Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

แม่ทัพอสูรที่โกรธจนถึงขีดสุด แผ่ออร่าออกมาปกคลุมร่างกายอย่างหนาแน่น ด้วยความที่มันเป็นถึงอสูร Rank S แต่กลับถูกเศษขยะชิ้นนึงมาปั่นหัว ทั้งยังทำให้ชุดเกราะของมันต้องมีรอยแตกร้าว แถมยังถูกเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุดกล้าเอ่ยวาจาดูถูกซ้ำอีก มันจึงปลดปล่อยพลังออกมาอย่างเต็มที่
ในคราแรกแม่ทัพอสูรต่อสู้โดยใช้เพียงแต่กำลังทางกายภาพเท่านั้น แต่ด้วยความที่ฟ็อกซ์มีทักษะการต่อสู้ที่หลากหลาย แม้แต่ตัวมันเองก็ป้องกันเอาไว้ไม่ได้ทั้งหมด หากไม่ใช่เพราะร่างกายของมันที่แข็งแกร่งกว่า คงต้องบาดเจ็บไปแล้ว มันจึงเปลี่ยนมาใช้มนตราเพื่อสังหารในระยะไกลแทน แต่มนตราของมันก็ถูกสลายไปเหมือนเดิม
เมื่อมันเห็นอีกฝ่ายหมดเรี่ยวแรงก็เลยประมาทไปชั่วครู่ คิดที่จะเข้าไปจบการต่อสู้โดยเร็ว เพื่อติดตามกลุ่มที่หลบหนีไปก่อนหน้า จนสุดท้ายกลับถูกเด็กน้อยใช้กลลวงจนทำให้ร่างกายของมันได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ส่วนเกราะคู่ใจก็มีรอยร้าวนิดหน่อย ทำให้ครั้งนี้มันไม่คิดจะออมพลังเอาไว้อีกแล้ว
"ไอ้เศษขยะ วันนี้แกต้องตายอยู่ที่นี่!!"
แม่ทัพอสูรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เดือดดาล ก่อนจะดีดตัวเข้าหาฟ็อกซ์อย่างบ้าคลั่ง ทว่าแม้มันจะยังไม่ถึงตัวของเขาแต่ด้วยออร่าพลังที่เข้มข้น กลับมีแรงกดดันมหาศาลจนกดทับร่างของฟ็อกซ์แนบติดไปกับพื้น อย่างไม่อาจจะขยับเขยื้อนตัวได้แม้แต่น้อย แต่ทว่า..........
"ปัง!!"
ฉับพลันนั้นเองก็มีร่างของเด็กสาวในชุดเมดสีดำคลับ มาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของฟ็อกซ์ ผนึกมนตราไว้ที่มือขวาพร้อมกับโจมตีไปที่แม่ทัพอสูร และด้วยพลังที่เหนือกว่าอย่างเทียบไม่ติด ส่งร่างของแม่ทัพอสูรกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง แม้แต่ชุดเกราะที่มันภาคภูิมิใจก็แหลกละเอียดไปภายในพริบตาเช่นกัน
ก่อนที่เด็กสาวในชุดเมดสีดำจะร่ายมนตราคลอบคลุมร่างของฟ็อกซ์ ซาฟิร่า และคิวบิ พร้อมกับมีละอองสีฟ้าใสค่อยๆ เยียวยาร่างกายของทั้งสาม พลางจับจ้องไปทางแม่ทัพอสูรที่ลุกพึ่งจะขึ้นมาอย่างมึนงง
"กล้าทำร้ายเด็กๆ ที่น่ารักของข้างั้นรึ เจ้าอสูรชั้นต่ำ!!" น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเย็นชาปนโทสะที่พลุ่งพล่านของเด็กสาว แต่ก็พอจะกระตุ้นให้ฟ็อกซ์ที่ยังไม่สิ้นสติดี เงยหน้าขึ้นมามองอย่างช้าๆ พลางพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง
"ผะ..ผู้..ดูแลหอ"
"เก่งมากเจ้าหนูที่สามารถถ่วงเวลาได้นานขนาดนี้ จากนี้ไปจงจับตาดูการต่อสู้นี้เอาไว้ให้ดีละ!!"
สิ้นเสียงของผู้ดูแลหอฟ็อกซ์พยักหน้าตอบรับเบาๆ ในขณะที่แม่ทัพอสูรยิ่งเดือดดาลเข้าไปอีก พลางโดดขึ้นอาชาสีเลือด ดาบที่ถูกเก็บเอาไว้ในฝักถูกชักออกมาพร้อมกับคลื่นพลังมหาศาล ก่อนจะบังคับให้อาชาสีเลือดพุ่งตรงเข้าไปหาผู้มาใหม่ด้วยความเร็ว พร้อมกับคำรามลั่นด้วยโทสะที่เปี่ยมล้น
"วิชาลับ 16 ดาบอสูรสังหาร"
แม่ทัพอสูรเรียกใช้ท่าไม้ตายออกมาในทันที ผิดกับผู้ดูแลหอที่เรียกเคียวสีดำแฝงไปด้วยออร่าแห่งความตายออกมา แล้วใช้มันตวัดไปมาเพียงสามครั้งเท่านั้น ครั้งแรกทำลายเพลงดาบของแม่ทัพอสูร ครั้งที่สองทำลายดาบในมือของแม่ทัพอสูรจนแตกกระจาย ครั้งที่สามตัดผ่านร่างของแม่ทัพอสูรและอาชาสีเลือดกลายเป็นเศษชิ้นเนื้อ
จากนั้นเคียวในมือของเธอก็พลันสลายหายไป ท่ามกลางการจับจ้องมองเป็นครั้งสุดท้ายของฟ็อกซ์ ก่อนที่สติของเขาจะดับวูบลงไป ผู้ดูแลหอพลันส่ายหน้าอย่างช้าๆ ก่อนจะเทเลพอร์ตพาร่างของทั้งสามจากไปในทันที และทิ้งท้ายด้วยมหามนตราเล็กๆ ที่ทำเอาหมู่บ้านกราเนียลชายป่าและเทือกเขาใกล้เคียงหายวับไปกับตา
"Meteor [ดาวตก]"
----------------------------------------------------------
โรงเรียนหลวง...
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีฟ็อกซ์ก็พบว่าในเวลานี้ เขานอนอยู่ในห้องพักส่วนตัวของหอนักเรียนชั้นพิเศษ จนอดคิดไม่ได้ว่าไหนบอกนี่คือห้องพักส่วนตัว คนนอกไม่สามารถเข้ามาได้แล้วทำไมผู้ดูแลหอถึงพาเขาเข้ามาได้กัน ในขณะที่ครุ่นคิดอยู่นั้น สายตาก็หันไปเห็นข้างๆ ว่ามีเด็กสาวสองคนนอนอยู่ด้วยนั่นก็คือซาฟิร่ากับคิวบิ
ไวเท่าความคิดฟ็อกซ์รีบทำการสำรวจเด็กสาวทั้งสองทันที เมื่อพบว่าไม่มีอาการบาดเจ็บก็พลันถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่นานนักผู้ดูแลหอกับผู้อำนวยการก็เข้ามาหาเขาที่ห้องเพื่อพูดคุย
"ไงเจ้าหนูฟื้นแล้วหรอ น่าเสียดายจังเลยแฮะ" ผู้อำนวยการมาถึงก็เอ่ยทักทายทันที "น่าเสียดายอะไรครับ" ฟ็อกซ์ถามกลับอย่างงงๆ
"แหม!! เห็นว่าหลับนานไปหน่อย ก็เลยกะว่าจะปลุกด้วยวิธีพิเศษแทนน่ะ" ผู้อำนวยการตอบอย่างอารมณ์ดี แต่ก็ทำเอาฟ็อกซ์รู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ ก่อนจะเอ่ยถามกลับ
"ผมหลับไปกี่วันหรอครับ"
"ก็แค่ 3 วันเอง"
"นี่ผมสาหัสขนาดนั้นเลยหรือครับ!!" ฟ็อกซ์อุทานเสียงดังขึ้นอย่างลืมตัว เพราะเขาจำได้ว่าแค่ใช้พลังหมดกับซี่โครงหักไม่กี่ซี่เท่านั้น ขนาดเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่แขนขาดกับเสียมือสองข้างยังรักษาแค่วันเดียว แต่นี่เขาถึงกับสลบไปสามวันเลยหรือ
"หืม!! สาหัสไหมไม่รู้หรอกนะก็แค่ซี่โครงหักหกซี่ กระดูกแขนขวาแหลกละเอียด พลังมานาหมดเกลี้ยงแถมดึงเอาพลังชีวิตไปกว่าครึ่ง เอ็นแขนซ้ายกับขาทั้งสองข้างขาดสะบั้น หากไม่ใช่เพราะเทียร่าไปช่วยไว้ทัน และร่ายมนตรารักษามาก่อนหน้า คงไม่มีชีวิตรอดกลับมาถึงโรงเรียนได้หรอกนะ"
"แล้วรุ่นพี่ดาร์เนลละครับ!?"
"ไม่ต้องห่วงไปหรอกถึงเจ้าเด็กนั่นจะสาหัสพอๆ กับเจ้า แต่ร่างกายถูกฝึกมาแข็งแกร่งกว่าเจ้า ทั้งยังระดับ Rank ที่สูงกว่า เลยฟื้นตัวได้เร็วและได้สติตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว"
"ครับ" ฟ็อกซ์ได้แต่รับคำพลางรู้สึกหดหู่เล็กน้อยกับความอ่อนแอของตัวเขา
"เอาล่ะ!! เลิกคุยเรื่องไร้สาระได้ละ ที่มาวันนี้พวกเรามีเรื่องจะคุยสามเรื่อง เรื่องแรกเกี่ยวกับคะแนนภารกิจที่เธอกับดาร์เนลได้ครั้งนี้เพิ่มเป็นสองเท่า เรื่องที่สองรู้สึกว่าเจ้าจะบัญญัติมนตราขึ้นมาใหม่ได้ พวกเราจึงอยากรู้ข้อดีและข้อเสียของมนตรานั้น เรื่องที่สามโรงเรียนจะหยุดสอนหนึ่งเดือนให้นักเรียนและเหล่าอาจารย์ได้มีเวลาพักผ่อน เพื่อพักฟื้นร่างกายจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา" ผู้อำนวยการร่ายยาวถึงเหตุผลที่มาทันที
ฟ็อกซ์มองไปที่ผู้อำนวยการอย่างงงๆ เรื่องแรกถือว่าเป็นข่าวดีที่ได้รับคะแนนภารกิจเพิ่มเป็นสองเท่า ส่วนเรื่องที่สองบัญญัติมนตราหมายถึงอะไร เรื่องสุดท้ายถือเป็นข่าวดีสุดๆ เพราะเขาอยากลงดันเจี้ยนเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้มากขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะถามอย่างคาใจเล็กน้อย
"ทำไมคะแนนภารกิจถึงเพิ่มเป็นสองเท่าละครับ แล้วบัญญัติมนตราคืออะไรกัน!?"
"เหตุผลก็คือการเผชิญหน้ากับอสูร Rank S โดยทั่วไปทางโรงเรียนจะไม่ส่งให้นักเรียนไปต่อสู้กับอสูรที่ระดับสูงเกินกว่า Rank A เพราะอสูร Rank S ขึ้นไปคือพวกที่ก้าวเกินขีดจำกัดไปแล้ว ในคราแรกพวกเราได้ข้อมูลมาผิดพลาด ว่าทัพอสูรนั้นเป็นทัพอสูรระดับต่ำมีผู้นำอยู่ใน Rank A ทางโรงเรียนจึงได้ส่งพวกเธอไปทำภารกิจ หากไม่ใช่เพราะเจ้าอสูร Rank S ตัวนั้นมันโดนเธอกดดันหรือยั่วโทสะ จนมันยอมปลดปล่อยพลังที่แท้จริงออกมา ทำให้ตัวตนระดับสูงที่อยู่ใกล้สัมผัสถึงมันได้ ส่วนคนที่สัมผัสได้ก็คือเทียร่าที่ไปช่วยเหลือเธอนั่นแหละ ฉะนั้นนี่จึงถือว่าเป็นความผิดของทางโรงเรียน ส่วนพวกเธอที่เผชิญหน้ากับอสูร Rank S แล้วรอดมาได้ก็จะได้คะแนนพิเศษเพิ่มไป"
ผู้อำนวยการเว้นช่วงจังหวะให้ฟ็อกซ์ได้ทำการครุ่นคิดตามก่อนจะเอ่ยต่อ
"ส่วนบัญญัติมนตราก็คือการคิดค้นสร้างมนตราขึ้นมาใหม่ เห็นเทียร่าบอกว่าจับสัมผัสมนตราบทใหม่ได้ ทั้งยังอาการบาดเจ็บเล็กน้อยของอสูร Rank S พวกเราจึงคิดว่านั่นน่าจะเป็นมนตราบทใหม่ที่เธอสร้างขึ้นจริงหรือไม่!?"
ฟ็อกซ์ครุ่นคิดอยู่ครู่นึง ก่อนจะนึกออกว่าในจังหวะสุดท้ายนั้นเขาได้ใช้มนตราบทไหนไป ก็เริ่มเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับมนตราที่เขาใช้ไปให้ฟังอย่างละเอียด ผู้อำนวยการกับผู้ดูแลหอก็ฟังอย่างสนอกสนใจขึ้นมาทันที
ก่อนที่ผู้อำนวยการจะเสนอเงื่อนไขอย่างนึงให้กับฟ็อกซ์ โดยการให้เขาทำการบัญญัติมนตราบทใหม่ให้ถูกต้อง จะสามารถนำไปคัดลอกตามจำนวนที่เจ้าของต้องการ เพื่อนำไปขายหรือประมูลก็ย่อมได้ราคาที่สูงกว่าปล่อยทิ้งเอาไว้เฉยๆ ส่วนทางโรงเรียนหลวงเองก็จะขอซื้อต่อเช่นเดียวกัน เพื่อนำเข้าหอทักษะมนตราให้นักเรียนที่มีคุณสมบัติได้ฝึกฝน ส่วนราคาก็ตามแต่ที่เจ้าของมนตราบทใหม่จะเสนอขึ้นมา
ในตอนแรกฟ็อกซ์ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่พอรู้ว่าการบัญญัติมนตราบทใหม่สามารถขายได้ราคางาม ก็อดคิดไปไกลไม่ได้ว่า ยังมีมนตราอีกหลายร้อยบทที่เขาเคยใช้ในเกมส์ หากพวกมันสามารถนำมาใช้ที่นี่ได้คงรวยมหาศาลอย่างแน่นอน ก่อนจะฉุกคิดไปถึงเรื่องแม่ทัพอสูรเข้า พลางมองไปที่ผู้ดูแลหอก่อนจะยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
"ผมยินดีมอบให้โรงเรียนและผมไม่ต้องการเงินหรือสิ่งของ ขอแค่ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ให้ผู้ดูแลหอเทียร่า ช่วยสอนทักษะการต่อสู้และทักษะมนตราให้ผมแทนได้หรือไม่!?"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.28 เมื่อผู้ดูแลหอโกรธ

คล้ายกับเรื่องRank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์] ที่คุณอ่าน

Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.28 เมื่อผู้ดูแลหอโกรธ

คล้ายกับเรื่องRank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้