ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

"แต่เจ้ายังไม่ใช่...ปราชญ์...และตราบใดที่เจ้ามีความทะเยอทะยานเกินตัว เจ้าจะไม่มีวันเป็นปราชญ์ที่แท้จริง!"

คำพูดของทีน่าเหมือนเข็มที่ทิ่มแทงความหยิ่งทะนงของกาโช่ เขาก้าวเข้ามาใกล้ทีน่าด้วยความโกรธ แสงสีแดงรอบตัวเขาระเบิดออกมาแต่ภายในใจของเขาเริ่มตระหนักถึงรอยร้าวที่ปรากฏในความมั่นใจของตัวเอง...

“อ๊ากกกกก!”

กาโช่คำรามเสียงก้องถ้ำ ดาบลาวาในมือข้างที่เหลือของเขาเปล่งประกายแสงสีแดงเจิดจ้าความร้อนจากเปลวไฟแผ่กระจายไปทั่วอากาศราวกับจะแผดเผาทุกสิ่งที่อยู่รอบข้าง

"ตาย!"

เขาตวาดลั่น ก่อนเงื้อดาบขึ้นเหนือศีรษะเปลวลาวาไหลล้นจากดาบราวกับแม่น้ำเพลิง แล้วฟาดลงด้วยพลังทั้งหมดของเขา

ดาบลาวาฟันลงมาที่ร่างของทีน่าอย่างรุนแรง

“เปรี้ยงงงง!”

เสียงระเบิดดังกึกก้องพร้อมกับลาวาที่สาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ ร่างของทีน่าถูกแยกออกเป็นสองท่อนทันทีเปลวเพลิงที่ห่อหุ้มร่างของเธอค่อยๆ ดับลง

“ฮ่า ๆ ๆ !”

เสียงหัวเราะเย้ยหยัน เสียงที่เต็มไปด้วยความสะใจ

"นี่หรือผู้สืบทอดที่ภาคภูมิใจของตระกูลหลัก?!.... สิ้นสุดกันเสียที!"

แต่เพียงชั่วพริบตาเศษลาวาที่ควรจะเป็นร่างของทีน่าเริ่มหลอมละลายเป็นหยดเพลิงเล็กๆแล้วหายวับไปในอากาศ กาโช่ชะงัก เขาตาเบิกโพลง

"ร่างเงา....?!”

ทันใดนั้น เสียงฝีความเคลื่อนไหวเบาๆดังขึ้นจากส่วนลึกของถ้ำ กาโช่สัมผัสได้ทันที เห็นเงาของทีน่ากำลังเคลื่อนตัวไปทางทางออกของถ้ำอย่างรวดเร็ว

แม้จะดูอ่อนแรงแต่การเคลื่อนที่ของนางยังคล่องแคล่วราวกับสายลม

"ทีน่า!"

กาโช่คำรามด้วยความโกรธเขาปลดปล่อยพลังออกมาอีกครั้ง แสงสีแดงลุกโชนจากร่างกายของเขาลาวาไหลล้นลงพื้นถ้ำตามทางที่เขาวิ่ง ไล่ตามเงาของทีน่าด้วยความเร็วอันน่ากลัว

ทีน่าหันกลับมามองกาโช่ที่กำลังไล่ตามมานางกัดฟันแน่น แม้จะรู้ดีว่าตนมีพลังเหลือไม่มากแต่ยังคงรักษาความสงบนิ่งในสถานการณ์คับขัน

กาโช่ตวาดเสียงก้อง

"เจ้าจะหนีไปไหนไม่ได้!ข้าจะเผาเจ้าจนไม่เหลือแม้แต่เศษเถ้า!"

เงาทั้งสองพุ่งผ่านชั้นลึกของถ้ำการต่อสู้อันดุเดือดยังไม่จบลงง่ายๆ เสียงสะท้อนของการเคลื่อนตัวของคนทั้งสองกึกก้องไปทั่วถ้ำกำเนิดใหม่

 แสงจากลาวาและเปลวเพลิงส่องสะท้อนผนังถ้ำอย่างน่าพรั่นพรึงราวกับธรรมชาติกำลังจับจ้องการปะทะครั้งยิ่งใหญ่นี้...

“ฟ้าววว!   “ฟ้าวววว!”

กาโช่ไล่ล่าราวกับสัตว์นักล่าที่ไม่ยอมให้เหยื่อหลุดมือเปลวลาวาไหลล้นจากร่างของเขาในทุกก้าวที่วิ่งไล่ตามเงาของทีน่าอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

เมื่อทั้งสองมาถึงชั้นที่สี่ของถ้ำบรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยมวลพลังสีฟ้าระยิบระยับตัดกับแสงแดงจากลาวาของพวกเขาอย่างน่าพิศวง ทีน่าหยุดชะงักเงยหน้าขึ้นมองแสงระยับเหนือหัวก่อนจะกัดฟันแน่นแล้วหันกลับมาเผชิญหน้ากับกาโช่อีกครั้ง นางยกมือขึ้นเรียกพลังของตัวเอง

“ซู่!”

เปลวลาวาที่หลอมรวมจากพื้นถ้ำไหลขึ้นมาสู่มือของเธอก่อตัวเป็นหอกเพลิงที่ร้อนแรง นางสะบัดหอกในมืออย่างสง่างาม เหมือนเป็นการโจมตีครั้งสุดท้าย

กาโช่ยิ้มเย็น

"เจ้าคิดจะหยุดข้าด้วยพลังอ่อนแอเท่านี้หรือทีน่า?"

เขาปลดปล่อยพลังของเกราะโลกาแสงสีดำสนิทแผ่กระจายออกมารอบตัวโล่ขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาปกป้องเขาจากการโจมตีที่กำลังจะมาถึง

ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ลำแสงสีแดงเพลิงตัดผ่านอากาศและกระแทกเข้ากับโล่สีดำของกาโช่

“เปรี้ยงงง!”

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวลาวาสาดกระจายเป็นวงกว้าง กาโช่หัวเราะเย้ยหยัน

"ข้าบอกแล้ว เจ้าไม่มีทางชนะข้าได้!"

แต่ทันใดนั้นเอง

“วูฟฟฟ!”

เงาร่างหนึ่งพุ่งวูบเข้ามาจากด้านหลังของกาโช่เงานั้นแทบไร้เสียงใดๆ ราวกับสายลมที่กรีดผ่านอากาศ กาโช่สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่อยู่ใกล้เกินไป

"เจ้า...!"

กาโช่ตะโกนด้วยความตกใจ

นาฟใช้ ‘ก้าวไร้เงา’ เข้ามาประชิดตัวจากด้านหลังร่างของนาฟปรากฏขึ้นในพริบตา พร้อมกับความเคลื่อนไหวของพลังแปลกประหลาดบางอย่าง...

“ซู่!”

กาโช่แม้จะตกใจในช่วงแรกที่สัมผัสถึงการเข้าประชิดตัวของนาฟ แต่ด้วยประสบการณ์ผู้ใช้พลังระดับสูงเขารวบรวมสมาธิในพริบตา

"คิดว่าข้าจะพลาดท่าให้แผนการสกปรกของพวกเจ้าหรือ?"

เขาคำราม พร้อมกับปลดปล่อยพลังลาวาออกจากร่าง

“เปรี้ยงงง!”

เข็มลาวาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากตัวเขากระจายตัวเป็นวงกว้าง ราวกับสายฝนเพลิงมรณะ นาฟเบิกตากว้าง รีบก้าวหลบด้วย ‘ก้าวไร้เงา’ แต่แรงระเบิดจากเข็มลาวาก็ทำให้พื้นถ้ำสั่นสะเทือนฝุ่นและเศษหินกระเด็นขึ้นปกคลุมทุกทิศทาง

นาฟหลบได้อย่างฉิวเฉียด แต่ไม่ทันได้พักหายใจเขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล กาโช่ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของเขารวดเร็วเกินกว่าที่นาฟจะทันตั้งตัว

"เจ้าคิดจะหนีไปไหน....เจ้าหนูสกปรก!"

กาโช่ยิ้มเหยียด ดวงตาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งเขากระชับมือ เตรียมปลดปล่อยพลังโจมตี

นาฟรู้ตัวว่าถูกต้อนจนไร้ทางหนี เสียงลมหายใจหนักหน่วงดังก้องในอกเขาพยายามรวบรวมสมาธิ แต่ก่อนที่เขาจะตัดสินใจลงมือ เสียงตะโกนแหลมคมก็ดังขึ้น

"เจ้าหนุ่ม รีบหนีไปเดี๋ยวนี้!"

เสียงของทีน่าดังมาจากอีกฟากของถ้ำ นางยืนอยู่ด้วยท่าทีเหนื่อยล้าแต่แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

กาโช่หัวเราะเสียงดัง

"คิดว่าเจ้าเด็กนี่จะหลุดจากเงื้อมมือข้าได้อย่างนั้นหรือ?" เขายกมือขึ้น ลาวาเริ่มไหลรินออกจากฝ่ามือของเขาก่อตัวเป็นกระแสเพลิงที่รุนแรง

ปลดปล่อยคลื่นลาวาที่ร้อนแรงราวกับเปลวสุริยันตรงใส่นาฟเป้าหมายคือการทำลายเขาในพริบตา ความร้อนนั้นเผาอากาศโดยรอบจนสั่นสะเทือนราวกับทั้งถ้ำกำลังจะหลอมละลายไปพร้อมกัน

"ตาย...!"