``วันเวลา นับผ่านวินาทีกลายเป็นาทีนับผ่านนาทีกลายเป็หนึ่งชั่วโมงนับผ่านชั่วโมงกลายเป็หนึ่งวันนับ ผ่านหนึ่งวันกลายเป็หนึ่งเดือนนับผ่านหนึ่งเดือนกลายเป็หนึ่งปี"
ห้องที่ว่างสนิท ได้ยินเพียงเสียงเพลงอันรำไรกับถนนที่เต็มไปด้วยรถ ผู้คนมากมาย ที่วุ่นวายั้แ่เช้า จนค่ำกับเพดานของห้องที่ไม่มีอะไรเลย ราวกับว่าโลกนี้ไม่มีสีวันอะไรเลย
นับจากวันนี้ย้อนกลับไปเมื่อสามปีก่อน เป็ปีที่มีความสุขมากกว่านี้ แต่ทำไมวันนี้กลับไม่มีอะไรเลย ไม่มี เพื่อน ไม่มีแฟน ไม่มีความสุข ถ้าเสกจะให้ตัวเองเจอกับสิ่งที่เรียกว่า ``รัก"
นับจากคืนอันเงียบเหงาผ่านพ้นไป คืนอันว่างเปล่าผ่านไป ราวกับเป็ฝันที่เสมือนจริง สู่รุ่งเช้าในวันฝนตกพล่ำๆ บรรยากาศเย็นสบายในห้องเงียบๆ
``ทำไมตัวฉันถึงร้องไห้ออกมานะ''
วันนี้ก็คงเป็วันที่เงียบแล้วก็หว้าเว่เหมือนกับทุกๆที
ตัวฉันค่อยๆลืมตาตื่น ในห้องที่มืดมีเพียงเสียงฝนที่ตกข้างนอกเท่านั้น
``ถ้าฉันเสกให้คนอื่นมารักฉันได้ละก็คงจะดีกว่านี้''
นับจากสามปีก่อนมาจนถึงวันนี้ ก็ครบรอบสามปีที่ต้องฝันร้ายมาตลอด เพราะเธอคนนั้นคนที่ฉันรัก มากกว่าสิ่งอื่นใด ได้จากฉันไป โดยไม่หวนกลับมาอีกเลย
ทุกๆคืนฉันยังหวนถึงเธอ มันเหมือนกับนิยายรักเื่หนึ่งที่มีแต่เื่รัก เศร้า ไม่มีอย่างอื่นอีกเลย ตัว ฉันในตอนนี้ก็ไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ มันชั่งเหงาและเงียบสะจริง
นับจากวันแรกที่เธอนั้นได้จากไป ตัวฉันก็เฝ้าถามนัวเองอยู่เสมอว่า ``เธอจากไปเพราะอะไร''
ฉันยังมีเื่ราวอีกตั้งมากมายยังไม่ได้บอกกับเธอเลย
จนวันนี้ก็ไม่มีโอกาสได้บอก
วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก จากวันนี้สู่พรุ่งนี้โดยไม่รอช้า เช้าในวันนี้ก็จะเข้าสู่ค่ำอีกเสียแล้ว ตัวของฉันก็
ยังคงรอเพียงเธอกลับมาไป รอไปเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าผลที่ออกมา เธอจะไม่หวนคืนมาก็ตาม
``ฉันยังรอคอยเธอเสมอ''
และในที่สุดวันนี้วันที่แสนจะธรรมดาก็สิ้นลง เหมือนกับทุกๆวันที่เคยผ่านมา และแล้วมันก็ผ่านไป
``โอมรักเอยจงมา....
หมายเหตุที่1 พระเอกในเื่ชื่อ คิณ จะมีบทบาทมากขึ้นในตอนต่อๆไป และจะมีตัวละครมากขึ้นในตอนต่อๆไป
จะอัพทุกวัน พฤหัสบดี และวันว่างๆตามอารมณ์ ของผู้เขียน
ปล.คนเราจะตายได้สองครั้ง หนึ่งตายจากกาย สองตายจากความทรงจำ