ั้แ่เกิดเหตุวันก่อน ป้าแจ่มคือ ‘นกพิราบสื่อสาร’ ชั้นดีทุกเื่ของคุณกำธรถูกรายงานมาไม่ขาดสายแม้กระทั่งล่าสุดที่พวงแสดย้ายไปอยู่นอกบ้านแล้ว เขารับฟังแค่นั้นก็รู้สึกว่ายังดีที่คุณตาของเขาไม่ยกย่องแม่นั่นขึ้นหิ้งไว้ในบ้าน แต่หารู้ไม่ว่าถัดไปไม่กี่วันคุณกำธรจะพาผู้หญิงอื่นเข้ามาประกาศตัวถึงความเป็เมียอย่างกระจ่างแจ้งโดยที่ไม่คำนึงถึงคู่ชีวิตแม้เพียงกระผีกเสี้ยวของความคิด
ครั้นได้ฟังการรายงานข่าวจากป้าแจ่ม มือของเขาสั่นปากสั่นจนต้องรีบออกจากที่ทำงานขณะขับรถกลับมา ใจของเขานึกเป็ห่วงคุณนงพะงาเป็ที่สุดและสบถคำหยาบคายใส่ชายแก่ที่มีศักดิ์เป็ตา แต่หาความเคารพจากเขาได้
ความเกลียดชังท่วมท้นทวีคูณจนถึงหน้าบ้าน เขาไม่รอช้าเบรกรถเสียงดังสนั่น และปิดประตูรถแรงตามอารมณ์ ก้าวฉับตามขั้นบันไดพอผ่านกรอบประตู อารมณ์ร้ายที่อัดแน่นสุมอยู่ ก็สะดุดกึกเมื่อเห็นชมพูรักยืนอยู่ร่วมโต๊ะอาหารกับผู้เป็ตา
นี่มันหมายความว่ายังไงผู้หญิงที่เขาเริ่มมีใจให้ หายหน้าหายตาไปสองวัน อ้างว่าไม่สบายแต่จู่ๆกลับมาปรากฏกายอยู่ที่บ้านของเขา แถมอยู่ใน่จังหวะที่คุณตาเขาพาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาในบ้านตามคำของป้าแจ่ม
เขาปราดไปถึงตัวหญิงสาวสีหน้าเมื่อครู่ยังไม่จางลง “เธอมาทำอะไรที่บ้านนี้”
หญิงสาวได้แต่ยืนอึ้งหล่อนเองก็งุนงงที่กงจักรโผล่มาที่บ้านแล้วคงจะหาคนให้ความกระจ่างจึงหันกลับไปมองคุณกำธร
ชายสูงวัยขยับกายลุกขึ้นมายืนขนาบข้างชมพูรักและถือโอกาสโอบรอบลำตัวรั้งให้ฝ่ายหญิงเข้ามาแแ่เป็การแสดงออกที่ชัดเจนมากกว่าคำพูด
ประกายตารวดร้าวจนยากเกินหาคำบรรยายส่งผ่านออกไปจากเขาโดยที่ไม่หวังว่าใครจะเห็น แต่คราวนี้มันเป็ความเจ็บซ้ำซ้อนที่ไม่ใช่เพียงแค่เป็เดือดเป็ร้อนแทนคุณนงพะงาหากแต่มันทับถมเอาความรู้สึกส่วนตนเข้าไปโยงใยด้วย
ในเมื่อผู้หญิงตรงหน้าคือคนที่เข้ามาเปิดหัวใจเขา แล้วเหตุไฉนหล่อนถึงจะกลายมาเป็ผู้หญิงของคุณกำธร
เขากลืนน้ำลายอย่างยากเย็นแล้วก็ตะเบ็งเสียงใส่คุณกำธร “คุณตาทำอย่างนี้หมายความว่ายังไง”
ตอนนี้หน้าเขาแดงเป็สีเืความโกรธมันหลอมเป็กองไฟลุกโชน ภายในกายมันร้อนระอุราวกับมีสะเก็ดไฟแตกออกจากร่าง มือสองข้างกำแน่น ปากกัดฟันกรอดั์ตาเหมือนจะมีน้ำใสรื้นขึ้น แต่เขาก็สะกดมันได้
ใจหาย...เหมือนเขาทำหัวใจหล่นหาย
“ข้าบอกแล้วไง ว่ามันเป็สิทธิ์ของข้า เอ็งไม่เกี่ยว”
คุณกำธรยิ่งกระชับร่างชมพูรักแน่นขึ้นเพื่อแสดงความเป็เ้าของส่วนคุณนงพะงาเมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวายก็โผล่ออกมาจากห้องนอนแล้วก็รีบวิ่งมาดูว่ามีเหตุอันใด
“แต่คุณตากำลังทำผิดศีลธรรม คุณตาทำร้ายความรู้สึกของคุณยายซ้ำแล้วซ้ำอีกแล้วตอนนี้คุณตาก็กำลังทำลายความ...”เขากลืนก้อนเสียงพร้อมแรงสะอึกเข้าไป
ความเศร้าแกมสลดฉายชัดในแววตาของผู้หญิงสองวัยทั้งคุณนงพะงาและชมพูรัก แต่ตอนนี้อารมณ์อยู่เหนือกว่าเหตุผลทั้งหมดเขาเชื่อสายตาตนเองมากกว่าคำพูดแก้ตัว และเขาก็จะไม่มีวันฟังคำพูดที่โกหกเพื่อหาทางแก้ตัวนั้นเป็อันขาด
คุณนงพะงาเข้ามายืนข้างผู้เป็หลาน“ใจเย็นก่อนนะตาจักร มีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน”
จะให้เขาใจเย็นเป็น้ำอย่างคุณนงพะงา เห็นทีจะยากเพราะตอนนี้ภาพที่เห็นตรงหน้า เหมือนมีใครเอาค้อนเข้าไปทุบหัวใจเขาแหลกละเอียดกลายเป็ธุลีร่วงสู่พื้น ผู้หญิงที่ป้าแจ่มกล่าวถึงว่าคือเมียใหม่ของตาคงจะเป็ใครไปไม่ได้นอกจาก...ชมพูรัก
แล้วอารมณ์ซึ่งอยู่เหนือสติก็บันดาลให้เขาเกิดโทสะขั้นรุนแรง กงจักรปราดถึงตัวคนคู่นั้นก่อนจะคว้าข้อมือหล่อนแล้วกระชากออกสุดแรง
เขาตวาดเสียงดังกังวาน“ออกไป...เธอออกไปจากที่นี่ซะใครใช้ให้เธอมาอยู่ที่ตรงนี้”
หญิงสาวคงตื่นใไม่น้อยในขณะที่ถูกลากถูลู่ถูกัง โดยมีคุณนงพะงาเข้ามารั้งแต่ก็ไม่เป็ผลคุณกำธรที่ยืนมองอยู่แค่เสี้ยววินาที รีบจ้ำเท้าไปถึงตัวผู้เป็หลานแล้วก็คว้าคอเสื้อของเขา ก่อนจะปล่อยหมัดที่กำแน่นใส่หน้าเขาจนชายหนุ่มล้มลงกับพื้น ทั้งที่มือข้างหนึ่งยังคงจับข้อมือหญิงสาวไว้แน่น
หล่อนนั่งกองกับพื้นในขณะที่ลากน้ำตาไหลเป็ทาง เสียงสะอื้นไห้ดังระงมไม่แพ้กับคุณนงพะงาผู้อยู่ในเหตุการณ์
กงจักรลืมความอับอายหมดสิ้นลืมแม้กระทั่งว่าทีแรกที่เขาโกรธเกรี้ยวนั้นมาจากการที่คุณยายของเขาถูกทำร้ายจิตใจแต่ยามนี้เขาเหมารวมเอาความรู้สึกคับแค้นส่วนตนเข้าปะปนจนแยกยากและมันก็มีแต่เพิ่มพูนขึ้น
กงจักรนึกถ้อยคำที่จะต่อว่าคุณกำธรไม่ออกจู่ๆในสมองก็เหมือนมันตื้อ จนไม่อาจเรียงลำดับความคิดทุกอย่างที่ประเดประดังเข้ามาทำให้เกิดความสับสนและเขาก็ไม่พร้อมแม้แต่จะนึกคำปลอบใจผู้เป็ยาย
กงจักรสะบัดแขนหญิงผู้นั้นที่เวลานี้เขามองว่าเป็ ‘ตัวเสนียด’ แล้วเขาก็เลือกที่จะเดินออกจากบ้านหลังใหญ่ไปอย่างเงียบๆ
ชายหนุ่มไม่เหลียวหลังกลับไปมองว่าตอนนี้คนทั้งหมดนั้นกำลังทำอะไรเขามองแต่ปลายเท้าผ่านทางเดินไปสู่บ้านหลังเล็กของตนท่ามกลางความมืดที่โรยตัวจนดำสนิท คืนนี้เป็คืนเดือนมืดที่ไม่มีดาวสักดวง
...........................................จบตอนที่ 10
7K
