ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

       ทันใดเหล่าแม่ทัพใหญ่ ที่สำแดงพลังเข้าพัวพันกับซีเผิง พวกเขาต่างก็เปลี่ยนเป้าหมาย มาที่ตัวของอี้เฉินอย่างฉับพลัน วิชาเคลื่อนที่ ญาณ วิเศษถูกสำแดง ไปอยู่ในจุดสูงสุดของพวกเขา พุ่งปราดเข้าเข่นฆ่าอี้เฉิน จนเกิดภาพร่างเงาทับซ้อนออกไปเป็นทางยาว 
 

      จากเสียงต่อสู้ที่ดังออกมาก้องกัมปนาท สนั่นท้องฟ้า หลายสิบ หลายร้อยกระบวนท่า ในเสี้ยวพริบตา แม่ทัพใหญ่ที่ต่อสู้กับซีเผิง พวกเขาต่างก็ไปสมทบ พัวพันบริเวณที่อี้เฉินอยู่ ระเบิดปะทุปราณพลังออกมา ราวกับภูเขาไฟที่ระเบิดออกทันใด

         ภาพร่างเงาที่วูบไหว ทับซ้อน ปะทะกันออกไปเป็นทางยาว ต่างก็ทำให้หมู่ชน ที่เห็นฉากการตะลุมบอน ฆ่าสังหารอี้เฉินครั้งใหญ่ พวกเขาต่างก็หยุดชะงักฝีเท้าอีกครั้ง ด้วยหัวใจที่สั่นสะท้าน หายใจหนักถี่ขึ้นมา

        แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสดินแดนเทพ ที่ตามมาสมทบเองก็ตาม พวกเขาต่างก็ไม่อยากเชื่อว่า อี้เฉินจะสามารถรับมือ เหล่าแม่ทัพใหญ่ศัตรูต่างดินแดน หลายคนได้ แล้วอี้เฉิน ก็ยังไม่พลาดท่าตายตก ช่างเป็นเรื่องที่เกินคาด ของพวกเขาไปมากจริงๆ “หรือว่าอี้เฉินเขาบัดนี้ พลังเขาจะไปอยู่ในขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิแล้ว”

       ชายแก่ผู้นำราชสำนักเขา ส่ายหัวด้วยความเร็ว มองอย่างไรอี้เฉินก็ยังคงอยู่ ในขั้นพลัง เทียบเท่า เหล่าราชันสวรรค์เท่านั้น เขายังไม่ได้ก้าวข้ามไปถึงขั้นนั้น “เกรงว่าอี้เฉินที่ผ่านการต่อสู้เฉียดตาย มานับครั้งไม่ถ้วน จะช่วยยกระดับ ศักยภาพของเขาไม่น้อย”

เหล่าผู้อาวุโสที่ได้ยิน พวกเขาต่างก็พยักหน้าขานรับ “ตอนนี้เราคงไม่ต้องไปช่วยเหลือจักรพรรดิหนุ่มผู้ปกครองดินแดนเทพแล้วล่ะ”

        “อืมๆ!!” ครั้นพวกเขาเห็นญาณ วิเศษประเภทเขตแดน ถูกสำแดงออกมาใช้ โดยเหล่าแม่ทัพใหญ่ฝั่งศัตรูต่างดินแดน หมายมั่นจะจับตัวของอี้เฉินไว้ ภายใต้เขตแดนไร้ลักษณ์ต่างๆ แม้แต่แม่ทัพใหญ่บางคน พวกเขายังเผาผลาญ หยดเลือดบริสุทธิ์ ภายในกายทิ้ง มองอี้เฉินเป็นตัวอันตรายหายนะใหญ่ คำทำนายของจักรพรรดิ เพลิงอันหลาน อดไม่ได้ที่จะกลับเข้ามา ดังก้องภายในโสตประสาท หลอกหลอนพวกเขาอีกครา

         อี้เฉินดวงตาเขาฉายอายสังหารเหี้ยมโหด จากดวงตาสีแดงฉาน ราวทับทิมเลือดออกมาทันใด ครั้นรับรู้ร่างกายของเขา ถูกกดดันอย่างหนักหน่วง จากเขตแดนของเหล่าแม่ทัพใหญ่ ฝ่ามือเขาตบออกมาเบื้องหน้าอย่างรุนแรง สำแดงเขตแดนอสูรคลั่ง ลบล้างแรงกดข่ม ที่รุนแรง บ้าคลั่งออกในทันใด

         กลิ่นอายคาวเลือดความตาย ที่ลอยออกมาคละคลุ้ง แพร่กระจาย จากตัวอี้เฉินออกมาท่วมท้นท้องฟ้า ฉาบผืนฟ้า ให้เต็มไปด้วยหมอกโลหิตหนา ในเสี้ยวพริบตา ราวกับภาพของนรกอเวจีถูกแง้มเปิด ปากประตูออกมา

       ก่อนฝีเท้าอี้เฉินจะเหยียบย่ำ อากาศออกมาดังก้องฟ้า พร้อมพลังวัฏจักร ชีวิตความตาย แพร่กระจายออกไปทั่วนับล้านลี้ แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ศัตรูต่างดินแดน พวกเขายังรับรู้ได้ถึงเต๋าความตาย และชีวิต  ของอี้เฉิน ที่แพร่กระจายออกมา พร้อมกับสายลมเย็นเยียบเสียดแทงผิวกาย

        พวกแม่ทัพใหญ่ต่างดินแดน พวกเขาต่างก็สบถด่าอี้เฉิน ดังออกมาก้องฟ้า “บัดซบ!! บัดซบ!! ไอ้เด็กเวรอี้เฉิน มันคิดทำอะไรอีก?” จากการถูกอี้เฉินปั่นหัว จนพวกเขาหัวหมุนจะครบรอบ 360องศาอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าอี้เฉินจะใช้ลูกไม้อะไรอีก พวกเขาจึงต้องระวังตัวเป็นพิเศษ

        ด้านอี้เฉินที่รับรู้ตราประทับมังกร ของจักรพรรดิผู้ปกครองดินแดนเทพ เกิดการสั่นไหวขึ้นมาไม่หยุด ภายในทะเลความรู้ ตั้งแต่ช่วงก่อนหน้านี้ เมื่อเต๋า ธรรม อี้เฉินแพร่กระจาย ก่อเกิดเป็นวงแหวนวัฏจักร ชีวิตและความตาย ซึ่งมีอี้เฉินยืนอยู่ใจกลางของวงแหวน    ศัตรูต่างก็ไม่กล้าเข้ามา กล้ำกรายกายาอี้เฉิน พวกเขาต่างก็เฝ้าระวัง สายตากลิ้งกลอก กวาดสายตามองออกไปทั่ว

       “หืม!! เจ้าเองก็อยากสำแดงพลังเช่นนั้นหรือ?” อี้เฉินกล่าวพูดพึมพำออกมาทันใด ที่เขาตรวจสอบ ตราประทับมังกร มันยิ่งเกิดการสั่นไหวขึ้นมาไม่หยุด ก่อนตราประทับมังกร จะถูกเรียกออกมาบนฝ่ามือของอี้เฉิน

       ภาพที่หมู่ชนเห็น ตราประทับมังกร พวกเขาต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ ว่าอี้เฉินจะเอามันออกมาทำอะไร ในเสี้ยวฉับพลัน ที่อี้เฉินกระแทกตราประทับ ลงไปยังใจกลางวงแหวนวัฏจักร ที่ก่อร่างขึ้นมา เสียงปัง!!ที่ดังออกมาก้องสนั่นหวั่นไหว มันก็ปลดปล่อยเศษเสี้ยวปราณมังกร พรจักรพรรดิออกมาทันใด

       พร้อมด้วยวงแหวนวัฏจักรของอี้เฉิน ที่ขับเคลื่อนขึ้นมาอย่างเร็วจี๋ มองเห็นแสงอักขระ ปลดปล่อยออกมาพร่างพราว ฉาบไปทั่วผืนฟ้า ท้องฟ้าแลบแปลบปลาบ แปรปรวนขึ้นมาอย่างหนักหน่วง ราวกับจะมีบางสิ่งปรากฏออกมา สู่ครรลองสายตา ยิ่งทำให้เหล่าแม่ทัพใหญ่ โดยเฉพาะแม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน ในร่างหงส์เพลิงต้องสาป เขายังแค่นเสียงคำราม เอ่ยเสียงออกมาดังก้อง “รีบหยุดตราประทับมังกรนั้นเร็วเข้า”

       แม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน ในร่างหงส์เพลิงต้องสาป เขารีบพุ่งปราดส่ง ขนนกแท้จริง ที่มีเพียงหนึ่งออกไปโจมตีอี้เฉินในทันใด พร้อมเสียงแค่นฆ่า!! ที่คำรามออกมาดังก้อง ภาพหงส์เพลิงเปลวไฟสีเขียวลุกท่วม ห้อตะบึง หมุนควงสวาทมาพร้อมขนนกแท้จริง เปี่ยมไปด้วยแสงแห่งความอันตรายและเฉียบคม เตรียมจะตัดทะลวงร่างอี้เฉิน ให้ตายตกด้วยความรีบร้อน

         ทว่าเมื่อเห็นรอยยิ้มกว้างของอี้เฉิน ใบหน้าที่เย่อหยิ่ง เปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่น ต้องพลันแข็งค้าง ครั้นรับรู้ความตายขึ้นมาอย่างหนักหน่วง “ไม่!! ไม่!! เป็นไปไม่ได้!!”

        ในเสี้ยวพริบตา มังกรตัวเขื่อง ขนาดใหญ่โต น่าคร้ามเกรง ก็พุ่งปราดออกมาจากวงแหวนวัฏจักรของอี้เฉิน แฝงไว้ด้วยปราณมังกร พรจักรพรรดิ ทันใดที่เสียงคำราม โฮก!!ดังออกมาก้องฟ้า แม้ว่าร่างของมันจะใหญ่โต ทว่าเปี่ยมไปด้วยความปราดเปรียว และแข็งกร้าว ปากขนาดใหญ่ที่อ้าออกกว้าง กัดกระชากร่าง แม่ทัพใหญ่อู๋เหวิน ในร่างหงส์เพลิงต้องสาป จนต้องร้องอ๊ากกก!! ออกมาดังก้องด้วยความเจ็บปวด กายาปรากฏรอยแตกร้าว ลุกลามออกมาทั่วในทันใด

        จนแม่ทัพใหญ่อู๋เหวิน ต้องกัดกรามจนเกิดเสียงฟันแตกหัก ดังออกมาลั่นด้วยความไม่จำยอม ครั้นยกเลิก การสำแดงร่างสายเลือดที่แท้จริง หนีเอาชีวิตรอดออกไปจากปากคมเขี้ยว ของมังกรสีทองตัวเขื่อง

        ทว่าใครจะไปคาดคิด ว่ามังกรที่สำแดงออกมา จากตราประทับมังกร จะไม่สลายหายไป เพียงมันคำรามโฮก!! ออกมาดังก้องฟ้า เหล่าแม่ทัพใหญ่ฝั่งศัตรู พวกเขาต่างก็รับรู้ความตาย กันขึ้นมาอย่างหนักหน่วง ริมฝีปากสบถด่าอี้เฉินดังออกมาลั่น แล้วยิ่งเห็นร่างอี้เฉิน ขึ้นมายืนบนหัวมังกรตัวเขื่อง ราวกับพวกเขาเห็นเทพสงคราม โบกสะบัดฝ่ามือ ส่งหอกเลือดไล่ล่าฆ่าสังหาร แม่ทัพใหญ่อู๋เหวิน สอดประสานไปกับมังกรตัวเขื่อง จนแม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน ต้องอยู่ในสภาพที่น่าอเนจอนาถ

        ภาพนั้นที่เกิดขึ้นในเสี้ยวพริบตา ต่างก็พาให้เหล่าศัตรูต่างดินแดน พวกเขาต่างก็สูดลมหายใจเย็นเยือก เข้าไปจนเต็มปอด กายาหนาวสั่น ด้วยความหวาดกลัวขึ้นมาทันใด เมื่อเห็นมังกรสีทองตัวเขื่อง พร้อมกับตัวของอี้เฉินตีโต้ เหล่าแม่ทัพใหญ่ จนแตกกระเจิงในเสี้ยวพริบตา แขน ขา พวกเขาเหล่าทหาร อ่อนแรงขึ้นมา อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รีบเร่งฝีเท้าหนีหายออกไปอย่างฉับไว เมื่อเสียงฆ่า!!คนดินแดนเทพ ดังออกมาก้องฟ้า

        ภาพฉากเหล่าทหาร แม่ทัพใหญ่ ร่างร่วงหล่น ตกลงเป็นห่าฝนส่งโลหิต พิรุณของศัตรูต่างดินแดน แต่งแต้มดินแดนเทพ ทวีปโพ้นทะเล หนานหยาง จนเป็นสีแดงฉานอาบไปทั่วพื้นปฐพี แม้แต่แม่ทัพใหญ่ อู๋เหวิน ยังถูกอี้เฉิน ทะลวงกลางหน้าอกเป็นรูโหว่ใหญ่ ก่อนหัวใจจะแตกดับ ร่างสูญสลายเป็นเถ้าธุลี ด้วยความน่าอดสู

        เหล่าศัตรูที่เห็นฉากการตายตก ของราชาอมตะ พวกเขาต่างก็หนีตาย ไปยังเส้นหลักเขตแดน กันอย่างไม่คิดชีวิต พวกเขาต่างก็ไม่คาดคิดว่าทุกอย่าง จะพลิกกลับด้านเช่นนี้

ด้านผู้ยิ่งใหญ่อย่างจักรพรรดิ3ตา ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของเส้นหลักเขตแดน ไม่สามารถเข้ามาแทรกแซงดินแดนเทพได้ หากเส้นหลักเขตแดนยังคงอยู่

เขาถึงกับแค่นเสียงคำราม ออกมาด้วยความเดือดดาลก้องฟ้า ครั้นรับรู้ว่าบัดนี้ พวกเขาไม่สามารถ ทำอะไรดินแดนเทพได้อีกต่อไป ทว่าก็ต้องยอมรับ การมีอยู่ของอี้เฉิน มองอี้เฉินว่าเป็นศัตรูของพวกเขา เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ รอคอยให้พวกเขาเข้าเหยียบย่ำ