การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

        เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง        “ในที่สุดแขกก็กลับไปกันจนหมดแล้ว” เหวินหนิงถังกล่าวขณะใช้ผ้าเข็ดหน้าสีขาวลายกระต่ายซับเหงื่อของนาง        ซูฮวาหลงได้ยิ้มออกมาหลังจากได้ยินคำกล่าวของเหวินหนิงถัง “ขอบใจเจ้ามากที่ยอมให้ข้าจัดงานแต่งงานพร้อมกันกับเจ้า”        เหวินหนิงถังได้หันมายิ้มให้กับซูฮวาหลง “บางทีนี่คงเป็นโชคชะตาของพวกเรา พวกเราได้เจอพวกเขาทั้งสองในวันเดียวกันและยังได้แต่งงานในวันเดียวกันอีก !”        “ฮ่าๆ นั่นสินะ บางทีนี่คงเป็นโชคชะตาของพวกเจ้าทั้งสอง” หวังเหว่ยกล่าวขณะเดินเข้าไปหาทั้งสองคน โดยมีฉิงเหม่ยและจิวซื่อเดินตามเขามา        “นายท่าน” เฟิงเค่อและเฟิงเป้าที่กำลังพูดคุยกันอยู่อีกด้านหนึ่งได้หันมาทักทายหวังเหว่ยพร้อมกับซูฮวาหลงและเหวินหนิงถัง        หวังเหว่ยพยักหน้าตอบรับการทักทายของทั้งสี่คน “เฟิงเค่อ เฟิงเป้า พวกเจ้ากำลังปรึกษาเรื่องอะไรกันอยู่หรือ ?” หวังเหว่ยกล่าวถาม        “พวกเรากำลังพูดคุยถึงเรื่องการเปิดร้านค้าคุณชายนักประดิษฐ์ในวันพรุ่งนี้ขอรับ” เฟิงเค่อกล่าว        “อืม ข้าลืมเรื่องนี้ไปเลย ร้านค้าก็เปิดมาได้ราวหนึ่งสัปดาห์แล้ว พวกเจ้าได้บอกกับข้าว่าเหล่าทหารรับจ้างทั้ง3,000คน และเหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์ที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาทำงานอีก500คน สามารถทำงานร่วมกันได้เป็นอย่างดี เช่นนั้นหลังจากนี้ก็คงไม่มีปัญหาอะไรหากพวกเราจะให้พวกเขาบริหารจัดการเรื่องต่างๆกันเอง” หวังเหว่ยกล่าว        “ข้าเห็นด้วยเจ้าค่ะนายท่าน” จิวซื่อกล่าวสนับสนุนหวังเหว่ย        “อืม เช่นนั้นหลังจากนี้ข้าจะให้พวกเขาบริหารจัดการดูแลกันเองและถ้ามีเรื่องอะไรค่อยให้พวกเขาแจ้งกับพวกเจ้าอีกที”        “รับทราบ ‘ขอรับ’ ‘เจ้าค่ะ’ นายท่าน” เฟิงเค่อ เฟิงเป้า เหวินหนิงถัง ซูฮวาหลงและจิวซื่อ กล่าวกับหวังเหว่ยอย่างพร้อมเพรียงกัน        หวังเหว่ยพยักหน้าตอบรับ จากนั้นเขาได้หันไปมองซูฮวาหลง “ซูฮวาหลงเรื่องแผนที่ของอาณาจักรมนุษย์ ที่ข้าให้เจ้าเตรียมเอาไว้เจ้าได้นำมาด้วยหรือไม่ ?”        “ข้าได้เตรียมมาแล้วเจ้าค่ะนายท่าน ภายในแหวนมิติวงนี้ มีแผนที่ของอาณาจักรมนุษย์อยู่10,000แผ่นเจ้าค่ะ” ซูฮวาหลงกล่าวขณะนำแหวนมิติมอบให้กับหวังเหว่ย        “ขอบใจเจ้ามาก” หวังเหว่ยกล่าวขณะยื่นมือไปรับแหวนมิติจากซูฮวาหลง        จากนั้นเขาได้หันมายิ้มให้กับคู่บ่าวสาวทั้งสองคู่ “เอาล่ะ นี่ก็ใกล้จะมืดค่ำแล้ว ข้าไม่รบกวนเวลาเข้าห้องหอพวกเจ้าแล้ว พวกเจ้ากลับเข้าไปพักผ่อนภายในมิติแดนอสูรกันได้เลย”        “รับทราบ ‘ขอรับ’ ‘เจ้าค่ะ’ นายท่าน” ทั้งสี่คนกล่าวด้วยท่าทีเขินอายเล็กน้อย จากนั้นพวกเขาได้กลับเข้าไปภายในมิติแดนอสูรอย่างรวดเร็ว        หลังจากทั้งสี่คนกลับเข้าไปภายในมิติแดนอสูรแล้ว หวังเหว่ยได้หันมายิ้มให้กับจิวซื่อ “ในที่สุดทุกอย่างก็เรียบร้อยดี ขอบใจเจ้ามากจิวซื่อ หลังจากเจ้าดูแลจัดการเรื่องงานเก็บกวาดทำความสะอาดบริเวณโดยรอบคฤหาสน์เสร็จเรียบร้อย เจ้าก็กลับเข้าไปพักผ่อนภายในมิติแดนอสูรได้เลย ข้าจะกลับเข้าไปภายในมิติแดนอสูรพร้อมกับฉิงเหม่ยก่อน”        “รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน” จิวซื่อกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม        หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย หวังเหว่ยได้กลับไปยังมิติแดนอสูรพร้อมกับฉิงเหม่ยในทันที        วูบ
มิติแดนอสูร
        “นายท่าน” เหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์กล่าวทักทายหวังเหว่ย        หวังเหว่ยพยักหน้าตอบรับการทักทาย จากนั้นเขาได้หันไปมองฉิงเหม่ย “ฉิงเหม่ย เจ้ากลับไปพักผ่อนภายในที่พักของเจ้าได้เลย ข้ามีเรื่องต้องจัดการให้เรียบร้อย”        “รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน” ฉิงเหม่ยกล่าว จากนั้นนางได้เดินกลับไปยังอาคารที่พักของบิดา มารดาของนางอาศัยอยู่ในทันที        หลังจากฉิงเหม่ยกลับไปแล้ว หวังเหว่ยได้เดินไปยังลานกว้างพร้อมกับใช้การสื่อสารทางจิตเรียกให้เหล่าสัตว์อสูรตุ่นโลหะร่างมนุษย์ 30,000ตน รวมถึงหลินกาน หลินฟูและหลินฉี มารวมตัวกันที่ลานกว้าง        “นายท่าน” เหล่าสัตว์อสูรตุ่นโลหะร่างมนุษย์ 30,000ตน รวมถึงหลินกาน หลินฟูและหลินฉี กล่าวทักทายหวังเหว่ย        หวังเหว่ยพยักหน้าตอบรับคำกล่าว “ข้ามีงานสำคัญอยากให้พวกเจ้าแบ่งหน้าที่กันไปทำ ภายในแหวนมิติวงนี้มีแผนที่ของอาณาจักรมนุษย์อยู่ ข้าอยากให้พวกเจ้าแบ่งกำลังคนส่วนหนึ่งเดินทางไปยังเมืองต่างๆของอาณาจักรมนุษย์ เพื่อนำ "ผลึกเคลื่อนย้าย" ที่ข้าได้สร้างขึ้นไปวางไว้ใกล้กับบริเวณเมืองต่างๆ ซึ่งเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงว่าจะมีคนมาพบเจอผลึกเหล่านี้ เพราะหลังจากที่เจ้าเปิดใช้งานมัน อุปกรณ์ชิ้นนี้จะเข้าสู่สถานะล่องหนในทันที !” หวังเหว่ยกล่าวขณะนำแหวนมิติที่บรรจุแผนที่ของอาณาจักรมนุษย์เอาไว้9,000แผ่น และแหวนมิติที่บรรจุ "ผลึกเคลื่อนย้าย" เอาไว้วงละหนึ่งอัน จำนวนสิบสี่วงออกมาจากแหวนมิติของเขา        จากนั้นหวังเหว่ยได้หันไปกล่าวกับหลินฉี “หลินฉีอาณาจักรมนุษย์ประกอบไปด้วยเมืองหลวงหนึ่งแห่ง เมืองขนาดใหญ่สองแห่ง เมืองขนาดกลางห้าแห่งและเมืองขนาดเล็กอีกแปดแห่ง พวกเจ้าสามารถดูได้จากในแผนที่ว่าเมืองไหนอยู่ที่ใดบ้าง ข้าต้องการให้เจ้าวางแผนจัดส่งคนออกไปตามเมืองต่างๆ ตามที่เจ้าเห็นสมควร” หวังเหว่ยกล่าวขณะมอบแหวนมิติที่บรรจุแผนที่เอาไว้เก้าพันแผ่น และแหวนมิติที่บรรจุ "อุปกรณ์ผลึกเคลื่อนย้าย" เอาไว้วงละหนึ่งอัน จำนวนสิบสี่วงให้กับหลินฉี        รับทราบขอรับนายท่าน ข้าจะไม่ทำให้นายท่านผิดหวังขอรับ หลินฉีกล่าวขณะรับแหวนมิติจากมือของหวังเหว่ย        “ดีมาก งานนี้ข้าไม่ได้รีบร้อนมากนัก และนี่คือ "อุปกรณ์ประเภทเต็นท์ที่พัก" มันสามารถขยายขนาดใหญ่ขึ้นได้ห้าเมตร และเหมาะสำหรับให้คนเข้าไปพักประมาณสามคน” หวังเหว่ยกล่าวขณะมอบแหวนมิติที่บรรจุ "อุปกรณ์ประเภทเต็นท์ที่พัก" เอาไว้วงละหนึ่งอัน จำนวนหนึ่ง1,000วงให้กับหลินฉี ขอบคุณขอรับนายท่าน หลินฉีได้ยื่นมือไปรับแหวนมิติ1,000วง หลังจากกล่าวจบ        จากนั้นหลินฉีได้นำ "อุปกรณ์ประเภทเต็นท์ที่พัก" ออกมาจากแหวนมิติวงหนึ่งเพื่อลองศึกษาวิธีการใช้งาน ทำให้เขาได้พบเห็นเต็นท์ที่พักมีขนาดเล็กเพียงแค่ครึ่งฝ่ามือของเขาเท่านั้น        “อุปกรณ์ชิ้นนี้มีขนาดเล็กมากเลยขอรับนายท่าน” หลินฉีกล่าว        หวังเหว่ยได้ยิ้มให้กับเขา เช่นนั้นข้าจะแสดงวิธีการใช้มันให้เจ้าดู หลังจากกล่าวจบหวังเหว่ยได้นำอุปกรณ์ประเภทเต็นท์ที่พักออกมาจากแหวนมิติของเขา และได้เปิดการใช้งานอุปกรณ์ประเภทเต็นท์ที่พัก        วิ้ง วิ้ง        อุปกรณ์ประเภทเต็นท์ที่พักได้ขยายขนาดใหญ่ขึ้นเป็นห้าเมตร ท่ามกลางความตกตะลึงของเหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์ที่อยู่ในบริเวณโดยรอบ        “โอ้ว! อุปกรณ์ชิ้นนี้ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนักขอรับนายท่าน” หลินฟูกล่าวออกมาเสียงดัง        “น้องพี่ พี่ขออุปกรณ์อันนี้ชิ้นหนึ่ง” หลินกานกล่าวขณะแบมือไปทางหลินฉี        หลินฉีส่ายหน้าของเขาเล็กน้อย ยังไม่ได้หรอกพี่ใหญ่ “รอให้ข้าคิดวางแผนการเดินทางของพวกเราเสร็จก่อนข้าถึงจะมอบให้พี่ได้”        “อืม... พี่เข้าใจแล้ว” หลินกานกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย        หวังเหว่ยที่เห็นดังนั้นเขาจึงได้หัวเราะออกมา “ฮ่าๆ พวกเจ้าช่างดูสนิทกันดีจริงๆ หลินฉีงานนี้สำคัญมาก เจ้าต้องตั้งใจทำให้ดีล่ะ ส่วนเรื่องเวลาข้าไม่รีบร้อนนัก เจ้าค่อยรายงานข้าเป็นระยะก็ได้”        “รับทราบขอรับนายท่าน” หลินฉีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง        หวังเหว่ยพยักหน้าตอบรับคำกล่าวของหลินฉีด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ นี่ก็ใกล้จะมืดค่ำแล้ว พวกเจ้าค่อยเริ่มปรึกษากันในวันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน ข้าเองก็จะกลับไปพักผ่อนเช่นกัน” หลังจากกล่าวจบหวังเหว่ยได้กลับไปยังที่พักของเขา จากนั้นเขาได้เริ่มคิดค้นอุปกรณ์ชนิดใหม่ๆ อยู่ภายในอาคารที่พักของเขา และได้นอนหลับไปเมื่อถึงยามค่ำคืน        เมื่อเวลาเที่ยงคืนมาถึงแสงจันทร์ได้สาดส่องมายังฉิงเหม่ย วิหคน้อยได้ลืมตาตื่นขึ้นมาในทันทีที่แสงจันทร์สาดส่องลงมา จากนั้นนางได้แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์กลายเป็นดวงแสงสีขาวล่องลอยเข้าไปตรงบริเวณหน้าท้องของฉิงเหม่ย        วูบ
ณ มิติพิเศษภายในครรภ์ของฉิงเหม่ย
        “พี่สาวท่านกลับมาแล้ว” เด็กชายอายุราวสองขวบที่ดูน่ารักห้าคนกล่าวทักทายวิหคน้อย        “อืม ว่าไงวารีน้อย เพลิงน้อย พฤกษาน้อย วายุน้อยและปฐพีน้อย” วิหคน้อยกล่าวทักทายพวกเขาทีละคนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม        “พี่สาว! ข้าคือสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์มังกรวารีผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยบุกตะลุยไปทั่วทุกสารทิศ เหตุใดข้าจึงได้ชื่อใหม่ว่า วารีน้อย !” เด็กชายตัวน้อยผมสีฟ้ากล่าวขณะทำสีหน้าเศร้าหมอง        วิหคน้อยเดินเข้าไปตบไหล่เด็กชายตัวน้อยผมสีฟ้าเพื่อปลอบใจเขา “เอาน่าวารีน้อย ข้าเองก็ยังได้ชื่อใหม่ว่าวิหคน้อยเลย อีกไม่นานเจ้าก็จะเริ่มชินกับชื่อใหม่ของเจ้าไปเอง”        “พวกเจ้าอีกสี่คนก็เช่นกัน” วิหคน้อยกล่าวขณะหันไปมองเด็กชายตัวน้อยอีกสี่คนที่กำลังทำสีหน้าเศร้าหมอง        เด็กชายผมสีแดง เด็กชายผมสีเขียว เด็กชายผมสีขาวและเด็กชายผมสีน้ำตาล ได้พยักหน้าตอบรับคำกล่าวของวิหคน้อย “พวกเราเข้าใจแล้วพี่สาว”        “ดีมาก เช่นนั้นพวกเรามาเริ่มดูดซับพลังกันดีกว่า” วิหคน้อยกล่าวขณะนั่งลงบนพื้นหยกอันงดงามที่นางได้สร้างขึ้นในตอนที่นางช่วยให้มังกรน้อยทั้งห้ากลับมาเกิดใหม่ภายในครรภ์ของฉิงเหม่ย        เวลาผ่านไปสามชั่วโมง แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาตรงบริเวณหน้าท้องของฉิงเหม่ยก็ได้จางหายไป ทำให้แสงจันทร์ภายในมิติพิเศษที่วิหคน้อยสร้างขึ้นจางหายไปด้วยเช่นกัน        “ฟู่ว ระดับเลเวลของข้าเพิ่มขึ้นมาเป็น48แล้ว !” วิหคน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงขณะลุกขึ้นยืน        เพลิงน้อยที่เห็นดังนั้นเขาจึงได้กล่าวถามวิหคน้อยว่า “พี่สาวมิติแห่งนี้ช่างน่าสนใจนัก ท่านพอจะบอกวิธีการสร้างมันให้ข้าได้หรือไม่ ?”        วิหคน้อยได้หันไปยิ้มให้กับเพลิงน้อยหลังจากได้ยินคำกล่าวของเขา “มิติแห่งพิเศษนี้สร้างขึ้นด้วยพลังของข้าและม่าม๊า ถึงข้าจะบอกวิธีกับเจ้าไป เจ้าก็สร้างไม่ได้หรอก”        เพลิงน้อยแสดงสีหน้าเศร้าหมองออกมาเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำกล่าวของวิหคน้อย “ข้าเข้าใจแล้วพี่สาว เช่นนั้นพวกเราสามารถเข้า ออก มิติพิเศษแห่งนี้ได้ตลอดเวลาเลยใช่หรือไม่ ?”        วิหคน้อยพยักหน้าของนางด้วยท่าทางที่น่ารัก “ใช่แล้วเพลิงน้อย มิติพิเศษแห่งนี้มีเพียงพวกเราหกคนที่มีสายใยผูกพันกับม่าม๊าเท่านั้นที่สามารถเข้า ออกได้ตลอดเวลา และถ้าพวกเราอยู่ภายในมิติพิเศษแห่งนี้ เมื่อยามเที่ยงคืนมาถึง หากพวกเราต้องการดูดซับพลังปราณอสูรจำนวนมาก พวกเราก็สามารถดึงพลังจากแสงจันทรามาช่วยเหลือพวกเราในนี้เรื่องนี้ได้ !”        “ว้าว! ถึงข้าจะฟังเรื่องนี้ไปเมื่อวานแล้ว ข้าก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ดีเมื่อได้ยินเรื่องมหัศจรรย์เช่นนี้ !” วายุน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น        “ฮ่าๆ แต่มิติพิเศษแห่งนี้ไม่ได้คงอยู่นานนักเมื่อเวลาผ่านไปหลายสิบปี มิติแห่งนี้ก็จะสลายหายไปเอง! เอาล่ะ พวกเจ้าตั้งใจฝึกฝนกันให้ดี ข้าจะกลับออกไปหาม่าม๊าก่อน”        “ช้าก่อนพี่สาว พี่สาวจะบอกเรื่องนี้กับม่าม๊าเมื่อใดหรือ ?” ปฐพีน้อยกล่าวถาม        “อืม ข้าจะบอกเรื่องนี้กับม่าม๊าในวันพรุ่งนี้ พวกเจ้าเตรียมพร้อมออกไปทักทายม่าม๊ากันได้เลย” หลังจากกล่าวจบ วิหคน้อยได้ออกมาจากมิติพิเศษภายในครรภ์ของฉิงเหม่ยและได้มุดเข้าไปนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของฉิงเหม่ยเช่นเดิม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 85 มิติพิเศษที่วิหคน้อยสร้างขึ้น

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 85 มิติพิเศษที่วิหคน้อยสร้างขึ้น

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้