ภายในหอคอยแห่งการทดสอบชั้นที่5ขณะนี้เซียวเยี่ยประสบความสำเร็จในการซ้อนทับสถานะพิษเพลิงิญญาลงบนตัวหมีกรงเล็บิญญาอีกครั้งเบื้องหน้าของเขาก็พลันปรากฏข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา
[เป้าหมายติดสถานะพิษเพลิงิญญา!]
[จำนวนชั้นของพิษ: 10 ชั้น!]
การซ้อนทับผลของพิษเพลิงิญญาจนครบ10ชั้นคือเหตุผลสำคัญที่ทำให้เซียวเยี่ยสามารถสร้างความเสียหายมหาศาลออกมาได้ในเวลาอันสั้น
ลำพังพิษเพลิงิญญาเพียงชั้นเดียวจะสร้างผลของการเผาไหม้และพิษได้เพียงอย่างละ1ชั้น ซึ่งหักพลังชีวิตได้เพียง 10 กว่าแต้มต่อวินาทีเท่านั้น
ทว่าพิษเพลิงิญญา10ชั้น กลับรุนแรงพอที่จะเผาผลาญพลังชีวิตได้เกือบ 100 แต้มต่อวินาที!
ยามนี้ขนที่แข็งราวกับเส้นลวดทั่วร่างของหมีกรงเล็บิญญาถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนลุกโชนพิษร้ายยังส่งผลให้มันหน้ามืดตาลาย สมองมึนงงจนไม่อาจตั้งหลักได้!
[-121!]
[-139!]
ตัวเลขความเสียหายหลักร้อยที่ปะทุขึ้นมาอย่างต่อเนื่องในที่สุดก็กัดกร่อนพลังชีวิต 50,000 แต้มของหมีกรงเล็บิญญาจนหมดสิ้น!
เมื่อร่างที่ใหญ่โตราวกับูเาของหมีกรงเล็บิญญาล้มครืนลงค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาลก็ส่งผลให้เซียวเยี่ยเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับ 15ทันที!
“สังเวยเพลิงประทีปของหมีกรงเล็บิญญา!”
เซียวเยี่ยไม่รอช้าเริ่มพิธีการสังเวยในทันที เมื่อเทียบกับค่าประสบการณ์จำนวนมากแล้วเขายิ่งตั้งตารอมากกว่าว่าการสังเวยบอสขั้นสูงอย่างหมีกรงเล็บิญญาตัวนี้จะมอบสิ่งใดให้แก่เขา
[สังเวยเพลิงประทีปหมีกรงเล็บิญญาสำเร็จ!]
[ได้รับทักษะพร์... พุ่งชนบ้าระห่ำ]
[ระดับทักษะ: A]
[ผลกระทบ: เลียนแบบสภาวะที่ไม่อาจหยุดยั้งของหมีกรงเล็บิญญาพุ่งเข้าหาเป้าหมายอย่างรุนแรง เมื่อโจมตีถูกเป้าหมายจะทำให้ติดสถานะมึนงง]
“เยี่ยมไปเลย ได้ทักษะเคลื่อนที่มาครองแล้ว!”
ขณะที่เซียวเยี่ยกำลังยินดีอยู่นั้นพลันมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นที่ข้างหูอีกครั้ง
[ยินดีด้วย! คุณผ่านการทดสอบครบทุกชั้นในหอคอยแห่งการทดสอบแล้ว้าเปิดชั้นลับหรือไม่?]
[ภาพเหตุการณ์ในด่านลับจะไม่ถูกถ่ายทอดสด]
ยังมีชั้นลับอีกงั้นหรือ?
เซียวเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่งปกติแล้วหอคอยแห่งการทดสอบทุกปีจะมีเพียง 5 ชั้นไม่ใช่หรือ?
นึกไม่ถึงเลยว่าปีนี้ไม่เพียงแต่ความยากจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลแต่ยังมีด่านลับที่ไม่ถ่ายทอดสดเพิ่มเข้ามาอีก?
ผู้ออกแบบหอคอยปีนี้้าจะเล่นอะไรกันแน่?
แต่ในเมื่อมาถึงนี่แล้วก็ลองเข้าไปดูเสียหน่อยจะเป็ไรไป
“เข้าสู่ชั้นลับ!”
..........
สิ้นเสียงของเซียวเยี่ยภาพรอบกายพลันหมุนคว้างจนน่าเวียนหัว
เขารู้สึกเหมือนตนเองมาโผล่อยู่บนยอดเขาที่สูงเทียมเมฆรอบด้านมีเพียงทะเลหมอกสุดลูกหูลูกตาและท้องฟ้าสีคราม
ทันใดนั้นเองฝ่าเท้าของเขาก็เหยียบลงบนบางอย่างจนเกิดเสียงหักดังกร๊อบ เซียวเยี่ยรีบก้มลงมองพบว่าเขาเพิ่งจะเหยียบโครงกระดูกขาวโพลนชิ้นหนึ่งแตกละเอียด
วินาทีนั้นเองเซียวเยี่ยถึงได้สังเกตเห็นว่าพื้นที่โดยรอบเต็มไปด้วยซากโครงกระดูกของมอนสเตอร์นานาชนิดจนขาวโพลนไปหมดแม้แต่สัตว์อสูรที่มีขนาดใหญ่กว่าหมีกรงเล็บิญญาก็ยังมีให้เห็น
สภาพศพของพวกมันล้วนไม่ต่างกันคือถูกกัดกินเนื้อหนังจนเหลือแต่กระดูก
ในด่านลับนี้มีตัวอะไรอาศัยอยู่กันแน่?!
เซียวเยี่ยรู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เ้าคนบ้าที่ออกแบบหอคอยแห่งการทดสอบปีนี้จะทำเื่แผลงๆ อะไรไว้อีกเป็สิ่งที่มนุษย์ปกติคงยากจะคาดเดาได้!
ในขณะที่เซียวเยี่ยยืนนิ่งไม่กล้าขยับเขยื้อนสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นดวงตาโตคู่หนึ่งโผล่ออกมาจากกองโครงกระดูกขนาดั์เบื้องหน้ามันกำลังจับจ้องมาที่เขาด้วยความสอดรู้สอดเห็นและระแวดระวัง
ทว่ารูม่านตาในดวงตาคู่นั้นกลับเป็แนวนอนสีเหลืองทองรอบดวงตาถูกปกคลุมด้วยเกล็ดละเอียดหนาแน่นที่ทอประกายสีแดงเข้มดุจโลหิตในขณะเดียวกัน ปีกคู่หนึ่งที่ดูค่อนข้างเยาว์วัยแต่แฝงไว้ด้วยความหยิ่งทะนงก็ค่อยๆปรากฏให้เห็น
เซียวเยี่ยเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ให้ตายเถอะ!
ใครเอาลูกัมาทิ้งไว้ที่นี่กัน?!
..........
เผ่าพันธุ์ั!
หนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่น่าหวาดกลัวที่สุดในบรรดามอนสเตอร์ทั้งปวง!
มอนสเตอร์ที่ถูกบันทึกไว้ในตำนานโบราณของทุกแว่นแคว้นพวกมันเกิดมาเพื่ออยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร
โดยกำเนิดแล้วพวกมันมีพลังต้านทานเวทมนตร์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้และมีเกล็ดที่อาวุธธรรมดาแทบจะเจาะไม่เข้า ต่อให้เป็ลูกัระดับต่ำสุดก็ยังมีพละกำลังทัดเทียมบอสขั้นทองคำ!
ภาพสุสานมอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้านี้คือหลักฐานยืนยันความจริงข้อนั้นได้เป็อย่างดี
แม้แต่ช้างแมมมอธร่างั์ก็ยังตกเป็อาหารของเ้าัวัยเยาว์ตัวนี้!
“ดูเหมือนจะมาได้แค่นี้สินะ...”
เซียวเยี่ยส่ายหน้าด้วยความรู้สึกอับจนปัญญาการจะไปสงสัยว่าใครเป็คนออกแบบหอคอยปีนี้คงไม่มีประโยชน์อีกต่อไปเขารู้ซึ้งดีว่าลูกัที่ดูไร้พิษสงตรงหน้านี้คือตัวตนที่อาวุธในมือของเขาไม่มีทางสร้างรอยขีดข่วนให้ได้เลยแม้แต่น้อย
และเพียงแค่มันพ่นลมหายใจัออกมาเบาๆเพียงครั้งเดียว ก็เพียงพอที่จะส่งเขาให้สลายกลายเป็ธุลีไปในพริบตา!
เซียวเยี่ยตัดสินใจเก็บหอกเหล็กหยาบในมือลงแล้วเดินเข้าไปหาด้วยตัวเอง ต่อให้ถูกเ้าตัวเล็กนี่พ่นไฟใส่จนตกรอบไปก็ช่างเถอะการได้เห็นสิ่งมีชีวิตเผ่าัในระยะประชิดขนาดนี้ไม่ใช่โอกาสที่ใครจะมีได้ง่ายๆผู้ตื่นรู้ทั่วไปส่วนใหญ่ต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิตก็อาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นมอนสเตอร์ระดับสูงอย่างัด้วยตาตนเอง
สิ่งที่ทำให้เซียวเยี่ยแปลกใจก็คือเมื่อเขาเดินเข้าไปใกล้เ้าัวัยเยาว์ตัวนี้กลับไม่ได้แสดงท่าทีดุร้ายหรืออยากจะจู่โจมออกมาเลยแม้แต่น้อยตรงกันข้าม มันกลับเบิกตากว้างจ้องมองเขาด้วยความสงสัยใคร่รู้แทน
จนกระทั่งเซียวเยี่ยเดินเข้าไปหยุดนิ่งอยู่ในระยะที่ห่างจากมันเพียงสี่ห้าก้าวเท่านั้น
ยามนี้เองที่เซียวเยี่ยอดไม่ได้ที่จะชื่นชมว่าัคือสิ่งมีชีวิตที่สง่างามเพียงใด!
เกล็ดสีดำที่แซมด้วยประกายสีแดงนั้นดูแวววาวราวกับห้วงรัตติกาลแม้ปีกทั้งสองข้างจะยังดูอ่อนเยาว์แต่ก็เริ่มมองเห็นเส้นสายของพังผืดที่เปี่ยมไปด้วยพลัง หากเป็ัที่โตเต็มวัยว่ากันว่าเมื่อสยายปีกออกจะกว้างได้ถึงหลายร้อยเมตรและยามที่มันโผบินจะรวดเร็วและดุดันราวกับดาวตก!
ในโลกนี้มีเพียงผู้ยิ่งใหญ่ไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถทำพันธสัญญากับเผ่าัและกลายเป็อัศวินัที่ผู้คนต่างเทิดทูนได้
เซียวเยี่ยเองก็ใช่ว่าไม่เคยฝันถึงเื่นี้การได้ยืนอยู่บนหลังัั์ที่ทะยานอยู่เหนือหมู่เมฆแค่จินตนาการถึงตอนปรากฏตัวก็นับว่าเท่เกินคำบรรยายแล้ว...
ในวินาทีนั้นหนึ่งคนหนึ่งัยืนเผชิญหน้ากันในระยะห่างเพียงไม่กี่เมตรต่างฝ่ายต่างมองสำรวจกันและกันด้วยความฉงนและระแวดระวัง
เซียวเยี่ยถึงกับััได้ถึงลมหายใจที่พ่นออกมาจากจมูกของมันดังฟืดฟาดดูเหมือนมันกำลังดมกลิ่นอายบนตัวของเขาอยู่
เมื่อมันรู้ตัวว่าเขาเป็เพียงแค่มนุษย์ธรรมดามันก็คงจะพ่นลมหายใจัส่งเขากลับออกไปจากหอคอยละมั้ง?
ทว่าในตอนที่เซียวเยี่ยกำลังสบตากับลูกัอยู่นั้นข้อความแจ้งเตือนก็พลันเด้งขึ้นมาเบื้องหน้า
[ันิลกาฬ (วัยเยาว์) ร้องขอการทำพันธสัญญากับคุณ้าทำพันธสัญญาหรือไม่?]
พริบตานั้นเซียวเยี่ยรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด “อะไรกันเนี่ย?!”
ทุกอณูในร่างกายของเซียวเยี่ยเอ่อล้นไปด้วยความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งเื่ดีราวกับโชคหล่นทับขนาดนี้เกิดขึ้นกับเขาได้อย่างไรกัน?!
การทำพันธสัญญากับมอนสเตอร์นั้นเป็เื่ที่หาได้ยากยิ่งเมื่อทำพันธสัญญาแล้วทั้งสองฝ่ายจะเป็หนึ่งเดียวกันและไม่อาจแยกจากกันได้!
โดยปกติแล้วจะมีเพียงอาชีพนักควบคุมสัตว์อสูรเท่านั้นที่มีความสามารถนี้
และต่อให้เป็นักควบคุมสัตว์อสูรคนที่จะสามารถทำพันธสัญญากับเผ่าัได้ทั่วทั้งโลกนี้ก็คงนับนิ้วได้เลยไม่ใช่หรือไง?!
“ตกลง!”
หากเซียวเยี่ยลังเลแม้เพียงวินาทีเดียวก็นับเป็การลบหลู่เผ่าพันธุ์ัแล้ว
วินาทีต่อมาวงเวทพิธีการพันธสัญญาพิเศษก็สว่างวาบขึ้นระหว่างเซียวเยี่ยและลูกัเนื่องจากลูกัเป็ฝ่ายเริ่มร้องขอการทำพันธสัญญาก่อนพิธีการทั้งหมดจึงเสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่นไร้ที่ติ
ไม่นานนักข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
[ทำพันธสัญญากับันิลกาฬ (วัยเยาว์) สำเร็จ!]
[ันิลกาฬ]
[ระดับ: 5]
[สถานะ: วัยเยาว์]
[เผ่าพันธุ์: เผ่าันิลกาฬ]
บนแผงสถานะของเซียวเยี่ยปรากฏไอคอนสัตว์พันธสัญญาที่เป็รูปัโดยเฉพาะและเขาก็เริ่มััได้ถึงสายใยบางอย่างที่เชื่อมโยงกับันิลกาฬตัวน้อยตรงหน้าราวกับว่าเขาสามารถรับรู้ถึงความคิดของมันได้!
ในที่สุดเซียวเยี่ยก็เข้าใจเสียทีว่าทำไมลูกันิลกาฬตัวนี้ถึงเลือกที่จะเป็ฝ่ายขอทำพันธสัญญากับเขาเองสาเหตุก็คือพร์หนึ่งเดียวที่ติดตัวเขามาั้แ่แรก...เทวลักษณ์บกพร่องนั่นเอง!
มีเพียงมอนสเตอร์ที่มีสายเืระดับสูงสุดเท่านั้นที่จะสามารถััได้ถึงตัวตนอันยิ่งใหญ่ของเทวลักษณ์และเ้าันิลกาฬตัวนี้ก็บังเอิญมีสายเืที่สูงส่งเช่นนั้น
มันััได้ถึงแรงกดดันดุจดั่งเทพจริงๆจากตัวของเซียวเยี่ยแม้จะดูประหลาดไปบ้างแต่กลิ่นอายนั้นกลับเป็ของจริงไม่ผิดเพี้ยน
พูดอีกอย่างก็คือลูกัที่ยังอยู่ในวัยเยาว์ตัวนี้ เข้าใจผิดคิดว่าเซียวเยี่ยเป็เทพจริงๆไปเสียแล้ว!
การได้ทำพันธสัญญากับเทพที่แท้จริงแม้แต่กับเผ่าัเองก็นับว่าเป็เกียรติยศสูงสุดที่หาที่เปรียบไม่ได้!
ทั้งหนึ่งคนและหนึ่งัต่างก็คิดว่าตนเองได้ลาภก้อนโตเข้าให้แล้ว!?
และทันทีที่พันธสัญญาเสร็จสมบูรณ์ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเซียวเยี่ย
[ยินดีด้วย! คุณผ่านด่านลับของหอคอยแห่งการทดสอบแล้วกำลังจะถูกเคลื่อนย้ายออกจากหอคอย!]
[้าเก็บสัตว์พันธสัญญาันิลกาฬ (วัยเยาว์)เข้าสู่มิติอัญเชิญหรือไม่?]
เซียวเยี่ยพยักหน้าทันที“เก็บ!”
แน่นอนว่าเขาต้องพาลูกัตัวนี้ไปด้วยก่อนที่จะถูกส่งตัวออกไปเพราะเ้าตัวเล็กนี่มีค่ามากกว่ารางวัลชนะเลิศของหอคอยแห่งการทดสอบเป็ร้อยเท่าเลยทีเดียว!