ทองคำอสูร

     " เกิดอะไรขึ้น ลูน่า! " พ่อครัวที่ออกมาพยุงตัวเธอขึ้นมา

     " ข้าขอโทษ ช่วยยกโทษให้ข้าด้วยเถอะ " เธอกุมมือขึ้นเข้าหาตัวเองพร้อมกับที่น้ำตาใหลพรากไม่หยุด

     ผู้คนที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็ต่อว่ารูน ว่าเป็นพวกหัวรุนแรง

     " ผิดแค่นิดเดียวถึงกับต้องฆ่าเลยหรอ " ตาแก่ผมขาวสวมชุดเกราะเหล็กใช้สายตาเหน็บไปที่รูน

     " ใช่ๆ ถ้ามันรุนแรงแบบนี้ล่ะก็! ต้องแจ้งทางกิลด์ให้ทราบเพื่อมากล่าวตักเตือนและห้ามปรามเธอ " นักเวทย์สาวผมดำพูดเข้าข้างด้วยอีกคน

     " ใช่แล้วๆ "

     เมื่อมีคนไม่พอใจเพิ่มขึ้น ในร้านก็เริ่มเสียงดังวุ่นวาย พ่อครัวที่เห็นดังนั้นจึงห้ามปรามทุกคนเอาไว้

     " พอแล้วทุกคน หยุดได้แล้ว "

     " แล้วเจ้าจะปล่อยเธอไปแบบนี้หรอ " นักดาบหนุ่มผมเหลืองผู้มั่นใจในตัวเองถามพ่อครัว

     " ไม่ต้องเป็นห่วง จะไม่มีใครบาดเจ็บได้สักคน พวกเจ้าทุกคนสบายใจได้ " พ่อครัวหันหน้าประกาศความคิดการคำนวณของตัวเอง จากนั้นจึงกลับหลังเพื่อมาคุยกับรูนเพื่อเจรจา

     " ท่านลูกค้า! ข้าขอให้มันจบตรงที่การขอโทษโดยที่ไม่ต้องเสียเลือดได้ไหม " พ่อครัวโค้งขอโทษข้างโต๊ะใกล้ๆกับรูนนั่งอยู่

     " พูดอะไรของเจ้า! ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลย? " เธอทำหน้างงด้วยความสงสัย

     " อย่ามาเล่นลิ้นกับพวกข้านะ ยัยปีศาจ! " เสียงฝูงชนที่ไม่รู้ว่าเป็นใครดังออกมากล่าวว่าร้ายรูน

     " พอได้แล้ว หยุดสักที " พ่อครัวยกมือข้างหนึ่งห้ามทุกคนเอาไว้ ก่อนที่จะกลายเป็นเรื่องใหญ่โต

     .............................ฝูงชนเริ่มเงียบไม่มีใครกล้าเปิดปากพูด

     " เอายังงี้ได้ไหมคุณลูกค้า ข้าจะให้ท่านพักที่นี่ฟรีเป็นเวลา 1 ปี แล้วให้ลูน่าคอยรับใช้จนกว่าจะครบ 1 ปี แบบนี้ท่านโอเครึเปล่า? " พ่อครัวเสนอทางแก้ปัญหาให้รูนได้รับรู้