ตอนที่เก้าสิบสี่ การยึดครองอำนาจราชสำนักฮั่น
หากถามใจของผม
อำนาจมาจากปลายกระบอกปืน
แต่มันก็ต้องมาพร้อมกับ
ไม่สู้กับศัตรูที่เราเอาชนะไม่ได้
เราควรจะเลือกเอาชนะศัตรูที่เราเอาชนะได้และมีเหตุผลเพียงพอที่จะมีคนสนับสนุน
ซึ่งตอนแรกที่ตั๋งโต๊ะครองอำนาจอยู่ได้เพราะทุกฝ่ายมีศัตรูร่วมกันไปที่สิบขันที
ตอนนี้ศัตรูฝ่ายสิบขันทีที่เป็นเป้าหมายร่วมกันของทุกคนกำลังจะเริ่มหมดไปด้วยการทำงานที่ขยันขันแข็งของผมเอง
ในการจับกุม ยึดทรัพย์และส่งไปชายแดนและทาสแรงงานของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสิบขันที
มันหมายความว่า
ช่วงเวลาฮันนี่มูนใกล้จะหมดลงแล้ว
สำหรับประชากรในนครหลวงลั่วหยางราชสำนักฮั่น อะไรที่เกินกว่าขนคิ้วของพวกเขา พวกเขาล้วนมองไม่เห็นทั้งสิ้น
ดังนั้นที่ผมจะทำคือแผนต่อเนื่อง
แบ่งแยกและปกครอง
พยายามหนุนหลังและส่งกองกำลังสนับสนุนอย่างเต็มที่
ให้ขุนนางในนครหลวงไปครองอำนาจบริเวณนครรอบนอก
ทำให้การต่อสู้และความขจัดแย้งเป็นไประหว่าง
ขุนนางนครหลวงขัดแย้งกับขุนนางชายขอบ
ไม่ใช่ให้กลายเป็น
ตั๋งโต๊ะปะทะกับสิบแปดหัวเมือง
อย่างที่เคยเป็นมาในประวัติศาสตร์
ส่วนจะสำเร็จหรือไม่นั่นก็ต้องเดินพลางคิดอ่านพลางแล้ว
แต่ตามหลักการแล้วขอเพียงนั่งครองตำแหน่งนานๆอำนาจในราชสำนักฮั่นก็เพิ่มพูนขึ้นแล้วนั่นคือปรากฎการณ์ธรรมชาติของผู้ครองตำแหน่งราชการ
และผมเตรียมตัวเพื่อรับตำแหน่งและความดีความชอบของแผ่นดิน
ถวายตราหยกแก่องค์ฮ่องเต้!!!