ตอนที่ 11 คำเตือนจากเงามืด
หลังจากปฏิเสธข้อเสนอของลู่เทียนหง หลิงเทียน เดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลลู่ด้วยท่าทางสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับรู้ดีว่า เื่นี้จะไม่จบลงง่าย ๆ
"ตระกูลลู่... ดูเหมือนพวกเ้าจะไม่ยอมปล่อยข้า ไปง่าย ๆ สินะ"
ขณะที่เขาเดินไปตามถนนของเมืองชิงอวิ๋น สายตานับสิบคู่จับจ้องมาที่เขาอย่างลับ ๆ แต่เขา แสร้งทำเป็ไม่สนใจ
___
ร่องรอยของมือสังหาร
เมื่อมาถึงตรอกแคบแห่งหนึ่ง หลิงเทียนหยุดเดิน ทันที ราวกับััถึงบางอย่าง
"ออกมาเถอะ"
เสียงของเขาเยือกเย็น แต่ไม่มีผู้ใดตอบกลับ
หลิงเทียนแค่นเสียงหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะดีดนิ้ว หนึ่งครั้ง
ฟุบ!
เงาสองร่างที่ซ่อนอยู่พลันพุ่งออกมาจากด้านข้าง
"เ้ารู้ตัวได้อย่างไร!?"
ชายชุดดำถามด้วยความใ แต่ยังไม่ทันที่เขา จะได้ขยับ หลิงเทียนก็หายตัวไปจากที่เดิม
ฉัวะ!
เสียงดาบดังขึ้นพร้อมกับร่างของชายคนนั้นที่ล้ม ลงไปกับพื้น เืไหลนอง
อีกคนหนึ่งเห็นดังนั้นก็ใ รีบะโถอยหลัง แต่หลิงเทียนปรากฏตัวอยู่ด้านหลังเขาราวกับ ภูตผี
"ฝากไปบอกเ้านายของเ้าว่า... ถ้าอยากให้ข้า ตาย ก็ส่งคนที่เก่งกว่านี้มา"
จากนั้นเขาก็ใช้พลังผลักร่างของมือสังหารคนนั้น กระเด็นไปชนกำแพงก่อนจะหายตัวไปในเงามืด
___
ข่าวลือที่แพร่สะพัด
หลังจากเหตุการณ์นั้น ข่าวของหลิงเทียนก็แพร่ กระจายไปทั่วเมือง
"ได้ยินมาว่า เขาสังหารมือสังหารของตระกูลลู่ไป อีกสองคน!"
"เป็ไปได้ยังไง!? มือสังหารของตระกูลลู่ขึ้นชื่อว่าเก่งกาจมากนะ!"
"ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ"
ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ตระกูลลู่ ลู่เทียนหง กำลังขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ
"เด็กนั่น... ช่างกล้าหาญนัก"
ลู่ชิงเหยา ซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ บิดาของตน กำหมัด แน่น "ท่านพ่อ! ปล่อยให้มันลอยนวลแบบนี้ไม่ได้!"
ลู่เทียนหงพยักหน้า "ข้ารู้ ข้าจะส่งคนไปจัดการ กับเขาเอง"
แต่ก่อนที่เขาจะได้ออกคำสั่ง ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น จากเงามืด
"บางที ท่านอาจไม่ต้องลงมือเองก็ได้"
___
เงามืดที่ซุ่มซ่อน
ชายชุดดำปริศนาเดินออกมาจากเงา เสื้อคลุม ของเขามีสัญลักษณ์ของ รัตติกาลโลหิต
"เ้าคือใคร?" ลู่เทียนหงถามเสียงเย็น
"ข้าคือผู้ส่งสารของรัตติกาลโลหิต และเรามีข้อเสนอให้กับท่าน"
"ข้อเสนอ?"
ชายชุดดำยิ้มเย็น "เราจะช่วยท่านกำจัดหลิง เทียน..."
___
ฝันร้ายของหลิงเทียน
ในคืนนั้น ขณะที่หลิงเทียนกำลังนั่งทำสมาธิอยู่ใน โรงเตี้ยม จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์ประหลาด
"มีบางอย่างผิดปกติ..."
ทันใดนั้น ไฟในห้องก็ดับลง ลมเย็นพัดผ่านราวกับ มีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในเงามืด
ฟื้บ!
เงาปริศนาพุ่งเข้ามาโจมตีเขาด้วยความเร็วสูง!
หลิงเทียนดีดตัวออกจากที่นั่ง และใช้มือปัดป้อง การโจมตี
ปัง!
เสียงปะทะดังสนั่น เงาปริศนากระเด็นไปชน กำแพง แต่กลับลุกขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว
"ไม่เลว... สมแล้วที่เป็เ้า"
เสียงนั้นฟังดูเย็นะเื
"เ้าเป็ใคร?" หลิงเทียนถาม
เงาปริศนายิ้มมุมปาก "ข้าคือ... มือสังหารอันดับ หนึ่งของรัตติกาลโลหิต"
หลิงเทียนหรี่ตาลง "ดูเหมือนว่า ข้าจะมีปัญหา ใหญ่แล้วสินะ"
___
ศึกตัดสินกลางคืน
มือสังหารพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ดาบในมือของเขา ปลดปล่อยพลังสังหารออกมา
หลิงเทียนขยับตัวหลบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะชัก กระบี่ของตนออกมา
ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!
เสียงดาบปะทะกันดังกึกก้อง พลังทำลายล้างจาก ทั้งสองฝ่ายทำให้ห้องพักแทบจะพังทลาย
มือสังหารหัวเราะเบา ๆ "เ้าแข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิด แต่แค่นี้ยังไม่พอ!"
ทันใดนั้น เขาก็เปิดใช้วิชาลับของตน เงาของเขา แยกออกเป็สามร่าง และพุ่งเข้าจู่โจมจากสาม ทิศทาง!
หลิงเทียนขมวดคิ้ว "วิชาภาพเงา?"
ฉัวะ!
กระบี่ของเขาฟาดออกไป แต่กลับโจมตีโดน อากาศ
"ไม่ดีแล้ว..."
___
พลังที่แท้จริง
มือสังหารทั้งสามร่างพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกัน หลิง เทียนไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องใช้พลังที่แท้ จริง
เขาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะ ะเิพลังออกมา
ฟื้บ!
พลังอันมหาศาลแผ่กระจายออกไป ทำให้ภาพเงา ของมือสังหารแตกกระจาย
"อะไรนะ!?"
ก่อนที่มือสังหารจะทันได้ตอบสนอง หลิงเทียนก็ พุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วสูง
ปัง!
หมัดของเขากระแทกเข้าที่อกของมือสังหารเต็ม แรง
"อิ้ก!"
ร่างของมือสังหารกระเด็นไปชนกำแพง เื กระอักออกจากปาก
___
คำเตือนสุดท้าย
แม้จะาเ็หนัก มือสังหารก็ยังหัวเราะเบา ๆ
"ข้า... ประเมินเ้าต่ำไปจริง ๆ..."
เขาลุกขึ้นอย่างยากลำบากก่อนจะกล่าวว่า
"แต่ข้าจะกลับมา และครั้งหน้า... เ้าจะไม่มีวันหนี รอด"
จากนั้นเขาก็ใช้พลังเงาลับของตน หายตัวไปใน ความมืด
หลิงเทียนยืนมองด้วยสายตาเ็า ก่อนจะถอน หายใจ
"ศึกที่แท้จริง... เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น"
___
ตอนต่อไป การเผชิญหน้ากับรัตติกาลโลหิตจะ เป็เช่นไร?
1K
