เอนทีอาร์ สุดเสียว

เราไปถึงบ้านใหม่ของอาจารย์นิคมในเวลาไม่ถึงชั่วโมง

บ้านเป็นแบบสองชั้นสไตล์โมเดิร์นผสมล้านนา ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่พื้นที่รอบบ้านกว้างขวาง มีทั้งสนามหญ้าและพื้นที่ว่างสำหรับจัดสวน

อาจารย์นิคม อายุ 50 ปี ตัวสูงใหญ่ ผมหงอกบางส่วน ยิ้มกว้าง เดินออกมาต้อนรับ

“สวัสดีครับสมพงษ์ นี่คือเก่งใช่ไหม? ได้ยินอาจารย์พงษ์พูดถึงบ่อยเลย”

ผมไหว้อย่างสุภาพ “สวัสดีครับอาจารย์นิคม”

อาจารย์นิคมพาเราเดินดูรอบบ้าน ขณะที่อาจารย์สมพงษ์แนะนำเพิ่มเติม

ไม่นาน อาจารย์แก้ว ภรรยาของอาจารย์นิคม อายุ 39 ปี ก็เดินออกมาต้อนรับ

เธอผิวขาว หน้าตาหมวยแบบผู้หญิงไทยแท้ ผมยาวดำขลับ ใบหน้ากลมมน อวบอิ่มตามวัย รูปร่างอวบอิ่มแต่ยังคงเซ็กซี่ เนินอกใหญ่เต็มมือ สะโพกกลม เอวคอดเล็กน้อย เธอสวมเสื้อกล้ามหลวมๆ กับกางเกงขาสั้นสบายๆ ยิ้มหวาน

“สวัสดีค่ะเก่ง ยินดีต้อนรับนะคะ”

ตามด้วยลูกสาวคนเดียวของบ้าน ชื่อบิว อายุ 28 ปี เป็นแพทย์ รูปร่างเหมือนแม่มาก ผิวขาว หน้าหมวย ผมยาว หน้าอกอวบอิ่ม สะโพกกลม สูงโปร่งกว่าแม่เล็กน้อย เธออุ้มลูกน้อยวัยไม่กี่เดือนที่เพิ่งคลอดมา ใบหน้าลูกน้อยน่ารัก ตาโต

“สวัสดีค่ะเก่ง พี่ชื่อบิวค่ะ เป็นหมอที่โรงพยาบาลใกล้ๆ นี้ ลูกสาวพี่ชื่อน้องพลอยค่ะ” เธอยิ้มสุภาพ แต่สายตาดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย

สามีของหมอบิวเป็นหมอเช่นกัน แต่ทำงานอยู่ต่างจังหวัด นานๆ ถึงจะกลับมาพักที่บ้าน

อาจารย์นิคมหัวเราะ “บ้านเราตอนนี้มีสี่คนหลักๆ คือฉัน แก้ว บิว กับน้องพลอย สามีบิวกลับมาบ้างเป็นครั้งคราว”

เรานั่งคุยกันที่ระเบียงบ้านใหม่ อาจารย์นิคมเล่าให้ฟังถึงความต้องการ

“อยากได้สวนที่ร่มรื่น แต่ไม่ยุ่งยาก อยากให้บ้านดูเป็นธรรมชาติ ปลูกต้นไม้ใหญ่ๆ บ้าง ไม้พุ่มทนทานบ้าง ไม่ต้องรดน้ำทุกวัน”

ผมให้คำแนะนำอย่างละเอียด เรื่องการเลือกต้นไม้ เช่น ต้นจามจุรี ต้นพระยาสุเรนทร์ ต้นโมกข์ ต้นลั่นทม ไม้พุ่มอย่างต้นไทรใบเล็ก หรือต้นเฟิร์นต่างๆ ที่ทนร่มและต้องการการดูแลน้อย

อาจารย์นิคมพยักหน้าติดๆ “เก่งพูดได้ตรงกับที่ครอบครัวเราต้องการเลย”

อาจารย์แก้วยิ้มหวาน “เก่ง..เก่งจริงๆ ค่ะ ฟังแล้วสบายใจเลย”

ส่วนบิวที่นั่งอุ้มลูกฟังเงียบๆ ก็ยิ้มให้ผมเป็นครั้งคราว “ขอบคุณมากนะคะเก่ง ถ้างั้นช่วยออกแบบให้เราได้ไหมคะ”

บรรยากาศเป็นกันเองมาก อาจารย์สมพงษ์หัวเราะร่า บอกว่า “เห็นไหม ผมบอกแล้วว่าเก่งนี่เก่งเรื่องสวนจริงๆ”

หลังจากคุยกันเกือบชั่วโมง อาจารย์นิคมตบไหล่ผมเบาๆ

“งั้นไว้เก่งมาช่วยดูหน้างานจริงๆ อีกสักวันนะ ฉันอยากได้สวนที่ดูเป็นธรรมชาติที่สุด”

ผมยิ้มตอบ “ได้ครับอาจารย์..ยินดีครับ”

ก่อนกลับ อาจารย์แก้วยื่นน้ำผลไม้ให้ผมด้วยตัวเอง ยิ้มหวานๆ

“ขอบคุณมากนะคะเก่ง...ที่มาช่วยออกแบบสวนให้ครอบครัวเรา”

บิวยิ้มสุภาพ อุ้มลูกน้อยที่กำลังหลับ “รอชมสวนที่เก่งมาช่วยออกแบบให้ และ ฉันอยากให้บ้านหลังนี้มีมุมน่ารักๆ สำหรับน้องพลอยด้วย”

อาจารย์สมพงษ์ กับเก่ง ลาอาจารย์นิคมและครอบครัว ก่อนขับรถกลับบ้านพักอาจารย์สมพงษ์ ตลอดทางอาจารย์สมพงษ์ยังคงพูดถึงอาจารย์นิคมและครอบครัว ให้เก่งฟัง

“ครอบครัวเขาดีมากนะเก่ง แก้วเป็นคนใจดี บิวก็เป็นหมอเก่งๆ ลูกสาวเหมือนแม่มาก”

เก่ง..พยักหน้า แต่ในใจเริ่มคิดถึงใบหน้าหมวยอวบอิ่มของอาจารย์แก้ว และรูปร่างที่คล้ายกันของหมอบิว...

และอาจารย์ปู… ที่กำลังรอคอยการกลับมาของเก่งอยู่ที่บ้านพักอาจารย์สมพงษ์สามีของเธอ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหมาย