ระบบวินัยขั้นเทพ : จากไร้ค่าสู่ราชันไร้พ่าย

บทที่ 37 การล่าและการเก็บเกี่ยว

        มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำส่วนใหญ่ไม่เข้าใจภาษามนุษย์แต่ท่าทางการเชือดคอนั้นมีความหมายเดียวกันในหลายมิติการยั่วยุของเฉินชวนจึงจุดไฟโทสะของพวกมันได้สำเร็จ พวกสัตว์อสูรกึ่งมนุษย์เหล่านี้คำรามด้วยความโกรธแค้นแล้วพุ่งเข้าใส่เขาเฉินชวนอย่างบ้าคลั่ง!

        เฉินชวนเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มเย็นชา แล้วถอยเข้าไปในตึกอย่างไม่รีบร้อน ประตูชั้นหนึ่งของตึกสำนักงานกว้างเพียงสองเมตร ทำให้มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำเข้ามาได้พร้อมกันเพียงสามตัวเท่านั้น

        และเฉินชวนก็ยืนถือเนตรกระดูกขาวอยู่ที่ตำแหน่งห่างจากประตูประมาณสองเมตร ไม่นานนัก พวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำก็พุ่งมาถึงหน้าตึกสำนักงาน ยกอาวุธขึ้นแล้วพุ่งเข้ามาโจมตีเฉินชวนที่อยู่ด้านใน

สิ่งที่รอต้อนรับพวกมันคือแสงดาบอันคมกริบและรวดเร็ว!

        แสงดาบหนาแน่นเต็มบริเวณใกล้ประตู ฉีกอากาศส่งเสียงหวีดหวิวแหลมหู! มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำสามตัวที่พุ่งเข้ามาก่อน ไม่ทันได้ร้องโหยด้วยซ้ำ ศีรษะกับร่างก็แยกจากกันในชั่วพริบตา!

        เลือดอุ่นๆ พุ่งกระจาย กระเซ็นใส่หน้าพวกกิ้งก่าเกล็ดดำที่อยู่ด้านหลังแม้แต่พวกกิ้งก่าเกล็ดดำที่โหดร้าย ตอนนี้ก็ยังตะลึงอยู่ครู่หนึ่งยังไม่ทันได้สติกลับมา แสงดาบอันเยือกเย็นก็เปลี่ยนทิศทางและพุ่งเข้าโจมตีพวกมันต่อไป

        ในชั่วพริบตา บริเวณใกล้ประตูก็กลายเป็นลานสังหารอันนองเลือด! ภายใต้ตาข่ายดาบที่สร้างจากวิชาดาบเงาสิ้นสูญเชี่ยวชาญ พวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำที่มีระดับไม่เกิน 2 นี้เปรียบเสมือนมดปลวก ไม่มีพลังต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

        ทุกครั้งที่แสงดาบผ่านไป ก็มีกิ้งก่าเกล็ดดำหนึ่งตัวสิ้นชีวิต!

        อาจจะเป็นเพราะสัญชาตญาณดุร้ายของสัตว์ที่ซ่อนอยู่ในกระดูก ถึงแม้จะรู้ว่าไม่ใช่คู่แข่งของเฉินชวน พวกสัตว์อสูรกึ่งมนุษย์เหล่านี้ก็ยังคงพุ่งเข้าไปโจมตีเขาโดยไม่กลัวตาย!

        ความดุร้ายและความโหดเหี้ยมของพวกมันเห็นได้ชัด! แต่เฉินชวนไม่ได้ตกใจ กลับรู้สึกยินดี

        ถ้าพวกกิ้งก่าเกล็ดดำกระเจิงหนีไป เขาก็ต้องเสียแรงไปวิ่งไล่จับอีก สถานการณ์ตอนนี้ตรงใจเขาพอดิบพอดีไม่ถึงหนึ่งนาที มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำกว่าสามสิบตัวก็ถูกฆ่าจนหมดสิ้น ชิ้นส่วนร่างกายและแขนขาที่ถูกตัดกระจัดกระจายเต็มบริเวณใกล้ประตูตึกสำนักงาน

        เลือดสีแดงเข้มไหลซึมช้าๆ ตามพื้น กลายเป็นแอ่งเลือดที่แสบตา ทั้งที่ยืนอยู่ท่ามกลางฉากสยองขวัญนี้ เฉินชวนกลับสีหน้าปกติ ไม่มีความรู้สึกผิดปกติใดๆ กลับรู้สึกสะใจอย่างสุดซึ้งเสียด้วยซ้ำ!

นี่ยิ่งทำให้เขารู้สึก ว่าในร่างของตนอาจจะซ่อนยีนแห่งการต่อสู้ไว้จริงๆ

         เฉินชวนส่ายหัว สลัดความคิดฟุ้งซ่าน รีบเปิดรายการความสำเร็จ

        [แนวหน้าต่อต้านเผ่าพันธุ์ต่างมิติ I]:  ฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติ 100 ตัว ต้องมีคุณสมบัติสี่มิติรวมกันไม่ต่ำกว่า 60 แต้ม เมื่อสำเร็จจะได้รับ 500 แต้มวินัยความคืบหน้าปัจจุบัน: 34/100

        "ไม่เลว ดูเหมือนจะทำภารกิจนี้เสร็จเร็วๆ นี้แล้ว!"

        เฉินชวนแย้มยิ้มบนใบหน้า

        ผ่าพันธุ์ต่างมิติ 100 ตัว จะว่ามากก็ไม่มาก

        จากสถานการณ์เมื่อครู่ กลุ่มเมฆสีแดงเข้มที่ตกลงในใจกลางเมืองไป๋จิงยังมีมากถึงหลายร้อยกลุ่ม!ถ้าแต่ละกลุ่มมีมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำสามสี่สิบตัว ก็สามารถประเมินได้ว่ามีมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำบุกเข้าเมืองไป๋จิงหลายหมื่นตัว!

        ตอนนี้ในเมืองไป๋จิงอาจมีอะไรไม่มาก แต่เผ่าพันธุ์ต่างมิติแน่นอนว่ามีไม่น้อย!

        การฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติ 100 ตัวไม่ใช่เรื่องยากเลย!

        เฉินชวนถอนหายใจ เริ่มค้นหาในกองศพบนพื้น

        การล่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติอันตรายแน่นอน อาจเสียชีวิตได้ตลอดเวลาแต่ในขณะเดียวกันก็เป็นงานที่ให้ผลตอบแทนสูง เหตุผลก็คือพวกเผ่าพันธุ์ต่างมิติมีของดีอยู่ไม่น้อย!

        ในสงครามที่ยาวนานกับเผ่าพันธุ์ต่างมิติ เพื่อใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด สหพันธ์ได้ศึกษาโครงสร้างร่างกายของเผ่าพันธุ์ต่างมิติอย่างละเอียด และพบวัสดุมีค่ามากมาย

        วัสดุเหล่านี้สามารถใช้ในการสร้างอาวุธ เกราะป้องกัน หรือใช้ในการทำยาและเม็ดยา มีประโยชน์กว้างขวางสหพันธ์เสนอราคาไม่น้อยเพื่อซื้อวัสดุเหล่านี้ ด้านหนึ่งคือการได้รับทรัพยากร

        อีกด้านหนึ่งคือการส่งเสริมให้นักรบพลเรือนฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติมากขึ้น เพื่อลดแรงกดดันในการป้องกันของกองทัพเพราะเป็นเช่นนั้น จึงเกิดอาชีพนักล่าเงินรางวัลขึ้น และบนร่างของมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำก็มีวัสดุที่มีมูลค่าไม่น้อย

        เช่น เขี้ยว กรงเล็บแหลม และเกล็ดบางส่วนของร่างกาย

        นี่คือวัสดุชั้นดีสำหรับการผลิตอาวุธทั้งนั้น! เฉินชวนมีความคิดที่จะล่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติเพื่อหาเงินมานานแล้ว เขาได้ค้นคว้าข้อมูลมากมายในห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวันที่การรุกรานจากต่างมิติจะเกิดขึ้น แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้

        หลังจากพยายามอย่างหนัก เฉินชวนก็เก็บรวบรวมวัสดุจากศพทั้งหมดและใส่ลงในถุงพลาสติกที่เขาหยิบมาจากตึกสำนักงาน

        "แค่ถุงวัสดุเล็กๆ นี้ ก็มีมูลค่าอย่างน้อยสามถึงสี่หมื่นเหรียญดาราแล้ว!"

        "รางวัลจากการล่าเผ่าพันธุ์ต่างมิตินี่มันยอดจริงๆ ไม่แปลกเลยที่คนมากมายอยากเป็นนักล่าเงินรางวัล!"

        ดวงตาของเฉินชวนเป็นประกายวาววับนี่เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาอยากล่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติ!

ถ้าเขาสามารถใช้โอกาสจากการรุกรานครั้งนี้หาเหรียญดาราได้มากพอ เขาก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินไปอีกนาน! คิดถึงตรงนี้ ใจของเฉินชวนก็ยิ่งเร่าร้อน หลังจากเก็บถุงเข้าไปในกระเป๋าเก็บของมิติพิเศษ เฉินชวนก็ออกจากตึก

        เดิมทีเขาเลือกตึกสำนักงานนี้เพราะคำนึงถึงความปลอดภัยแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำเป็นสิบๆ ตัวไม่ใช่ภัยคุกคามสำหรับเขาอีกต่อไปเขาสามารถโจมตีเชิงรุก ออกค้นหาและล่าพวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำด้วยตัวเองได้เลย! แม้จะคิดเช่นนั้น แต่เฉินชวนก็ไม่ได้เดินอย่างเปิดเผยตามท้องถนน แต่เลือกที่จะเคลื่อนไหวตามมุมที่มีเงาบัง

        เขาเดินไปพลางสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวไปพลางบนถนนมีรถที่ดับเครื่องอยู่ทุกหนแห่ง บนพื้นมีเศษแก้วแตกกระจายอยู่มากมายเห็นได้ชัดว่าผู้คนอพยพออกไปอย่างรีบร้อนและเร่งด่วนไม่นานมานี้

เสียงคำรามและเสียงปืนดังแว่วมาจากที่ไกลๆ เฉินชวนคิดสักครู่ แล้วเปลี่ยนทิศทางการค้นหา

        ในเมื่อมีทหารอยู่ ถึงเขาจะไปที่นั่น ก็คงฆ่ามนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำได้ไม่เท่าไร จึงไม่ควรไปร่วมวงด้วยระหว่างทาง เฉินชวนเหลือบตามองเนตรกระดูกขาว หลังจากการต่อสู้เมื่อครู่ เนตรกระดูกขาวก็ดูดซับพลังวิญญาณไปได้ไม่น้อย

        ร่องบางยาวตรงกลางตัวดาบมีสีแดงเต็มประมาณหนึ่งในห้าแล้ว ตามสถานการณ์นี้ ถ้าสังหารพวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำอีกประมาณ 120 ตัว ก็น่าจะเติมร่องดาบให้เต็มได้!

        หลังจากค้นหาตามริมถนนสักพักเฉินชวนก็พบกลุ่มมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำอย่างรวดเร็ว

ตรงกลางสี่แยกที่มีรถติดอยู่ มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำกว่าสามสิบตัวกำลังล้อมวงกันอยู่ ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรกัน พวกมันส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นเป็นระยะ

        เฉินชวนไม่ได้ลงมือทันที แต่สังเกตการณ์สักครู่ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำระดับเจ้าหน้าที่อยู่ข้างใน แล้วจึงกำด้ามดาบแน่นและกระโจนเข้าไป

        ภายใต้การใช้ดุจเงาตามตัว ความเร็วของเฉินชวนก็รวดเร็วปานสายฟ้า เพียงชั่วพริบตาก็พุ่งผ่านระยะทางกว่าร้อยเมตรเมื่อระยะห่างลดลง ในที่สุดเขาก็มองเห็นชัดว่าพวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำกำลังทำอะไร

        สัตว์อสูรกึ่งมนุษย์เหล่านี้กำลังล้อมรอบศพที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดหลายศพและกำลังกินกันอย่างเอร็ดอร่อย

        กรงเล็บคมกริบและเขี้ยวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยฟองเลือดและเศษเนื้อ ทำให้รู้สึกขยะแขยง

สายตาของเฉินชวนเย็นชาลง ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอีกในทันที

        เพราะมีรถบังสายตา และพวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำก็มัวแต่แย่งอาหารกัน จนกระทั่งเฉินชวนเข้ามาใกล้ภายในระยะสิบเมตร พวกมันถึงได้สังเกตเห็นการมีอยู่ของเขา และรีบคว้าอาวุธข้างตัวมาสู้

        แต่น่าเสียดายที่สายเกินไป!

        ฉึก!

        แสงดาบอันคมกริบพุ่งทะลุความว่างเปล่าราวกับสายฟ้า ผ่านลำคอของมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำสองตัว!ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฉีกขาด หัวขนาดใหญ่สองหัวลอยขึ้นฟ้า!

        เฉินชวนพุ่งเข้าไปในกลุ่มมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำเหมือนเสือบุกฝูงแกะ ชั่วพริบตาก็ก่อให้เกิดสายลมคาวเลือด! ด้วยความไม่ทันตั้งตัว พวกมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำไม่สามารถจัดตั้งการป้องกันที่มีประสิทธิภาพได้เลย

        ประกอบกับความแตกต่างของพลังที่มหาศาล ในเวลาเพียงกว่าหนึ่งนาที มีมนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำกว่ายี่สิบตัวตายภายใต้คมดาบของเฉินชวน!

        ถึงแม้มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำจะดุร้ายผิดปกติ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ไม่สามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ของความพ่ายแพ้ได้แล้ว!

        ประมาณครึ่งนาทีต่อมา มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำตัวสุดท้ายล้มลงกับพื้นด้วยความไม่สมหวัง และตายในที่สุด สี่แยกกลับสู่ความสงบในพริบตา มนุษย์กิ้งก่าเกล็ดดำกว่าสามสิบตัวพ่ายแพ้ยับเยิน ตายสิ้นไม่เหลือรอด!