บทนำ
ปุ๋ง ปุ๋ง...
ปุ๋ง...
"อือ....ลิ่วจือ ข้าขอนอนพักอีกสักครู่"ร่างบางพลิกตัวไปมา บนฟูกนอน เนื่องจากตนนั้นได้ยินเสียงดังมาจากข้างหูไกลๆ ก่อนที่จะเอ่ยเสียงเบาออกไป คิดว่า ลิ่วจือคนรับใช้ตนคงมาปลุกร่างบางแต่เช้าอีกเช่นเคย ก่อนจะพลิกตัวจัดท่าสบายให้ตนเอง แล้วเข้าสู่นิทราอีกครา
ปุ๋ง...
"ลิ่วจือ! ข้าบอกว่าขอนอนต่ออีกสักพักเ้าฟังไม่รู้เื่หรือไง เมื่อคืนข้าก็เข้านอนเมื่อยามโฉ่ว(01.00-02.59)แล้ว จะให้ข้าตื่นยามเหม่า(05.00-06.59)ไม่ได้หรอกนะ!"ร่างบางขึ้นเสียงอีกรอบ เมื่อยังได้ยินเสียงดังข้างหูอีกหน เนื่องจากเมื่อคืนเจียงเฟิงนั้น คัดอักษรเพลินไปหน่อยรู้ตัวอีกทีก็ดึกดื่นครึ่งคืนไปแล้ว ทำให้กว่าร่างบางนั้นจะนอนก็เกือบจะรุ่งอรุณไปแล้ว
"นายน้อยขอรับ...เหว๋อ!!!!"เสียงดังมามาจากทางด้านหลังอีกครั้ง รอบนี้ทำให้ เจียงเฟิง ต้องลุกออกมาจากที่นอนอย่างหงุดหงิด ก่อนที่จะะโด่า ออกไปทั้งๆที่ยังไม่ลืมตาขึ้นมอง
"ลิ่วจือ!! เ้าจะเสียงดังทำไมกันนักหนา!! ข้าอยากพักผ่อน เมื่อคืนข้าได้นอนก็เกือบรุ่งสางแล้ว เ้าจะมากวนข้าทำไมกัน!!"เจียงเฟิงะโออกไป ก่อนจะเกาหัวอย่างหงุดหงิดใจ ร่างบางยิ่งนอนไม่พออยู่ แล้ววันนี้ตนเองก็ไม่มีกิจธุระที่จะต้องไปที่ไหนด้วย อยากจะพักผ่อนอยู่ที่เรือนแล้วก็ต้องโดนรบกวนเวลานอนอีก
"นะ...นายน้อย!! ปี...ศาจ ปีศาจขอรับ!! อ้ากกกกก!"พอเจียงเฟิงลืมตาตื่นขึ้นมา ก็เห็นสีหน้าของลิ่วจือ ที่ทำหน้าตาใกลัวสุดขีด ก่อนที่จะขาอ่อนล้มลงนั่งอยู่ที่หน้าประตู
"อะไรของเ้า ลิ่วจือ? มองข้าอย่างกับเห็นผี?"เจียงเฟิงมอง ลิ่วจือที่อยู่ในอาการตะหนกใหน้าซีดอย่างกับกระดาษ
"ข้าง..หลัง นายน้อย"พูดจบลิ่วจือก็ชี้ไปทางด้านหลังของเจียงเฟิง ทำให้ตัวของเจียงเฟิงต้องหันไปมองอย่างเสียไม่ได้
"มันจะมีอะไรข้างหลังของข้าก็เป็โต๊ะเครื่องแป้งขะ........ว้ากกกก!!!"ร่างบางพูดพลางหันไปมองด้านหลังไปด้วย พอหันไปดูก็ต้องใสุดขีด เมื่อด้านหลังตนที่จะต้องมีแค่โต๊ะเครื่องแป้ง แต่มันไม่ได้มีแค่นั้นนะสิ พอหันไปมองก็พบว่าข้างหลังตนเองมี จินยวู (ปลาทอง) ที่ลอยอยู่ในอากาศ ทั้ง4ตัว 4 สี สีแดง สีดำ สีขาว สีฟ้า
นี่มันเื่บ้าอะไรกันทำไมปลาทองถึงอยู่บนบกได้ ทำไมปลาทองถึงไม่ตาย อีกอย่างทำไมปลาทอง...ถึงมาอยู่ในห้องนอนข้า!!!!
ปุ๋ง.....
เจียงเฟิงที่ยังใไม่หายก็ต้องใอีกหน เมื่อตรงหน้าของตนเองนั้น จู่ๆก็มีวงเวทย์ หน้าตาแปลกประหลาดสีทองสว่างจ้าก็ผุดออกมาจากพื้น ก่อนที่ในวงเวทย์นั้นจะปรากฎ ปลาทองสีทองก็โพล่ออกมาจากวงเวทย์ตรงหน้าของ เจียงเฟิง แบบใกล้มากจนเห็นตาใสจ้องมองมาทางร่างบาง ก่อนที่มันจะขยับปากเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง
พ่อง.... พ่อง....
"ท่านพ่อ!!!!!!!!!!!!"
1K
