บทที่33 ดวลวรยุทธหนึ่งกระบวนท่า
หมิงหลงไม่รั้งรอได้อีกต่อไป พร้อมเปิดเข้าสู่สภาวะห้วงลึกแห่งวิญญาณ เตรียมพร้อมรอสำแดงเดช วิชาที่ทรงพลังในขอบเขตใหม่ ประกายแสงดาบยาว1.5เมตรถูกดึงออกมาจากอากาศธาตุ ขอบเขตปราณคลุมอาวุธ !! ห้วงลึกที่4 จิตหยั่งรู้ !!ปราณคลุมกายสีขาวใสของหมิงหลง ค่อยๆไหลจากมือสู่ดาบ แสงสีขาวกำลังกลืนกินใบดาบอย่างช้าๆ ในที่สุดก็ถูกเคลือบไปด้วยสายลมสีขาวใส อัดแน่นจนบางเฉียบ บรรยากาศรอบดาบพลันสั่นไหว ขณะที่เด็กหนุ่มเหาะเหินอยู่บนอากาศ พร้อมในมือกุมดาบขาวใสอยู่ สายตาจับจ้องไปที่ปีศาจทมิฬ ราวกับให้สัญญาณถึงการดวลวรยุทธ“เฮ่อ!!” ปีศาจทมิฬเพียงแค่นเสียงเหยียดหยามคมเขี้ยวมงกุฎที่ขยายตัวออกกว้างยาว1เมตร เป็นอาวุทเวทประเภทควบคุมปราณระยะไกล ไอพลังปราณทมิฬรายล้อมเป็นหมอกควัน พร้อมรอยยิ้ม ตอบรับการปะทะในเสี้ยววิต่อจากนี้ แขนข้างซ้ายกำลังดูดพลังชีวิตจากแท่นประตูมิติ คอยเสริมพลัง เรียกได้ว่ามันมีพลังที่เคยสะสมมานานนับปีเป็นขุมกำลัง มือขวาพลันตวัดพุ่งชี้ที่ไปทาง หมิงหลงที่ลอยอยู่บนนภาเป็นการปะทะซึ่งๆหน้า วัดกันด้วยพลังปราณของผู้ใดนั้นเหนือกว่ากันคมดาบถูกแผงไปด้วยพลัง เจตจำนงแห่งดาบ รวมกับวิชาแรงโน้มถ่วงสองพันจิน ถูกปลดปล่อยทันที เข้าปะทะคมเขี้ยวสีแดง เขี้ยวกระชากวิญญาณ !!หนึ่งดาบสังหาร!!ตูมมมมม คลืนนนผืนถ้ำสั่นสะเทือนเลือนลั้น ทุกตนต่างใช้ปราณคุมกายต่อต้าน พลังที่สะท้อนอย่างรุนแรงราวฟ้าถล่มทลาย การต่อสู้พลันหยุดชงัก หันมองไปทิศทางเดียวกัน“นั้นมัน.. พลังน่าหวาดหวั่นอันใดเช่นนี้ ราวกับวิญญาณถูกฟันเป็นชิ้นๆ” ชายหนุ่มพลันกระอักเลือดออกมา หลังจากการปะทะทั้งสองที่แผงไปด้วยพลังวิญญาณและพลังชีวิต เป็นทักษะโจมตีทั้งกายและวิญญาณพร้อมกัน“ร..ร่างกายของข้าสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวจากก้นบึงของจิตวิญญาณ” พลังวิญญาณที่ถูกแรงปะทะกระจายไปทั่วโถงถ้ำ ผู้คนต่างได้รับเศษเสี้ยวพลังเพียงเท่านั้นอ้ากกก!! ปีศาจทมิฬร้องลั่นพลังในขอบเขตปราณคุมกายของหมิงหลง กระทั้งสามารถสร้าง คมดาบพลังวิญญาณกรีดสายลม ที่สมควรอยู่ในระดับขอบเขตปราณนภาขึ้นไปขณะอาวุธทั้งสองได้ปะทะกัน คมดาบวายุพุ่งผ่านคมเขี้ยวสีแดง จนกระทบเข้าร่างของปีศาจทมิฬ จนเกิดรอยฟันรากยาวครึ่งตัว เลือดสีดำสาดกระจายไปทั่วผืนนภาทางด้านหมิงหลงไม่ต่างเท่าใด ริมฝีปากปรากฏลอยเลือด แขนทั้งสองด้านชาหนึบ ไม่อาจขยับได้ในชั่วขณะนึง “ดูจากสภาพของเจ้าแล้ว ข้าเป็นฝ่ายรับชัยชนะ” หมิงหลงเอ่ยขึ้น ยังคงท่าทีเรียบเฉย ทว่าพลังภายในพลันปั่นป่วน ถูกอัดกระแทกอย่างรุนแรง ที่รับพลังโจมตีโดยตรง ซึ่งต่างจากปีศาจทมิฬที่ใช้ อาวุธเวทระยะไกลหากไม่ได้ ทักษะจิตหยั่งรู้ เพิ่มประสิทธิภาพในการตอบสนอง คอยเบี่ยงเบน ลดทอนแรกปะทะ จากจุดบอดที่เห็น คงตกอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่กว่าที่เห็น‘คงพอประเมิณพลังของข้า และปีศาจทมิฬได้คร่าวๆ’ ด้วยการกระทำของหมิงหลงนั้นมีเหตุผลเสมอ ว่าความแข็งแกร่งของเขาก้าวหน้าเพียงใด หลังจากทะลวงขอบเขตสำเร็จ และเป็นการประเมิณพลังศัตรูเช่นกัน“เป็นไปได้ยังไรกัน หรือว่าแกอยู่เหนือขอบเขตปฐพีขึ้นไป” ปรากฏสีหน้าไม่หยากเชื่อขึ้นมา เหตุใด อยู่ดีๆมีมนุษย์ระดับสูงปรากฏขึ้น ผ่านประตูเข้ามาได้เช่นไรกัน ในเมื่อกลไกเปิดประตูอยู่ด้านใน หากต้องการบุกเข้ามา มีวิธีเดียวเท่านั้นคือทำลายประตู“เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เป็นผีมือแกใช่ไหม” มันกัดฟันด้วยความอาฆาตแค้น“ถูกต้องเป็นข้าเอง!!” ท่าทีที่หมิงหลงแสดงออกนั้น เป็นผู้ที่ยืนจุดที่เหนือกว่า กล้ามเนื้อแขนไม่ถูกพื้นฟูดี หากมันโจมตีตอนนี้ มีหวังไม่อาจรับได้แม้แต่ หนึ่งกระบวนท่าหมิงหลงใช้การกระทำหลอกล่อมัน ให้มันนั้นคิดว่าเขาแข็งแกร่งกว่ามัน เหราะเหตุนี้มันจึงไม่อาจบุ่มบ่ามเข้ามาโจมตีแบบไม่คิดหน้าคิดหลังสีหน้าเย้ยหยันและหยิ่งทรงของมันก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยสีหน้ากังวลและซีดขาวลง จากการปะทะเมื่อครู่ ปีศาจทมิฬมีความมั่นใจในกระบวนท่าของมันหลายส่วน พลังชีวิตจากวงแหวนสีแดงได้เสริมพลังอำนาจคมเขี้ยวขึ้นไปอีกขั้น ทว่ากลับพ่ายแพ้ต่อคมดาบของมนุษย์ลึกลับเบื้องหน้า กล่าวได้ว่ามันอยู่ในสถานการณ์เตรียมพร้อมที่จะรับมือเต็มร้อยส่วนความหวาดกลัวปรากฏขึ้นในแววตาในชั่วขณะนึงลมหายใจของปีศาจถี่กระชั้น ในหน้าซีดขาวเพราะบาดแผลที่เกิดขึ้นจากคมดาบวายุ ใบหน้ามันยังปรากฏความสับสนอยู่ไม่น้อย เพราะเหตุใดคมดาบวายุถึงลอดผ่ายการปะทะจากคมเขี้ยวมงกุฎของเขาได้ ในใจของมันกรีดร้องด้วยความขมขื่นที่ประมาทมนุษย์ลึกลับเบื้องหน้าทันใดนั้น มือของมันที่จับเส้นแสงแห่งพลังชีวิตอยู่นั้น ได้ดูดกลืนพลังชีวิตตรงสู่ร่างกายและฟื้นพูอาการบาดเจ็บอย่างฉับพลัน!!?หากคิ้วของหมิงหลงกระตุกรัว แต่ยังคงความสุขขุมไว้เช่นเคย‘บัดซบ ทักษะอันใดกันฟื้นฟูได้ชั่วพริบตาเดียว!!’ หมิงหลงตื่นตลึกเล็กน้อย หมิงหลงสั่งการปีศาจหุ่นเชิดทั้งยี่สิบตน เคลื่อนร่างมาร้อมรอบตัวเขาทันที เพื่อป้องกันการโจมตีของปีศาจที่กำลังจะพุ่งเข้ามาเขาไม่อาจปะทะกับมันตรงๆได้อีกต่อไป กล้ามเนื้อทั้งกายด้านชา กล้ามเนื้อกระตุกระรัวไม่ขาดสายเขาจำเป็นเพียงแค่รักษาสถานการณ์ไว้และป้องกัน จากการโจมตีอันหนักหน่วงของมัน มิให้ลอดผ่ามาถึงร่างกายของเขาได้และใช้สภาวะห้วงลึกคอยควบคุมการโจมตีของปีศาจหุ่นเชิดทั้งยี่สิบตน ให้มันล่าถอยออกมาจากเส้นแสงแห่งพลังชีวิต มิเช่นนั้นมันจะสามารถฟื้นฟูได้ไม่รู้จักจบ และไม่เช่นนั้น ในที่สุดพลังวิญญาณของเขาจะหมดลงซึ่งเขาต้องแข่งกับเวลาเช่นเดียวกัน!!