ตอนที่ 75 ผ่าตัดบนหน้าผา
ตอนที่ 75“ดนัยทางนี้เรียบร้อยแล้วเด็กหมดสติกำลังขุดดินออกอยู่ไม่รู้มีตรงไหนหักมั้ยคงต้องขุดเอาเด็กออกมาก่อน” เสียงฮิคาริบอกดนัยที่กำลังจัดการกับเด็กอีกคนอยู่ดนัยเหลือบไปมองฮิคาริก่อนจะเห็นว่าเธอกำลังค่อยๆใช้มือโกยดินที่ทับร่างเด็กออกอยู่“ทางนี้เองก็เสร็จแล้วยาออกฤทธิแล้วกำลังจะขุดดินออก” ดนัยดูอาการของเด็กที่เขารับผิดชอบอยู่ก่อนจะแจ้งให้ฮิคาริรู้ไม่กี่นาทีต่อมาดนัยและฮิคาริก็ขุดดินออกจากร่างเด็กสองคนได้สำเร็จ“ขาหักสองข้างกล้ามเนื้อเป็นสีเขียวเนื่องจากขาดออกซิเจนต้องใช้เครื่องกรองของเสียออกจากเลือดเพื่อถ่ายออกซิเจนเข้าไปใหม่ไม่อย่างนั้นมีหวังเสียขาไปแน่” ดนัยพูดพลางดูอาการเบื้องต้น“ทางฉันเองก็เหมือนกันแขนขวากับขาซ้ายแสดงอาการของการขาดออกซิเจนไม่มีตรงไหนหักแต่ต้องรีบนำตัวส่งโรงพยาบาลด่วน” ฮิคาริพูด“อืม...ฮิคาริฝากจัดการเด็กอีกคนที่มีเลือดออกหน่อยฉันจะแจ้งอาการของเด็กไปที่เฮลิคอปเตอร์ทางการแพทย์ที่กำลังมาพวกเขาจะได้เตรียมเครื่องมือที่ห้องรักษาได้ถูก” ดนัยพูดก่อนจะหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา“ฮาโหลพี่เจ้าหน้าที่เฮลิคอปเตอร์ใกล้มาถึงหรือยังครับ” ดนัยติดต่อไปยังเจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างบนอีกสิบนาทีน้อง...ไม่สิอีกสิบนาทีหมอเฮลิคอปเตอร์จะมาถึงในอีกสิบนาทีเด็กที่บาดเจ็บอาการเป็นไงบ้างเจ้าหน้าที่บอกพลางถามอาการเด็กด้วยความเป็นห่วง“ฮิคาริความดันกับชีพจรเด็กคนที่เธอจัดการเท่าไหร่” ดนัยถามอาการเบื้องต้น“80/107 !!” ฮิคาริบอกมาขณะที่กำลังขุดดินออกจากเด็กคนที่บาดเจ็บอยู่“คนแรก 80/107 แขนซ้ายกับขาขวาแสดงอาการกล้ามเนื้อขาดออกซิเจนต้องรีบกรองเลือดด่วน ส่วนอีกคน 90/120 ขาหักทั้งสองข้างแสดงอาการเดียวกันต้องรีบกรองเลือดเช่นกัน” ดนัยแจ้งอาการเบื้องต้นให้เจ้าหน้าที่รู้ดะ...เดี๋ยวก่อนนะพี่ฟังไม่ทัน !! เสียงเจ้าหน้าที่ที่ตอบกลับมาดูงงๆเพราะไม่เข้าใจว่าดนัยกำลังพูดอะไร“ถ้าอย่างนั้นขอสายคนที่มากรุ๊ปเดียวกันกับผมหน่อยพี่คนที่ชื่อมิโฮะเธอเป็นหมอเดี๋ยวผมแจ้งอาการให้เธอเองแล้วเวลาพี่ติดต่อไปที่เฮลิคอปเตอร์ที่กำลังมาก็ให้เธอคุยโดนตรงเลยน่าจะสะดวกกว่า” ดนัยพูดเขาเองก็ลืมไปว่าเจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่านั้นไม่ได้มีความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์จะงงกับสิ่งที่บอกไปก็ไม่แปลกโทษครับคนไหนคือคุณมิโฮะครับ !! เจ้าหน้าที่ตะโกนเรียกหมอมิโฮะฉันเองค่ะ !! เสียงหมอมิโฮะพูดเป็นภาษาอังกฤษแทรกเข้าในวิทยุสื่อสารที่ดนัยถืออยู่ฮาโหลหมอดนัยใช่มั้ยคะ !! เสียงหมอมิโฮะดังชัดขึ้นแสดงว่าตอนนี้เธอเป็นคนถือวิทยุสื่อสารแล้ว“ครับต้องฝากให้หมอมิโฮะเป็นคนจัดการประสานงานด้วยคนไข้คนแรกความดัน 80/107 แขนซ้ายและขาขวาแสดงอาการแครชซินโดมให้ยาลดสารพิษไปแล้วไม่พบว่ามีอาการอื่นแต่ยังไงฝากหมอมิโฮะตรวจซ้ำอีกรอบด้วยครับเดี๋ยวผมจะใช้เชือกฝูงคนไข้แล้วให้พวกพี่เจ้าหน้าที่เขาช่วยดึงคนไข้ขึ้นไป ส่วนอีกคนขาทั้งสองข้างหักความดัน 90/120” ดนัยบอกอาการเบื้องต้นให้หมอมิโฮะรับรู้โอเคค่ะ !! หมอมิโฮะตอบกลับมา“ขอสายพี่เจ้าหน้าที่หน่อยครับ” ดนัยขอสายเจ้าหน้าที่เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าครับหมอมีอะไรอีกครับเจ้าหน้าที่ถามดนัย“ผมต้องการขนย้ายคนเจ็บขึ้นไปข้างบนก่อนโดยการใช้เชือกดึงขึ้นไปผมจะผูกเงื่อนที่ใช้สำหรับยกของพี่ต้องคอยประสานงานเจ้าหน้าที่ที่คอยดึงคนเจ็บขึ้นไปจากจุดที่มองเห็นได้เพื่อไม่ให้เจ้าหน้าที่ดึงแรงเกินไปจนคนเจ็บบาดเจ็บเพิ่มต้องระวังด้วยนะครับมีคนเจ็บขาหักสองข้างด้วยเพราะระหว่างดึงขาคนเจ็บไปกระแทกเข้าล่ะก็มีโอกาสกระดูกที่หักจะทิ่มเส้นประสาทได้ครับ” ดนัยอธิบายให้เจ้าหน้าที่เข้าใจง่ายๆถ้ามันอันตรายแบบนั้นเราจำเป็นต้องย้ายคนเจ็บขึ้นมาด้วยเหรอครับหมอเจ้าหน้าที่ถามดนัย“ที่จริงก็ไม่ควรจะเคลื่อนย้ายครับแต่ปล่อยไว้แบบนี้มันอันตรายเกินไปเพราะตรงนี้มันแคบแถมไม่รู้ว่าไอ้ที่ที่พวกผมอยู่เนี่ยจะถล่มอีกเมื่อไหร่ดังนั้นผมจึงตัดสินใจย้ายไปข้างบนดีกว่าครับ” ดนัยบอกโอเคผมเข้าใจแล้วคุณเป็นหมอผมเชื่อคุณเจ้าหน้าที่พูดก่อนจะรีบจัดการตามที่ดนัยบอกตอนนั้นเองฮิคาริก็ส่งเสียงเรียกดนัย“ดนัยนายมาดูนี่เร็ว !!” ฮิคาริเรียก“นี่มัน !!” ดนัยหันกลับมาดูก่อนจะเห็นว่ามีอะไรเกิดขึ้น“บ้าเอ้ยแบบนี้เราก็ย้ายเด็กคนนี้ไม่ได้น่ะสิ !!” ดนัยสบถออกมา“ใช่ย้ายไม่ได้เพราะถ้าเราเอาเด็กคนนี้ออกมาล่ะก็เลือดไหลหมดตัวแน่” ฮิคาริพูดดนัยมองดูภาพของเด็กคนที่บาดเจ็บเลือดออกซึ่งเด็กคนนี้นั้นมีก้อนหินเสียบทะลุท้องอยู่ดนัยยื่นมือไปจับวัดอัตราความดันและชีพจรของเด็ก“50/65 ต่ำมากเลย” ดนัยพูดอย่างเป็นกังวล“ใช่เลือดก็ยังไม่หยุดไหลแต่ก็ไม่ได้ไหลเยอะเพราะหินนี่มันเสียบอุดคาเอาไว้อยู่แต่ก็เสียเลือดไปมากตัวเย็นเฉียบเลยเด็กน่าจะทนได้ราวอีกครึ่งชั่วโมงเท่านั้น” ฮิคาริพูด“กระเป๋าเธอมีอุปกรณ์ผ่าตัดมั้ยเนี่ยถ้าเราผ่าตัดเอาน้องออกจากหินได้น่าจะดีกว่านี้” ดนัยหันไปมองอุปกรณ์ในกระเป๋าของฮิคาริ“มีแค่กรรไกรห้ามเลือด” ฮิคาริบอกเพราะเวลาอยู่ในแอฟริกานั้นไม่ค่อยได้ผ่าตัดในภาคสนามอยู่แล้วเพราะมันไม่สะอาดและเสี่ยงเกินไปจึงทำได้แค่ห้ามเลือดและพาคนเจ็บกลับไปที่หน่วยพยาบาลก่อนค่อยลงมือผ่าตัด“คงต้องรอให้เฮลิคอปเตอร์ทางการแพทย์มาแล้วให้เขาหาเครื่องมือตัดหินขนาดใหญ่มาให้” ดนัยพยายามคิดหาวิธีช่วยเด็กคนนี้“จะตัดหินมันเสี่ยงเกินไปดนัยเพราะต้องใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่แรงกระแทกของมันน่าจะทำให้ผานี่ถล่มได้ผานี่ถึงจะเป็นหินแต่ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ดูสิตรงนั้นร้าวเพราะน้ำหนักของดินที่ตกลงมาและน้ำหนักของพวกเรา” ฮิคาริพูดพลางชี้ไปที่ฐานของหน้าผาซึ่งเริ่มมีรอยร้าวเพราะน้ำหนักจากดินที่ตกลงมาและถ้ารวมน้ำหนักของคนอีกห้าคนแล้วก็น่าจะเกือบหนึ่งตันที่หน้าผาตรงนี้รองรับน้ำหนักอยู่“เวรเอ้ย” ดนัยสบถออกมา“ตอนนี้ย้ายสองคนนั้นขึ้นข้างบนก่อนดีกว่าอยู่แบบนี้อันตรายเกินไปถ้าผานี่ถล่มเราจะตายกันหมด” ฮิคาริพูด“ฉันบอกให้คนข้างบนหาเชือกมาแล้วล่ะเดี๋ยวจะผูกเด็กสองคนนั่นและให้ช่วยดึงขึ้นไปข้างบนก่อน” ดนัยบอก“อืมตัดสินใจได้ดี” ฮิคาริพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“หมอได้เชือกมาแล้วกำลังจะส่งไปให้ !!” เสียงตะโกนจากข้างบน“โอเคส่งมาเลย !!” ดนัยตะโกนกลับไปจากนั้นก็มีเชือกถูกส่งลงมาบนเฮลิคอปเตอร์นักข่าว“ดูเหมือนเมื่อครู่หมอทั้งสองท่านนั้นจะตัดสินใจเคลื่อนย้ายคนเจ็บขึ้นมาก่อนนะคะหลังจากฉีดยาเพื่อละลายสารพิษจากอาการแครชซินโดรมแล้วดูเหมือนจะเห็นการตัดสินใจที่ถูกต้องเพราะดูแล้วผานั่นไม่น่าจะรับน้ำหนักได้เยอะเลยค่ะอ๊ะนั่นคุณผู้ชมเห็นเหมือนฉันหรือเปล่าคะดูตรงฐานนั่นสิคะมันเริ่มแยกออกจากกันแล้ว” นักข่าวสาวพูดพลางสะกิดให้กล้องซูมเข้าไปที่ฐานของหน้าผาซึ่งมันมีรอยแยกอย่างชัดเจนซึ่งข้อมูลพวกนี้นักข่าวแอบฟังเอาจากวิทยุสื่อสารที่ดนัยและเจ้าหน้าที่คุยกันโชคดีที่ทั้งคู่คุยกันเป็นภาษาไทยและแน่นอนเสียงในวิทยุนั่นนักข่าวสาวเอามันออกอากาศถ่ายทอดสดด้วยทำให้ผู้ชมทางบ้านรู้หมดว่าดนัยและเจ้าหน้าที่คุยอะไรกัน“อ๊ะนั่นหมอผู้หญิงคนนั้นกำลังขุดดินออกจากเด็กที่บาดเจ็บคนสุดท้ายแล้วค่ะซึ่งดูเหมือนเด็กคนนี้จะเป็นเด็กที่มีเลือดออกนะคะ” นักข่าวรายงานให้ผู้ชมทางบ้านได้รับรู้เมื่อเห็นฮิคาริขุดดินออกอยู่และเมื่อฮิคาริขุดดินจนเห็นแท่งหินที่เสียบทะลุท้องอยู่นักข่าวก็เผลอกรี๊ดออกมา“ว้าย !!!!” เสียงนักข่าวร้องตกใจออกมาทำให้ผู้ชมทางบ้านถึงกับสะดุ้ง“ขะ...ขะ...ขอโทษค่ะดิฉันตกใจไปหน่อยตอนนี้ดูเหมือนสถานการณ์จะแย่มากเลยค่ะคุณผู้ชมดูสิคะมีหินแทงทะลุท้องเด็กคนนั้นขึ้นมาเลยค่ะ” นักข่าวสาวรีบตั้งสติพลางรายงานให้ผู้ชมได้รับรู้ซึ่งตากล้องเองก็มืออาชีพมากเพราะเขานั้นซูมเข้าไปใกล้เด็กคนนั้นทันทีและภาพที่ถูกถ่ายทอดสดออกไปนั้นก็กลายเป็นภาพที่ชวนช็อกแก่ผู้ชมที่ดูถ่ายทอดสดอยู่ตอนนี้เพราะมันเป็นภาพของหินที่แทงทะลุท้องขึ้นมาและนี่เป็นภาพสดจึงไม่มีการเซ็นเซอร์“ดูเหมือนหมอทั้งสองท่านนั้นจะตัดสินใจปล่อยเอาไว้แบบนี้ก่อนนะคะอ๊ะนั่นมีเชือกส่งมาแล้วค่ะหมอทั้งสองท่านนั้นกำลังนำเชือกไปผูกเด็กสองคนแรกและกำลังให้เจ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านบนดึงเด็กสองคนแรกขึ้นไปค่ะ” นักข่าวรายงานบอกว่าดนัยและฮิคาริกำลังทำอะไรอยู่กลับมาที่ดนัย“ดึงครับดีอย่างนั้นแหละช้าไว้ระวังอย่าให้แกว่งด้วยพอถึงจุดที่คว้าตัวได้ก็คว้าเลยแต่ระวังแขนซ้ายกับขาขวาด้วยอย่าไปจับโดนตรงนั้นเดี๋ยวกระดูกที่หักจะทิ่มคนเจ็บเอา” ดนัยบอกเตือนผ่านวิทยุสื่อสารในมือซึ่งไม่ถึงสองนาทีก็มีเสียงตะโกนของเจ้าหน้าที่ตะโกนลงมา“ได้ตัวแล้ว !!”“โอเคหมอมิโฮะฝากจัดการดามแขนและขาด้วยเดี๋ยวจะส่งอีกคนขึ้นไป” ดนัยบอกหมอมิโฮะที่อยู่อีกด้านของวิทยุสื่อสารโอเคหมอดนัยไม่ต้องห่วงทางนี้มีฉันกับหมอยูมิและก็พยาบาลอีกตั้งสองคนถึงจะไม่มีเครื่องมือแต่ก็พอจะทำอะไรได้อยู่หมอมิโฮะพูด“ฮิคาริเป็นไงบ้าง” ดนัยหันไปหาฮิคาริ“ผูกเสร็จแล้ว !!” ฮิคาริบอกดนัยมองดูผลงานของฮิคาริที่ใช้เชือกผูกลอดใต้รักแร้ของเด็กคนที่สองซึ่งเด็กคนนี้นั้นขาหักทั้งสองข้างจึงต้องระวังขาเอาไว้“พี่คนที่สองพร้อมแล้วดึงได้เลยคนนี้ระวังขานะ” ดนัยพูดบอกผ่านไปยังเจ้าหน้าที่โอเค !! เสียงเจ้าหน้าที่พูดก่อนจะประสานงานกันและเริ่มดึงเด็กอีกคนขึ้นไปจากนั้นไม่ถึงสองนาทีเด็กคนที่สองก็ถูกช่วยขึ้นไปได้สำเร็จ“เอาล่ะจากนี้ก็งานหินละเราจะช่วยเด็กคนนี้ยังไงดีฮิคาริเธอมีความคิดอะไรดีๆบ้างมั้ย” ดนัยหันมามองเด็กคนสุดท้ายที่ถูกหินเสียบยึดติดกับผาเอาไว้“มีแค่สองทางเลือกหนึ่งคือเอาเครื่องจักรมาตัดหินที่เสียบนี่ซะโดยเราต้องเสี่ยงกับหน้าผาที่อาจจะถล่มลงไปได้ทุกเมื่อถ้าเราผูกเชือกกันร่วงเอาไว้ก่อนพวกเราสามคนน่าจะไม่ตาย” ฮิคาริบอก“แต่แบบนั้นทันทีที่ผาถล่มเด็กจะหลุดออกจากหินและเลือดก็จะไหลเป็นน้ำก๊อกแล้วเด็กก็จะตายในไม่ถึงห้านาที” ดนัยพูดวิเคราะห์“ทางเลือกที่สองก็คือต้องผ่าตัดมันตรงนี้เลย” ฮิคาริบอกอีกทางเลือก“แต่นั่นอันตรายมากเครื่องมือเราไม่มีนะฮิคาริแถมมีแค่เราสองคนเองแถมเด็กเสี่ยงจะติดเชื้อด้วยถ้าลงมือผ่าตัด” ดนัยบอก“แล้วมันมีทางเลือกมากกว่านี้มั้ยล่ะว่าแต่บนเฮลิคอปเตอร์ทางการแพทย์ที่กำลังจะมามีอุปกรณ์ผ่าตัดและเลือดสำรองมั้ย” ฮิคาริถาม“ก็คงมีแหละมันตามหลักสากลนี่ต้องมีของพวกนั้นติดอยู่บนเครื่องเหมือนรถฉุกเฉินอยู่แล้วแต่เลือดคงเป็นกรุ๊ปโอ” ดนัยตอบซึ่งเลือดกรุ๊ปโอนั้นเป็นกรุ๊ปเลือดส่วนใหญ่ของคนในแถบเอเชียนั่นเอง“ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัวเถอะมีแค่ทางเลือกเดียวหวังว่าเด็กนี่จะเลือดกรุ๊ปโอนะ” ฮิคาริพูด“เฮ้อ...ให้ตายสิงานช้างอีกแล้ว” ดนัยถอนหายใจออกมาพลางยกวิทยุสื่อสารขึ้นมา“พี่เจ้าหน้าที่ช่วยติดต่อไปฐานด้านล่างและหาข้อมูลเด็กคนที่อยู่กับผมให้หน่อยผมต้องการกรุ๊ปเลือดและโรคประจำตัวของเด็กคนนี้” ดนัยบอกเจ้าหน้าที่ได้สิขอเวลาไม่เกินสองนาทีว่าแต่ต้องการไปทำไมครับหมอเจ้าหน้าที่สงสัย“ก็ดูเหมือนจะต้องผ่าตัดเพื่อเอาแทงหินที่แทงทะลุท้องเด็กคนนี้ออกน่ะสิเพราะเราไม่สามารถตัดเอาหินที่เสียบอยู่ออกเพื่อเคลื่อนย้ายคนไข้ไปพร้อมกับหินที่เสียบคาอยู่ได้ !!” ดนัยอธิบายผ่าตัดตรงนั้นเนี่ยนะครับ !! เสียงเจ้าหน้าที่อุทานออกมาเมื่อรู้ว่าดนัยกำลังจะทำอะไร“ใช่มันไม่มีทางเลือกแล้วพี่ถ้าปล่อยไว้งี้คงทนได้อีกราวครึ่งชั่วโมงเราไม่สามารถย้ายเด็กได้ถ้าไม่ผ่าตัดเอาหินนี่ออกก่อน” ดนัยบอกจบ...