ตอนที่ 1 ดอกแก้วอยากเป็ของพี่พัดชา
หญิงสาวคนที่สองนามว่า ‘ดอกแก้ว’ นั้น ดื่มจนเมาในบาร์ของโรงแรมที่มาเข้าพัก ไม่กล้าขอให้ใครช่วยไปส่งที่ห้องพักเพราะส่วนมากมีแต่พนักงานชาย
โดยไม่รู้ว่ามีสาวผมสีเขียวมินต์นามว่า ‘พัดชา’ มองใบหน้าสวยใสไม่วางตา พลางยกเตกิลาขึ้นดื่มหมดแก้ว จงใจวางบนเคาน์เตอร์บาร์แรง ๆ
เนื่องจากเสียงเพลงเปิดคลอแ่เบา ใบหูเล็กของดอกแก้วจึงได้ยิน ใบหน้าจิ้มลิ้มจึงหันมาทำหน้าหวานหยาดเยิ้มให้คนตัวสูงกว่า โดยไม่รู้ตัว
พัดชาทำเพียงส่งรอยยิ้มบาง ๆ ให้ราวกับหว่านเสน่ห์
บาร์เทนเดอร์หนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังบาร์ระหว่างพวกเธอ ั์ตาคมปรายตามองพวกเธอสลับกัน แล้วถอนหายใจ
“ถอนหายใจไมอะ เงินติดขัดเหรอ? เสนอเงิน เสนองานให้หลายรอบละ นายไม่รับข้อเสนอฉันเองนะ ซิลเวอร์ ก็แค่โชว์ชักจุ๊ดจู้ให้ฉันชม” เสียงหวานของพัดชาเอ่ยถามเขา พลางเบ้ปากอย่างไม่ใส่ใจมากนัก
“ผมไม่สนใจจริง ๆ ครับ คุณพัดชา” เ้าของสองเท้าหนักเดินมาเอ่ยกับเลสเบี้ยนสาววัยสามสิบสองปี
“ฉันเป็เลส นายก็รู้ว่าทำไมฉันถึงไม่มีเซ็กซ์กับนาย ฉันเลยขอดูนายช่วยตัวเองแทนไง”
“เฮ้อ~ ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้วครับ เลิกวอแวผมสักทีเถอะ ถือว่าผมขอร้อง แค่คุณพาผมขึ้นไปดูคุณกำลัง...กับผู้หญิงคนอื่น ผมก็ช้ำใจมากแล้วครับ” ริมฝีปากหยักเม้มแน่น กลืนน้ำลายแทบไม่ได้
“อุ้ย! Sorry จ้า” สาวผมสีเขียวมินต์ใเล็กน้อย เมื่ออยู่ ๆ เขาก็พูดความในใจออกมา
“ไม่เป็ไรครับ ผมชินแล้ว”
“อื้ม ๆ แต่วันนี้คงต้องพานายไปดูโชว์อีกรอบก็แล้วกันนะ ฉันเล็งเป้าไว้แล้ว ต้องไม่พลาด” ั์ตาเฉี่ยวหันไปสบตาคนตัวเล็กกว่า ที่ยังคงมองเธออยู่
‘เื่นี้ผมคงช่วยอะไรคุณลูกค้าไม่ได้นะครับ เพราะเมื่อไรที่คุณพัดชาเล็งเป้าไว้ ไม่เคยพลาดเลยสักนัด... เสียดายความสวยจริง ๆ ขนาดผมยังไม่เคยได้แอ้มเธอสักครั้ง’
‘ผู้ชายที่ชอบเลสเบี้ยนมันต้องมีบ้างล่ะ หนึ่งในนั้นก็คือผมคนนี้ไง ความอดทนของผมมันหมดแล้ว วันนี้ผมต้องได้กินตับเ้านายตัวเอง’ ชายหนุ่มส่ายหัวได้แต่นึกในใจ