USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
เวลาล่วงเลยมาเกือบตี 1 แล้ว พวกเรายังคงนั่งดื่มกันตรงโซนชั้นสองของร้านเพราะโซนนี้คนค่อนข้างน้อยกว่าชั้นล่าง ฮารุที่คออ่อนที่สุดฟุบไปกับไหล่ไอ้วินเป็ที่เรียบร้อย นอนพูดงึมงำๆ น้ำลายยืด ดื่มไม่เก่งยังขยันชวนพวกกูมาดื่มนะมึง ส่วนไอ้วินก็นั่งจิบๆ ไวน์อย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร
“กูอยากกินอะไรหวานๆ หว่ะ” ผมพูดขึ้นหลังจากหยุดดื่มมาสักพัก วันนี้เขาไม่อยากเมาหัวชนพื้นหรอกนะ พอหยุดดื่มก็ชักหิวแล้วสิ อยากกินอะไรหวานๆ ล้างปากสักหน่อย
“ข้างๆ ผับมีร้านขนมนะ” วินบอก เพราะร้านนั้นเ้าของก็เป็เพื่อนเฮียที่เช่าพื้นที่ของผับเพื่อเปิดร้านขนมหวาน เห็นว่าตอนมาเที่ยวผับเห็นว่าทำเลแถวนี้ดีเพราะพวกผู้หญิงนิยมมาเที่ยวกันเยอะ
“มึงสั่งให้พวกเด็กๆ เอามาให้ก็ได้” วินยื่นเมนูของผับให้ ด้านหน้าเป็รูปเมนูยอดนิยมค็อกเทลประจำวัน ส่วนด้านหลังจะเป็เมนูของร้านขนมที่อยู่ข้างๆ ผับ
ผมเอื้อมมือไปหยิบ เพราะไอ้วินมันขยับตัวไม่ค่อยได้เพราะเป็หมอนกิตติมศักดิ์ให้ฮารุอยู่ ขณะผมไล่ดูเมนูขนม ก็ได้ยินเสียงผู้ชายโต๊ะข้างๆ คุยกัน
“มึงๆ วันนี้คุณโซสั่งอะไรจากบาร์เครื่องดื่มรึยัง?” พอได้ยินชื่อรุ่นพี่โซ เขาก็หูผึ่งความสนใจทั้งหมดของเขาก็ไปหยุดที่โต๊ะข้างๆ ทันที
“ยังเลย หรือว่าวันนี้เขามาดื่มกับเพื่อนเฉยๆ ว่ะ” สั่งอะไรมาดื่มเกี่ยวอะไรกันว่ะ ต่อมเผือกกูสั่นระริกเลยโว้ย เอาจริงๆ เขาก็ยังไม่รู้เลยนี้หว่า ว่ารุ่นพี่โซหาคู่นอนในผับยังไงหรือแค่สนใจละเดินเข้าไปหาเฉยๆ ว่ะ ไม่มีทาง รุ่นพี่โคตรอัธยาศัยดี (ประชด) แถมพูดน้อยเหมือนกลัวอะไรร่วงจากปากจะเข้าไปหาใครก่อนนะหรอ ท่าจะยาก พอคิดได้อย่างนั้นก็หันไปถามคนที่น่าจะรู้เื่มากที่สุด
“ไอ้วิน มึงบอกว่าเพื่อนเฮียที่เื่มากๆ ที่มาหาคู่นอนเนี้ย ใช่รุ่นพี่โซป่ะว่ะ หรือพี่คนอื่น” วินเงยหน้าจากมือถือที่กำลังเล่นอยู่
“ตอนกูเดินเสริฟเมื่อกี้ ได้ยินพวกแขกพูดกัน เหมือนว่าคนที่มี กฎ จะมีพี่โซคนเดียวนะ” วินจิบไวน์ก่อนพูดต่อ
“ส่วนคนอื่นๆ จะแล้วแต่อารมณ์นะ” แอลขมวดคิ้ว
“กูได้ยินโต๊ะข้างๆ พูดกันว่า สั่งอะไรจากบาร์เครื่องดื่มนี้และ คือไรหว่ะ?” วินเหลือบตามองเพื่อนที่ดูวันนี้จะขี้สงสัยเป็พิเศษ
“กูถามพนักงานในร้านมา เห็นบอกว่าถ้าคืนไหนที่พี่โซจะหาคู่นอน เขาจะสั่งค็อกเทลจากบาร์เครื่องดื่มมาหนึ่งอย่าง ถ้าผู้หญิงหรือผู้ชายสนใจอยากจะเสนอตัวเป็คู่นอนด้วย พวกเขาจะเดินไปสั่งค็อกเทลแบบเดียวกันและเดินไปวางไว้ที่โต๊ะของพี่เขานะ” อ๋อ ที่ไอ้ฮารุมันเคยบอกว่าเห็นแก้วไวน์วางเต็มโต๊ะเพราะเหตุนี้เอง ถ้าเป็อย่างนี้รุ่นพี่สนใจใครก็ไม่ต้องเดินไปหาแต่พวกนั้นเองที่เดินเข้ามาหาเขาสินะ แต่เดี๋ยวนะ แล้วจะเลือกคู่นอนยังไงต่อละ เพราะคนที่สนใจอยากนอนกับรุ่นพี่ ต้องไม่มีคนเดียวแน่ๆ
“แล้วยังไง ถ้าเกิดมีคนเอาค็อกเทลมาวางมากกว่าหนึ่งแก้วละ”
“มากกว่าอยู่แล้ว เห็นว่าจะมีการเขียนเลขโต๊ะติดไว้กับแก้วด้วยนะ” เห็นว่าเป็หมึกที่เฮียไปหาซื้อมาเพื่อให้เขียนบนแก้วได้แถมกันน้ำจะล้างต้องใช้น้ำยาล้างแบบพิเศษด้วย
“ถ้าพี่โซยกแก้วของใครดื่มแปลว่าคนนั้นและ” วินตัดจบง่ายๆ เพราะเื่ที่เขารู้ก็มีเท่านี้ ก่อนยกหัวฮารุที่ไหลลงมาจากไหล่เขาให้เอนลงไปนอนตักเขาแทน ไม่งั้นพรุ่งนี้มันได้มาบ่นปวดคอแน่
แอลพยักหน้ารับเป็เชิงเข้าใจ เพราะอย่างงี้นี้เองโต๊ะข้างๆ ถึงคุยกันว่ารุ่นพี่ได้สั่งอะไรรึยัง ผมหันไปมองฝั่งวีไอพีพวกรุ่นพี่ยังนั่งดื่มนั่งคุยกันอยู่ที่เดิม ก่อนจะคิดเล่นๆ ว่า ถ้าเขาเดินเอาค็อกเทลไปวางแบบคนอื่นๆ รุ่นพี่เห็นจะทำหน้ายังไงนะหรือจะนิ่งเฉยไม่สนใจเหมือนปกติ ผมมองเหม่อคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก่อนจะได้ยินเสียงวินเรียก ทำให้ผมละสายตากลับมาที่โต๊ะ
“กูจะพาไอ้ฮารุกลับไปนอนที่ห้องพักนะ มึงละเอาไง”
“กูจะเดินไปร้านขนมข้างๆ หาอะไรหวานๆ กินหน่อย เดี๋ยวกูตามขึ้นไป มึงพาไอ้ฮารุไปพักก่อนเถอะ” วินพยักหน้ารับก่อนแบกฮารุขึ้นหลังโดยมีแอลช่วยยกอีกแรง
แอลมองส่งเพื่อนไปจนสุดทาง ก่อนจะหันไปมองโซนวีไอพีแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนลุกขึ้นเดินไปนอกร้านเพื่อไปร้านขนมที่อยู่ข้างๆ
กินอะไรหวานๆ ย้อมใจหน่อยดีกว่า
VIP Zone
“วันนี้มึงไม่สั่งอะไรหรอหว่ะ” เวย์ถามอย่างแปลกใจ นี้ก็ตี 1 กว่าแล้ว เพื่อนเขายังไม่สั่งอะไรมาเลย
“ไม่ละ” โซละสายตาจากอีกฝั่งของร้านมาสบตาคนถามก่อนยกเหล้าขึ้นดื่มต่อ
“มาแปลกนะมึงวันนี้” เทรนเอ่ยขึ้น ก่อนหันไปขยิบตาให้สาวที่เดินผ่านมา
“เดี๋ยวกูพาริกไปพักที่ห้องก่อนนะ โซ” เรย์บอกขณะที่พยุงริกขึ้นยืน ริกดื่มมากกว่าใครเพื่อนแล้วก็ฟุบหลับไปคนแรก เพราะนานๆ ที พวกเราจะออกมาดื่มกัน ริกมันก็เลยดื่มเสียเต็มที่
โซพยักหน้ารับ วันนี้พวกเขาพักกันที่โรงแรมของผับ
“งั้นกูกลับก่อนนะ” บีทหันไปบอกเวย์ วันนี้เขาไม่ค้างที่นี้ เพราะพรุ่งนี้มีประชุมแต่เช้า
“งั้นเจอกันว่ะ ส่วนกูขอไปหาสาวโต๊ะนู้นก่อนนะ” เทรนขยิบตาให้เพื่อนๆ ก่อนลุกไป
“เออๆ ละมึงละโซ ตกลงวันนี้มาดื่มเฉยๆ หรอว่ะ ไม่หิ้วใครไปสักคนหรอไง” เวย์หันไปถามเพื่อนคนสุดท้ายว่าจะเอายังไง โซมันไม่ได้มาเที่ยวที่นี้บ่อยๆ เพราะมันบ้างาน นานๆ ทีจะมาเพื่อหาคู่นอนสักคนเพื่อระบายความเครียดจากงานเท่านั้นและ เพราะงั้นพอมันมาทีแขกถึงได้เต็มร้านอย่างงี้ไง
“ไอ้โซมันมีคนที่เล็งไว้แล้ว มึงไม่ต้องห่วง” บีทพูดยิ้มๆ ขณะหยิบเสื้อนอกมาใส่
“อ๋ออ งี้นี้เอง แล้วไม่บอกกูแต่แรกว่ะ” เวย์ยกมือเรียกเด็กๆ มาเคลียร์โต๊ะ ส่วนบีทก็ลุกขึ้นได้เวลากลับแล้ว โซยกเหล้าดื่มจนหมดแก้วก่อนลุกขึ้นอีกคน
“งั้นแยกย้าย ไอ้โซมึงค้างที่นี้ใช่ป่ะ” โซพยักหน้า
“โอเค แล้วเจอกันว่ะ” เวย์โบกมือลาเพื่อน บีทเดินไปทางลานจอดรถ ส่วนโซเดินออกไปอีกทาง
หลังจากแยกย้ายจากเพื่อน โซก็เดินเลี้ยวมาอีกฝั่งตรงกันข้ามของโซนวีไอพี ตึกสีขาวชั้นเดียวสีตัดกับผับที่เป็สีโทนมืดอย่างชัดเจน ร้านขนมนั้นก็เป็ร้านของเพื่อนเขาอีกคนที่นำแฟรนไชส์ร้านขนมจากต่างประเทศเข้ามาเปิดที่นี้ ตอนที่เปิดร้านวันแรกเขาก็มางานเปิดร้านขนมมันอยู่ โซเดินมาถึงหน้าร้านไล่สายตาหาใครคนหนึ่งที่เขาเห็นเดินทางนี้เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ก่อนจะเห็นยืนคุยกับผู้ชายชาวต่างชาติคนนึงอยู่ในร้าน เขาขมวดคิ้วก่อนจะเดินเข้าไปในร้าน
“ครับ ถ้าพักอยู่แถวนี้อาจจะไกลจากที่คุณอาจจะไปเที่ยวหน่อย” แอลพูดตอบภาษาอังกฤษอย่างร่าเริงตามนิสัย ชาวต่างชาติคนนี้พักที่โรงแรมของทางผับและลงมาซื้อขนมไปให้แฟนของเขา พอเห็นเขาพูดภาษาอังกฤษกับพนักงานร้านเลยเข้ามาทักเพื่อถามทางที่จะไปเที่ยวในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเขาก็ตอบไปเท่าที่รู้ แต่ยังไม่ทันได้อธิบายอะไรต่อ สายตาของเขาก็ไปเห็นรุ่นพี่โซที่เดินมาในร้านและเดินมาทางเขา
“แล้วผมควรเดินทางทางไหนดีครับ?”
“เอ่ออ คือ...” แอลถึงกับอึกอักพูดไม่ออก เมื่อรุ่นพี่โซเดินมาหยุดด้านหลังชาวต่างชาติที่ยืนคุยกับเขาอยู่ ทำให้คู่สนทนาหันมองตามเขา ก่อนจะทำหน้าใก่อนหุนหันออกไปจากร้าน ก็แน่สิ รุ่นพี่ยืนทำหน้าเหมือนจะฆ่าใครสักคนเป็ใครใครก็ใกลัว
เกิดความเงียบชั่วขณะ รุ่นพี่เงียบจ้องหน้าเขานิ่ง ส่วนเขาก็พูดไม่ออก
“รุ่นพี่โซมีธุระอะไรกับผมรึเปล่าครับ?” แอลตัดสินใจถามทำลายความอึดอัด
รุ่นพี่มองเขานิ่ง นิ่งนานจนแอลถอนหายใจอย่างยอมแพ้ รุ่นพี่เป็อย่างนี้มาั้แ่เมื่อก่อนแล้ว ถ้าไม่พูดแล้วเขาจะไปรู้ได้ยังไงว่ารุ่นพี่คิดอะไรอยู่
“งั้นถ้าไม่มีอะไรงั้นผมต้องขอตัวนะครับ” เขาต้องทำตัวให้ห่างจากรุ่นพี่โซไว้ ไม่งั้นหัวใจของเขาต้องหนีตามรุ่นพี่ไปและหาทางกลับมาไม่ได้อีกแน่ ก่อนเขาจะนำตัวเองออกจากจุดๆ นั้น รุ่นพี่ก็พูดออกมาก่อน
“นายอยากกินเค้กไหม?”
USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
1K
