re zombie world โลกซอมบี้อีกครั้ง

ตอนที่34 ผู้ชนะสุดท้าย(แก้คำผิด)

        จิ้งจกหางหอกทั้งสองตัวกำลังไล่ล่ากลุ่มของไนเรลนักล่าและทหารอย่างโหดร้าย โดยเฉพาะคนที่มีไข่ของจิ้งจกหางหอกอยู่กับตัว

        ไนเรลคิดไม่ถึงว่าเขาจะซวยขนาดโดนสองสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ขั้น4 ไล่ล่าแบบนี้เขาพยายามคิดว่าทำไมถึงใช้ความสามารถตรวจจับความร้อนแล้วถึงไม่เจอตัวของมัน

        “ตายไปซะ!!!เจ้าสัตว์เลื้อยคลานเลือดเย็น”เอวาใช้มีดสายลมยิงใส่มันจิ้งจกหางหอกแต่มันไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย

        “เดี๋ยวเธอเรียกมันว่าอะไรนะ”ไนเรลหันไปถามเอวาที่อยู่ด้านข้าง

        “สัตว์เลือดเย็น”

        “ใช่ สัตว์เลือดเย็น”ไนเรลเข้าใจทันทีว่าทำไมเขาถึงใช้ความสามารถ [ตรวจจับความร้อน C] ถึงไม่เจอมัน เพราะภาพที่เขาเห็นคือความร้อนจากร่างกายที่ต่างจากสภาพแวดล้อม แต่จิ้งจกกลายพันธุ์มันเป็นสัตว์เลือดเย็นอุณหภูมิร่างกายของมันแทบจะเท่ากับสภาพแวดล้อม

        นั่นคือเหตุผลที่เขาตรวจไม่เจอมัน

        “นายคิดอะไรออก?” เอวาถามออกไป

        “เปล่าฉันก็แค่คิดออกว่าทำไมถึงตรวจหามันไม่พบในตอนแรกเพราะมันเป็นสัตว์เลือดเย็น”

        “ช่างเรื่องสัตว์เลือดเย็นก่อนเถอะหน่าตอนนี้เอาไงต่อมันจะตามมาทันแล้ว...”

        ไนเรลได้ยินอย่างนั้นก็จริงอย่างที่เธอบอกตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะไปห่วงเรื่องนั้น เขาพยายามนึกถึงข้อมูลของมันในชีวิตก่อน

        จิ้งจกหางหอกมันมีจุดอ่อนอะไรและแล้วเขาก็นึกได้ถึงบางอย่างนั้นก็คือน้ำ พวกมันกลัวน้ำ

        “แถวนี้มีแม่น้ำไหม” เขาถามคูเปอร์ที่ตามมาอยู่ด้านข้าง

        “มีห่างจากนี่ไปไม่กี่ร้อยเมตรผมดูมันมาจากในเครื่องระบุตำแหน่งก่อนที่จะออกเดินทางเมื่อเช้าแต่มันเป็นการออกนอกเส้นทาง”

        “นำไป”

        จ่าคูเปอร์บอกเส้นทางของไนเรลทันทีพวกเขาวิ่งไปที่แม่น้ำใช้เวลาไม่นานก็มาถึง

        “อ๊ากก มันตามมาแล้ว”

        “ระวัง!!!”

        “เร็ววิ่งไปให้ทันพวกนักล่า”

        แต่เจ้าจิ้งจกหางหอกทั้งสองตัวก็ฆ่าคนไปหลายคนแล้วตอนนี้เหลือทหารที่รอดมาแค่ 12 คน และนักล่าอีก 13 คนซึ่งรวมทั้งไนเรลและเอวาด้วย

        “เสียงน้ำ!”ไนเรลได้ยินเสียงน้ำ เขาก็รีบวิ่งไปทันที มันเป็แม่น้ำขนาดใหญ่ไหลอย่างต่อเนื่องตอนนี้โอกาสรอดของพวกเขานั้นทางเดียวก็คือการหนีไปทางแม่น้ำ

        “โดดลงไปเลยเร็ว”ไนเรลไม่รอช้ากระโดดลงไปในแม่น้ำ แต่บุญเจ้ากรรมมันตื้นไปน้ำสูงแค่หัวเข่าของเขาเท่านั้น น้ำแค่นี้ยังไม่ท่วมหลังเข่าของจิ้งจกหางหอกกลายพันธุ์ระดับ4 เลยแม้แต่น้อย

        เขายังคงวิ่งลุยน้ำไปต่อยิ่งลงไปมากน้ำก็ยิ่งเชี่ยวมากเท่านั้น เนื่องจากด้านหน้านั้นเป็นน้ำตกขนาดใหญ่น้ำตกที่เขาเห็นนี้มันใหญ่กว่าน้ำตกอีกวาซู น้ำตกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกซะอีกมันสูงกว่า 100 เมตร

        เขาพยามวิ่งไปตามแนวหินแต่บางครั้งก็มีลื่นไหลไปตามน้ำโชคยังดีที่เขาใช้ความสามารถร่างกิ้งก่าใช้กรงเล็บเกาะไปตามโขดหินได้

        ในขณะที่นักล่าและทหารคนอื่นๆ นั้นก็ไหลไปตามน้ำอย่างทุลักทุเลช่วยกันอย่างวุ่นวาย

        “ช่วยข้าด้วย...บุ๋ม ๆ”

        “จับมือกันไว้เร็ว”

        “บัดซบ เดโมไหลหายไปกับกระแสน้ำแล้ว”

        “เร็วรีบเอาตัวเองให้รอดก่อน...”

        ทหารและนักล่าพากันตามไปที่ไนเรลที่ตอนนี้ไปถึงโขดหินกลางแม่น้ำบริเวณน้ำตกแล้วพวกเขาช่วยกันดึงขึ้นจากน้ำ

        คนที่สบายสุดก็คงเป็นเอวาเนื่องจากเธอใช้ความสามรถมีดสายลมแค่จับมันมาตามแรงของมีดที่ยิงก็ลอยมาถึงได้อย่างง่ายได้ในขณะที่มีมนุษย์ชั้นสูงอีกคนที่เป็นนักล่าเช่นกัน

        เขาชื่อว่า เอียนมีความสามารถความสามารถประเภทธาตุน้ำ ทำให้ของเหลวแข็งตัวได้นั้นทำให้เขาวิ่งบนน้ำได้

        ปกติเขาไม่ชอบพูดดังนั้นเขาจึงไม่ได้สนใจแต่ตอนนี้ความสามารถของเขาคงได้ใช้อย่างเต็มที่เพราะที่นี่มันมีแต่น้ำ

        “นายสร้างเส้นทางไปอีกฝั่งได้ไหม”ไนเรลถามออกมาในขณะมองไปที่จิ้งจกกลายพันธุ์ทั้งสองที่ตอนนี้มันลุยน้ำลงมาเล็กน้อย

        “คำราม!!!!!!!!!!!!!”

        ดูเหมือนว่ามันจะกลัวน้ำแต่ก็ยังอยากที่จะจัดการกับพวกเขา

        “ไม่ไหวพลังของฉันไม่สามารถทำได้กระแสน้ำมันแรงเกินไป”

        “งั้นเอาแค่ไปถึงโขดหินให้ไปที่อีกฝั่งที่สุดได้ไหม”

        “อาจจะไหว”

        เอียนลงมองทันทีน้ำเริ่มจับตัวกันเป็นของแข็งเหมือนกับกระจกกว้างประมาณสองเมตรเป็นเหมือนสะพานเชื่อมไปยังตอม่อตามจุดต่าง ๆ

        เอียนรีบวิ่งนำไปก่อนในทันทีตามไปด้วยกลุ่มของนักล่า

        “ไปตามเขาไป”คูเปอร์สั่งให้ทหารที่เหลือรอดไม่มากตามไปตอนนี้พวกเขาทำได้แค่ตามไปเท่านั้นไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

        ในที่สุดทหารพวกนี้ก็รู้ว่าคนธรรมดาแบบพวกเขานั้นการที่จะเอาชีวิตรอดด้านนอกนั้นมันแทบจะเป็นศูนย์เลยก็ว่าได้

        จากทหาร 1กองร้อยเหลือกันอยู่แค่ไม่กี่สิบคน

        “พวกเรารอดแล้ว”

        “บัดซบฉันเกือบโดนจิ้งจกฆ่าตาย”

        “คอยดูเถอะว่าถ้าเจอญาติพี่น้องของมันตามผนังบ้านจะฆ่าให้หมดเลย”

        “พวกนายรีบเดินไปซะพูดมากอยู่ได้ถึงอย่างไรมันก็เป็นสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์แค่รอดชีวิตมาได้ก็ดีมากแล้ว”

        พวกเขาพูดกันอย่างผ่อนคลายที่ตอนนี้จิ้งจกพวกนั้นไม่สามารถตามมาได้

        จิ้งจกหางหอกที่เห็นว่าพวกเขากำลังจะหลบหนีไปได้นั้นมันก็เกิดอาการคลุ้มคลั่งทันทีเนื่องจากพวกนี้ฆ่าลูก ๆ ของพวกมันไปตั้งหลายตัวแม้แต่ไข่ที่พวกมันหยิบมาก็ถูกปาทิ้งแตกเสียหายตายไปหลายตัว

        มันที่เป็นเหมือนกับราชาของป่าบริเวณนี้แต่กับไม่สามารถฆ่าคนที่ฆ่าลูกหลานของมันได้ทั้งหมดจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนถ้าพวกตุ๊กแกได้ยินเรื่องนี้ จิ้งจกอย่างพวกมันคงจะโดนล้อเลียนและหัวเราะไปจนตาย

        มันพยายามใช้หอกกระดูกสลัดไปที่พวกไนเรลแล้วแต่ระยะมันไกลไปจึงไปไม่ถึงพวกไนเรล

        จิ้งจกตัวเมียที่ตอนนี้โมโหสุดขีดกระโดดลงไปในน้ำพยายามตะเกียกตะกายไปตามโขดหินไปหาพวกไนเรล

        อีกตัวที่เห็นอย่างนั้นก็ตามลงไปเช่นกัน

        “บ้าเอ๊ยมันจะแค้นอะไรนักแค่ลูกตายไปไม่กี่ตัว”

        “มันตามมาแล้วรีบไปเร็ว”

        “ฉันแค่พึ่งดีใจไปแต่ต้องมาวิ่งหนีอีกแล้วมันไม่เหนื่อยหรืออย่างไร”

        “วิ่ง..!!!”

        ทหารที่อยู่ด้านหลังพากันหน้าซีดเป็นไก่ต้มทันทีใครจะคิดว่ามันจะแค้นพวกเขาขนาดนี้

        ไนเรลเองก็คิดเช่นกันลูกของมันมีตั้งเยอะแต่กับใจแคบจะไล่ล่าฆ่าพวกเขาให้ได้

        “มันมาทันแล้ว...”

        ในตอนนั้นเองจิ้งจกหางหอกกลายพันธุ์ได้ใช้ขนาดตัวที่ใหญ่ของมันกระโดดสุดแรงตรงมาหาพวกเขาปากของมันกว้างมากสามารถงับพวกเขากลืนลงท้องไปได้ในคำเดียวอย่างแน่นอน

        ฟันที่อยู่ด้านข้างปากของมันนั้นเรียงกันยังกับใบมีดดูน่ากลัวเป็นอย่างมากลิ้นที่ตัววัดไปมาหมายจะจับพวกเขาตวัดไปมา

        “ระวัง...หลบเร็ว”

        “โดดลงไปในแม่น้ำเร็ว”

        “ไม่ฉันจะมาตายแบบนี้ไม่ได้”

        ทุกคนรีบทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้ตัวเองรอดให้ได้ในขณะที่บางคนกระโดดลงไปแม่น้ำ บางคนเลือกที่จะกระโดดลงไปที่น้ำตกไปตายเอาดาบหน้าในขณะที่บางคนนั้นได้แต่หลับตาและคิดว่าถ้ามันจะอยากฆ่าพวกเขาก็ให้มันฆ่าไปซะจะได้จบๆ

        ตูม!!!

        แต่ในจังหวะที่ตัวของเจ้าจิ้งจกหากหอกจะถึงตัวของพวกเขาอยู่ ๆ ก็มีสัตว์ขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำ

        มันคือจระเข้เคย์แมนดำยักษ์กลายพันธุ์ ขั้น 4 มันเหมือนกับไดโนเสาร์ยุคโบราณไม่มีผิดปากที่ยาวและฟันที่เหมือนกับใบเลื่อยร้อยเรียงต่อกันกัดเข้าไปที่คอของจิ้งจกหางหอกตัวเมีย

        มันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและสะบัดหอกกระดูกที่หางไปมาเพื่อโจมตีตัวของจระเข้เคย์แมนแต่การโจมตีมันก็ไม่สามารถผ่านผิวหนังของจระเข้เคย์แมนดำได้

        จิ้งจกหางหอกตัวผู้ที่ตอนนี้เห็นคู่ของมันโดนกัดแบบนั้นก็รีบลุยน้ำเข้ามาช่วยทันทีมันพยายามกัดไปที่ตัวของจระเข้เคย์แมนดำแต่ด้วยความที่สถานที่นี้เป็นน้ำทำให้จระเข้เคย์แมนดำนั้นคล่องตัวมากกว่าหลบการกัดและสะบัดหางฟาดเข้าไปที่จิ้งจกหางหอกตัวผู้อย่างแรงมันโดนเข้าไปเต็มจนร่างกระเด็นออกไป

        ตอนนี้มันคือการต่อสู้ของสองสัตว์กลายพันธุ์ขั้น4 แล้ว

        แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะลืมไปว่าตอนนี้นั้นมีพวกไนเรลอยู่ด้วยพวกเขาพยายามกอดก้อนหินกันอย่างเอาเป็นเอาตายละภาวนาว่าอย่างให้พวกมันพลาดมาเหยียบพวกเขาเลยไม่งั้นแม้แต่กระดูกก็คงไม่มีเหลือ

        ทุกคนมองไปจระเข้เคย์แมนดำยักษ์กลายพันธุ์ด้วยใบหน้าที่ซีดขาวสัตว์ประหลาดนี่มันแอบอยู่ใต้จมูกพวกเขาถ้าเกิดจิ้งจกหางหอกไม่ลงมาก็คงจะกลายเป็นพวกเขาที่โดนกินอย่างแน่นอนเพราะเดินไปแค่อีกไม่กี่เมตรก็ถึงปากของมันแล้ว

        “โดดลงน้ำตกเลยไม่งั้นได้ตายกันหมดแน่”

        ไนเรลบอกกับทุกคนถ้าเป็นแบบนี้ก่อนที่พวกเขาจะโดนพวกมันฆ่าตายคงจมน้ำตายหรือไม่ก็โดนเหยียบตายก่อนแน่สู้กระโดดลงไปตายข้างล่างจะยังดีซะกว่า อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสรอดมากกว่า

        “คำราม!!!!!!!!!!!!!!”

        ทั้งสามตัวกำลังต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายจิ้งจกหางหอกตัวเมียก็พยายามใช้ทั้งเท้าที่มีพังผืดในการยึดเกาะโจมตีไปที่จระเข้เคย์แมนดำในขณะที่ตัวผู้ก็พยายามที่จะช่วยคู่ของมันอย่างสุดความสามารถ

        ตอนนี้ทั้งสามราชาสัตว์กลายพันธุ์ขั้น4 กำลังสู้ยื้อแย่งไปมาสถานะการเริ่มเข้าสู่จุดที่จะกลืนไม่เข้าจะคลายก็ไม่ออก

        เพราะถ้าจิ้งจกหางหอกถอยคู่มันก็ตายแต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคู่มันก็ตายอยู่ดีเพราะฟันของจระเข้เคย์แมนดำนั้นงับเขาไปที่คอของจิ้งจกหางหอกตัวเมียเข้าไปเรื่อย ๆเลือดเริ่มไหลไปกับสายน้ำเป็นสีแดงไปทั้งบริเวณแล้ว

        ในตอนนั้นเองที่บนอากาศก็มีเงาขนาดมหึมาที่บินเด่นอยู่บนท้องฟ้าไล่ตามสายน้ำมาเพียงแค่แรงลมจากปีกที่กว้างกว่า 50 เมตรนั้นก็ดูน่าเกรงขามเป็นอย่างมากแล้วขนที่ส่องประกายราวกับทองคำสะท้อนแสงอาทิตย์ทำให้ไม่สามารถที่จะมองมันได้ตรง ๆ

        มันคือ ราชาแห่งท้องฟ้านกอินทรีทอง

        “บัดซบมันยังมีมากันอีก”ไนเรลได้แต่สาปแช่งและมองหาตัวซวยในกลุ่มของพวกเขาไป เขาอยากจะรู้จริง ๆว่ามันเป็นใครที่ทำให้ทั้งกลุ่มดวงซวยขนาดนี้

        แต่แล้วอยู่ ๆร่างของจิ้งจกหางหอกตัวผู้ก็โดนโจมตีด้วยหางอีกรอบกระเด็นมาทางพวกเขา

        มันแรงมากขนาดกวาดเอาน้ำก้อนหินและดินทรายกระแทกไปที่พวกเขาอยู่ แรงของมันทำให้ริมขอบน้ำตกร้าวแตกออกลากยาวไปถึงจุดที่เขายืน จนถึงกับถล่มลงไป

        “ไม่...”

        “ผาถล่มแล้วระวัง”

        “กระโดดเร็วก่อนที่จะร่วงไปโดนหินพวกนี้ทับ”

        “ย้าาา!!!”

        เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากจนพวกเขาไม่ทันตั้งตัวทั้งกลุ่มพากันหล่นลงไปที่น้ำตกด้านล่างที่สูงกว่า 100 เมตร

        ไนเรลเองก็เกือบจะตกลงไปเช่นกันเขาพยายามที่คว้าจับขอบหินเอาไว้

        ในตอนนี้เองที่อินทรีทองคำขนาดยักษ์ก็ใช้กรงเล็บที่แหลมคมของมันโฉบไปที่จระเข้เคย์แมนดำกรงเล็บของมันเจาะเข้าไปกลางลำตัวกระชากขึ้นไปบนท้องฟ้า

        ทั้งจระเข้เคย์แมนดำและจิ้งจกหางหอกตัวเมียที่ซวยสุดๆ นั้นเพราะเจ้าจระเข้เคย์แมนดำมันไม่ยอมอ้าปากมันคิดว่าถ้าตายอย่างน้อยก็เอาเจ้าจิ้งจกนี้ไปด้วย

        จิ้งจกหางหอกตัวผู้ที่ตอนนี้มันเห็นแบบนั้นก็รีบกระโดดงับหางของคู่มันไว้เพื่อพยายยามช่วยคู่ของมันให้ได้

        “เสียงร้องอินทรี!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

        มันกลายเป็นว่าอินทรีทองคำต้องแบกรับน้ำหนักของสัตว์กลายพันธุ์ขั้น4 ทั้ง 3 ตัว จึงไม่สามารถบินขึ้นไปได้ ได้แต่กระพือปีกเหนือผิวน้ำเพื่อลากทั้ง 3ตัวอย่างสุดความสามารถ

        ไนเรลที่มองไปที่พวกมันและเขาก็หยิบดาบคูเขางูออกมาจากด้านหลังถึงเขาจะไม่สามารถฆ่าเจ้าจิ้งจกพวกนี้ได้ด้วยตนเองแต่ก็ต้องทำให้มันเจ็บปวดที่สุดให้ได้

        เพราะเข้าเกือบตายเพราะพวกมัน

        ไนเรลยันตัวจากก้อนหินเพื่อทำให้ตัวเองลอยขึ้นและใช้แรงทั้งหมดเหวี่ยงดาบเขางูโจมตีไปที่จิ้งจกหางหอกกลายพันธุ์ขั้น 4 ตัวผู้

        ด้วยความที่ความสนใจของจิ้งจกหางหอกตัวผู้อยู่ที่การช่วยคู่ของมันซึ่งตอนนี้ใกล้จะหลุดออกจากปากของจระเข้เคย์แมนดำแล้วซึ่งนั้นทำให้มันไม่ทันได้ระวัง ดาบเขางูที่บินมาปักเข้าไปที่ดวงตาของมันอย่างแรง

        ต่อใช้มันจะเป็นสัตว์กลายพันขั้น4 แต่โดนจมตีไปที่ตามันก็เจ็บปวดเป็นอย่างมากน้ำในลูกตานั้นแตกออกจนมันร้องด้วยความเจ็บปวด

        อ้าปากปล่อยจิ้งจกหางหอกตัวเมียอินทรีทองคำที่เห็นว่าน้ำหนักได้เบาลงแล้วมันก็ใช้แรงทั้งหมดบินขึ้นไปบนฟ้าพาร่างของจระเข้เคย์แมนดำและจิ้งจกหางหอกตัวเมียไปในทันที

        ส่วนจิ้งจกหางหอกตัวผู้ดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดเพราะดาบคู่เขางูนั้นมันได้ปักอยู่ในดวงตาของมันทำให้ตอนนี้มันตาบอดไปหนึ่งข้าง

        ในขณะที่ไนเรลนั้นได้ร่วงหล่นลงไปที่น้ำตกด้านล่างไหลไปตามกระแสน้ำอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับรอยยิ้มแห่งความสะใจ