ผู้ร่วงหล่น

เข็มในมือแจ๊คมีชื่อว่า คำสาปพิษการเจ็บปวด คำสาปแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท 1.คำสาปฆ่า คือถ้าคนนั้นโดนคำสาปฆ่าถ้าไม่สามารถแก้ในเวลาที่กำหนดจะทำให้ตายอย่างทรมาน 2.อีกประเภทหนึ่งคือ คำสาปทรมาน คำสาปอันนี้ไม่ได้ใช้ฆ่าแต่เป็นการทรมานเหมือนกับตายทั้งเป็น ส่วนคำสาปประเภทนี้แก้ง่ายมากและทำง่ายกว่าคำสาปฆ่ามาก

คำสาปพิษการเจ็บปวด การทำคำสาปพิษการเจ็บปวดคือนำเข็มหรือดาบ อะไรที่จะทำให้เป็นอุปกรณ์คำสาป ถ้าเป็นเข็ม เอาเข็มไปทิ่มแทงกลางตัวแมลงพิษและไม่ให้แมลงพิษตาย ถ้าแมลงพิษตายตอนทิ่มไปแล้วจะทำให้ล้มเหลวในการทำคำสาป ต้องให้แมลงพิษดิ้นรนต่อสู้เพื่อนำเข็มออก

ระหว่างที่แมลงพิษดิ้นรนสู้จะปล่อยพิษใส่เข็มตลอดเวลาจนกว่าแมลงพิษจะหมดแรงตายไปเอง ทำแบบนี้กับแมลงพิษ 50 ตัวและพิษแต่ละชนิดไม่ซ้ำกัน

การทำคำสาปแต่ละชนิดนั้นยากและใช้เวลานาน ทำให้ไม่ค่อยเป็นที่นิยมนอกจากพวกอ่อนแอ

ทำไมแจ๊คถึงแลกคำสาปมาหรือ เพราะในความคิดของแจ๊คการตายคือความสงบแท้จริง แจ๊คชอบการทรมานคนในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่มากกว่าตอนที่เป็นวิญญาณ

แจ๊คถือเข็มคำสาปพิษการเจ็บปวดในมือก่อนจะทิ่มเข็มคำสาปเข้ากับท้องของตัวเอง

ฉึก

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คำสาปละลายเข้าสู่ตัวแจ๊คอย่างรวดเร็ว น้ำตาไหล ตัวร้อน ตัวชา ผิวหนังเน่า เล็บเริ่มหลุด และอื่น ๆ อีกมากมายแม้อวัยวะภายในหรือสมองจะไม่ได้รับความเสียหาย

แต่ความเจ็บปวดนั้นสมกับเป็นคำสาป บางราวกับถูกมีดแทง ค้อนทุบ ต่าง ๆ นา ๆ

หู่เสวียเห็นการกระทำแจ๊คตกใจมาก

[นายทำบ้าอะไร]

แจ๊คไม่ตอบได้แต่ร้องอย่างเจ็บปวด ทำให้ไม่มีสมาธิในการกางพลังจิตครอบตัว หิมะในดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายแตะตัวแจ๊คทำให้อุณหภูมิร่างกายลดลงเรื่อย ๆ

ถ้าไม่รีบขับไล่ไอเย็นจากดินแดนน้ำแข็งแห่งความตาย แจ๊คจะตายภายในไม่กี่นาที

หู่เสวียเห็นท่าไม่ดีจึงยกมือขึ้น หู่เสวียฟาดฝ่ามือลงมาทางแจ๊ค หิมะภายในบริเวณ 10,000 กิโลเมตรระเบิดทั้งหมด พลังจากฝ่ามือหู่เสวียเข้าร่างแจ๊ค ทำลายคำสาปและไอเย็นจากดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายทั้งหมด

แค่ก แค่ก

แจ๊คหอบอย่างรุนแรง หลังจากสักพักร่างกายเริ่มฟื้นตัว แจ๊คหันไปทางหู่เสวีย

[ขอบคุณครับ]

หู่เสวียด่าแจ๊คไป

[ทำบ้าอะไร ถ้าฉันช้าไปนายอาจจะตายก็ได้]

แจ๊คยิ้มให้กับหู่เสวีย

[แต่เธอก็ช่วยฉันนี้ อีกอย่างหนึ่งฉันทดลองสินค้าก่อนจะให้กับลูกค้า ฮ่า ๆ]

คำสาปพิษการเจ็บปวด ใช้คะแนนแลก 10 แต้ม ใช้ได้ครั้งเดียว แจ๊คซื้อเพิ่มอีก 2 อัน แจ๊คจะใช้มันกับตุ๊กตาที่เขาปั้นแต่เมื่อสักครู่หู่เสวียได้ระเบิดตุ๊กตาตอนที่ช่วยเขาเอาไว้

สร้างใหม่ก็ได้ หู่เสวียเห็นแจ๊คกำลังสร้างตุ๊กตาหิมะจึงส่ายหัวเพราะไม่รู้แจ๊คจะทำอะไรต่อ

...................................

กลับมาทางดันเจี้ยนของเรากันบาง

อโรนและสมาชิกที่เหลือเห็นกำปั้นขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมีแรงโน้มถ่วงใต้เท้าพวกเขามหาศาลแค่จะเดินก้าวเดียวยังไม่สามารถทำได้

มิดโฮแย่ไปใหญ่เพราะร่างกายของจอมเวทไม่แข็งแกร่งเท่าจอมนักรบจึงลงไปนอนกับพื้น ใช้เวทมนตร์เสริมร่างกายและเวทมนตร์เสริมพละกำลังไม่งั้นร่างกายคงเป็นเนื้อบด

ยิ่งกำปั้นเข้าใกล้เท่านั้น แรงโน้มถ่วงก็ยิ่งรุนแรงมากเท่านั้นจนมิดโฮหน้าแดง อโรนเห็นมิดโฮไม่ไหวจึงยืนมือไปกอดมิดโฮ

“ขอบคุณค่ะ”

อโรนยิ้มให้แต่ตอนนี้วิกฤตมาก มิดโฮรู้ว่าออกจากพื้นที่นี้โดยวิธีธรรมดาเป็นไปไม่ได้ มีแค่วิธีเดียวเท่านั้น มิดโฮจึงเทเลพอร์ตตัวเองกับอโรนหนีไปพร้อมกันทิ้งจอมนักรบอีก 2 คนไว้ตามหลัง

จอมนักรบ 2 คนเห็นมิดโฮและอโรนหนีไปปล่อยทิ้งพวกเขาเอาไว้

“ช่วยฉันด้วยยยยยยยยย”

“ฉันขอสาปแช่งให้พวกแกตายอย่างทรมาน”

ตูม

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หลังจากพวกเขาสาปแช่งจบหมัดของโกเลมขนาดใหญ่บดขยี้ร่างพวกเขาจนกลายเป็นซอส เกิดคลื่นทำลายและเสียงดังระเบิดไปทั่ว ดีช่วงเวลาระเบิดอโรนและมิดโฮอยู่ภายในมิติระหว่างเทเลพอร์ต

อโรนและมิดโฮโผล่ขึ้น ร่างกายของทั้งคู่เต็มไปด้วยบาดแผล อโรนไม่รู้ว่าทำไมร่างกายของเขาถึงมีบาดแผล แต่มิดโฮรู้จึงหยิบยารักษามากินและแบ่งให้กับอโรนด้วย

อโรนถามมิดโฮ

“มิดโฮเกิดอะไรขึ้น”

“นี้คือความอันตรายจากมิติค่ะ เพราะฉันไม่สามารถสร้างโล่พลังเวทสำหรับ 2 คน และการเทเลพอร์ต 2 คนใช้พลังเวทมากจึงทำให้ร่างกายของฉันและคุณได้รับบาดเจ็บ ดีที่พวกเราไม่ได้อยู่นานนัก”

อโรนเห็นร่างกายของมิดโฮได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน จึงใจเย็นขึ้น ในระหว่างที่พวกเขาคุยกันโกเลมเห็นว่ามีหนู 2 ตัวที่ยังไม่ตาย มันจึงโกรธมากและร้องออกมา

ร่างกายของอโรนและมิดโฮอยู่ ๆ พุ่งไปหาโกเลมโดยที่พวกเราไม่ได้บังคับ สีหน้าของอโรนและมิดโฮหวาดกลัวมาก

“แรงดึงดูด”

โกเลมง้างหมัดรอ พออโรนและมิดโฮเข้าถึงระยะการโจมตี โกเลมต่อยหมัดสุดแรง ทำให้หมัดนั้นฉีกอากาศออกจากกัน ทำให้เกิดเสียงน่ากลัว

“มิดโฮถ้าพวกเราไม่โจมตีแรงที่สุดอาจจะรอดก็ได้”

มิดโฮก็รู้เหมือนกัน แรงดึงดูดของโกเลมนั้นเยอะมาก พวกเขาไม่มีพลังต่อต้าน ออร่าของมิดโฮเดือนขึ้น ภายในร่างกายของมิดโฮมีอุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับภูเขาไฟรอระเบิด

อโรนหยิบทองคำแท่งขึ้น ทองคำแท่งนั้นคือกระดูกแขนของปู่เขา กระดูกแขนปู่อโรนหลอมเข้ากับร่างกายอโรน ออร่าของอโรนกลายเป็นทองคำ

มิดโฮจับมืออโรน ทั้งคู่รู้ใจกันจึงโจมตีพร้อมกับ วงแหวนสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าโกเลม แต่อโรนส่งพลังให้กับมิดโฮทำให้วงแหวนใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิม 3 เท่า

จากสีแดงกลายเป็นสีทองคำอมแดง ทั้งคู่ตะโกนพร้อมกัน

“เพลิงทองคำทำลายล้าง”

ไฟขนาดใหญ่ออกมาจากวงแหวนสีทองอมแดง ไฟมีสีทองคำราวกับทองมันล้ำค่า อากาศรอบตัว ๆ สลายเป็นไอเพราะความร้อน ไฟขนาดใหญ่สีทองพุ่งเข้าชนกับหมัดโกเลม

โกเลมเห็นไฟสีทองขนาดใหญ่โจมตีเข้ามาแต่มันไม่กลัว จึงโจมตีไปที่ไฟสีทองเพื่อจะทำลายมัน

ตูม ตูม

การปะทะกันทำให้มิดโฮและอโรนหลุดออกจากแรงดึงดูดได้ แต่น่าเสียดายที่ไฟสีทองถูกทำลายไปและโกเลมดูเหมือนไม่ได้เป็นอะไรเลย

มิดโฮตกใจกลัวมาก

“อโรนค่ะ ทำยังไงดี”

แต่อโรนหัวเราะ ทำให้มิดโฮมองอโรน อโรนอธิบายให้กับมิดโฮฟัง

“ไม่ต้องกลัว เราสามารถผนึกมันได้”

แม้ว่ามิดโฮจะไม่เข้าใจ แต่ยังพยักหน้า โกเลมเห็นว่าหลังจากทำลายไฟสีทองได้ หนูทั้ง 2 ตัวยังไม่ตายจึงยกเท้าขึ้นเพื่อบดขยี้หนูทั้ง 2 ตัว ระยะห่างของมิดโฮกับโกเลมใกล้มากทำให้มันใช้เท้าแทน

มิดโฮกังวลมากจึงจับแขนอโรนไว้ ถ้าตายขอตายไปพร้อมกับอโรน ในดวงตาของอโรนไม่ได้มีความกลัวแม้แต่นิดเดียว

ทันใดนั้น เท้าของโกเลมได้หยุดลง ทำให้มิดโฮสงสัยจึงเงยหน้ามองโกเลม ปรากฏว่าโกเลมกลายเป็นทองคำทั้งหมดเหลือแค่ส่วนหัวเท่านั้น

“ฮ่า ๆ วิชาหลอมทอง พอกลายเป็นทองคำแม้แต่โกเลมที่ทรงพลังยังไม่สามารถต้านได้ ถ้าฉันสามารถไปถึงขั้นนั้นได้ ต่อไปจอมนักรบระดับสูงก็ยังไม่ใช่คู่มือฉัน”

ระหว่างที่เดนกำลังดีใจ อยู่ ๆ ลูกตาทั้ง 2 ข้างของโกเลมมีแสงสว่างมากยิ่งขึ้น มิดโฮสัมผัสได้ถึงอันตราย

“อโรนค่ะ ดูที่ดวงตา”

อโรนหยุดหัวเราะ และดูดวงตาทันใดนั้นมีแสงพุ่งออกจากดวงตาโกเลมทั้ง 2 ข้าง ลำแสงนั้นพุ่งไปหา มิดโฮและอโรนอย่างรวดเร็วและรุนแรง

มิดโฮพยายามจะหลบ แต่ไม่สามารถขยับร่างกายได้เพราะใช้พลังมากเกินไป ส่วนอโรนก็มีเหตุผลเดียวกัน

ฉึก ฉึก

ลำแสงทะลุหัวอกของอโรนและมิดโฮ ทำให้ทั้งคู่กระอักเลือดคำโต อโรนรีบหยิบยารักษาขึ้นมา ยารักษาระดับสูงหมดตั้งแต่ชั้นที่ 60 ทำให้ต้องใช้ยารักษาระดับต่ำ ๆ แทน

หลังจากโกเลมยิงลำแสงเสร็จ ร่างกายทั้งหมดของมันได้กลายเป็นทองคำทั้งหมด ส่วนมิดโฮนอนสลบอยู่ อโรนไม่มีทางเลือกต้องใช้ยาน้ำทาหน้าอกของมิดโฮ

การทาของอโรนไม่มีการเขินอายเลย ราวกับว่าจับหน้าอกผู้หญิงมาแล้วนับไม่ถ้วน หลังทาแผลให้กับมิดโฮเสร็จ อโรนหาทางไปต่อแต่ไม่ได้ผลเพราะที่นี่มืดมาก ๆ

ถ้าไม่มีมิดโฮทำให้ลำบากหลาย ๆ อย่างจนทำให้อโรนต้องรอมิดโฮฟื้นขึ้นมาก่อน

ทว่าอโรนได้ยินเสียงเหมือนกับมีอะไรสั้น จนมองดูและพบว่าโกเลมยังไม่ตายและพยายามจะออกมาจากทองคำอยู่

อโรนไม่มีทางเลือกจึงปลุกมิดโฮให้ตื่นขึ้น

“มิดโฮตื่นเร็วเข้า”

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………