าวหลานแสดงสีหน้ายินดีออกมาก่อนที่พวกนางจะพุ่งออกไปสังหารทันที

        ด้วยความแข็งแกร่งของพวกนางสัตว์เวทระดับ 3 ไม่คณามือพวกนางเลยนอกจากสัตว์เวทระดับ 4 และระดับ 5 แล้วที่เหลือก็อ่อนแอเกินไปสำหรับพวกนาง

        “จุดนี้น่าจะเป็นจุดที่พวกสัตว์เวทมากินน้ำกันเพราะงั้นเราจะสร้างที่พักชั่วคราวกันที่นี่ก่อนจะออกล่าบริเวณรอบๆเมื่อสัตว์เวทรอบๆหมดแล้วพวกเราค่อยเปลี่ยนสถานที่” ต้าหมิงกล่าวเสนอ

        “ตกลงเอาตามนั้น” จ้าวหลานกล่าว

        หลังจากนนั้นต้าหมิงก็สร้างที่พักบนต้นไม้แบบง่ายๆเพื่อใช้สำหรับพักผ่อน และเรื่องอาหารพวกต้าหมิงก็ไม่ต้องกังวลด้วยเนื้อของสัตว์เวทจำนวนมากที่ได้รับมามันจึงไม่ใช่ปัญหา

        ขณะที่พวกต้าหมิงเริ่มออกล่า ทางด้านกลุ่มต่างๆเองก็ไม่ได้รอช้าเริ่มออกล่าสังหารสัตว์เวทกันอย่างบ้าคลั่งในเวลาไม่นานคะแนนของพวกเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก